АҚШ Жоғарғы Сотының «Neagle ісі» және федералдық қызметкерлердің иммунитеті
In re Neagle
АҚШ Жоғарғы Сотының «Neagle» ісі (1890) федералдық қызметкерлердің өкілеттіктері шегінде штаттық қудалаудан иммунитетін анықтады. Терри мен судья Филд дауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нейгл, 135 U.S. 1 (1890) – АҚШ Жоғарғы Сотының федералдық қызметкерлер өз федералдық өкілеттіктері шегінде әрекет еткен кезде штаттық қудалаудан иммунитет алғаны туралы шешімі.
In re Neagle, 135 U. S. 1 (1890), is a United States Supreme Court decision holding that federal officers are immune from State prosecution when acting within the scope of their federal authority.
Фактілер
АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Стивен Дж. Филдтің өміріне қастандық жасалуы мүмкін деген күдікпен, 1889 жылы АҚШ Бас прокуроры Уильям Миллер АҚШ маршалы Джон Франкске АҚШ маршалының орынбасары Дэвид Ниглді (1847–1925) Калифорнияда судья Филд айналып жүргенде оның күзетшісі ретінде тағайындауды бұйырды. 1889 жылдың 14 тамызында Дэвид С. Терри Калифорнияның Сан-Хоакин аңғарындағы Латроп, Калифорния теміржол стансасында Филдке жақындады. Терри, бұрынғы Калифорния Жоғарғы сотының судьясы, Филдпен ұзақ жылдан бері арандатушылықта болған, себебі Филд оның әйеліне қарсы сот ісінде шешім шығарған және одан кейін оны да, оның әйелін де сотқа шақырып түрмеге қамаған. Терри теміржол стансасының асханасына бара жатқанда, Филдті арт жағынан сонша күшпен ұрып, оның көзілдірігін түсірді. Терри үлкен Боуи пышағымен жүретіні белгілі еді. Терри қолын қайта кері тартып, Нигл Терри Филдті өлтіре қоюы мүмкін деген қорқынышпен оны атып өлтірді. Филд пен Ниглді Сан-Хоакин шерифі Томас Каннингэм тұтқындады. Каннингэм кейін Филдті өзінің сөзімен босатты, бірақ Ниглді түрмеге қамады. Сан-Францискодағы АҚШ прокуроры Ниглді босату үшін Habeas Corpus туралы өтініш берді. Аймақтық сот тыңдаудан кейін Ниглді босату туралы бұйрық шығарды. Шериф Каннингэм Калифорния штатының көмегімен АҚШ Жоғарғы сотына шағымдануға мәжбүр болды. 6:2 дауыспен (судья Филд қатыспады) Жоғарғы сот төменгі соттың шешімін растады. Шешімде президенттің барлық атқарушы биліктің бастауы ретінде, нақты заңдық негіз болмаған жағдайда да әрекет етуге құқығы бар екендігі мойындалды, себебі федералды судьяларды қорғауға бағытталған заңдар жоқ еді. Конституциялық тұрғыдан алғанда, шешім атқарушы биліктің өзінің «қажетті және орынды» билігін жүзеге асырғанын көрсетті.
Suspecting a plot against US Supreme Court Justice Stephen J. Field's life, in 1889 U. S. Attorney General William Miller instructed US Marshal John Franks to appoint Deputy U. S. Marshal David Neagle (1847–1925) to serve as Justice Field's bodyguard while Field rode circuit in California. On August 14, 1889, David S. Terry approached Field inside the Lathrop, California train station in California's San Joaquin Valley. Terry, a former California Supreme Court justice, had a long standing grudge with Field, who had ruled against his wife in a lawsuit and subsequently sentenced both him and his wife to jail on contempt charges. As Terry walked towards the exit to the railroad station dining room, he struck Field from behind with such force that he knocked his glasses off. Terry was known to carry a large Bowie knife. Terry drew back his hand again, and fearing Terry was about to kill Field, Neagle shot and killed him. Field and Neagle were arrested by the San Joaquin Sheriff Thomas Cunningham. Cunningham later released Field on his own recognizance, but took Neagle to jail. The United States Attorney in San Francisco filed a writ of habeas corpus for Neagle's release. The circuit court issued the writ after a hearing and ordered Neagle's release. Sheriff Cunningham, with the aid of the State of California, appealed to the United States Supreme Court. In a 6 2 decision (Justice Field abstained), the Supreme Court affirmed the lower court. The decision recognized that, as the source of all executive authority, the President could act in the absence of specific statutory authority since there were no laws that provided for protection of federal judges by the executive branch. Constitutionally, the decision determined that the executive branch exercised its own "necessary and proper" authority.