Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Мырза Boy" – американдық жазушы Джеймс Патрик Келлидің ғылыми фантастикалық повесі, алғаш рет 1990 жылғы маусымда Asimov's Science Fiction журналында жарияланды. Ол 2096 жылы жұмысшы қызға ғашық болатын бай жігіттің, оның нәтижесінде декаденттік өмір салтынан бас тартуы туралы әңгімелейді. Бұл повесть «Асимовтың оқырман дауысы» сыйлығымен «Үздік повесть» номинациясында жеңіп алды және Locus Poll сыйлығы мен Nebula сыйлығына үміткер болды. Ол бірнеше ғылыми фантастика антологияларында қайта басылды.
"Mr. Boy" is a science fiction novella by American writer James Patrick Kelly, first published in the June 1990 issue of Asimov's Science Fiction. It tells the story of a wealthy boy in the year 2096 who falls in love with a working class girl who inspires him to abandon his decadent lifestyle. The story won the Asimov's Reader's Poll Award for Best Novella and was nominated for the Locus Poll Award and the Nebula Award. It has been reprinted in several science fiction anthologies.
Сюжет
Бұл оқиға 2096 жылы Коннектикут штатының Нью-Канаан қаласында өтеді. Бала" деп жазған. Питер 25 жыл өмір сүрді, бірақ оның биологиялық сағатын кері қайтару үшін генетикалық модификациядан ("тұмсылу") үнемі өту нәтижесінде 12 жасар баланың денесі бар. Бұл процесс оның бай, бірақ эмоционалды жағынан алыс анасының басшылығымен жүзеге асырылады. Оның анасы Питердің ішінде тұратын бостандық мүсінінің үштен төрт бөлігі (гендік байланысу арқылы) болып табылады. Питер анасымен тек робот аватары арқылы ғана қарым-қатынаста болған, ол оны басқарады. Оның мүсіннің басындағы жеке бөлмесіне кіруге болмайды. Питер уақытының көп бөлігін басқа бай балалармен, оның ішінде "грейпфрут сары stenonychosaurus" секілді көрінетін өзінің жақын досы Стенимен араласуға жұмсайды. Балалар құнды антиквариаттарды жойып, жануарларды өлтіретін "жұмбақ тойлары" сияқты орасан зор жиналыстарға қатысады. Питер мен оның ортасындағылар жұмысшы таптың мүшелеріне "қаты" деп қарап, оларды төмен бағалайды. Мектепте Питер Тремониша Джоплин (Рагтайм композиторы Скотт Джоплиннің Тремониша операсы бойынша аталған) деген қызды көріп, оған ғашық болады. Питер онымен танысқаннан кейін ол сауда орталығында гүл сатумен айналысатын жұмысшы отбасының мүшесі екенін біледі. Питер Треймонишаны қонақтарға алып келеді, бірақ өзінің артықшылықты өмірінен барған сайын көңілі қалды және байлық пен нигилизм ортасы Треймонишаға бүлдіруші әсер етіп жатыр деп уайымдайды. Ақырында Петір анасына ашуланып, өзін қалай тәрбиелегеніне ренжігенін айтады. Ол өзінің жайлы өмірін тастап, жұмысшы боламын деп ниеттенгенін айтады, бірақ Тремониша оны бұған қарсы шақырып, кедей өмірге дайын емес екенін ескертеді. Питер мүсіннің басындағы киелі үйге кіруге мәжбүр болады және компьютерлік жабдықпен толтырылған суық таза бөлмені тауып таңғалады. Ол анасының өлгенін білмейтін, тек "жазылған ақыл" ретінде өмір сүргенін білген. Питер Тремонишамен бірге кетеді, өйткені ол "бай болу мен өзін жек көруден" кедей болуды жақсы деп үміттенеді. Соңғы жолда Питер Тремонишадан өзін "Мистер" емес, "Питер" деп шақыруын сұрайды. Ол "Бала" деген лақап атпен бұрын да танымал болған.
The story takes place in the year 2096 in the town of New Canaan, Connecticut, and centers on Peter Cage, who goes by the nickname "Mr. Boy". Peter has lived for 25 years but possesses the body of a 12 year old as a result of continually undergoing genetic modification ("twanking") to reverse his biological clock. This process is done at the direction of his wealthy but emotionally distant mother. His mother has assumed the form of a three quarters scale replica of the Statue of Liberty (also through gene twanking), which Peter lives inside. Peter has only ever interacted with his mother through robotic avatars which she controls – her private quarters in the statue's head are inaccessible. Peter spends much of his time socializing with other wealthy children, including his best friend Stennie, who has been twanked to resemble a "grapefruit yellow stenonychosaurus". The children indulge in orgiastic gatherings such as "smash parties", where they destroy valuable antiques and kill animals. Peter and his social circle look down on members of the working class, referring to them as "stiffs". At school, Peter sees and falls in love with a girl named Treemonisha Joplin (named for the opera Treemonisha by ragtime composer Scott Joplin). After introducing himself to her, Peter learns that she comes from a working class family who operate a floristry business in a shopping mall. Peter brings Treemonisha to parties, but finds himself increasingly disillusioned with his life of privilege, and worries that the milieu of wealth and nihilism is having a corrupting influence on Treemonisha. In the story's climax, Peter angrily storms his mother, expressing resentment of his upbringing. He says that he intends to leave behind his life of comfort and become a working stiff, despite Treemonisha urging him against this and warning him that he is unprepared for a life of poverty. Peter forces entry into her sanctum in the head of the statue, and is surprised to find a cold cleanroom filled with computing hardware. Unbeknownst to him, his mother had been dead all along, existing only as a "downloaded intelligence". Peter leaves with Treemonisha, hoping that being poor is better than "being rich and hating yourself". In the final line, Peter asks Treemonisha to call him "Pete", rather than the "Mr. Boy" moniker he had previously used throughout the story.
Талдау
Гарднер Дозоис әңгімеге кіріспе жасағанда, "Мистер Бой" мен Ф. Скотт Фицджеральдтың туындылары арасындағы ұқсастықтарды көрсетеді, Фицджеральдтың "Бай бала" атты әңгімесінің басындағы: "Кешіріңіздер, байлар туралы айтайын. Олар сіздерден де, менің өзімнен де ерекше." деген сөзін еске түсіреді.
In an introduction to the story, Gardner Dozois draws parallels between "Mr. Boy" and the works of F. Scott Fitzgerald, alluding to the opening line of Fitzgerald's short story "The Rich Boy": "Let me tell you about the very rich. They are different from you and me."