Жозеф Жюль Дежерін: Француз неврологі және оның ғылыми еңбектері
Joseph Jules Dejerine
Жозеф Дежерін – француз неврологі, 1849-1917. Неврологияны дамытуға үлкен үлес қосты, зертхана ұйымдастырды, Салпетриерде профессор болды. Әйелі де дәрігер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз неврологы (1849–1917)
French neurologist (1849–1917)
Жозеф Жюль Дежерин (3 тамыз 1849 – 26 ақпан 1917) – француз неврологы.
Joseph Jules Dejerine (3 August 1849 – 26 February 1917) was a French neurologist.
Мансап
1877 жылы Дежерин Бисере ауруханасына тағайындалды, онда ол патологиялық зертхана ашты. 1886 жылы ол профессор аггреге болды және неврология саласына күшін жұмылдыру мүмкіндігіне ие болды. Ол 1895 жылдан бастап Салпетриер ауруханасында жұмыс істеді, 1901 жылы медицина тарихынан профессор атанды және 1911 жылы Салпетриерде Париж университетінің медицина факультетінде неврология профессоры қызметіне тағайындалды.
In 1877, Dejerine was appointed to the Hôpital Bicêtre, where he organized a pathological laboratory. He became professeur agrégé in 1886, and he found the opportunity to concentrate his efforts on neurology. He worked at the Hôpital Salpêtrière from 1895, became professor of the history of medicine in 1901 and received a senior appointment at the Salpêtrière in 1911 as professor of neurology at the University of Paris, School of Medicine.
Жеке өмір
1888 жылы Дежерин Парижде медицина оқыған шәкірті Аугуста Дежерин Клумпкеге үйленді; 1887 жылы ол аурухана ішкі тәжірибешісі (interne des hôpitaux) лауазымын алған алғашқы әйел болды. 1917 жылы 68 жасында зәртегізден қайтыс болды.
In 1888, Dejerine married Augusta Déjerine Klumpke, his student, who had studied medicine in Paris; in 1887, she was the first woman named an interne des hôpitaux. He died in 1917 of uremia at age 68.
Мұра
1949 жылы оның туғанына 100 жыл толуына орай Парижде өткен төртінші Халықаралық неврологиялық конгресте Дежериннің шәкірті Андре Томас ұстазының өмірі мен жетістіктері туралы лекция оқыды. Дежерин мидағы функциялардың локализациясын зерттеудегі пионерлердің бірі болды, ол алғаш рет таза алексияның жоғарғы маргиналдық және бұрыштық жиырының зақымдануы салдарынан пайда болатынын көрсетті. Ол таламиялық синдромның патологиясын да зерттеді. Дежериннің көптеген жарияланымдары 40 жылдан астам кезеңді қамтиды. Көптеген көрнекті неврологтар сияқты, Дежерин мансабының соңғы кезеңдерінде психологияға қызығушылық танытты және ол психотерапевттің тұлғасы пациентпен кез келген өзара әрекеттесте маңызды деген пікірдің жақтаушысы ретінде есте қалды. Ол бірде: "Адамда эмоциялардың ықпалы зор, ал ақыл-ойдың үлесі шамалы" деген еді.
The centenary of his birth was commemorated in 1949 at the fourth International Neurological Congress in Paris, when Dejerine's pupil, André Thomas, gave a discourse on his mentor's life and achievements. Dejerine was one of the pioneers in the study of localisation of function in the brain, having first shown that pure alexia may occur as the result of lesions of the supramarginal and angular gyri. He also studied the pathology of thalamic syndrome. Dejerine's numerous publications span a period of more than 40 years. Like many eminent neurologists of his era, Dejerine became interested in psychology in the later stages of his career and he is remembered as a proponent of the view that the personality of the psychotherapist is crucial in any interaction with the patient. He once said, "In man, emotion is almost everything and reason very little."
