Афроамерикалық бейсбол клубы: «Кубалық Гиганттар» тарихы

Кіріспе

Африкалық америкалық кәсіби бейсбол клубы

Кубалық алыптар – толық жалақы алатын алғашқы африкалық америкалық кәсіби бейсбол клубы болды. Команда 1885 жылы Нью-Йорк штатының Вавилон қаласындағы жазғы демалыс орны – Аргайл қонақ үйінде құрылған. Бастапқыда тәуелсіз, кезбе команда ретінде, олар түрлі қарсыластармен ойнады: үлкен және кіші лига клубтары, жартылай кәсіби командалар, тіпті колледж және әуесқой командалармен де. Кейіннен олар қысқа ғұмырлы Шығыс жағалау лигаларына қосылып, 1888 жылы «Әлемдік түсті чемпиондар» атанды. Атауына қарамастан, команда құрамында кубалықтар болған жоқ. «Кубтар» 20 жылға жуық уақыт бойы негр лигасының жетекші командаларының бірі болды және болашақ афроамерикандық командалар үшін үлгі болды.

Атауы

Ертедегі газеттерде Джон Ланг (команданың алғашқы қаржылық демеушісі) туралы айтылады және команда "Лангтың түсті алыптары" немесе "Лангтың Кубалық алыптары" деп әртүрлі аталады, бұл ойыншылардың бойына назар салады, бір газетте "деярлы әрбір ойыншы шамамен алты фут бойында" деп жазылған. Бейсбол журналисі және зерттеушісі Джерри Маллой команданың атын Ұлттық лиганың "Нью-Йорк Гиантс" командасының құрметіне қойған деп санайды; ал Майкл Э. Ломакс олар сол дәуірдегі қара тәуелсіз командалардың арасындағы "алыптар" деп санаған болуы мүмкін дейді, себебі команда үш жеке команданың бірігуінен құралған. "Куба" сөзінің қалай пайда болғаны туралы пікірлер де әртүрлі. Команда құрамында кубалықтар болмаған, бірақ команда құрылғанға дейін бірнеше ойыншы Кубада ойнаған. Команда кейін Кубада ойын өткізген, бірақ атау одан бұрын пайда болған. Маллой "команданы кубалықтар деп көрсету арқылы жаугершік ақ американдықтардың наразылығынан құтылу мақсатында атау таңдалған болуы мүмкін" және команда афроамерикандықтар емес, кубалықтардан тұрады деп есептелсе, ойынды ұйымдастыру менеджмент үшін оңайырақ болған деген пікірді білдіреді. Ломакс бұл ойды дұрыс емес деп санайды, өйткені сол кезде команданың қара нәсілді ойыншылардан тұратыны баршаға мәлім болды; оның сөзіне қарағанда, бұл пікір "кубалықтартың қорқақ және мәдени мұраларынан ұялатын адамдар екенін көрсетеді". Керісінше, Ломакс "кубалық" сөзінің мәнін түсіну үшін команданың бәсекелестер және ойын-сауық берушілер ретіндегі статусымен қатар, олардың терісінің түсіне назар аудару керек дейді: тері түсі тұрғысынан қарағанда, команданың барлық ойыншылары, тіпті ұйымдастырылған бейсболда ойнағандардың өзі де, ашық түсті қара нәсілді болған. Осылайша, "кубалық" атауы олардың мулат екенін көрсететін сахналық есім болуы мүмкін, нәсілдік немесе этникалық тегін емес, алмастағы вадевильдік өнерлерін көрсетеді. 1896 жылы J. M. Bright иелігіне наразы болған бірнеше ойыншы команданы тастап, Бруклиннің Э. Б. Ламар кішісімен келісім шарттарына қол қойды. Бұл жаңа команда, бұрынғы "Кубалық алыптар" командасы "Кубалық X алыптар" деп аталды. Бөлісуден кейін Брайттың командасы көбінесе "Genuine Cuban Giants" немесе "Original Cuban Giants" деп аталды.

