Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нью-Йорк қаласындағы Шығыс өзенінің астындағы туннель, Amtrak, NJ Transit және LIRR теміржолдары пайдаланатын туннельдер.
Tunnel under the East River in New York City
the railroad tunnels used by Amtrak, NJ Transit, and LIRR
Нью-Йорк туннелінің кеңейтілуіне Нью-Йорк қаласының жылдам көлік комиссарлары кеңесінен, олар жаңа туннельдерге қарамастан, өз билігінде болмайтынын айтқандықтан, сондай-ақ Interborough жылдам көлік компаниясынан, олар Нью-Йорк туннелінің кеңейтілуін әлі толыққанды іске қосылмаған жылдам көлік қызметіне бәсекелес деп қарастырғандықтан, тез арада қарсылық туды. Жоба 1902 жылғы желтоқсанда Нью-Йорк қалалық әкімшілік кеңесінде 41-36 дауыспен мақұлданды. Солтүстік және Шығыс өзендеріндегі туннельдер тиісінше өзендердің төменгі жағынан салынуға тиіс болды. PRR және LIRR желілері Манхэттендегі 31-ші және 33-ші көшелер арасында орналасқан, әсем Beaux Arts стиліндегі Нью-Йорк Пенн станциясында бірігеді. Жобаның құны 100 миллион доллардан аспауы тиіс деп күтілді. 1903 жылы Шығыс өзені туннельдерін салуға келісімшарт S. Pearson & Son компаниясына тапсырылды. Алғашқыда туннель екі құбырдан тұруы жоспарланған, бірақ кейіннен төрт құбырға дейін кеңейтілді. Жобаны бас инженер Альфред Нобл басқарды. Жұмыс 1904 жылы басталды. Төрт туннель бір уақытта салынды: Пенн станциясынан шығысқа қарай, Лонг-Айленд қаласынан батысқа қарай, ал Бірінші авенюдің жанындағы шахталардан шығысқа және батысқа қарай. Туннельдік технология соншалықты жаңашыл болды, сондықтан 1907 жылы PRR жаңа Шығыс өзені туннельдерінің 7 метрлік диаметрі бар бөлігін Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Джеймстаун көрмесіне, жақын маңдағы Джеймстаун колониясының 300 жылдығын тойлау үшін жіберді. Көрмеде болғанын көрсететін жазуы бар сол құбыр кейін су астына орнатылды және қазірге дейін пайдаланылуда. Шығыс өзені туннельдерінің құрылысы 1908 жылдың 18 наурызында аяқталды.
The New York Tunnel Extension quickly gained opposition from the New York City Board of Rapid Transit Commissioners, who objected that they would not have jurisdiction over the new tunnels, as well as from the Interborough Rapid Transit Company, which saw the New York Tunnel Extension as a potential competitor to its as yet incomplete rapid transit service. The project was approved by the New York City Board of Aldermen in December 1902, on a 41–36 vote. The North and East River tunnels were to be built under the riverbed of their respective rivers. The PRR and LIRR lines would converge at New York Penn Station, an expansive Beaux Arts edifice between 31st and 33rd Streets in Manhattan. The entire project was expected to cost over $100 million. The contract for building the East River Tunnels was awarded to S. Pearson & Son in 1903. Originally, the tunnel would have comprised two tubes, but this was later expanded to four tubes. The project was led by Chief Engineer Alfred Noble. Work began in 1904. The four tunnels were built simultaneously, digging east from Penn Station, west from Long Island City, and east and west from shafts just east of First Avenue. The tunnel technology was so innovative that in 1907 the PRR shipped an actual 23 feet (7 m) diameter section of the new East River Tunnels to the Jamestown Exposition in Norfolk, Virginia, to celebrate the 300th anniversary of the nearby founding of the colony at Jamestown. The same tube, with an inscription indicating that it had been displayed at the Exposition, was later installed under water and remains in use. Construction was completed on the East River tunnels on March 18, 1908.
Ашылу
Түтіктер 1910 жылдың 8 қыркүйегінде Пенсильвания станциясымен бірге ашылды. Нью-Йорк байланыс теміржолын жақсарту жобасының бөлігі ретінде, Шығыс өзенінің туннельдерінен Нью-Хейвен теміржолының жолдарына қосылыс салынды. Нью-Хейвен пойыздары 1917 жылы Hell Gate көпірі ашылғаннан кейін Пенн станциясына қызмет көрсететін Шығыс өзенінің туннельдері арқылы қатынауды бастады. Туннельдер құрғатылғаннан кейін де, туннельдердің ішінде коррозия жалғасты, және сигналдық жүйелер бұрынғыдан гөрі жиі бұзыла бастады. Туннельдерге иелік ететін Amtrak бастапқыда 2019 жылы 1 миллиард долларға туннельдерді жөндеуді жоспарлаған, әр туннель екі жылға жабылатын еді. Бірақ, Шығыс жаққа қатынас жобасының кешігуіне байланысты (LIRR жолаушыларына 63-ші көше туннелі арқылы Манхэттенге екінші тікелей бағыт беретін жоба), Amtrak Шығыс өзенінің туннельдерін қайта құруды 2025 жылға шегерді және құрылыс мерзімін төрт жылға ұзартты. 2023 жылдың сәуірінде Amtrak туннельдерді жөндеуге мердігерлерді іздеу үшін біліктілік талаптарын ұсынды.
The tubes opened along with Pennsylvania Station on September 8, 1910. As part of the New York Connecting Railroad improvement project, a connection from the East River Tunnels to the New Haven Railroad tracks was also built. New Haven trains began running through the East River Tunnels, serving Penn Station, in 1917 after the Hell Gate Bridge opened. Even after the tunnels were drained, corrosion continued to occur inside the tunnels, and the signal systems broke down with increasing frequency compared to before the storm. Amtrak, which owns the tunnels, originally proposed to start repairing the tunnels in 2019 at a cost of $1 billion, with each tunnel being closed for two years. However, due to delays in the East Side Access project (which would give LIRR riders a second direct route into Manhattan via the 63rd Street Tunnel), Amtrak later pushed back the start date of the East River Tunnels' reconstruction to 2025, and increased the construction time to four years. In April 2023, Amtrak launched a request for qualifications for contractors to repair the tunnels.