Эдвард Д. Хьюз: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Ed Hughes
Эдвард Д. Хьюз – американ футболшысы және жаттықтырушы (1927-2000). NFL-де «Houston Oilers» командасын басқарған, мансабы 30 жылдан астам. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Д. Хьюз (1927 жылғы 23 қазан – 2000 жылғы 23 маусым) – американдық футболшы және жаттықтырушы, оның мансабы үштен астам онжылдыққа созылған. Оның ең танымал жаттықтырушылық қызметі 1971 жылы Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Хьюстон Ойлерс» командасының бас жаттықтырушысы болып жұмыс істеген кезде болды.
American football player and coach (1927–2000)
Edward D. Hughes (October 23, 1927 – June 23, 2000) was an American football player and coach whose career spanned more than three decades. His most prominent coaching position came in 1971 when he served as head coach of the National Football League (NFL)'s Houston Oilers.
Ойын мансабы
Нью-Йорк штатының Буффало қаласында туған Хьюз Талса университетінде шабуыл мен қорғаныс екі жақта да колледж футболын ойнады, содан кейін 1954 жылғы НФЛ драфтының оныншы раундында «Лос-Анджелес Рамс» командасы оны таңдады. Көбінесе қорғаушы ретінде ойнаған Хьюз өзінің бірінші жылында екі допты ұстап алды, содан кейін командаға 1955 жылы НФЛ Чемпионатына жолдасуға көмектесті. 1956 жылдың 12 тамызында Хьюз және шабуылшы Томи МакКормик «Нью-Йорк Джайентс» командасына төртінші раундтық драфт таңдауымен ауыстырылды. Хьюз жаңа командасымен үш маусым ойнады, оларға екі рет НФЛ титулы үшін күресуге көмектесті, соның ішінде алғашқы маусымда «Чикаго Беарс» командасын сенімді жеңіске жеткізді.
Hughes, a native of Buffalo, New York, played college football on both sides of the ball at the University of Tulsa, then was drafted in the tenth round of the 1954 NFL Draft by the Los Angeles Rams. Playing primarily at defensive back, Hughes collected two interceptions during his rookie year, then helped the team reach the NFL Championship game in 1955. On August 12, 1956, Hughes was traded along with running back Tommy McCormick to the New York Giants for a fourth round draft pick. Hughes would play three seasons with his new team, helping them play twice in the NFL title game, including a convincing win over the Chicago Bears during his first season.
Жаттықтырушылық мансап
1959 жылы Хьюз жаттықтырушылық қызметке кірісіп, бір маусымға туған жері Талсаға оралды. Келесі жылы ол Хэнк Страмның штабына қосылды, жаңа құрылған Америка Футбол Лигасының (AFL) «Даллас Тексанс» командасында. Lone Star штатында үш жыл қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болып жұмыс істегеннен кейін команда алғашқы чемпиондығын жеңіп алды, бұл Хьюстон Ойлерс клубымен өткен қос қосымша уақытты қызықты ойын болды. 1962 жылғы маусымнан кейін Хьюз тағы бір AFL командасы – «Денвер Бронкос» клубына көмекші жаттықтырушы болып жұмысқа қабылданды, бірақ «Вашингтон Редскинс» командасына ауысудан бұрын бір маусым ғана жұмыс істеді. Төрт маусым бойы Хьюз екі жаттықтырушының басшылығымен жұмыс істеді, содан кейін «Сан-Франциско 49ers» командасының шабуыл үйлестірушісі болуға кетті. Бұл Хьюзді Дик Ноланмен қайтадан біріктірді, ол оның бұрынғы командаласы ғана емес, сонымен қатар оның жеңгесі болды. «49ers» 1968 және 1969 жылдары қиындықтарға тап