Early newspaper accounts mention John Lang (the team's early financial backer) and refer to the team alternately as "Lang's colored giants" or "Lang's Cuban Giants", emphasizing the size of the players, with one newspaper noting that "nearly every man is six feet in height". Jerry Malloy, a baseball journalist and researcher, believes that the team was likely named after the National League's New York Giants; while Michael E. Lomax theorizes that they may have considered themselves "giants among the black independents" of the era because they were born out of a merger of three separate teams. Opinions also differ on how the word "Cuban" came to be used. There were no Cubans on the team, although a handful of players had played in Cuba prior to the creation of the team. The team would go on to play in Cuba, but the name predates those eventual trips. Malloy states that "avoiding the opprobrium of hostile white Americans by 'passing' as Cubans may have been a factor in naming the team" and that it might have been easier for management to schedule games if the team was seen as being composed of Cubans rather than African Americans. Lomax finds this reasoning to be problematic since it was widely known at the time that the team was made up of black players; according to him this reasoning "suggests that the Cubans were cowards and ashamed of their cultural heritage." Rather, Lomax believes the key to understanding "Cuban" lies in the team's status as both competitors and entertainers, as well as their skin color: In terms of skin color, virtually every player, not to mention the ones who played in organized baseball, was a light skinned black. Thus, the name 'Cuban' could have referred to their mulatto status, a stage name exemplifying their vaudevillian flair on the diamond instead of signifying their racial or ethnic heritage. In 1896, unhappy with the ownership of J. M. Bright, several players left the team and were signed by E. B. Lamar Jr. of Brooklyn. This new team of ex Cuban Giants was christened the "Cuban X Giants". After the split, Bright's team would often be referred to as the Genuine Cuban Giants or Original Cuban Giants.

