Кіріспе
Британдық химик Ральф Александр Рафаэль (1 қаңтар 1921 – 27 сәуір 1998) – британдық органикалық химия ғалымы, биологиялық активтілігі бар табиғи заттарды синтездеуде ацетилен туындыларын қолдануымен белгілі.
Ralph Alexander Raphael (1 January 1921 – 27 April 1998) was a British organic chemist, well known for his use of acteylene derivatives in the synthesis of natural products with biological activity.
Ерте өмір және білім
Ральф Рафаэль 1921 жылы Жаңа жыл күні Лондонның Кройдон қаласында туған. Ол шебер тігінші Джейкоб ("Джек") Рафаэльдің (1889-1978) және оның әйелі Лилидің (1892-1956) ұлы. Ол орта мектепті Дублиндегі Уэсли колледжінде, содан кейін Тоттенхэм округінің мектебінде оқыды, онда химия пәнінің оқытушысы Эдгар Уэр оны Рафаэльдің өмір бойына құмарланатын химия ғылымымен таныстырды. 1939 жылы ол Императорлық колледжде оқуға стипендия жеңіп алды, 1941 жылы үздік дипломмен бітіріп, практикалық химиядан Хофман сыйлығына ие болды.
Мансап
Жаңа PhD ретінде Рафаэль 1943-1946 жылдары Мей және Бейкер зертханаларында антибиотик пенициллиннің соғыс уақытындағы жұмысына жұмылдырылды. Соғыстан кейін ол 1946–1949 жылдарға арналған ICI стипендиясын алды, бұл оған тәуелсіз зерттеулер жүргізу үшін Императорлық колледжге оралуға мүмкіндік берді: оның ерте жетістіктерінің бірі – пенициллиннің қышқылдық ыдырауының негізгі өнімі пенициллик қышқылын синтездеу (бірақ оның ерекше β-лактам субструктурасын қамтымайды). Тағы бір маңызды жетістігі – Франц Зондхаймермен табиғи өнімдер, соның ішінде Зантоксилум клава геркулистен (кейін геркулин деп аталған диен, қазір жүйелі түрде (2E,8E) N-изобутил 2,8-додекадиэнамид деп аталады) алынған инсектицид бойынша ынтымақтастығы болды; бұл жұмыс 1948 жылы Рафаэльдің Мельдола медалін алуына әкелді. 1954 жылы Рафаэль Белфаст қаласындағы Король университетіне органикалық химияның алғашқы профессоры болып тағайындалды. Ол онда ацетилен химиясы бойынша маңызды кітап жариялады, бұл қосылыстар туралы оның кең тәжірибесіне негізделген. 1957 жылы Рафаэль Глазго университетіне химия профессоры ретінде оралды. 1960 жылы ол бакалаврларға арналған оқулықты аяқтады, ол бірнеше рет жаңартылып, қайта басылды. 1972 жылы Рафаэль Кембридж университетінің органикалық, бейорганикалық және теориялық химия кафедрасының меңгерушісі болды. Бұл лауазым 1702 жылғы органикалық химия кафедрасының бұрынғы иегері лорд Тоддтың денсаулығына байланысты зейнеткерлікке шығуынан босады. Рафаэль сонымен қатар Крисст колледжінің мүшесі атанды. 1988 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол колледжі мен кафедрасында еңбегі үшін құрметті мәртебе алды.
Табиғи өнімдерді синтездеу
Рафаэль көптеген табиғи өнімдерді зерттеді, әсіресе биологиялық белсенділігі жоғары және синтездеуге қиындық туғызатын, бірақ бір докторлық диссертацияның мақсаты бола алатын түрлерін. Ол және оның студенттері 2-дезоксирибоза, ааптимин, афдиколин, апиоз, арахидон қышқылы, аркирияфлавин B, бакиаин, буллатенон, хризантемия қышқылы, кловен, кордицепоза, купарен, эритрулоза, экзальтолид, фарнезиферол C, геипарварин, гибберон, гистамин, линол қышқылы, линолен қышқылы, липо қышқылы, псевдомоно қышқылы, пиренофорин, патшалық жемқұрт қышқылы, шикими қышқылы, стауроспоринон, стригол, стеганацин, стеганон, триходермин және вирантамициннің синтездерін жариялады. Nature журналында жарық көрген тағы бір қызықты мақаласында Рафаэль Дэвид Рубиомен бірлесіп, Кремонадағы Страдивари жасаған скрипкалардың ағаш бетін өңдеу үшін қолданылған құрамына кіретін компоненттерді анықтады және осы заттардың бір түрі қазіргі заманғы аспаптардың дыбысын жақсартуға пайдалы болатынын көрсетті.
Теориялық маңызы бар молекулалар
Рафаэль теориялық және практикалық қызығушылық туғызатын молекулаларға қызығушылық танытты. 1951 жылы Дж. В. Кук пен А. И. Скоттпен бірлесіп жұмыс істеп, авторлық құрамында ол квази-ароматты трополон қосылысының және осы ерекше сақиналық жүйені қамтитын тужаплицин табиғи өнімдерінің алғашқы синтезін жариялады. Бұл тужаплициндерді Холгер Эрдтман 1948 жылы Thuja plicata-дан тәуелсіз түрде де ашқан болатын (үш изомері: α, β және γ тужаплициндер).