Қатысқан епонимдер
Дежериннің "сарымсақ қабығы тәрізді сезімнің жоғалуы": Тригеминальды ядро зақымдануларында байқалатын, ауыз және мұрыннан басталып, концентрлі шеңберлер бойынша сыртқа қарай таралатын сезімнің жоғалуы. Дежериннің кортикальдық сенсорлық синдромы: Жанасу, ауырсыну, температура және діріл сезімін сақтап, проприоцепция және стереогноздың жоғалуы, бұл жағдай тері жамбасының зақымдануында көрінеді. Дежерин-Музон синдромы: Негізгі сезім түрлерінің (ауырсыну, жылу, тактильді және діріл) ауыр бұзылуымен сипатталатын тері жамбасы синдромының бір түрі. Дежерин синдромы: Нейроваскулярлық бульбар зақымдануларында кездесетін ауыспалы гипоглоссальды гемиплегия синдромы. Ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде бұл ауыспалы синдром Джон Хьюлингс Джексонның (1835–1911) есімімен Джексон синдромы деп белгілі. Дежерин синдромы сонымен қатар таза алексияны да білдіруі мүмкін. Дежерин-Клумпке параличі: Туған кезде, әсіресе, бүйірлі жағдайда босану кезінде пайда болатын төменгі қолтық торының (брахиальды плекс) параличі; бұл паралич шын мәнінде Аугуста Дежерин-Клумпке есімімен аталған. Дежерин-Русси синдромы: Артқы таламустың зақымдануынан туындайтын синдром. Француз дәрігері Густав Руссидің (1874–1948) есімімен аталады. Дежерин-Соттас ауруы: Дене мүшелерінде моторлық және сенсорлық бұзылыстармен сипатталатын, балалық шақ немесе жасөспірім кезеңінде басталатын гипертрофиялық нейропатияның баяу прогрессирлейтін тұқым қуалайтын түрі. Француз неврологы Жюль Соттаспен (1866–1945) бірге аталған. Дежерин-Томас оливпопонтоцеребеллярлық атрофиясы: Созылмалы прогрессивті атаксияның спорадикалық түрде кездесетін түрі. Ландузи-Дежерин синдромы: Иық және бет бұлшықеттерін негізгі түрде зақымдайтын, аутосомдық-доминантты мұрагерлік үлгісімен сипатталатын, баяу прогрессирлейтін бұлшықет дистрофиясының тұқым қуалайтын түрі. Француз дәрігері Луи Теофил Жозеф Ландузидің (1845–1917) есімімен аталған.
Dejerine's "onion peel sensory loss": Sensory loss starting from mouth and nose and extending concentrically outward observed in lesions of the trigeminal nucleus. Dejerine's cortical sensory syndrome: Loss of proprioception and stereognosis with retention of touch, pain, temperature and vibration seen in parietal lobe lesion. Dejerine Mouzon syndrome: Another parietal lobe syndrome with severe impairment of the primary modalities of sensation (pain, thermal, tactile, and vibratory sense). Dejerine syndrome: Alternating hypoglossal hemiplegia syndrome seen in neurovascular bulbar lesions. In English speaking countries, this alternating syndrome is better known as Jackson's syndrome after John Hughlings Jackson (1835 1911). Dejerine syndrome can also refer to pure alexia. Dejerine Klumpke paralysis: Lower brachial plexus paralysis occurring during birth, particularly with breech deliveries; this is actually named after Augusta Dejerine Klumpke. Dejerine Roussy syndrome: Syndrome due to lesions of the posterior thalamus. Named along with French physician Gustave Roussy (1874–1948). Dejerine Sottas disease: A slowly progressive hereditary form of hypertrophic neuropathy characterised by motor and sensory disturbance in the limbs commencing in childhood or adolescence. Named along with French neurologist Jules Sottas (1866–1945). Dejerine Thomas olivopontocerebellar atrophy: A sporadically occurring form of chronic progressive ataxia. Landouzy Dejerine syndrome: A hereditary form of slowly progressive muscular dystrophy involving primarily the musculature of the shoulders and face, with pattern of inheritance autosomal dominant. Named along with French physician Louis Théophile Joseph Landouzy (1845–1917).