Алғашқы жылдар

1885 жылдың шілдесінде Филадельфияның «Кистоун Атлетикасы» (қонақ үй иесі Фрэнк П. Томпсон құрған тәуелсіз, қара түсті жартылай кәсіби команда) Лонг-Айлендтегі «Аргайл» қонақ үйінен қонақтарына бейсбол ойнау үшін жалданады. Тамыз айында команда Филадельфияның «Орионс» және Вашингтонның «Манхэттенс» командаларымен бірікті. Жаңа команда «Куба алыптары» деп аталды. С.К. Гуверн (бұрынғы «Манхэттен» ойыншысы) жаңа команданың алаң менеджері болды, ал Джон Ланг (ақ бизнесмен және «Орионс» командасының бұрынғы иесі) қаржылық қолдау көрсетті. Томпсон мен Гуверн команданы қаржылық тұрғыдан қамтамасыз ету жоспарын жасады: жыл бойы ойнау. Екі адам жеке байланыстарын пайдаланып, қысқы айларда Кубада және Флорида штатының Сент-Огастин қаласында жаңадан құрылған курорттық орталықта ойындарды жоспарлады. Флоридада ойнау Томпсонның «Атлетикасы» үшін бұрыннан бар тәжірибе болды: олар 1884 жылдың қысында Сан-Марко қонақ үйінде Сент-Огастинде ойнаған; және дәлелдері шектеулі болса да, Гуверннің «Манхэттендері» 1881 немесе 1882 жылдары Кубада ойнаған болуы мүмкін. Команданың болашақ маусымдары осы циклге сәйкес келеді: сәуірден қазанға дейін «Гиганттар» «үйге жақын» саяхат кестесін іске асырып, Нью-Йорк, Коннектикут, Нью-Джерси және Пенсильвания штаттарында ойындар ойнайды; содан кейін желтоқсанда және қаңтардың бір бөлігінде Кубаға, ал содан кейін «қонақүйлердің мерекелік қысқы маусымының шыңында» Флоридаға барады. 1885 жылдың 1 қазанында «Аргайл» жабылып, «Кубалық гиганттар» тоғыз ойынның алтысында жеңіске жетіп, екеуінде жеңіліп, біреуін тең түсірді. Олар жолға шығып, бірінші жоғары лигалық қарсыластарына, Америка Ассоциациясының «Нью-Йорк Метрополитанс» командасына қарсы 11-3 есебімен жеңілді. 10 қазанда олар тағы бір жоғары лига командасымен кездесті: «Филадельфия Атлетикасы». Тағы да «Гиганттар» 13-7 есебімен жеңіліп қалды, бірақ соңғы есеп ойын сапасына байланысты болмады, деп хабарлайды «Sporting Life» тілшісі: Егер судья ретінде қызмет еткен Джонни Райан болмаса, «Атлетика» тоғыз қара түсті ойыншыдан немесе «Кубалық гиганттардан» жеңілуі мүмкін еді. Тәжірибе жетіспеушілігі, базаларды басқарудағы әлсіз әрекеттер және төрешінің өте жақты шешімдері түсті топтың жеңілісіне ықпал етті. «Кубалық гиганттар» бірінші жылы Кубада ойнаған шығар, мүмкін ойнамаған шығар, бірақ Флоридаға жетті; және сол бірінші көктемде солтүстікке қарай сапар шегіп, олар «Сент-Огастиннен Филадельфияға дейінгі барлық ірі қалаларда бірнеше ойын ойнады» және «Нью-Йорк Эйдж» газетінде жазылған мақалада айтылғандай, қырық рет жеңіп шықты. Алғашқы жол сапары Трентон қаласында аяқталды. Сол кезде Трентон ұйымдастырылған бейсболдан өкілсіз қалды: Шығыс лигасының «Трентон» клубы жақында Джерси-Ситиге көшіп келді. Джон Ланг 1886 жылғы маусымда «Кубалық гиганттарды» қаржыландырмауға шешім қабылдады, ал сәуір айында олардың бірнешеуі Гарри Симпсонның «Трентон Браунс» клубына қол қойды. Өзінің тәуелсіз клубын қайта ұйымдастыру арқылы Симпсон Трентонның кәсіби бейсболға деген қызығушылығын қайта жандандыруды және «қара команданың жоғары деңгейде ойнауын пайдаланып қалуды» үміттенді. Оның жоспары 1886 жылы 3 мамырда Чемберсбург алаңында 8-7 есебімен Джерси Блюзді ұтып алғаннан кейін дереу өз нәтижесін берді. Алайда Симпсонның командаға иелігі қысқа өмір сүретін болды: олардың табысы Уолтер И. Куктың назарына түсті. Кейін мамыр айында Кук (өзімен бірге оның серіктесі Джон М. Брайт) команданы басқаруды өз мойнына алды, ал Гуверн менеджер ретінде қызмет етті. Кук бай отбасыдан шыққан және командаға ақшасын жомарттықпен берді, әсіресе ауру немесе жарақат алған кезде. Кук өте жақсы көрінді, сондықтан Гуверн және ойыншылар онымен тегін ойналатын пайдалы ойын ұйымдастырды. Heaphy-ге сәйкес, ойыншыларға жалақыны алғаш рет Кук белгіледі; Сол Уайт ойыншылардың апта сайын не күтуге болатынын сипаттайды: Сол кезде жалақылар лауазымға сәйкес болды. Кук мырза шайқап, қақпаны ұстап жүретіндерге аптасына 18 доллар, ал ішкі алаңдағыларға аптасына 15 доллар, ал сыртқы алаңдағыларға аптасына 12 доллар төледі. Кук команданы қаржыландырса да, С.