Кіріспе
Ағылшын суретшісі Луис Дэвис (1860 жылдың мамырында дүниеге келген – 1941 жылы қайтыс болған) – ағылшын аквареліст, кітап иллюстраторы және витражды безендіруші суретші. Ол Өнер және қолөнер қозғалысының белсенді мүшесі болды, ал Николаус Певснер оны Пре-Рафаэлиттердің соңғы өкілі деп атады.
Louis Davis (May 1860 – 1941) was an English watercolourist, book illustrator and stained glass artist. He was active in the Arts and Crafts Movement, and Nikolaus Pevsner referred to him as the last of the Pre Raphaelites.
Жеке өмір
Луис Дэвис 1860 жылдың 28 мамырында дүниеге келді және Оксфордширдегі Эбингдон қаласында, Шығыс Сент-Хелен көшесінде өсті. Ол Марианна мен Габриэль Дэвистің ұлы еді. Оның анасы, сонымен қатар Мэри Энн деп те белгілі, Оксфордширдің Эвелм қаласынан шыққан. Оның әкесі – өндіруші, сонымен қатар «Давис Инженерлік және Кеме Құрылыс Компаниясымен» айналысқан, ол қайықтарды, баржаларды және каналдарды салған және жөндеген. Габриэль Дэвис астық, алкоголь және көмір саудагері де болды. Луис Дэвистің Артур мен Дэвид деген екі ағасы және Оливер деген інісі болды. Дэвис 1901 жылы Глостерширдегі Теуксбери қаласында Едит Джейн Вебстерге үйленді. Оның туындыларындағы әйелдердің сыртқы келбеті мен Эдиттің суретінің ұқсастығына байланысты, оның көптеген шыны жұмыстары үшін Эдит үлгі болған болуы мүмкін. Олардың балалары болмады, бірақ Эдиттің әпкесі Этель біраз уақыт бойы олармен бірге тұрып, оларға көмектесіп, үй шаруасын жүргізді. және Темперадағы Суретшілер қоғамы.
Суретші және суретші
Оның алғашқы көркемдік салалары 1886 жыл шамасында басталды, мысалы, "English Illustrated Magazine" журналы үшін жасаған жұмыстары және акварель суреттері. Оның туындылары жиі көрмелерге қойылды, бірақ ол боялған шыны өнеріне көбірек қызығушылық танытты және 1911 жылдан бастап тек шынымен жұмыс істеді. Дэвис Уоллдың 1905 жылғы "Боялған шыны өнері" кітабы үшін фотосуреттер түсірді, ал оның достары Эдвард Вур және Карл Парсонс кітапқа иллюстрациялар жасады. 1915 жылы болған өрттен және одан шыққан түтіннен зардап шеккен Дэвис, Джеймс Пауэлл & Sons компаниясынан Томас Коуэллтің көмегімен бұрынғы эскиздерін пайдаланды немесе қайта өңдеді. 1918 жылдан кейінгі жұмыстарының арасында Челтенхэм колледжінің Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған ескерткіш терезесі және Девон графтығындағы Рокбирдегі Сент-Мэри шіркеуіне жасалған терезе бар.
Мұра
Николаус Певснер оның жарқын түстерді қолдануы үшін Дэвисті Рафаэльге дейінгілердің соңғысы деп атады. 1935 жылы Лондондағы көрмесіне шолу жасай отырып, "Оксфорд Мейлі" газеті былай деп жазды: "Абингдонда туған Дэвис мырза – соңғы Рафаэльге дейінгілердің бірі. Ол сэр Эдвард Берн-Джонсты, Уильям Морристі, Данте Габриэль Россеттиді және тағы басқаларын білген". Абингдон приходтық журналы (Parish Magazine) оның қайтысы жөнінде былай деп жазды: "Оның түсі мен дизайны сұлулыққа деген сезімді толықтырады, ал шеберлігі шыны жасау өнерін түсіне білгендерге әрдайым таңғажайып көрінеді". "Таймс" газеті Дэвис туралы некрологтарында: "Дэвис мырза Рафаэльге дейінгі қозғалыстың ортағасырлық сұлулық пен кельт аңыздарына байланысты жағын, табиғатқа адалдық әдісін емес, мұра еткен деуге болады. Дэвис мектебінің рухымен осылай толыққандықтан, ол барлық тәсілдерін және ерекшеліктерін оңай, табиғи шеберлікпен қолданды, ал оның суреттерінің сезімі ешқашан күштеп жасалған немесе жасанды болған сияқты емес" деп жазды.