Дороти Камингер: «Гражданин Кейн» жөніндегі актрисаның тағдыры
Dorothy Comingore
Дороти Камингер (1913-1971) – американ актрисасы, «Гражданин Кейн» фильміндегі рөлімен танымал. Голливудтың қара тізіміне енген, саяси мәселелерге байланысты куәлік беруден бас тартқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1913–1971)
American actress (1913–1971)
Мэри Луиза Комингор (1913 жылдың 24 тамызы – 1971 жылдың 30 желтоқсаны), кәсіби тұрғыда Дороти Комингор деп танылған, американдық киноактриса. Ол Орсон Уэллстің сыншылар тарапынан жоғары бағаланған дебюттік фильмі "Азамат Кейн" (1941) фильмінде Сьюзан Александр Кейн рөлін ойнады. Бұрынғы фильмдерде ол Линда Винтерс атымен, ал сахнада Кей Винтерс атымен белгілі болды. Оның мансабы Голливудтың қара тізіміне ілігуімен аяқталды. 1952 жылы Америкалық әрекеттер комитетінің алдына шақырылғанда ол сұрақтарға жауап беруден бас тартты.
Mary Louise Comingore (August 24, 1913 – December 30, 1971), known professionally as Dorothy Comingore, was an American film actress. She starred as Susan Alexander Kane in Citizen Kane (1941), the critically acclaimed debut film of Orson Welles. In earlier films she was credited as Linda Winters, and she had appeared on the stage as Kay Winters. Her career ended when she was caught in the Hollywood blacklist. She declined to answer questions when she was called before the House Un American Activities Committee in 1952.
Алғашқы жылдар
Маргарет Луиза Коммингор Лос-Анджелесте дүниеге келді, және ол "бір кезде Окленд мектебінің оқушысы" деп сипатталды. Ол Калифорния университетінің Беркли қаласындағы бөлімінде оқыды. Оның әкесі электротипші болған, ал әпкесі Люсиль Сан-Францискода түнгі клуб иесі болды. 1934 жылдан 1940 жылға дейін Коммингор сахнада Кей Винтерс, кейін Линда Винтерс есімдерімен киноактриса ретінде танымал болды.
Margaret Louise Comingore was born in Los Angeles, and she was described as "a one time Oakland school girl." She attended the University of California, Berkeley. Her father was an electrotyper; her sister Lucille operated a nightclub in San Francisco. From 1934 to 1940, Comingore was billed in her stage appearances as Kay Winters and then Linda Winters as a film actress.
Фильм
Дороти Коммингорды Чарльз Чаплин Калифорниядағы Кармельдегі шағын театр сахнасында ойнап жүргенде таныған. Чаплиннің оның мансабына қандай да бір ықпал еткені күмәнді. 1938 жылы Коммингор Чаплиннің шәкірті болғанын жоққа шығарды және баспасөз оның Чаплинмен және оның бір көмекшісімен болған байланысын әлдеқайда үлкейтіп көрсеткенін айтты. "Ол кез келген актрисаны сынап көретін эмоциялар арқылы өтеді", - деп жазды The Hollywood Reporter. Басқа студиялардан сұраныс болғанымен, RKO студиясы оны басқа студияға жіберуден бас тартты. Коммингор ауырып, төсекке жатуға бұйрық берілді, RKO студиясы оны жұмыстан шеттетуге мәжбүр болды және ол қайтып келгеннен кейін жұмыс таба алмады. Херст газеттері оның беделін түсірді, ал Коммингор "негрлерге коммунистік әдебиет таратып жүргені" үшін үкіметтің қара тізіміне енді. Коммингор актер және штаттық жиналысқа үміткер Альберт Деккер үшін үйден-үйге аралап дауыс жинады, музыкант Лид Беллимен және әнші Пол Робсонмен бірге тек ақтарға арналған USO клубтарын аралап, оларды әртүрлі ұлттан адамдарға ашуға көмектесті және "кәсіби одақ бірлігін" насихаттады. Бірнеше жылдан кейін АҚШ-тың Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі комитеті (HUAC) күш алды, ал ФБР Коммингордың қызметі туралы көптеген мәліметтер жинады. Кэтлин Шарп: "Жұлдыз 78 жастағы Херст сияқты күшті жауға да тап болды. Медиа-магнат Доротидің өзінің 44 жастағы сүйіктісі Марион Дэвистің бейнесін сомдауына қатты наразы болды, сондықтан ол өзінің газеттері мен радиостанцияларын жас әйелді қаралау үшін пайдаланды. Херсттің тілшілері Хедда Хоппер мен Уолтер Винчелл Доротиді "партияға" (Коммунистік партияға) жатқызып, оны жамандау үшін Оруэллдік "жаңа тіл" қолданды". Коммингордың коммунистік байланыстары оның екі баласын Ричард Дж. Коллинзбен бірге тәрбиелеу құқығы үшін соттасуына себеп болды. Питер Богдановичтің "Азамат Кейн" фильміне жасаған түсіндірмесінде, ол өте қызықсыз деп санаған көптеген рөлдерден бас тартып, мансабына зиян келтіргенін айтты. Ол Юджин О'Ниллдің "Жүні бар маймыл" (1944) пьесасының Уильям Бендикс, Сьюзан Хейвард және Джон Лодермен бірге фильмге түсірілген нұсқасында ойнады. Коммингордың соңғы фильмдегі рөлі "Ұлы түн" (1951) фильмінде болды. Оның мансабы 1951 жылы Голливудтың қара тізіміне енген кезде аяқталды. Келесі жылы ол өзінің коммунистік байланыстары туралы Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі комитетіне шақырылды, бірақ ол конституциялық негізде жауап беруден бас тартты. Содан кейін ол балаларының қамқорлығына қатысты сот отырысында көп ішімдік ішетініне айыпталды, ал 1953 жылдың 19 наурызында Батыс Голливудта проституция жасағаны үшін тұтқындалды. Көптеген адамдар оның тұтқындалуының полицияның өш алу жоспары болғанына сенді, өйткені ол HUAC-ты мазақтапты. Коммингор сонымен қатар, 1953 жылы проституция айыбы бойынша тұтқындалуының "менің 'дос емес куә' болуымның бір бөлігі" екенін айтты. Коммингор "Азамат Кейн" фильміне қатысқандардың бірі болды, оны UCLA Театр, кино және теледидар мектебінің докторы Говард Субер сұхбатқа алды. Оның зерттеулерін Паулин Кель 1971 жылы "Кейнді тәрбиелеу" атты эссесі үшін пайдаланды. Сұхбаттың көшірмесі Индиана университетінің Блумингтон қаласындағы Лили кітапханасының қорында сақтаулы.