К. Гуверн (және клуб хатшысы Джордж Ван Сикл) күнделікті операцияларды жүргізді. Гуверн «ойыншыларды бір жылдық келісімшартқа отырғызды, ойынды жоспарлау үшін баспасөзді пайдаланды, тіпті маусымдық билеттерді сату үшін жауапты болды». 1886 жылы 28 мамырда «Кубалық гиганттар» Чемберсбург алаңында «екі мыңнан астам адамнан тұратын жақсы мінезді, өте ынталы жиналыс» алдында Америка Ассоциациясының «Сент-Луис Браунс» командасымен кездесті. 9-3 есебімен жеңілгеніне қарамастан, ойын «Гиганттардың» толық сатылған көрермендер алдында алғашқы ойыны болды. Өкінішке орай, мұндай қатысу көрсеткіштері ерекше жағдайлардың бірі болды. Тәуелсіз команда ретінде «Гиганттар» лига ойындарының белгілі бір кестесіне сене алмады, керісінше Гуверн өзі ойындарды жоспарлады, жоғары лигалық клубтарға үлкен кепілдіктер, ал кіші лигалық, жергілікті немесе колледж командаларына кішкентай кепілдіктер ұсынды. Төмен деңгейдегі қарсыластармен ойындарды жоспарлау көбінесе тең емес есептерге және қызықты емес ойындарға әкеліп соқты, бұл үйдегі қатысушылардың сиретуіне және түсімдердің өзгеруіне әкелді. Бұл өз кезегінде «Гиганттарды» көбірек жол сапарларына шығуға итерді, көбінесе Нью-Йорк қаласы мен Нью-Джерси штатының Джерси-Сити қалаларында демалыс күндері ойындар ойнады. Тәуелсіз клуб мәртебесі «Гиганттардың» ойыншыларды тартып алуға бейім екенін білдірді. 1886 жылдың маусымында Гуверн питчер Джордж Вашингтон Стоувиге қысқа мерзімді келісімшартқа қол қойды. Стоуви «Кубалық гиганттар» сапында ойнаған жалғыз ойынында – «Истэрн Лигасының» «Бриджпорт» командасына 4-3 есебімен жеңілген кезде он бір соққы жасады. Гуверннің білуінше, Стоуви «Истэрн Лигасының» «Джерси-Сити Блюз» командасымен де келісімшартқа қол қойған. «Джерси-Сити Блюз» командасының менеджері Патрик Пауэрс Стоувиді командаға көндіру және «Гиганттармен» жасаған келісімшартын бұзу үшін оған айына екі жүз доллар ұсынды; Стоуви бас тартты. Бірнеше күннен кейін Пауэрс Трентонға «Истэрн Лигасының» президентінен Стоувидің ертең Джерси-Ситиге хабарласуын талап ететін хабарламамен келді. Пауэрс және «Истэрн Лигасы» іс жүзінде «Гиганттарды» Стоувиге деген құқықтарынан бас тартуға мәжбүр етті: егер олар оның келісімшартын күштеңдетуге тырысса, «Истэрн Лигасының» клубтары олармен ойындарды жоспарлаудан бас тартады. «Истэрн Лигасының» командаларымен болашақ табысты брондаудан бас тартқысы келмеген «Гиганттар» мойынсұнды. 1886 жылдың шілдесінде «Истэрн Лигасының» «Мериден» командасы тарап, маусым ортасында лигадан шықты. «Кубалық гиганттар» оның орнына түсуге өтініш берді, лига мүшелігінің сапалы қарсыластардың тұрақты тізімін және ойыншыларды тартып алудан қорғауды қамтамасыз етеді деп үміттенді. Команданың өтініші қабылданады деп күтілді, ал Гуверннің сөзіне сәйкес, шешілуі керек болған жалғыз нәрсе – «Гиганттардың» «Мериден» командасының кестесін және турнир кестесіндегі төменгі орнын қабылдай ма, әлде жаңадан бастау мүмкіндігіне ие бола ма екені болды. Өкінішке орай, оларға мүмкіндік берілмеді: 20 шілдеде «Истэрн Лигасы» «Кубалық гиганттардың» өтінішін қабылдамады және маусымды бес командамен жалғастырды. Лигада Джордж Стоуви, Флит Уолкер және Фрэнк Грант сияқты қара жұлдыздар болғанына қарамастан, клубқа кірмеуге негізгі себеп нәсіл болды. «Мериден Журналының» мәлімдемесіне сәйкес, «африкалықтардан жеңілуден қорқу «Кубалық гиганттардың» өтінішін қабылдамауға себеп болды». Алайда, басқа да факторлар да болды: «Истэрн Лигасының» 1886 жылғы маусымы «жаман басқару және клубтар арасындағы толық үйлесімсіздік» салдарынан қаржылық апатқа ұшырады. Шындығында, «Мериден» тобы шығып кеткенге дейін тағы екі команда лигадан шығып кеткен. Сонымен қатар, «Истэрн Лигасы» Ұлттық Келісімге қатысқандықтан, оның мүшелері Ұлттық Лиганың клубтарға жексенбі күндері ойындарды жоспарлауға тыйым салатын ережесіне бағынуға тиіс болды. «Кубалық гиганттар» табысты ...