болғаннан кейін, Нолан мен Хьюздің үшінші жылында команда барлық күштерін біріктіріп, NFC Батыс дивизионында жеңіске жетті, сонымен қатар лиганың жалпы шабуылы бойынша көшбасшы болды. Команданың жаңа табысы Хьюз үшін пайдалы болды, ол 1971 жылдың 21 қаңтарында «Ойлерс» командасының бас жаттықтырушысы лауазымына бес жылдық келісімшартқа отырды. Бірақ Хьюз бұл лауазымда бір маусым ғана тұрды, сондықтан ұзақ мерзімді келісімшарт тек қана құрғақ әңгіме болды. Маусымның басында Хьюстон «Кливленд Браунс» командасынан 31:0 есебімен жеңілгені, ал маусым ішінде Хьюз екі көмекші жаттықтырушыны жұмыстан босатқаны осының белгісі болды. 22 желтоқсанда Хьюз команданың жаттықтырушысын жұмыстан шығаруды талап еткен кезде, ал команда иесі Бад Адамс жабдық менеджерін (Хьюз жұмыстан шығарған) қайтадан жұмысқа алуды талап еткен кезде туған қақтығыс Хьюзтің орнынан кетуіне әкелді. Шамамен екі жылдан кейін команданың айналасындағы жағдайдың нашарлығының тағы бір мысалы пайда болды, ол кезде «Ойлерс» клубының орта қорғаушысы Джерри Стурм ойын нәтижесіне әсер ету үшін оған пара ұсынылғанын мәлімдеді. Хьюз кеткеннен кейін «Ойлерс» AFL мен NFL біріккеннен бері бір жеңіс пен бір жеңіліс тіркеген алғашқы (және бүгінгі күнге дейін жалғыз) команда болды, 1972 және 1973 жылдары 1–13 есебімен ойнады. Хьюз келісімшарт бойынша өтемақы алғанға дейін қысқа уақытқа тіркеме зауытында жұмыс істеді, содан кейін 1972 жылдың 30 тамызында «Сент-Луис Кардиналс» командасының квотербектер жаттықтырушысы лауазымын қабылдады. «Кардиналс» клубының бас жаттықтырушысы Боб Холлвей сол маусымнан кейін жұмыстан босатылғаннан кейін Хьюз 1973 жылдың 8 наурызында «Даллас Каубойс» командасының шабуылдық бекфилд жаттықтырушысы ретінде жаңа жұмыс тапты. Хьюздің жаңа бастығы Том Лэндри 1956 жылы зейнеткерлікке шыққанда, «Гигантс» клубының Хьюзді алмастыруына себеп болған болатын. «Каубойс» клубымен төрт маусымда команда екі NFC Чемпионатында ойнады және Питтсбург Стиллерс клубына қарсы Супер Боул X-те жарысты. Хьюз 1977 жылы Томми Хадспет штабына қосылу үшін «Детройт Лайнз» клубынан кетіп қалды, бірақ бүкіл топ 1978 жылдың 9 қаңтарында жұмыстан босатылды. Ол 1978 жылы «Нью-Орлеан Сентс» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалған Дик Ноланмен қайтадан бірікті. Нолан мен Хьюздің қайта қосылуы үш жылға созылды, 1979 жылғы жақсарған «Сентс» командасы 1980 жылғы «Эйнтс» командасына айналды. Бұл команда 7 желтоқсанда «49ers» клубына қарсы өткен ойында 28 ұпайдан басымдыққа ие болғанымен жеңіліске ұшырады. Хьюз 1981 жылғы NFL маусымын «Филадельфия Иглз» клубымен өткізді, содан кейін жаңа бас жаттықтырушы Майк Дитканың басшылығымен «Чикаго Беарз» клубының шабуыл үйлестірушісі болды. Осы дәуірде «Беарз» клубы қорғаныс шеберлігімен танымал болғанымен, шабуылда да Уолтер Пейтонның теңдесі жоқ ойыны болды. Бұл комбинация 1985 жылы «Беарз» клубын жеңіске жеткізді, бұл Супер Боул XX-де «Нью-Ингланд Патриотс» клубына қарсы 46:10 есебімен жеңіспен аяқталды. «Беарз» клубы келесі үш маусымның әрқайсысында плей-оффқа шықты, бірақ Хьюз 1989 жылғы жаттығулар лагерінде қызметінен кетіп, маусымның ортасында «Иглз» клубының квотербек жаттықтырушысы болды. 1990 жылы Хьюз Лейк Форест колледжінде қорғаныс үйлестірушісі болып жұмысқа қабылданды. Хьюзтің бес баласы мен он немересі болды.
