Порт Вашингтон тармағы: Лонг-Айленд теміржолының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Long Island Rail Road тармағы

Port Washington тармағы – Нью-Йорктегі Long Island Rail Road компаниясына тиесілі және басқарылатын электрлендірілген, көбінесе екі жолмен салынған теміржол желісі және қызметі. Ол бұрынғы Winfield Junction станциясында, Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Woodside станциясының шығысына қарай, Басты желіден солтүстікке қарай тармақталады және Northern Boulevard бойымен шамамен қатар, Mets Willets Point (Citi Field), Flushing, Murray Hill, Broadway, Auburndale, Bayside, Douglaston, Little Neck қалаларынан өтеді, содан кейін Nassau округіне өтіп Great Neck, Manhasset және Plandome станцияларында тоқтайды, ал соңы Port Washington станциясында аяқталады. Желінің барлық бөліктеріндегі кешігуді азайту және тұрақты қызмет көрсету үшін, көптеген жүкпойыздар Манхэттен мен Great Neck арасындағы жергілікті (барлық аялдамаларда тоқтайтын) немесе Манхэттен мен Port Washington арасындағы экспресс (тек Bayside, Great Neck, Manhasset, Plandome станцияларында және Port Washington станциясында тоқтайтын) болып іске қосылады, бірақ бірнеше пойыздар қалалық терминалдар мен Great Neck арасында аялдамасыз жүреді. АҚШ-тың ашық теннис турнирі кезінде және New York Mets командасының үй матчтарында қосымша қызмет көрсетіледі, екеуі де Flushing Meadows–Corona Park-та өткізіледі. Бұл пойыздар негізінен Woodside мен Flushing Main Street арасындағы Mets–Willets Point станциясында жолаушыларды жинап, түсіреді; бұрын тек шаралар үшін пайдаланылатын Mets–Willets Point станциясы 2023 жылдың сәуірінен бастап толық жұмыс режимінде жұмыс істейді. Бұл маршрут сондай-ақ Manhasset Viaduct арқылы өтеді, ол Manhasset Bay-дің оңтүстік жағындағы батпақтардың үстінен салынып, биік теміржол көпірі болып табылады. Көпірдің биіктігі 25 метрді (81 фут) құрайды және 207 метрге (678 фут) созылып, Manhasset Bay-дің әдемі көрінісін ұсынады. Hearst компаниясы түсірген "Паулиннің қауіптері" атты үнсіз фильмнің эпизодтары осы көпірде түсірілген деген қауесет бар. Port Washington тармағында Little Neck станциясының батыс жағында, Little Neck Parkway орналасқан бір ғана деңгейлі өткел бар.

19 ғасыр

Порт-Вашингтон бөлімшесі 1854 жылы Флашинг темір жолы Лонг-Айленд қаласындағы Хантерс-Пойнттан Флашингке дейін, LIRR өзінің желісін Лонг-Айленд қаласына ашқанға дейін салынды. Бұл Лонг-Айлендтегі LIRR емес, алғашқы темір жол болды. Компания 1859 жылы Нью-Йорк және Флашинг темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды және 1866 жылы Флашингтен Грейт-Некке дейінгі желісін кеңейту үшін Солтүстік жағалау темір жолы деп аталатын еншілес компания құрды. Бастапқыда шығысқа қарай Рослин, Ойстер Бэй және тіпті Хантингтонға дейін жүруге ниеттенген NY&F жоспарлары LIRR-дің осы бағыттарға бірінші жеткенімен және 1868 жылы құрылған Флашинг және Норт-Сайд темір жолымен нашар қызмет көрсету мен бәсекелестік салдарынан іске аспады. 1869 жылы Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы Флашинг пен Норт-Сайдқа Винфилд станциясындағы LIRR өткелінің шығысында Нью-Йорк және Флашингті сатып алуға рұқсат берді, ал Хантерс-Пойнт пен Винфилд арасындағы бөлігі Лонг-Айлендтің Оңтүстік жағындағы темір жолына тиесілі болды, бірақ ол 1875 жылы болашақ Лорел Хилл станциясынан шығысқа қарай жолгерлер тасымалы үшін тоқтатылды. Желінің бір бөлігі қазіргі Маспеттегі Сион тауы еврей зиратынан өтеді. 1874 жылы Флашинг және Норт-Сайд темір жолының барлық тармақтары, соның ішінде Грейт-Некке дейінгі негізгі желі Флашинг, Солтүстік жағалау және Орталық темір жолына біріктірілді, оған Лонг-Айлендтің Орталық темір жолы да кірді. Екі жылдан кейін ол Лонг-Айленд темір жолының бір бөлігіне айналды, ол 1881 жылы Флашингтен шығысқа қарайғы желісін жабып, бір жылдан кейін оны Лонг-Айленд қаласы мен Флашинг темір жолы деп аталатын еншілес компания ретінде қайта ашты. LIC&F 1889 жылғы 2 сәуірде LIRR-мен біріктірілді. 1882 жылы Грейт-Нектен Рослинге дейін желіні кеңейтуге жасалған әрекет сәтсіз аяқталғанмен, бай Порт-Вашингтон тұрғындары LIRR-ді 1895 жылы аялдаманы өздерінің туған қаласына көшіруге көндірді. Бұл үшін Манасет шығанағының оңтүстік жағындағы батпақтар үстінде Манхасет виадугын салу қажет болды, оған Great Neck and Port Washington Railroad (GN&PW) деп аталатын LIRR еншілес компаниясы рұқсат берді. Манхассеттің веб-сайтында айтылғандай, "1897 жылы Карнеги болат компаниясымен келісімшарт жасалды және оның еншілес компаниясы - Король темір компаниясы көпір салу жұмысын жүзеге асырды". Көпірдің құны шамамен 60 000 долларға бағаланды, ал одан алғашқы пойыз 1898 жылғы 23 маусымда өтті. GN&PW 1902 жылы еншілес компания ретінде таратылды, ал бұл бөлік Порт-Вашингтон бөлімшесінің бір бөлігіне айналды.