In July 1885, the Keystone Athletics of Philadelphia (an independent black semipro team formed by hotelman Frank P. Thompson) were hired by the Argyle Hotel on Long Island to play baseball for the hotel's guests. Later in August the team merged with two other semipro teams: the Orions of Philadelphia, and the Manhattans of Washington D. C. The new team was dubbed the Cuban Giants. S. K. Govern a native of St. Croix, Virgin Islands (formerly of the Manhattans) became the new team's field manager, while John Lang (a white businessman and former owner of the Orions) provided the financial backing. Together, Thompson and Govern developed a plan to keep the team financially secure: play all year. The two men leveraged their personal connections to schedule games during the winter months in Cuba and the newly forming resort hub of St. Augustine, Florida. Playing in Florida was already a well worn practice for Thompson's Athletics: they had played in St. Augustine at the San Marco Hotel during the winter of 1884; and, while evidence is limited, Govern's Manhattans may have played in Cuba as early as 1881 or 1882. The team's future seasons would follow this cycle: from April to October the Giants would implement a "'stay at home' travel schedule, playing games in New York, Connecticut, New Jersey, and Pennsylvania"; then they would head to Cuba for December and part of January, followed by Florida just in time for the "peak of the hotels' festive winter season." By the time the Argyle closed for the season on October 1, 1885, the Cuban Giants had won six out of nine games played, losing two and tying one. They headed out on the road and faced their first major league opponent, the New York Metropolitans of the American Association, losing 11–3. On October 10, they faced off against another major league team: the Philadelphia Athletics. Once again the Giants fell short, losing 13–7, but the final score had little to do with the quality of play according to a correspondent with the Sporting Life:Had it not been for Johnny Ryan, who officiated as umpire, the Athletics would have stood a good chance of being defeated by nine colored players, or the Cuban Giants as they are called. Lack of experience, weak attempts at running the bases, and the umpire's very partial decisions contributed to the defeat of the colored aggregation. The Giants may, or may not, have played in Cuba their first year, but they did make it to Florida; and as they made their way back north that first spring they "played a series of games in every large city from St. Augustine to Philadelphia" winning forty straight, according to an article in the New York Age. That first road trip ended in Trenton, New Jersey. At the time, Trenton was without a representative in organized baseball: the Trenton Club of the Eastern League had recently relocated to Jersey City. John Lang had decided not to finance the Cuban Giants for the 1886 season, and in April a number of them were signed to the Trenton Browns by Harry Simpson. Through this reorganization of his independent club, Simpson hoped to both renew Trenton's interest in professional baseball and "capitalize on the novelty of a black team playing at a high caliber." His plan paid off almost immediately when his new club beat the Jersey Blues of Hoboken 8–7 at the Chambersbourg Grounds on May 3, 1886. Simpson's ownership of the team, however, would be short lived: their success caught the eye of Walter I. Cook. Later in May, Cook (along with his partner John M. Bright) assumed control of the team with Govern acting as manager. Cook came from a wealthy family and was generous to the team with his money, especially when it came to illness or injuries. Cook was so well liked that Govern and the players arranged a benefit game for him in which they played for free. According to Heaphy, it was Cook who first established salaries for the players; Sol White describes what the players could expect each week: At that time salaries were according to position. Mr. Cook gave pitchers and catchers, $18.00 per week and expenses; infielders, $15.00 per week and expenses; outfielders, $12.00 per week and expenses. Although Cook financed the team, S. K. Govern (and club secretary George Van Sickle) ran the day to day operations. Govern "signed players to one year contracts, utilized the press to schedule games, and was even responsible for selling season tickets." On May 28, 1886 the Cuban Giants played the St. Louis Browns of the American Association at the Chambersbourg Grounds in front of a "good natured, wildly enthusiastic assemblage of over two thousand people." Despite losing 9–3, the game marked the first time the Giants played for a sold out crowd. Unfortunately, attendance figures like these were the exception, not the rule. As an independent team the Giants could not rely on a fixed schedule of league games, instead Govern booked games himself, offering large guarantees to major league clubs and smaller guarantees to minor league, local, or college teams. Scheduling games with lesser opponents often resulted in lopsided scores and uninteresting games, leading to sporadic home attendance and fluctuating gate receipts. This in turn led the Giants to schedule more road games, often playing weekend games in New York City and Hoboken, New Jersey. Their status as an independent club also meant the Giants were subject to player raids. In June 1886, Govern signed pitcher George Washington Stovey to a short term contract. Stovey struck out eleven batters in the only game he would play as a Cuban Giant: a 4–3 loss to the Bridgeport team of the Eastern League. Unbeknownst to Govern, it seems Stovey had also signed a contract with the Eastern League's Jersey City Blues. Patrick Powers, manager of the Jersey City Blues, offered Stovey two hundred dollars per month in an attempt to lure him to the team and break his contract with the Giants; Stovey refused. A few days later, Powers went to Trenton with a notice from the Eastern League's president demanding that Stovey report to Jersey City the next day. Powers and the Eastern League essentially coerced the Giants into giving up their claim on Stovey: if they tried to enforce their contract with him, Eastern League clubs would refuse to schedule games with them. Unwilling to sacrifice future lucrative bookings with Eastern League teams the Giants relented. In July 1886, the Meriden team of the Eastern League disbanded and withdrew from the league mid season. The Cuban Giants applied to take their spot, hoping that league membership would provide a steady slate of quality opponents as well as protection from player raids. It appeared that the team's application would be accepted, and according to Govern, the only thing that needed to be worked out was whether the Giants would assume the Meriden team's schedule and low position in the standings or be given the opportunity to start fresh. Unfortunately, they were not given the chance: on July 20, the Eastern League rejected the Cuban Giants' application and continued the season with only five teams. Despite the fact that the league already counted black stars like George Stovey, Fleet Walker, and Frank Grant among its ranks, race was a driving factor in barring the Cubes entry. According to the Meriden Journal "the dread of being beaten by the Africans had something to do with the rejection of the application of the Cuban Giants." However, other factors were also at play: the Eastern League's 1886 season was a financial disaster brought on by "bad management, and an entire lack of harmony among the clubs" Indeed, two other teams had already withdrawn from the league by the time the Meriden squad dropped out in July. Moreover, because the Eastern League was a party to the National Agreement
its members had to abide by the National League's rule forbidding league clubs from scheduling games on Sundays. The Cuban Giants were reluctant to give up their profitable weekend bookings in Hoboken and New York, so this also played a part in the Eastern League's decision to reject their application. J. M. Bright purchased the Cuban Giants from Cook in June 1887. Bright was able to get them into the Middle States League in 1889, as joining a league was something the team had been trying to do for some time. However, Bright was not nearly as well liked as Cook, and had to deal often with renegade players. This would be the team's last year in Trenton. In 1890 the entire team fled and played as the Colored Monarchs of York, Pennsylvania. In 1891, the heart of the team fled to their rival, Ambrose Davis’ Gorhams of New York City, then called the Big Gorhams. This dismantling and reassembling of the team became routine year after year until 1896, when E. B. Lamar Jr. from Brooklyn bought the team from Bright, renaming them the Cuban X Giants. Bright responded by putting together an inferior team calling them the "Genuine Cuban Giants" or the "Original Cuban Giants". The Cuban X Giants had a successful ten year run as one of the best black teams in the East.

