Жэссика Тучман Мэтьюс: Халықаралық саясат сарабының өмірбаяны

Кіріспе

Карнеги халықаралық бейбітшілік қорының президенті Джессика Тучман Мэтьюс (4 шілде 1946 жылы туған) – климат және энергия, қорғаныс және қауіпсіздік, ядролық қару, қақтығыстар мен басқару мәселелеріне ерекше назар аударатын американдық халықаралық қатынастар сарапшысы. Ол 1997 жылдан 2015 жылға дейін Вашингтон қаласында штаб-пәтері орналасқан және тағы бес елде кеңселері бар Карнеги халықаралық бейбітшілік қорының президенті болды. Ол сонымен қатар үкіметтің атқарушы және заңнамалық тармақтарында, коммерциялық емес ұйымдарда басқару және зерттеу жұмыстарында, сондай-ақ журналистика саласында қызмет еткен.

Өмірбаян

Джессика Мэтьюс 1946 жылғы 4 шілдеде дүниеге келген. Оның ата-анасы – тарихшы және Пулитцер сыйлығының иегері Барбара Тучман (қызметтік аты Вертхайм) (1912–1989) және медициналық зерттеуші, клиникалық медицина профессоры Лестер Тучман (шамамен 1904–1997). Оның шешесінің әкесі банкир Морис Вертхайм болған. Мэтьюс 1963–1967 жылдары Рэдклифф колледжінде оқыды, 1967 жылы A.B. дәрежесін алды. Ол биохимия және биофизика саласындағы білімін Калифорния технология институтында (1968–1973) жалғастырып, 1973 жылы докторлық диссертациясын қорғады. 1977–1979 жылдары Мэтьюс Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің жаһандық мәселелер жөніндегі басқармасын басқарды, ол ядролық қару тарату, конвенциялық қару сату саясаты, химиялық және биологиялық қару, сондай-ақ адам құқықтары мәселелерін қамтыды. 1993 жылы ол үкіметтік қызметке қайта оралып, Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды. 1980–1982 жылдары Мэтьюс «Вашингтон пост» газетінің редакциялық алқасында жұмыс істеді, онда энергия, қоршаған орта, ғылым, технология, қаруды бақылау, денсаулық сақтау және басқа да мәселелерге қатысты материалдар жарияланды. Кейін ол «Вашингтон пост» газетінде және «Интернешнл Геральд Трибьюн» газетінде апталық бағана жаза бастады. 1993–1997 жылдары Мэтьюс Сыртқы қатынастар кеңесінің аға ғылыми қызметкері болды және Кеңестің Вашингтон бағдарламасын басқарды. 1996 жылғы 9 сәуірде Мэтьюс Корнелл университетінің Кеннеди залындағы Дэвид Л. Колл түлектер аудиториясында Генри Э. және Нэнси Хортон Бартелс әлемдік істер жөніндегі стипендиялық лекциясын оқыды. 1997 жылы Сыртқы қатынастар кеңесінде ол «Күш ауысуы» атты мақаласын «Foreign Affairs» журналында жариялады. Журнал редакциясы оның бұл еңбегін басылымның 75 жылдық тарихындағы ең ықпалды жазбалардың бірі деп таныды. 1997–2015 жылдары Мэтьюс Вашингтондағы сыртқы саясатты зерттейтін Карнеги халықаралық бейбітшілік қорының президенті болды. 2012 жылы ол Гарвард колледжінің президенті және профессорларының 13 мүшесінің бірі болып сайланды және осы лауазымда қызметін жалғастыруда. Оның бұрынғы некесінен екі баласы бар – Оливер Макс Тучман Мэтьюс және Джордан Генри Моргентау Мэтьюс. Оның алғашқы некесі 1993 жылы ажырасқан. Ол зейнеткер генерал Чарльз Г. Бойдқа үйленген.

Jessica Mathews was born on July 4, 1946, to parents Barbara Tuchman (née Wertheim) (1912–1989), historian and Pulitzer Prize winner, and Lester Tuchman (c. 1904–1997), medical researcher and professor of clinical medicine at the Mount Sinai School of Medicine. Her maternal grandfather was banker Maurice Wertheim. Mathews attended Radcliffe College (1963–1967), earning her A. B. in 1967. She continued her education in biochemistry and biophysics at California Institute of Technology (1968–1973), receiving her doctorate in 1973. From 1977 to 1979, Mathews was director of the Office of Global Issues of the National Security Council, covering nuclear proliferation, conventional arms sales policy, chemical and biological warfare, and human rights. In 1993, she returned to government as deputy to the Undersecretary of State for Global Affairs. Mathews served on the editorial board of the Washington Post from 1980 to 1982, covering energy, environment, science, technology, arms control, health, and other issues. Later, she became a weekly columnist for the Washington Post, writing a column that appeared nationwide and in the International Herald Tribune. From 1993 to 1997, Mathews was a Senior Fellow at the Council on Foreign Relations and served as Director of the Council's Washington program. On April 9, 1996, Mathews delivered the Henry E. and Nancy Horton Bartels World Affairs Fellowship Lecture in the David L. Call Alumni Auditorium of Kennedy Hall at Cornell University. While at the Council on Foreign Relations in 1997 she published her article "Power Shift" in its journal, Foreign Affairs. Her work was chosen by the journal's editors as one of the most influential pieces of writing in the publication's 75 years. From 1997 to 2015, she was President of the Carnegie Endowment for International Peace, a foreign policy think tank in Washington, D. C.

In 2012, she was elected to serve as one of 13 members of the President and Fellows of Harvard College, the main governing board of the University, and continues to serve in this capacity. He had two children from a previous marriage. They had two sons: Oliver Max Tuchman Mathews and Jordan Henry Morgenthau Mathews. Her first marriage ended in divorce in 1993. She was married to retired Air Force General Charles G. Boyd.