Кіріспе

Болгар революционері, 1876 жылғы сәуір көтерілісінің революционері Рейна Попгеоргиева Футекова, көбінесе Рейна Княгиня (Райна Княгиня) деп танылады, "Болгар патшайымы" (Панагюриште, Осман империясы, 6 қаңтар 1856 жыл – София, Болгария Корольдігі, 29 шілде 1917 жыл) – Болгар педагогы және революционері, 1876 жылғы сәуір көтерілісінің туын тіккенімен әйгілі.

Ту және көтеріліс

20 жасында Панагюриштегі қыздар мектебінде директор болып жұмыс істеген кезде Георгий Бенковский одан сәуір көтерілісі үшін ту тігуді сұрады, ол оған келісті. Тудағы арыстанды Стоян "Баненец" Каралеев Болгария революциялық орталық комитетінің ұйымдық кестесінің мұқабасындағы арыстанның суретінен үлгі алып салды, ал әріптерді Иванчо Зограф салды. "Свобода или смърт" (Еркіндік немесе өлім) деген жазумен қатар, төменгі жағына "П" және "О" әріптері (Панагюрски окръг, Панагюриште революциялық округін білдіретін) қосылды. 22 сәуірде, көрші ауылдардың дін қызметкерлері туды киелеген күні Рейна түнде дайындалған шашақтарды тігіп қосты. Тудың мөлшері 2x1,5 метр, екі жақты және алтын лентамен жиектелген. Көтеріліс жарияланған күні ол Георгий Бенковскиймен бірге туды желбіретті. Осман әскерлері көтерілісті қатыгездікпен басып жанғаннан кейін ол тұтқынға алынып, көп рет зорланды, мазаланды, ұрып-соқты және Пловдив түрмесінде бір айдан астам уақыт бойы тек нан мен сумен тамақтандырылды. Көтерілістің 25 жылдығына арналған шараларға Рейна Княгиня түпнұсқа тудың үш көшірмесін дайындады, олардың екеуі бүгінгі күнге дейін сақталған, ал үшіншісі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде София қаласының бомбалауында жойылды.

Кейінгі өмірі

Түрмеде болғаннан кейін, ол жалған паспортпен Стамбул арқылы Мәскеуге жетіп, үш жыл медицина оқыды және босандыру медбикесі болды. Сонда ол өзінің өмірбаянын жазды – көтеріліс туралы алғашқы кітап, ол алғаш рет орыс тілінде жарық көрді, ал 1934 жылы болгар тіліне аударылды. Мәскеуде тұрғанда, ол әйелдердің қайырымдылық комитеті арқылы Панагюриштеден 32 жетім баланың, соның ішінде кіші інісінің тәрбиесін ұйымдастырды. Кейін Клемент Тарновский Райна Княгиняны Тарновода мұғалім болуға шақырды. Ол үш жылдан соң Панагюриштеге оралып, қала әкімі Васил Дипчевке үйленді. Олар Пловдивке көшіп барды, онда Дипчев, жақын русофил болғандықтан, Стефан Стамболовтың русофобиялық үкіметі кезінде жұмыс таба алмады. Олардың бес ұлы болды: Иван, Георгий, Владимир, Петр және Асен. Рейна сондай-ақ Джина есімді қызды асырап алды. Васил Дипчев 1888 жылы Болгария Ұлттық Ассамблеясына депутат болып сайланды, және отбасы Софияға көшіп барды. Дипчев 1898 жылы Стамболовқа жасалған шабуылдан кейін болған Қара мешіт төбелесінен қайтыс болды, Рейна алты баламен қалды, олардың үлкені 13 жаста еді. Ол Софияның Орлановци және Малашевци аудандарында жұмыс істеді, Христо Ботевтің отбасымен байланысын үзбей, 1917 жылдың 29 шілдесінде 61 жасында қайтыс болды.

Құрметтер

Антарктидадағы Ливингстон аралындағы Рейна Княгиня шыңы оның құрметіне аталған. Оның бейнесі бар болгар пошта маркасы 2017 жылы жарық көрді.