Апалачи шығанағы: Флориданың тарихы мен археологиялық зерттеулер

Кіріспе

АҚШ, Флоридадағы Мексика шығанағындағы Апалачи шығанағы – Мексика шығанағының солтүстік-шығысында орналасқан. Флорида түбегінің АҚШ құрлығына қосылатын жерінің батысындағы Флорида жағалауының ойысын алып жатыр. Ол Тейлор, Джефферсон, Вакулла және Франклин округтерімен шектеседі. Ауцилла, Эконфина, Сент-Маркс және Очлокони өзендері осы шығанаққа құяды. 1528 жылы Панфило де Нарваес осы шығанақта бес қайық салған. Бұл шығанақ 18 ғасырға дейін Ауцилла және Очлокони өзендері арасында мекендеген Апалачи тайпасының құрметіне аталған.

Су асты археологиялық орындары

1980 жылдардан бастап Апалачи шығанағының теңіз түбінде су асты археологиялық ескерткіштер анықталып, зерттелді. Соңғы мұз дәуірінің шарықталу кезеңінде жаһандық теңіз деңгейі 20 ғасырдағыдан кем дегенде төмен болды. Флорида платформасының барлық бөлігі теңіз деңгейінен жоғары орналасқан, ал Флорида түбегінің батыс жағалауы қазіргі жағалаудан шамамен 241 км (150 миль) батысқа қарай болған. Плейстоцен дәуірінің соңында Флоридаға алғашқы адамдар келген кезде теңіз деңгейі көтеріліп жатқан еді. Плейстоцен дәуірінің соңында теңіз деңгейі қазіргі деңгейден төмен болды. Шамамен 8000 жыл бұрын теңіз деңгейі қазіргі деңгейден төмен болған. Флорида платформасының өте жай еңістігіне байланысты, ежелгі жағалау 20 ғасырдың жағалауынан батысқа қарай қашықтау орналасқан. Плейстоценнің соңы мен голоценнің басындағы теңіз деңгейінің төмендеуі Флоридада құрғақ климатқа, төменгі жер асты суы деңгейіне және жер бетіндегі судың азаюына әкелді. Карст жүйелері басым болған ландшафттарда, мысалы, Апалачи шығанағына жақын жерлерде, соның ішінде бұрын құрғақ жерлер, қазір шығанақтың астында жатыр, тек тұнбалардағы құрғаған өзен арналарында ғана таза су табуға болады. Плейстоценнің соңы мен голоценнің басында адамдар болған көптеген ескерткіштер Апалачи шығанағына жақын Биг Бенд аймағында, әсіресе Ауцилла өзенінің арналарындағы шұңқырларда табылды. Бұл ескерткіштердің кейбіреулерінде Кловис мәдениеті пайда болғанға дейін, Плейстоценнің соңында адамдардың болғанына дәлелдер бар (Page Ladson қараңыз). Апалачи шығанағының астындағы кең, терең емес континенттік шельф және археологиялық ескерткіштерге бай аймаққа жақын орналасуы, бұрын құрғақ болған, кейіннен шығанақтың астында қалған жерлерде археологиялық ескерткіштер табуға болады деген болжамға әкелді. Апалачи шығанағының теңіз түбі су астында қалған өзендердің бағыттарын анықтау үшін зерттелді. Палеоуцилланың бағытының бөліктері, сондай-ақ басқа өзендердің ежелгі бағыттарының фрагменттері табылды, олардың бойынан адам қызметінің іздері бар ескерткіштер анықталды. Палеоуцилла бойындағы J&J Hunt су асты археологиялық ескерткіші (8JE740), Ontolo (8JE1577) және 91 B аймағы (8JE781) анықталды. Табылған құралдар мен радиокөміртекпен даталау нәтижелеріне сәйкес, J&J Hunt, Ontolo және Area 91 B ескерткіштері палеоиндиялық кезеңнің соңынан архаикалық кезеңнің ортасына дейін пайдаланылған. Палеоуцилланың шығысында Эконфина өзенінің ежелгі арнасы болуы мүмкін археологиялық ескерткіш табылды. Econfina Channel Site (8TA139) жағалаудан шалқап жатыр және терең емес. Бұл жерде тас құралдар табылған жер және ұлулар жиынтығы, жанында бұлақ бар. Ұлулардан алынған радиокөміртек үлгілері 4510 ± 461 жыл бұрын және 2621 ± 423 жыл бұрынғы мерзімдерді көрсетті. Палеоуцилла бойындағы ескерткіштердің батысында Фитч (8JE739) орналасқан, ол Палеопинхук болуы мүмкін арнада орналасқан. (Пинхук өзені - Ауцилла өзенінің сағасынан батысқа қарай ағатын қысқа өзен.) Фитч ескерткіші Ауцилла өзенінің сағасынан және 5 метр (17 фут) тереңдікте орналасқан. Фитч ескерткіші архаикалық кезеңнің басында, 7500 жыл бұрын шерт кені ретінде пайдаланылған болуы мүмкін. Ray Hole Spring (8TA171) - Ауцилла өзенінен оңтүстікке қарай 31 км (19 миль) қашықтықта, 11 метр (35 фут) тереңдікте орналасқан. 1976 жылы бұл жер су ағып жатқан бұлақпен тоңазытқыш ретінде сипатталған. Сол кезден бері Апалачи шығанағы арқылы өткен дауылдардың салдарынан ойық ішінара қалдықтармен толған болуы мүмкін. Бұл ескерткіш Paleoaucilla арнасының бөлігі болып табылатын Ray Hole Troughпен байланысты. Радиокөміртек даталары Ray Hole 8220 және 7390 жылдар аралығында су астында қалғанын көрсетеді.