Понсе де Леон қонақ үйі

1885 жылдың жазында Кубалық алыптар құрылған шақта Генри Флаглер Сент-Огастин қаласында Понсе-де-Леон қонақ үйін салу туралы шешім қабылдады. Standard Oil компаниясының негізін қалаушы Флаглер бұл қонақ үйді «өзінің және бай достарының Солтүстіктің суық қыстарында паналауға болатын сарай» ретінде көріп отырған. Қонақ үй үш жылдан кейін, 1888 жылдың 10 қаңтарында есігін ашты. Осборн Д. Сиви қонақ үйдің басқарушысы болды, ал бұрын ол Сан-Марко қонақ үйін басқарған, сол жерде ол Франк Томпсонмен танысқан. Сивимен болған осы байланыс арқасында Томпсон Кубалық алыптар мен қара бейсболын қонақ үй ұсынатын «бос уақытты өткізудің біріккен желісіне» енгізе алды. Ойыншылар официанттар ретінде жұмысқа алынды (Сан-Маркодағы Атлетика командасы да осылай жұмыс істеген), бірақ «олардың басты міндеті қонақтарды алмастағы шеберліктерімен көңіл көтеру болды». 1889 жылғы «Сент-Огастин Уикли Ньюс» газетінде былай делінген: «Понсе-де-Леон» қонақ үйінің қара нәсілді қызметкерлері бүгін форт алаңында «Альказар» командасының тоғыз ойыншысымен ойын өткізеді. Екі команданың құрамында да АҚШ-тың ең жақсы қара бейсболшылары бар, олардың көп бөлігі атақты Кубалық алыптардан құралғандықтан, ойын қызықты болады деп күтілуде. Бірде жергілікті клубпен ойынды келісіп өткізе алмағандықтан, команда қонақ үйде тұратын теннисшілерден құралған командамен ойын ойнады. Тағы бір рет, қонақ үйдің қонақтарына қарсы өткен ойынға бұрынғы президент Гровер Кливленд қатысты. Егер лайықты қарсылас таба алмаса, «Алыптар» өздері арасында жаттығу ойындары өткізетін. 1889 жылы Понсе-де-Леонда болған кезде Томпсон Америка Құрама Штаттарының Прогрессивті қауымдастығы (PAUSA) деп аталатын ұйым құрды. Томпсон ұйымның президенті, ал Гуверн хатшы болып сайланды. Команданың үшінші базалық ойыншысы Бен Холмс та топтың белсенді мүшесі болды. Томпсон өзінің лауазымын «Понсе-де-Леонның асханасында жасалатын нәсілдік дискриминацияның кешірілмейтін күнәсіне» қарсы айту үшін пайдаланды, ал Кубалық алыптар топтың қолдайтын нәсілдік ынтымақтастық пен өзін-өзі қолдау доктринасының мысалы болды. Нәсілдік біріктірілген PAUSA сонымен қатар практикалық және идеологиялық себептермен қара және ақ нәсілділердің ынтымақтастығы идеясын ұсынды: Томпсон мен Гуверннің нәсілдік кедергілерді жоюға жасаған күш-жігері бір мезгілде қыс мезгілінде өз ойыншылары үшін жұмыс орындарын жасады, сонымен қатар «қара ойынды ақ көрерменге» таныстырды.

