Мэри Боланд: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актриса (1882–1965)

Мэри Боланд (туған кезде Мари Энн Боланд; 28 қаңтар 1882 – 23 маусым 1965) – американдық сахна және кино актрисасы.

Алғашқы жылдар

Филадельфияда, Пенсильвания штатында дүниеге келген Боланд, репертуарлық актер Уильям Август Боланд пен оның әйелі Мэри Сесилия Хаттонның қызы еді. Оның Сара есімді үлкен әпкесі болған. Кейін отбасы Детройтке көшіп өтті. Боланд Детройттегі Қасиетті Жүрек монастырында білім алды. Он бес жасқа келгенде мектепті тастап, сахнада өнер көрсетуге кірісті. 1901 жылы ол жергілікті театр труппасымен сахнада ойнай бастады, Дастин Фарнуммен бірге "Дэвид" спектаклінде ойнады және Джон Дрюмен бірге Бродвейдегі он бір қойылымға қатысты, оның "Нью-Йорк пен жол бойындағы" жетекші актрисасы атанды. 1915 жылы Triangle Studios үшін үнсіз фильмде тұңғыш рет түсті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франциядағы әскерилерге ойын көрсеткен соң, Америкаға оралды. Тоғыз фильмде ойнағаннан кейін 1920 жылы кинодан кетіп, қайта сахнаға оралды, "Шамыл тасушылар" (1922) қойылымы сияқты бірнеше Бродвей қойылымдарында ойнады. Ол комедия актрисасы ретінде танымал болды. Боландтың 1920 жылдардағы сахнадағы ең үлкен жетістігі – "Бала ұрлаушылар" (1925–26) комедиясы болды, онда ол, Эдна Мей Оливер және Маргарет Дейл күйеулері тастап кеткеннен кейін жас сүйіктерге бойұсынуға тырысады. Рой Либман бұл пьесаның оның мансабының соңына дейін байланысты болатын бейнесін қалыптастыруға көмектескенін айтады. Боландтың жақын серігі – Хамфри Богарт, ол оның алғашқы рөлдерінің бірінде ойнады. Ол бұрын 1923 жылы Клау театрындағы "Күйеумен танысу" комедиясында Богартпен бірге Гертруда Леннокс рөлінде ойнаған. Он бір жылдық үзілістен кейін, 1931 жылы Paramount Pictures компаниясымен келісімшартқа отырып, Голливудқа оралды. Ол екінші рет киноға түскенде үлкен жетістікке қол жеткізді, 1930 жылдардың ең танымал кейіпкерлік актрисаларының біріне айналды, әрқашан фильмдерінде маңызды рөлдерді ойнады және көбінесе Чарльз Рагглзбен бірге комедиялар сериясында ойнады. Боланд көптеген фильмдерде ойнады, соның ішінде "Қызыл саңылаудың күрттері", "Үлкен хабарлама" (1936), "Жұмыстағы қауіпті махаббат", "Тәуекелден басқа ештеңе жоқ" және "Жулияның жаман мінезі" фильмдері бар. Ол "Әйелдер" (1939) және "Мақтаныш пен әділдік" (1940) фильмдеріндегі графша Делав және Миссис Беннет рөлдерімен есімдері сақталған. Мансабының соңына дейін Боланд фильмдерді, кейін теледидарлық қойылымдарды сахнадағы өнермен үйлестірді, соның ішінде 1935 жылғы Коул Портердің "Юбилей" музыкалық комедиясында және 1948 жылы Чарли Рагглзбен бірге "Бір керемет күн" спектаклінде ойнады. Оның соңғы Бродвейдегі өнері 1954 жылы жетпіс екі жасында болды. "Люльля" қойылымы сәтсіз аяқталды. Оның соңғы актерлік жұмысы 1955 жылы "Әйелдер" фильмінің теледидарлық бейімделуіндегі оның кинодағы рөлін қайта ойнауы болды.

Born in Philadelphia, Pennsylvania, Boland was the daughter of repertory actor William Augustus Boland, and his wife Mary Cecilia Hatton. She had an older sister named Sara. The family later moved to Detroit. Boland went to school at the Convent of the Sacred Heart in Detroit. By age fifteen she had left school and was performing on stage. In 1901, she began acting on stage with a local stock theater company. with Dustin Farnum and had appeared in eleven Broadway productions, notably with John Drew, becoming his "leading lady in New York and on the road." She made her silent film debut for Triangle Studios in 1915. She entertained soldiers in France during World War I and then returned to America. After appearing in nine movies, she left filmmaking in 1920, returning to the stage and appearing in several Broadway productions, including The Torch Bearers (1922). She became famous as a comedian. Boland's greatest success on the stage in the 1920s was the comedy The Cradle Snatchers (1925–26), in which she, Edna May Oliver, and Margaret Dale, having been abandoned by their husbands, take on young lovers. Roy Liebman notes this play helped establish the persona that would be associated with her for the rest of her career. Boland's paramour was Humphrey Bogart in one of his first roles. She had previously performed with Bogart in the 1923 comedy Meet the Wife at the Klaw Theatre as Gertrude Lennox. After an eleven year absence, in 1931, she returned to Hollywood under contract to Paramount Pictures. She achieved far greater film success with her second try, becoming one of the most popular character actresses of the 1930s, always playing major roles in her films and often starring, notably in a series of comedies opposite Charles Ruggles. Boland appeared in numerous films, including Ruggles of Red Gap, The Big Broadcast of 1936, Danger Love at Work, Nothing but Trouble, and Julia Misbehaves. She is likely best remembered for her portrayals of Countess DeLave in The Women (1939) and Mrs. Bennet in Pride and Prejudice (1940). For the remainder of her career, Boland combined films and, later, television productions, with appearances on stage, including starring in the 1935 Cole Porter musical Jubilee and appearing in the play "One Fine Day" with Charlie Ruggles in 1948. Her last Broadway appearance was in 1954 at the age of seventy two. That play, Lullaby, was unsuccessful. Her last acting was in the 1955 television adaptation of The Women recreating her film role.

Жеке өмір және өлім

Боланд ешқашан үйленбеген және балалары болған емес. 1965 жылғы 23 маусымда ол Нью-Йорктегі үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Боланд – діншіл католик және республикашыл болған, 1952 жылғы президенттік сайлауда Дуайт Эйзенхауэрдің үгітін қолдаған.

Тану

Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Боландтың Голливудтағы Даңқ аллеясында, 6150 Голливуд бульварында кино жұлдызы орналасқан.