Кіріспе
Австралияның Еңбек партиясы сайланған парламентарийлерінің тобы Австралияның Еңбек партиясы (АЛП) парламентінің екі палатасындағы барлық сайланған мүшелерін қамтиды. Кавкус саясаттың кейбір мәселелерін, парламенттік тактиканы және мойынсұнбаған депутаттарға қатысты тәртіптік шараларды анықтайды. Ол сондай-ақ Федералды Парламенттік Еңбек партиясы (FPLP) деп те аталады. Кавкус өз мүшелерінен федералды парламенттік басшыларды сайлауға, сондай-ақ оларды қызметтен босатуға қатысады. Лидер тарихи түрде Өкілдер палатасының мүшесі болған, бірақ дәстүр бойынша премьер-министр Өкілдер палатасында көпшіліктің қолдауына ие адам болып табылады. АЛП-да барлық мүшелер (сенаторлар да оның ішінде) лидерді сайлауда тең дауысқа ие, ол кейін премьер-министр бола алады. 2013 жылдың қазан айынан бастап партия басшысын және оның орынбасарын анықтауда Кавкус пен Еңбек партиясының қатардағы мүшелерінің дауыс беруі қатысады. Билл Шортен 2013 жылдың соңында жаңа жүйе бойынша сайланған алғашқы басшы болды. Үкіметте федералды Кавкус министрлерді де таңдайды, ал портфельдерді Еңбек партиясының премьер-министрі бөледі. "Кавкус" сөзі американдық тамырға ие және 1901 жылы алғашқы федералды парламентке сайланған америкалық туған Еңбек партиясының мүшесі Кинг О'Мэлли бұл терминді АЛП-ге енгізді. Еңбек партиясы емес партияларда мұндай партиялық жиналыстар көбінесе "партиялық кеңес" деп сипатталады.
The Australian Labor Party Caucus comprises all the elected members of the Australian Labor Party (ALP) in both Houses of the national Parliament. The Caucus determines some matters of policy, parliamentary tactics, and disciplinary measures against disobedient MPs. It is alternatively known as the Federal Parliamentary Labor Party (FPLP). The Caucus is also involved in the election of the federal parliamentary leaders from among its members, as well as his or her dismissal. The leader has historically been a member of the House of Representatives, but though by convention a prime minister is the person who has the support of a majority in the House of Representatives, in the ALP all members (including senators) have an equal vote in the election of the leader, who may then become prime minister. Since October 2013, a ballot of both the Caucus and by the Labor Party's rank and file members has determined the party leader and the deputy leader. Bill Shorten was the first leader elected under the new system in late 2013. In government, the federal Caucus also chooses the Ministers, with the portfolios then allocated by the Labor Prime Minister. The word "Caucus" has American roots and was introduced to the ALP by King O'Malley, an American born Labor member of the first federal Parliament in 1901. In the non Labor parties, such party meetings are more commonly described as a "party room".
Партиялық фракциялар
Каукус ресми фракциялық бағыттар бойынша бөлінеді, дауыс берудің көп бөлігі блоктық фракциялық принцип бойынша өтеді, әсіресе тағайындаулар кезінде, сондай-ақ фракциялық келісімдер жасалуы мүмкін. Ең ірі екі фракция – Ұлттық оң және Ұлттық сол. Бұл фракциялардың әрқайсысы ішінде штаттық кішірек фракциялар бар, мысалы (оң жақта) Виктория штатының Еңбек біртұтастығы тобы және (сол жақта) Виктория штатының Социалистік сол қанаты. Ешқандай фракцияға жатпайтын мүшелер Тәуелсіздер деп аталады. Екі негізгі фракция парламент отырыс кезінде аптасына бір рет фракциялық жиналыс өткізеді. Соңғы жылдары фракциялық тәртіп айтарлықтай нашарлады. Мысалы, 2003 жылдың желтоқсанында Ким Бизли мен Марк Лэтам арасындағы көшбасшылық сайысында сол және оң фракциялардың өкілдері екі кандидаттың да жақтастары болып табылды. Каукустағы ең шиеленісті қарым-қатынастар көбінесе бір фракцияның мүшелері арасында туындайды: Бизли мен Саймон Крен арасындағы қарым-қатынас – осыған бір мысал. Каукустағы фракциялық байланыстар штаттық саяси адалдықпен және кәсіподақтармен тығыз байланысты. Австралия жұмысшылар одағы, Австралия өңдеуші жұмысшылар одағы және дүкен, сауда және одақтас қызметкерлер қауымдастығы сияқты ірі кәсіподақтар бұрын осы одақтарда қызмет атқарған немесе алдын ала іріктеу кезінде одақтан қолдау алған депутаттар мен сенаторларды «өздерінікі» деп санайды және олардың одақтың мүддесін қорғауын күтеді.