Кіріспе

Авангард итальяндық футуристік асхана

Футуристік тағамдар – футуристік қозғалыстың, әсіресе Италиядағы мүшелері қолдаған асхана және тамақтану стилін қамтиды. Бұл тағамдар алғаш рет Филиппо Томасо Маринетти мен Луиджи Коломбо (Филлия) 1930 жылдың 28 желтоқсанында Турин қаласының «Gazzetta del Popolo» газетінде жарияланған «Футуристік тамақтану манифестінде» ұсынылған. 1932 жылы Маринетти мен Филлия осы идеяларды «Футуристік аспаздық кітабында» одан әрі дамытты.

Тұжырымдама

Маринеттидің айтуынша, ол өзінің футуризм тұжырымдамасын 1908 жылғы 11 қазанда итальяндық лирикалық генийді азат ету туралы ойланып отырғанда жасады. Футуристик ас дайындау гастрономия мен өнерді біріктіруге, сондай-ақ тамақтануды өнерлік қойылымға айналдыруға бағытталған. Футуризм адамдардың «не жесе, не ішсе, соған қарай ойлайтынын, армандап, әрекет ететінін» мойындады, сондықтан тамақ пісіру және тамақтану футуризм бағалайтын дұрыс эстетикалық тәжірибеден төмен болуы керек. Бұл авангард ұғымымен байланысты, себебі футуристик банкеттер ұлы қойылымдар ретінде қарастырылады. Футуристик тағам саяси және әлеуметтік мәселелерді шешу құралы деп есептеледі. Бұл итальяндық ұлтты соғысқа дайындауда күшейтудің жаңа тәсілі ретінде қарастырылды. Бұл Бенито Муссолинидің 1925 жылы бастаған Астық үшін күрес науқанымен үйлесімді болды. Манифесттегі тағы бір идея кемелді тамаққа екі элемент қажет екенін көрсетеді: дастарқанның түпнұсқалығы және үйлесімділігі. Футуристердің пікірінше, бұл барлық құралдарды, тағамның эстетикалық көрінісі мен дәмін, сондай-ақ тағамның абсолюттік түпнұсқалығын қамтиды. Маринетти сонымен қатар, скульптуралық тағамдардың, әсіресе көзге және қиялға әсер ететін ет тағамдарының маңыздылығын атап өтті. Бұл Энрико Прамполинидің «Экватор + Солтүстік полюс» жеуге болатын тағам мүсіні арқылы көрсетілді, онда күн сәулелеріне ұқсайтын апельсин бөліктерімен әшекейленген, қатты соғылған жұмыртқа ақуызының конусы, экваторлық теңізге құйылған жұмыртқа сарысымен үйлесім тапқан. Футуристик ас дайындауда пышақ пен шаныш та жойылады, ал дәмді сезімді күшейту үшін парфюмерия қолданылады. Хелстоскинің сөзінше, «Италияның артып келе жатқан қарызы және тіршілік үшін сыртқы күштерге тәуелділігі» Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай шыдай алмайтын жағдайға жетті, сондықтан «тағам фашизм кезінде маңызды мәдени және саяси «жұмыс» атқарды». Осы себепті, фашизм де материалды Италияның ұлттық металы ретінде қабылдады, ол кофе дайындаумен байланысты болғандықтан итальяндық ұлттық ерекшеліктің орталық бөлігі болып табылады. Кофеиннің күшті қасиеттері оны фашистік және футуристик идеологиялармен табиғи үйлесімді етеді, ал Маринетти өзін жиі «Еуропаның кофеині» деп таныстыратын.

Қабылдау

Италиялық жұртшылық Маринеттидің асқа қатысты манифестіне көнбеді. Шынында да, жарияланғаннан кейін итальян баспасөзі бірден қызу пікірталасқа толып кетті. Дәрігерлер салмақты жауап беріп, пастаны жиі жеудің майға басуға әкелетінімен келісіп, әртүрлі тағамдарды ұсынды; бірақ Бовино герцогы және Неаполь қаласының мэрі Джованни Де Ризеи өз пікірінде қатаң болды: "Жәннаттағы періштелер, - деді ол тілшіге, - тек томат соусымен берілген жұқа спагетти (vermicelli al pomodoro) ғана жейді". Маринетти бұл оның жұмақтың бірқалыптылығы туралы күдіктерін растады деп жауап берді. Футуристер көңіл көтеріп, жұртшылықты ашуландыратын абсурдты жаңа тағамдар ойлап тапты, олардың көпшілігі ерекше үйлесімдері мен экзотикалық ингредиенттерімен таң қалдырды. Мысалы, ногатпен мортаделла немесе сардинамен ананас. Маринетти итальяндықтардың шетелдік тағамдар жеуді және шетелдік тағамдардың атауларын қолдануды тоқтатуын қалады: бар "quisibeve" (италиян тілінде "мұнда ішеді") деп, бутерброд "traidue" (екінің арасында), мейрамхана шебері "guidopalato" (дәм таңдаушы) деп аталуы керек және т.б. Аспаздық жазушы Элизабет Дэвид Маринеттидің тамаққа қатысты идеяларында ақылдың тұқымы бар екенін, бірақ оның әзілдерінің артында фашистік ұлтшылдық жатыр деп түсіндірді. Маринетти итальяндықтарды соғысқа дайындағысы келді. "Спагетти – бұл жауынгерлерге лайықты тағам емес", – деп мәлімдеді ол. Футуристік тамақ дайындаудың ықпалы, сондай-ақ, саусақпен жеудің сезімдік тәжірибесі, синтездік асүйдің пайда болуы және тағамды ұсынудағы эстетикалық безендіруге баса назар аудару сияқты тұрмыстық көріністерде де байқалды.