Жонатан Дональд Крамер: Американдық композитор және музыка теорияшысы

Кіріспе

Американдық классикалық композитор

Джонатан Дональд Крамер (7 желтоқсан 1942, Хартфорд, Коннектикут – 3 маусым 2004, Нью-Йорк қаласы) – американдық композитор және музыка теориясының маманы.

Өмірбаян

Креймер 1965 жылы Гарвард университетінен «үлгілі» дипломын (magna cum laude) алды, ал 1967 және 1969 жылдары Берклидегі Калифорния университетінен музыка бойынша магистр және доктор дәрежелерін алды. Оның композициядан алған ұстаздарының арасында Карлхайнц Штокхаузен, Роджер Сешнс, Леон Кирхнер, Сеймур Шифрин, Эндрю Имбри, Ричард Фельчано, Жан-Клод Элой, Билли Джим Лейтон, Эдвин Даггер және Арнольд Франчетти болды. Ол Дэвид Левинмен теорияны, Джозеф Керменмен музыка тарихын және сынды, ал Джон Чоунингпен компьютерлік музыканы оқыды. Крамер 1988 жылдан 2004 жылы қайтыс болғанға дейін Колумбия университетінде композиция және теория профессоры болды. Ол сонымен қатар Оберлин консерваториясында, Йель университетінде және Цинциннати музыка консерваториясында сабақ берді. Веслиан университетінде, Лондон Корольдік колледжінде, Канберра музыка мектебінде, Батыс Австралия университетінің музыка мектебінде, Бельяджодағы Рокфеллер зерттеу орталығында (Италия), Жаңа музыка және технология орталығында (Беркли), Майамидегі «Май» фестивалінде, композиторлар үшін ISCM жазғы шеберханасында (Польша) және Еуропалық Моцарт академиясында (Польша) қонақ оқытушы болып жұмыс істеді. Крамер төрт жыл бойы Сан-Франциско симфониялық оркестрінің бағдарламалық түсіндірмешісі болды, 1980 жылдан бастап Цинциннати симфониясының түсіндірмешісі қызметін атқарды; оның бағдарламалық жазбаларының жинағы «Музыканы тыңдаңыз» деген атпен Schirmer Books баспасынан шықты. 1984 жылдан 1992 жылға дейін Цинциннати симфониясының композиторы және жаңа музыка жөніндегі кеңесшісі болды, ал 1997 жылдан бастап Moebius Ensemble тобының тұрақты артисі болды. Оның «Музыка уақыты» атты кітабы осы тақырыптағы маңызды еңбектердің бірі саналады. Ол бірнеше жергілікті және ұлттық радио бағдарламаларын жасады және жүргізді, сондай-ақ Париждегі Композиторлардың халықаралық рострумында үш рет Америка қоғамдық радиосының өкілі болды. Оның белгілі шәкірттері Роберт Карл, Р. Люк Дюбуа, Джейсон Эккардт, Пол Филлипс (дирижер), Далит Варшав және Дункан Нилсон. Крамер 1966 жылдың тамызында Норма Берсонға үйленді. Олардың екі баласы болды: 1970 жылдың сәуір айында дүниеге келген Закари Чарльз және 1972 жылдың қараша айында туған Стефани Лиза. 2004 жылдың 2 қаңтарында Техас штатының Шугар-Лэнд қаласында Дебора Брэдли Крамерге үйленді. 2004 жылдың 2 мамырында Нью-Йорк штатының Мохэган көлінде тағы бір той өтті. Олардың бір баласы болды, Джона Бенджамин Крамер (20 қараша 2007 жылы туған). Музыка теориясы саласында белсенді жұмыс істеген Крамер негізінен музыкалық уақыт және постмодернизм теориялары бойынша жарияланымдар жасады. Өмірінің соңында «Постмодерн музыка, постмодерн тыңдау» атты кітабын және Америка Холокост мұражайы үшін виолончельге арналған шығармасын аяқтады. Кітап 2016 жылдың тамызында Bloomsbury Press баспасынан жарық көрді. Колумбия университетінде оның құрметіне екі қор құрылды: Жас композиторларға арналған Джонатан Д. Крамердің естелік қоры және Джонатан Д. Крамердің мұра қоры.