Dorothy Comingore was discovered by Charles Chaplin when she was acting in a small playhouse in Carmel, California. Whether Chaplin played any role in her career is questionable. In 1938, Comingore denied being Chaplin's protégé and indicated that press reports had exaggerated the limited contact that she had with Chaplin and one of his assistants. "(She) is put through a range of emotions that would try any actress one could name", wrote The Hollywood Reporter. In demand from other studios but refused loanouts by her home studio of RKO, Comingore fell ill, was ordered to go on bedrest, was suspended by RKO, and found no work on her return. Hearst’s newspapers had damaged her reputation and Comingore had ended up on a government watch list for "distributing Communist literature to negroes." Comingore had canvassed door to door for actor and state Assembly hopeful Albert Dekker; worked with musician Lead Belly and singer Paul Robeson to desegregate whites only USO clubs; and promoted "union solidarity". A few years later, the U. S. House Committee on Un American Activities (HUAC) gained power, and the FBI had much information on Comingore’s activities. Kathleen Sharp wrote “The star also had acquired a powerful enemy the 78 year old Hearst. The media mogul so hated Dorothy's portrayal of his mistress, 44 year old Marion Davies, that he used his chain of newspapers and radio stations to smear the young woman. Hearst's columnists Hedda Hopper and Walter Winchell publicly accused Dorothy of belonging to the "Party" (the Communist Party), and borrowed Orwellian "newspeak" to malign her." Comingore's supposed Communist connections played a role in a legal battle for custody of her two children with Richard J. Collins. According to Peter Bogdanovich in his DVD commentary on Citizen Kane, she impaired her career by declining too many roles that she felt were uninteresting. She appeared in the film version of the Eugene O'Neill play The Hairy Ape (1944) with William Bendix, Susan Hayward and John Loder. Comingore's last movie appearance was in a supporting role in The Big Night (1951). Her career ended in 1951 when she was caught in the Hollywood blacklist. The following year, she was called to appear before the House Un American Activities Committee about her alleged Communist connections, and she declined to answer on constitutional grounds. She then was accused of heavy drinking in custody hearings for her children, and on March 19, 1953, she was arrested for prostitution in West Hollywood. The arrest is believed by many to have been part of a revenge scheme orchestrated by the police, offended that she mocked the HUAC. Comingore also said that her 1953 arrest on a prostitution charge was "all a part of my being an 'unfriendly witness.'" Comingore was one of the contributors to Citizen Kane who was personally interviewed by Dr. Howard Suber of the UCLA School of Theater, Film and Television. His research was used by Pauline Kael for her 1971 essay "Raising Kane". A copy of the interview is in the collection of the Lilly Library at Indiana University Bloomington.
Жеке өмір
Комингор сценарий жазушы Ричард Мелцерге үйленген. Ол сондай-ақ сценарист Ричард Дж. Коллинзге де үйленді, олардан Джудит қызы мен Майкл ұлы дүниеге келді. 1946 жылы олар ажырасып кетті. Оның тағы бір күйеуі сценарий жазушы Теодор Штраус болды.
Comingore was married to screenwriter Richard Meltzer. She also married screenwriter Richard J. Collins, with whom she had a daughter, Judith, and a son, Michael. They were divorced in 1946. Her other husbands were screenwriter Theodore Strauss
Өлім
Комингор 1971 жылдың 30 желтоқсанында Коннектикут штатының Стонингтон қаласында 58 жасында қайтыс болды.
Comingore died in Stonington, Connecticut, on December 30, 1971, at the age of 58.
Мәдени сілтемелер
Ирвин Винклердің 1991 жылы Голливудтың қара тізімі кезінде түсірілген "Кінәлі күдікпен" фильмінде Комингор, Америкалық әрекеттер жөніндегі комитет тарапынан мазаланып, қудаланған актрисаның образына әсер етті.
In Guilty by Suspicion, Irwin Winkler's 1991 film set during the Hollywood blacklist, Comingore inspired the character of the actress who is harassed by the House Un American Activities Committee.
Радиосы
Күні Тақырыбы Эпизод Ескермелер 12 маусым 1938 ж. Warner Bros. Академия театры "Құмарлы" Кей Уинтерс ретінде көрсетілген 26 маусым 1938 ж. Warner Bros. Академия театры "56-шы көшедегі үй" Кей Уинтерс ретінде көрсетілген
Date Title Episode Notes June 12, 1938 Warner Bros. Academy Theatre "Desirable" Credited as Kay Winters June 26, 1938 Warner Bros. Academy Theatre "The House on 56th Street" Credited as Kay Winters