In 1959, Hughes entered the coaching ranks, returning to his alma mater in Tulsa for one season. The following year, he joined Hank Stram's staff with the fledgling Dallas Texans of the new American Football League. His three years in the Lone Star state as defensive backs coach were capped with the team's first championship, coming in a double overtime thriller over the Houston Oilers. After the 1962 season, Hughes was hired as an assistant with another AFL team, the Denver Broncos, but spent only one season there before accepting a position with the Washington Redskins. For four seasons, Hughes worked under two coaches, then left to become offensive coordinator for the San Francisco 49ers. The move reunited Hughes with Dick Nolan, who not only was his former teammate with the Giants, but also his brother in law. After the 49ers struggled during the 1968 and 1969 seasons, the team put it all together during Nolan and Hughes' third year, winning the NFC West Division while also leading the league in total offense. The renewed success of the team was beneficial for Hughes, who accepted a five year contract as head coach of the Oilers on January 21, 1971. The lengthy contract would prove to be a mirage as Hughes lasted just one season in the position. An indication of the season came in the opener when Houston was shut out 31 0 by the Cleveland Browns, and continued when Hughes fired two assistant coaches during the campaign. The disarray concluded on December 22 when Hughes resigned after a strange power struggle in which Hughes asked that the team trainer be fired, while team owner Bud Adams insisted that the equipment manager (who Hughes had fired) be reinstated. Almost two years later, one more example of the havoc surrounding the team surfaced when Oilers center Jerry Sturm indicated that he had been offered a bribe to affect the outcome of a game. Following Hughes' departure, the Oilers became the first (and to date, only) team to post consecutive one win seasons since the AFL NFL merger, going 1–13 in 1972 and 1973. Hughes briefly worked in a trailer factory until a contract settlement was reached, then accepted the quarterbacks coach position with the St. Louis Cardinals on August 30, 1972. When Cardinals' head coach Bob Hollway was fired after that season, Hughes found new employment on March 8, 1973, as offensive backfield coach of the Dallas Cowboys. Hughes' new boss, Tom Landry, had earlier played a role in his future when his 1956 retirement resulted in the Giants' trade for Hughes. During his four seasons with the Cowboys, the team played in two NFC Championship games and competed in Super Bowl X against the Pittsburgh Steelers. Hughes left in 1977 to join Tommy Hudspeth's staff with the Detroit Lions, but the entire group was dismissed on January 9, 1978. He re joined Dick Nolan who had been named head coach of the New Orleans Saints in 1978. The reunion of Nolan and Hughes would last only three years, when an improved 1979 Saints team turned into the infamous "Aints" of 1980. That squad was symbolized by their loss to the 49ers on December 7 in which they blew a 28 point lead. Hughes would spend the 1981 NFL season with the Philadelphia Eagles, then move on to become offensive coordinator of the Chicago Bears under new head coach Mike Ditka. While the Bears would become known for their defensive prowess during this era, the offense still had the unparalleled exploits of running back Walter Payton. The combination was enough to lead the Bears to a title in 1985, capped with a 46–10 victory over the New England Patriots in Super Bowl XX. The Bears would go on to the postseason in each of the next three seasons, but Hughes resigned during the 1989 training camp after being demoted, then become quarterback coach of the Eagles midway through the season. In 1990, Hughes was hired as defensive coordinator at Lake Forest College. Hughes had his five children and ten grandchildren.
Бас бапкерлік рекорд
Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-оффЖеңістер Жеңілістер Теңдік Жеңіс %НәтижеОрталық АФК-дағы орныШОУ1971491.3213-ші – – – –ШОУ Барлығы491.321 – – – –NFL Барлығы491.321 – – – –Барлығы491.321 – – – –
Team Year Regular Season Post SeasonWon LostTiesWin %FinishWonLostWin %ResultHOU1971491.3213rd in AFC Central – – – –HOU Total491.321 – – – – NFL Total491.321 – – – – Total491.321 – – – –