Kramer received his B. A. magna cum laude from Harvard University (1965) and his MA and PhD in music from the University of California, Berkeley (1967 and 1969). His composition teachers included Karlheinz Stockhausen, Roger Sessions, Leon Kirchner, Seymour Shifrin, Andrew Imbrie, Richard Felciano, Jean Claude Éloy, Billy Jim Layton, Edwin Dugger, and Arnold Franchetti. He studied theory with David Lewin, criticism with Joseph Kerman, and computer music with John Chowning. Kramer was professor of composition and theory at Columbia University from 1988 until his death in 2004. He also taught at the Oberlin Conservatory, Yale University, and the University of Cincinnati College Conservatory of Music. He held visiting appointments at Wesleyan University, King's College London, the Canberra School of Music, the School of Music at the University of Western Australia, the Rockefeller Study Center in Bellagio (Italy), the Center for New Music and Technology (Berkeley), May in Miami, the ISCM Summer Workshop for Composers (Poland), and the European Mozart Academy (Poland). He served four years as program annotator of the San Francisco Symphony Orchestra, was annotator of the Cincinnati Symphony from 1980; a collection of his program notes, Listen to the Music, was published by Schirmer Books. He was the Cincinnati Symphony's composer in residence and new music advisor from 1984 to 1992 and served as artist in residence of the Moebius Ensemble since 1997. His book "The Time of Music" is widely considered to be one of the preeminent works on the topic. He produced and hosted several local and national radio programs and represented American Public Radio three times at the International Rostrum of Composers in Paris. His notable students include Robert Carl, R. Luke DuBois, Jason Eckardt, Paul Phillips (conductor), Dalit Warshaw, and Duncan Neilson. Kramer was married to Norma Berson in August, 1966. They had two children, Zachary Charles, born April 1970, and Stephanie Lisa, born November 1972. He married Deborah Bradley Kramer on Jan 2, 2004, in Sugar Land, Texas. They had another ceremony on May 2, 2004, in Mohegan Lake, New York. They had one child, Jonah Benjamin Kramer (b. Nov 20, 2007). Active as a music theorist, Kramer published primarily on theories of musical time and postmodernism. At the time of his death he had just completed a book, "Postmodern Music, Postmodern Listening" and a cello composition for the American Holocaust Museum. The book was published by Bloomsbury Press in August 2016. Two funds at Columbia University were named in honor of Kramer upon his death: The Jonathan D. Kramer Memorial Fund for Young Composers, and The Jonathan D. Kramer Legacy Fund.

Жарияланған шығармалары (музыка)

About Face, оркестр (1989), жариял. MMB
Another Sunrise, аралас септет (1990), жариял. MMB
Atlanta Licks, аралас секстет (1984), жариял. MMB
Cincy in C, оркестр (1994), жариял. MMB
Licks, дауыс қосылған контрабас триосы (1981), жариял. MMB
Уақыт ішінде және одан тыс сәттер, оркестр (1983), жариял. G. Schirmer
Фортепианоға арналған музыка, № 5 (1980), жариял. G. Schirmer
Musica Pro Musica, оркестр (1987), жариял. MMB
No Beginning, No End, оркестрмен хор (1983), жариял. MMB
Notta Sonata, 2 пианино және 2–3 соққы аспаптарымен (1993), жариял. MMB
Obsessions, симфониялық үрлемелі аспаптар ансамблі (2001), жариял. MMB
One for Five in Seven, Көбінесе, ағаш аспаптар квинтеті (1971), жариял. MMB
Remembrance of a People, фортепиано және қалау бойынша баяндаушысы бар скрипкалық оркестр (1996), жариял. MMB
Renascence, электроникамен кларнет (1974), жариял. G. Schirmer
Rewind: Жартылай сюита, оркестр (2000/2003), жариял. MMB
Serbelloni Serenade, кларнет, скрипка және фортепиано (1995), жариял. MMB