Герман Фраш: Химик, инженер және өнертабысшының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Герман Фращ [немесе Германн Фращ] (25 желтоқсан 1851 – 1 мамыр 1914) – неміс химигі, тау-кен инженері және өнертапқышы, мұнай және күкірт саласындағы еңбектерімен танымал.

Ерте өмір

Ол Иоганн мен Фрида Генриетта (Бауэр) Фраштың ұлы еді. Оның ата-анасы да Штутгарт қаласының тумалары болған. Әкесі Гейлдорф қаласының бургомистрі болды. Герман Гайльдорфтағы латын мектебінде оқыды, сосын жақын орналасқан Швабиш-Халл қаласындағы кітап сатушының шәкірті болды. Империал компаниясы Фрашты өздерінің Silver Star мұнай өңдеу зауытын оның өңдеу технологиясымен жаңартуға көмектесу үшін жалдады. Серіктестер Лондон қаласында мұнай өңдеу зауытын сатып алды, ал Фраш Petrolia мұнайынан алынған керосиндегі күкіртті жою тәсілін тәжірибелеп көрді. Канадалықтар керосинге "сарық май" деген лақап ат қойды, ал мұнай өңдеушілер өнімдерін ішкі және шетелдік нарықтарда сатуда қиындықтарға тап болды. Канадалық мұнайды жақсарту Огайо мұнайына да қолданылатынын түсінген Standard компаниясы 1886 жылдың шілде айында Фрашты жұмысқа алды, оған "елдегі басқа ғалымдардан жоғары жалақы" және Empire Oil Company акцияларын Standard Oil акцияларымен алмастыруды ұсынды. Фраш АҚШ-қа оралғаннан кейін Лима қаласындағы Standard Oil компаниясының еншілес компаниясы – Solar Refining Company компаниясында жұмыс істей бастады және күкіртсіздендіру әдісін жетілдірді. 1894 жылы Фраш 10 дюймдік құбырды пайдаланып 14-ші ұңғыманы бұрғылай бастады, үш айдан кейін құмды және тау жыныстарын бұрғылап өтіп, тау жынысына жетті. Содан кейін күкірт кен орнының түбіне дейін 8 дюймдік тесік жасады. 623 фут ұзындықтағы сынақ түтігінің түбіне 6 дюймдік перфорацияланған қаптамадан жасалған сүзгі орнатылды. Сүзгінің үстінде ыстық су шығаруға арналған үлкен тесіктер болды. 6 дюймдік қаптаманың ішіндегі 3 дюймдік құбыр сүзгіге дейін төмен түсіп, поршенді сорғыға қосылды. Суды айналадағы батпақтан 20 фут биіктігіндегі, диаметрі 30 дюйм болатын цилиндрде 4 қазандықтан келетін бу арқылы қыздырды. Ыстық су 24 сағат бойы ұңғымаға құйылды, ал Рождество күні еріген күкірт 15 минут ішінде 40 баррельді толтырып, жер бетіне көтерілді. Артық күкірт бөгетке жіберілді, онда ол қатып қалды. Фраштің өзі бірінші Frasch процесінің алғашқы көрсетілімі туралы былай деді: "Біз минералды топырақта ерітіп, оны сұйық күйде жер бетіне шығардық". Фраш 1890 жылдың 16 маусымында, бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, екінші әйелі Элизабет Блиге (1858-1924) үйленді. Герман Фраш 1914 жылдың 1 мамырында Париждегі үйінде қайтыс болды және Гайльдорф қаласында жерленді. Оның денесі мен жесірінің денесі АҚШ-қа әкелінді және 1924 жылы Парижде Элизабет қайтыс болғаннан кейін Нью-Йорк штатының Слипи-Холлоу зиратында қайта жерленді.

He was the son of Johannes and Frieda Henrietta (Bauer) Frasch. Both his parents were natives of Stuttgart. His father was burgomaster of Gaildorf. Herman attended the Latin school in Gaildorf and was then apprenticed to a bookseller in nearby Schwäbisch Hall. Imperial then hired Frasch to assist them in retrofitting their Silver Star refinery with his refining process. The partners purchased a refinery in London, and Frasch began experimenting on a way to remove the sulfur in kerosene refined from Petrolia oil. Canadians nicknamed the kerosene "skunk oil," and refiners had a difficult time marketing their products at home and abroad. Recognizing that any improvement in the Canadian oil could also be applied to the Ohio oil, Standard hired Frasch in July 1886, offering him "a salary higher than that of any other scientist in the country," and an exchange of his shares in the Empire Oil Company for Standard Oil shares. Once Frasch returned to the United States, he began working for the Solar Refining Company, a Standard Oil subsidiary in Lima, Ohio, and perfected his desulfurization method. In 1894, Frasch started drilling well No. 14 using a 10 inch pipe, finally getting through the quicksand to the caprock after three months. He then drilled an 8 inch bore to the bottom of the sulfur deposit. A strainer, consisting of perforated 6 inch casing, was placed at the bottom of the 623 feet long test tube. Above the strainer were larger holes acting as the hot water outlet. A 3 inch pipe inside the 6 inch casing descended to the strainer, and was connected to a sucker rod pump. Water, from the surrounding swamp, was heated in a 20 feet high cylinder 30 inches in diameter, from steam supplied by 4 boilers. The superheated water was poured into the well for 24 hours, and on Christmas Day, melted sulfur was pumped to the surface filling 40 barrels in 15 minutes. The excess was then directed to a levee, where it solidified. As Frasch himself said about the first demonstration of the first Frasch Process, "We had melted the mineral in the ground and brought it to the surface as liquid." Frasch married his second wife Elizabeth Blee (1858 1924) on June 16, 1890, shortly after his first wife passed away. Herman Frasch died at his home in Paris on May 1, 1914, and was buried in Gaildorf. His body and that of his widow were brought to the United States and re interred in the Sleepy Hollow Cemetery, Sleepy Hollow, New York, following the death of Elizabeth in Paris in 1924 .

Құрметтер

Фраш 1912 жылы Перкин медалімен марапатталды. Калькасьеу округіндегі Фраш бастауыш мектебі, сондай-ақ МакНиз мемлекеттік университетіндегі Фраш Холл ғимараты оның құрметіне аталды. Фраш әулетінің тегі көбінесе Фраш деп жаңсақ жазылады.