Кіріспе

1987 жылы түсірілген фильм, режиссері Морис Пиалат.

"Under the Sun of Satan" – 1987 жылы түсірілген француз драмалық фильмі, режиссері Морис Пиалат. Басты рөлдерде Жерар Депардье, Сандрин Боннаре және өзі Морис Пиалат ойнаған. Фильм Жорж Бернаностың 1926 жылы жарық көрген, осы аттас романының негізінде түсірілген. 1920-ші жылдардағы Солтүстік Францияның ауыл жайлауындағы оқиғаны баяндайтын фильм, рухани қабілеттері бар, бірақ зұлымдық билік еткен әлемде қандай жақсылық істей аламын деп күйінетін жас діни қызметкердің тағдырын көрсетеді. Фильм 1987 жылғы Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" жүлдесін жеңіп алды.

Сюжет

Католик діни қызметкері болып жаңадан тағайындалған Донисанды тәжірибелі Мену Сегрейдің қамқорлығымен ауылдық приходқа жібереді. Жас жігіт өзінің қандай мамандыққа ие болатыны туралы күмәнданады және өзін-өзі қамшылайды. Ол Мену Сегариске өзінің таңдаған міндетіне өзін қаншалықты лайықсыз сезінгенін мойындағанда, үлкен адам басқа мансапты таңдау үшін тым кеш емес екенін айтады, бірақ ол Донисанда жақсылық үшін үлкен күшті көре алады. 16 жасар қыз, арақ ішуші, өзінің сүйіктісінің бірі, маркиз Кадиньянға барады. Ол Парижге қашуды қалайтынын айтады, бірақ ол қаржылық күйреуге тап болғанын және көп көмек көрсете алмайтынын айтады. Ол қызды түнде үйінде қалдырады, ал таңертең қыз оның мылтығымен ойнайды. Ол зарядталған және ол өлтіріледі. Ол тез шығып, оның қанын киімінен жуды. Содан кейін ол басқа ғашығына, тұрмысқа шыққан дәрігер Галеге барады. Жігіт онымен жыныстық қатынасқа түскеннен кейін, ол не істегенін айтып, жүкті екенін айтады. Ол Кадиньян туралы уайымдауға қажеті жоқ дейді, өйткені өлім өзін-өзі өлтіру деп расталды, бірақ ол оның баланың әкесі емес және оған аборт жасауға көмектеспейді. Мену Сегрейс өзінің қауым мүшелерінің Донисанмен қарым-қатынасын сезінуіне алаңдай отырып, жас жігітті басқа ауылға көмекке жібереді. Сол жерде қараңғыда далаға аттанған кезде оған Шайтанның кейіпкері болып табылатын құпия ат сатушы қосылады. Ол Донисанды физикалық немесе рухани жағынан азғыра алмады, ол жас жігіттің жандарға көру сыйы бар дейді. Донисан әлсіреп, таңертең ғана есін жиып, далада кездейсоқ жүрген Мушетті кездестіреді. Ол оған оның өмірін және ойларын көре алатынын және Кадиньянды өлтірген күнәсі үшін өкініп, күнәсін кешіру керектігін айтады. Ол ата-анасының үйіне барып, бөренемен өз мойнын кескен. Ең нашар жағдайдан қорқып, Донисан сол жерге барып, оның денесін табады. Ол оны қанға босып шіркеуге алып барып, оның жаны құтқарылады деген үмітпен құрбандық үстелінің алдына қояды. Бұл әуесқойлық оның басқа шіркеуге ауысуына әкеледі, онда адамдар оның әлі де рухани күйзеліске ұшыраған болса да, оның қасиетті адам екенін мойындай бастайды. Көрші ауылдың шаруасы оны өліп жатқан ұлына келіп тұруын сұрайды. Кешкі уақытта келген ол бірден кетуге ниеттеніп, бірақ кейін адамдардың одан көп күтетінін түсінеді. Ол жалғыз өзі ұйықтайтын бөлмеге барып, мәйітті көтеріп, дұға етеді. Оның психикалық азаптарының қысымы мен оның қауым мүшелерінің талаптары оны барған сайын науқастатып келеді. Бір түнде оған шайтан шабуыл жасайды және Құдайдан оны тірі қалдыруын сұрайды, егер оған әлі де пайда болса. Ол ауруынан айығып, шіркеуге барып, күнәларын мойындады. Мену Сегрейс оның жағдайын білуге келді және соңғы адам кеткеннен кейін, ол мойындау қорасына барды. Ішінде ол Донисанның өлі екенін табады.

Өндіріс

Фильм Жорж Бернаностың 1926 жылы жазылған "Шайтанның күн астында" романы негізінде түсірілген. Бұл Бернанос романының үшінші рет киноға бейімделуі болды. Алдыңғы екі бейімделу, "Ауылдық ділдің күнделігі" (1951) және "Мушетта" (1967) екеуін де Роберт Брессон режиссерлік еткен. "Шайтанның күн астында" фильмін "Эрато Фильмс", "Флах Фильмс", "Акшн Фильмс" және "Лес Фильмс А2" компаниялары жасаған. Түсірілімдер 1986 жылдың 20 қазанында басталды және Фрессин мен Монтрейль-сюр-Мерде, Па-де-Кале аймағында өтті.

Шығару

Фильм 1987 жылы 14 мамырда Канн кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, онда көрермендер оны ысқырымен және суырықпен қарсы алды. Фильм Францияда 815 748 адам қарады.

Марапаттар

Фильм Канн кинофестивалінде үздік фильм үшін ең жоғарғы сыйлық – "Алтын пальма" жүлдесін жеңіп алды. Бұл 21 жылдан бері француз фильмі алғаш рет "Алтын пальма" жүлдесін иеленді; Клод Лелуш соңғы рет 1966 жылы "Адам мен әйел" фильмі үшін жеңіп алған еді. Пиалатты Франция президенті Франсуа Миттеран құттықтады және "Under the Sun of Satan" француз киносының дамуына және өркендеуіне куәлік ететінін жазды. Фильм "Сезар" сыйлығына ең жақсы фильм, режиссер, актер (Депардье), актриса (Боннаре), операторлық жұмыс, монтаж және постер номинациялары бойынша ұсынылды.

Үй медиасы

2013 жылы фильм барлық аймақтарда қолданылатын Blu-ray дискісі түрінде жарық көрді.