The Port Washington Branch was built by the Flushing Railroad, in 1854 from Hunters Point in Long Island City to Flushing, before the LIRR opened its line to Long Island City. It was the first non LIRR line on Long Island. The company was reorganized in 1859 as the New York and Flushing Railroad, and established a subsidiary known as the North Shore Railroad to extend the line from Flushing to Great Neck in 1866. Originally intending to run further east to Roslyn, Oyster Bay, and even Huntington, the NY&F's plans were thwarted by the LIRR who reached those destinations first, as well as poor service and competition with the 1868 established Flushing and North Side Railroad. In 1869, the New York State Legislature authorized the Flushing and North Side to buy the New York and Flushing east of the LIRR crossing at Winfield Station, while the segment between Hunters Point and Winfield was acquired by the South Side Railroad of Long Island until it was abandoned for passenger service east of what was to become the former Laurel Hill Station in 1875. Part of the right of way ran through what is today the Mount Zion Jewish Cemetery in Maspeth. By 1874, all branches of the Flushing and North Side Railroad, including the Main Line to Great Neck were incorporated into the Flushing, North Shore and Central Railroad, which included the Central Railroad of Long Island. Two years later, it would become part of the Long Island Rail Road, which closed the line east of Flushing in 1881 and reopened it a year later as subsidiary known as the Long Island City and Flushing Railroad. The LIC&F was merged with the LIRR on April 2, 1889. Despite a failed attempt to extend the line from Great Neck to Roslyn in 1882, wealthy Port Washington residents persuaded the LIRR to bring the terminus to their hometown in 1895. This required the construction of the Manhasset Viaduct over the marshes at the southern end of Manhasset Bay, which was authorized by an LIRR subsidiary called the Great Neck and Port Washington Railroad (GN&PW). According to Manhasset's website, "in 1897, a contract was given to the Carnegie Steel Company and a subsidiary, the King Iron Company, undertook the job of constructing the bridge." The trestle bridge cost about $60,000, and the first train to cross it was on June 23, 1898. The GN&PW was disestablished as a subsidiary in 1902, and that segment simply became part of the Port Washington Branch.

