Кіріспе

Кубалық ақын, сыншы және эссеші (1944 жылы туған)

Нэнси Морейхон (1944 жылы Гаванада туған) – кубалық ақын, сыншы және эссеші. Ол "Струга" поэзия кештерінің "Алтын гүлдестесі" сыйлығының иегері болды. Ол "революциядан кейінгі Кубаның ең танымал және ең көп аударылған әйел ақыны" деп аталады.

Өмірбаян

Ол ескі Гавананың бір ауданында, жұмысшы отбасында туып өсті – Анжелика Эрнандес Домингуес пен Фелипе Морехон Нойоланың қызы. Оның әкесі африка текті, ал анасы – африкалық шыққан. Бұл сыйлықты алғаш рет қара терілі әйел алды. Бұл ұлттық әдебиет сыйлығы 1983 жылы құрылды, алғашқы иегері – Николас Гиллен. Ол сондай-ақ 2006 жылы Струга поэзия кештерінің «Алтын гүлшешесімен» марапатталды. Ол АҚШ және басқа елдерде көптеп гастрольдік сапарлар жасады, оның туындылары оннан астам тілге, соның ішінде ағылшын, швед және неміс тілдеріне аударылды. Ол елдің барлық университеттерінде лекция оқыды, Велсли колледжінде және Миссури университетінде сабақ берді. 1995 жылы оның шығармаларына арналған екі күндік симпозиум өткізіліп, материалдар «Afro Hispanic Review» журналының арнайы санында жарияланды. 1999 жылы Вашингтондағы Говард университетінің баспасы Нэнси Морехон өнеріне арналған сындық эсселер жинағын – «Singular Like a Bird: The Art of Nancy Morejon» жариялады, оны Мириам ДеКоста Уиллис құрастырып, алғы сөз жазды. 2005 жылдың көктемінде Мадридте Марио Бенедетти редакциялаған «Ричард флейтасын әкелді және басқа да аргументтер» (Richard trajo su flauta y otros argumentos) атты өлеңдер жинағы жарық көрді.

Жұмыс тақырыбы

Морежонның шығармалары Куба ұлтының мифологиясы және Кубаның қара нәсілді халқының осы ұлттағы орны сияқты кең тақырыптарды зерттейді. Ол көбінесе испан және африкалық мәдениеттерінің бірігіп, жаңа кубалық ұлттық сананы құрайтын интеграциялық көзқарасты білдіреді. Оның көптеген шығармалары және Куба үкіметінің ішінде жеткен жетістіктері оны кубалық ұлтшылдық пен Куба революциясының қолдаушысы ретінде көрсетеді. Бұдан өзге, ол қоғамындағы әйелдердің жағдайын да көрсетеді, әйелдердің өмірі мен Куба революциясындағы нәсілдік теңдік туралы алаңдаушылығын білдіреді. Оның өлеңдерінде көбінесе қара нәсілді әйелдер басты рөлде болады, әсіресе кеңінен антологияға енген "Мужер Неграда" ("Қара әйел") шығармасында. Оның еңбектерінде құлдықтың қасіретті жағдайы ата-бабалық тәжірибе ретінде де бейнеленеді. Оның шығармалары саяси және жеке, отбасылық тақырыптарды қамтиды. Сыншылар оның өз халқына қатысты ойын-қалқы сезімталдықтарын, кубалық юмордың ерекше түрлерін тиімді пайдалануын және лирикалық, жеке, рухани немесе эротикалық поэзияға жиі ден қоюын атап өткен.