In the summer of 1885, around the same time the Cuban Giants were being formed, Henry Flagler made the decision to build the Ponce de Leon Hotel in St. Augustine. Flagler, a founder of Standard Oil, envisioned the hotel as a place where "he and his wealthy friends could find princely shelter from the harsh winters of the North." The hotel opened three years later on January 10, 1888. Osborn D. Seavey was the manager of the hotel, and had previously been the manager of the San Marco where he likely crossed paths with Frank Thompson. Through this connection with Seavey, Thompson was able to incorporate the Cuban Giants and black baseball into the "integrated network of leisure activities" offered by the hotel. The players were hired as waiters (just as the Athletics had been at the San Marco), but "their primary responsibility was to entertain the guests with their skills on the diamond". An 1889 article from the St. Augustine Weekly News puts it this way: The colored employees of the Hotel Ponce de Leon will play a game today at the fort grounds with a picked nine from the Alcazar. As both teams possess some of the best colored baseball talent in the United States [,] being largely composed of the famous Cuban Giants, the game is likely to be an interesting one. On one occasion, unable to schedule a game with a local club, the team played a squad made up of tennis players staying at the hotel. On another occasion, a game played against some of the hotel's guests was attended by ex President Grover Cleveland at the invitation of Govern. If they could not find a worthy opponent the Giants would play intra squad games amongst themselves. In 1889 while at the Ponce de Leon, Thompson put together an organization called the Progressive Association of the United States of America (PAUSA). Thompson was elected president of the organization, and Govern was elected secretary. Ben Holmes, the team's third baseman, was also an active member of the group. Thompson used his position to preach against "the unpardonable sin of racial prejudice practiced in the dining room of the Ponce de Leon" and the Cuban Giants served as an example of the doctrine of racial solidarity and self help that the group espoused. The racially integrated PAUSA also promoted the idea of black white cooperation for practical, as well as ideological, reasons: Thompson and Govern's efforts to eliminate racial barriers simultaneously created jobs for their players during the winter, while also promoting "the black game to the white spectator."

Куба

"Гиганттар" бірнеше қыс бойы Кубаның Гавана қаласында ойнады. "Гиганттар" қаржылық тұрақтылыққа жетудің кілті жыл бойы бейсбол ойнау екенін түсінді. Куба олар үшін қысқы маусымда ойнауға өте қолайлы орын болды, себебі олар Нью-Джерсиде қысқы уақытта жиі болатын суық ауа-райынан қашып, Гаванада ойнағанда көп көрермен жинады. Олар соншалықты танымал болды ki, "15 000 жанкүйерге дейін" ойнады. Атап айтқанда, 1890 жылы сол кезде танымал болған Филадельфия бейсбол алаңындағы бір ойынға орташа шамамен 2231 адам келді.