Луиджи Риччи: Итальяндық опера композиторының өмірі мен шығармашылығы
Luigi Ricci (composer)
Луиджи Риччи – италияндық опера композиторы, дирижер. «Chiara di Rosembergh» және «Un'avventura di Scaramuccia» операларымен Еуропаға танымал болды. Туысы Федерико Риччимен бірлесіп жұмыс жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық композитор Луиджи Риччи (8 шілде 1805 – 31 желтоқсан 1859) – итальяндық композитор, негізінен опералар жазған. Ол Федерико Риччидің үлкен ағасы болды, олар бірнеше туындыны бірлесіп жасады. Ол сонымен қатар дирижер де болды.
Italian composer
Luigi Ricci (8 July 1805 – 31 December 1859), was an Italian composer, particularly of operas. He was the elder brother of Federico Ricci, with whom he collaborated on several works. He was also a conductor.
Өмір
Риччи Неаполь қаласында туып, білім алған, 1823 жылы консерваторияда өзінің алғашқы операсын жазды. 1831 жылы Ла Скалада «Киара ди Розенберг» операсымен және 1834 жылы «Un'avventura di Scaramuccia» операсымен жеңіс однып, ол бүкіл Еуропаға әйгілі болды. 1835 жылы ол кіші інісі Федерикомен бірлесіп, жазған төрт операның біріншісін жасады. 1837 жылы Риччи қаржылық қиындыққа тап болды, оның басты себебі – оның салтанатты өмір салты. Ол Триест қаласында жұмыс істеуге мәжбүр болды және жеті жыл бойы опера шығармады. Бірақ, ол бір уақытта Франческа мен Людмилаға, әнші Тереза Стольцтің 17 жасар бір жұп егіз қыздарына, сонымен қатар өзі де әнші болған оларға ғашық болды. Бұл оны 1845 жылы Одессада екеуі үшін де ән айтуға арналған опера шығаруға шабыстады. Триестке оралған соң ол Людмилаға үйленді (бірақ екіншісінен де қол үзген жоқ). Содан кейін ол тағы үш операны өзі жазды, олар жақсы қабылданды, алайда осы жылдардағы ең үлкен жетістігі – ағасымен бірлескен соңғы жұмысы «Crispino e la comare» операсы болды, оның көп бөлігін өзі жазды. Риччи комедия жанрын жақсы меңгерген, бірақ Доницетти деңгейіне жете алмаса да (оған деген құрметі зор болған), «Криспино» сол кезеңнің ең жақсы итальяндық комедиялық операларының бірі саналады. Дегенмен, Андреа Камиллеридің сол аттас романында «Престонның сырашысы» операсына құрметсіз қарау көрсетілген. Оның дирижерлік жұмыстарының ішінде Вердидің «Корсаро» операсының әлемдік премьерасы бар. 1859 жылы соңғы операсы қойылғаннан кейін Риччи психикалық ауруға шалдығып, өмірін Прагадағы ауруханада аяқтады. Людмиладан туған қызы Лелла Риччи (1850–71) – опера әншісі, ал Франческадан туған ұлы Луиджи Риччи Стольц (1852–1906) – композитор болды.
Ricci was born and educated in Naples, where he wrote his first opera at the conservatory in 1823. His triumphs in 1831 at La Scala with Chiara di Rosembergh and in 1834 with Un'avventura di Scaramuccia made him famous throughout Europe, and in 1835 he and his younger brother Federico collaborated in the first of the four operas they wrote together. In 1837 Ricci ran into financial problems, brought about mainly by his extravagant life style. He was forced to accept a job at Trieste, and he composed no operas for seven years. Then, however, he fell in love, at the same time, with both Francesca and Ludmila, the 17 year old identical twin sisters of the singer Teresa Stolz, also singers, and this inspired him to create (in 1845) an opera for them both to sing in, at Odessa. Back in Trieste he married Ludmila (without, however, letting go of the other). He then composed three more operas on his own, which were well received, although his greatest success of these years was actually Crispino e la comare, his last collaboration with his brother, of which he wrote the greater part. Comedy was Ricci's strong suit, and though not quite reaching the level of Donizetti (whom he greatly admired), Crispino is generally considered one of the best Italian comic operas of the period. 'The Brewer of Preston', however, is treated irreverently by Andrea Camilleri in the novel of the same name. His conducting credits include the world premiere of Verdi's Il corsaro. In 1859, shortly after the production of his last opera, Ricci succumbed to mental illness, and he ended his life in a hospital in Prague. His daughter with Ludmila, Lella Ricci (1850–71), was an opera singer, and his son with Francesca, Luigi Ricci Stolz (1852–1906), was a composer, too.