Beginning in the 1980s submerged archaeological sites have been identified and examined on the seabed of Apalachee Bay. During the height of the last glacial period, global sea levels were at least lower than in the 20th Century. All of the Florida Platform would have been above sea level, with the west coast of the Florida peninsula being about 150 mile (241 km) west of the current coast. Sea levels were rising when the first people reached Florida late in the Pleistocene epoch. Sea level at the end of the Pleistocene epoch was about lower than at present. By about 8,000 years BP sea level had risen to about lower than at present. Because of the very gentle slope of the Florida platform, the ancient coastline was far to the west of the 20th Century coastline. The lower sea levels of the late Pleistocene and early Holocene epochs resulted in a drier climate, a lower water table, and little surface water in Florida. Often in landscapes dominated by karst systems, such as the land adjacent to Apalachee Bay, including the formerly dry land currently submerged under the bay, the only available fresh water was in sinkholes along dried up riverbeds. Many sites where people were present in the late Pleistocene and early Holocene epochs have been found in the Big Bend region adjacent to Apalachee Bay, and particularly in sinkholes in the bed of the Aucilla River. Some of these sites show evidence of the presence of people in the late Pleistocene, even before the appearance of the Clovis culture (see Page Ladson). The broad, shallow continental shelf under Apalachee Bay adjacent to a region with abundant archaeological sites led to the prediction that archaeological sites could be found on the formerly dry land that has since been submerged beneath the bay. The sea floor under Apalachee Bay was surveyed to identify now submerged river courses. Parts of the course of the Paleoaucilla, as well as fragments of possible ancient courses of other rivers were found, and sites with evidence of human activity have been found along them. Sites identified along the Paleoaucilla in the J&J Hunt Submerged Archaeological Site (8JE740), the Ontolo site (8JE1577) and Area 91 B (8JE781). Based on tools found and Radiocarbon dating, the J&J Hunt, Ontolo and Area 91 B sites were occupied from late in the Paleoindian period until the middle of the Archaic period. To the east of the Paleoaucilla, an archaeological site has been found in what may be the ancient channel of the Econfina River. The Econfina Channel Site (8TA139) is offshore and to deep. The site includes an area where stone tools were found and a shell midden, with a spring nearby. Radiocarbon dating of shells from the midden yielded dates of 4510 years BP +/ 461 years, and 2621 years BP +/ 423 years. West of the sites along the Paleoaucilla is the Fitch site (8JE739), on a channel that may be the Paleopinhook. (The Pinhook River is a short stream just to the west of the mouth of the Aucilla River.) The Fitch site is from the mouth of the Aucilla River and 17 feet (5 m) under water. The Fitch site may have been used as a chert quarry early in the Archaic period, before 7500 years BP. Ray Hole Spring (8TA171) is a site 19 mile (31 km) south of the Aucilla River in 35 feet (11 m) of water. The site was described as a sinkhole with a flowing spring in 1976. The hole appears to have been partially filled with debris since then, possibly as a result of turbulence from hurricanes that passed over Apalachee Bay. The site is associated with the “Ray Hole Trough”, part of the Paleoaucilla channel. Radiocarbon dates indicate Ray Hole was inundated between 8220 and 7390 years BP.