20 ғасыр

20-ғасырдың басында Порт-Вашингтон тармағында тағы екі станция салынды: Аубурндейл (1901) және Пландом (1909). 1910 жылдың 23 маусымында тармақ басты желіден Винфилд түйініне дейін, 1912 жылдың 22 қазанында Уайтстоун түйініне – Уайтстоун тармағы арқылы Уайтстоун қондырғы станциясына дейін, ал 1913 жылдың 21 қазанында Порт-Вашингтондағы соңғы станциясына дейін электрлендірілді. 1910 жылы Мемлекеттік қызмет комиссиясы LIRR-дың желі бойындағы теміржол өткелдерін жою туралы өтінішін бекітті. Бұл жобалар желідегі екінші жолдың Грейт-Нек және Уайтстоунға дейін созылуының және желіні электрлендірудің қажетті шарты болды. Квинс және Нассау округтерінде 1910 және 1920 жылдары теміржол өткелдерін жою жұмыстары жүргізілді. Бұл жобаларға Мюррей-Хилл сияқты жерлердегі станцияларды қайта жаңарту кірді, онда станция ғимараты рельстердің үстінде салынды, ал Грейт-Некте станцияның айналасында кең алаң салынды. 1929 жылы Винфилд-Джанкшен станциясы таратылды, соның нәтижесінде Вудсайд станциясы басты желі мен Порт-Вашингтон тармағы арасындағы ауысу пунктыне айналды. 1932 жылы Уайтстоун тармағы жойылғанымен, Флашинг Бридж-стрит станциясымен қатар, Флашинг станциясы "Флашинг Мейн-стрит станциясы" атауын сақтап қалды. Жаңа станция 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне уақытында салынып, кейін Біріккен Ұлттар Ұйымы үшін, содан кейін 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесі мен Ши стадионы үшін пайдаланылды, ол 1966 жылы қайта аталды. Бұл желіде салынған соңғы станция болды. 1985 жылы, Елмхёрст станциясы жабылғанда, Ши стадионы станциясы басты желімен қосылғанға дейін Порт-Вашингтон тармағындағы ең батыс станцияға айналды. 1987 жылдың қаңтар айында Пландом станциясындағы станция ғимаратын вандалдар өрттеді. Өрттен кейін станция ғимараты түпнұсқаның жаңартылған нұсқасы ретінде қайта салынды.

21 ғасыр

Шығыс жағына кіру жобасымен қатар, МТА Порт Вашингтон тармағының қуатын арттыратын екі дайындық жобасын жүзеге асырып жатыр. Грейт Нек станциясының шығысында орналасқан, станция мен желі бір рельстік болып қалатын жер аралығындағы қалталық жол екі пойыз құрамын сақтауға мүмкіндік беру үшін шығысқа қарай 366 метрге (1200 фут) ұзартылды. Аталған қалталық жолдың құрылысы бастапқыда 2018 жылдың желтоқсанында, жалпы құны 45,2 миллион долларға аяқталуы жоспарланған. Дегенмен, аяқталу мерзімі бірнеше рет ықпалдастырылды; ұзартылған қалталық жолдың құрылысы ақыры 2022 жылдың желтоқсанында аяқталды. Бұдан өзге, Порт Вашингтон станциясының жанындағы Порт Вашингтон депосы тағы екі он вагондық пойызды сақтау үшін кеңейтілуі жоспарланған. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, құрылыс 2020 жылдың соңында немесе 2021 жылдың басында 500 000 доллар көлемінде басталуы тиіс болған. Алайда, бұл жобаға қауымдық қарсылық күшті болды, негізінен станция маңындағы тұрақ орындарының азаюына қатысты ұсыныстарға байланысты. 2022 жылдың қыркүйек айына қарай, МТА Солтүстік Хемпстед қаласымен келісімге келген жоқ.

Станциялар

Батысқа қарайғы барлық сапарлар немесе Гранд-Сентралда аяқталады. АймақОрналасқан жерСтанция атыШақырым (км) Лонг-Айленд-Ситиден Лонг-Айленд темір жолы: Сити Терминал аймағы Нью-Йорк қалалық метрополитені: ( станциясында) Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Маспеф, Куинс18541929Элмхерст, Куинс18551985Алғашқы атауы НьютаунКорона, Куинс18531964Алғашқы атауы Fashion Race Course, кейін West Flushing18546,7 шақырым (11 км)1939Нью-Йорк қалалық метрополитені: ( станциясында) Нью-Йорк қалалық автобусы: Алғашқы атауы World's Fair, кейін United Nations, содан кейін қайта World's Fair, содан кейін Shea Stadium.3Флашинг, Куинс 7,5 шақырым (12 км)1854Нью-Йорк қалалық метрополитені: ( станциясында) Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20xАлғашқы атауы Flushing 8,4 шақырым (14 км)1889Нью-Йорк қалалық автобусы: Nassau Inter County Express: , n20x 9,2 шақырым (15 км)1866Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20xАлғашқы атауы Flushing–BroadwayОберндайл, Куинс 9,9 шақырым (16 км)1901Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20xBayside, Куинс 10,8 шақырым (17 км)1886Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20xАлғашқы атауы Bay SideДагластон–Литл-Нек, Куинс 12,1 шақырым (19 км)1866Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20xАлғашқы атауы Little Neck 12,7 шақырым (20 км)1870Нью-Йорк қалалық автобусы: MTA автобусы: Nassau Inter County Express: , n20x4Great Neck 13,8 шақырым (22 км)1866Nassau Inter County Express: Алғашқы атауы BrookdaleManhasset 15,4 шақырым (25 км)1899Nassau Inter County Express: , n20xPlandome 16,5 шақырым (27 км)1909Port Washington 18,1 шақырым (29 км)1898Nassau Inter County Express: