Мальта азаматтығы: тарихы мен ережелері

Кіріспе

Мальталық азаматтықтың тарихы мен ережелері

Мальталық ұлттық заң адамның Мальта азаматы болу шарттарын егжей-тегжейлі сипаттайды. Ұлттық ережелерді реттейтін негізгі заң – Мальта азаматтығы туралы заң, ол 1964 жылдың 21 қыркүйегінде күшіне енді. Мальта Еуропалық Одақтың (ЕО) мүше мемлекеті болып табылады және барлық мальталық азаматтар ЕО азаматтары болып табылады. Олар ЕО немесе Еуропалық еркін сауда қауымдастығы (ЕЭА) елдерінің кез келгенінде тұруға және жұмыс істеуге автоматты және тұрақты рұқсат алады, сондай-ақ Еуропалық парламент сайлауында дауыс бере алады. 1964 жылдың 21 қыркүйегі мен 1989 жылдың 1 тамызы аралығында Мальтада туған барлық адамдар, ата-аналарының ұлттығына қарамастан, туғаннан бастап азаматтық алды. Осы күннен бастап елде туған адамдар, егер олардың ата-аналарының кем дегенде біреуі Мальта азаматы болса немесе Мальтада туылса, туғаннан бастап Мальта азаматтығын алады. Шетелдік азаматтар ең төменгі тұру талаптарын орындағаннан кейін (әдетте бес жыл) табиғилану арқылы Мальта азаматтығын алуға құқылы. Мемлекетке маңызды қаржылық инвестиция жасаған жеке тұлғалар қысқартылған тұру мерзімімен жеңілдетілген табиғилануға құқылы. Бұрын Мальта Ұлыбритания империясының отарлауы болған және жергілікті тұрғындар британдықтар болып есептелген. Мальта 1964 жылы тәуелсіздік алған және мальталық азаматтар енді британдық ұлттықты иеленбесе де, Ұлыбританияда тұрып жатқанда олар артықшылықты жағдайға ие болады; Достастық азаматтары ретінде олар Ұлыбритания сайлауында дауыс беруге және онда мемлекеттік қызметтерде жұмыс істеуге құқылы.

Терминология

Азаматтық және ұлттық белгілену терминдерінің мағынасы ағылшын тілінде әрқашан нақты айқындалмайды және елдерге қарай өзгеше болады. Жалпы алғанда, ұлттық белгілену – адамның тәуелсіз мемлекетке заңды жағынан қатыстылығын білдіреді және халықаралық шарттарда елдің азаматтарын атау үшін қолданылатын жиі қолданылатын термин, ал азаматтық әдетте сол елдегі адамның құқықтары мен міндеттерінің жиынтығын білдіреді. Бұл айырмашылық ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде осыншалықты анық емес, бірақ ағылшын тілінен өзге тілдерде анық айқындалған. Мальта заңнамасында "азаматтық" (ċittadin) термині мемлекеттік құрамына қатысты қолданылады. "Ұлттық белгілену" (nazzjonalità) басқа заңдарда қолданылады, бірақ ол нақты мәртебеге емес, тек адамның тегіне ғана сілтеме жасайды. Мальта заңдарында екі терминнің де нақты анықтамасы жоқ, бірақ "азаматтық" термині ұлттық сайлау округінің мүшелеріне қатысты ішкі заңнамада техникалық термин ретінде қолданылады.

Ерте заманауи және отарлау дәуірінің контексі

1530 жылы Киелі Рим императоры Карл V Родосты Осман империясына жоғалтқаннан кейін Мальта архипелагін Госпитальерлер орденіне феод ретінде берді. Жергілікті тұрғындар ешқандай кеңес алмай сатылғандарына наразы болғанмен, Сент-Джон ордені 1798 жылы Мальтаға француз басқыншылығы болғанға дейін келесі 268 жыл бойы аралдарда билік етті. Жергілікті халық көтеріліс жасап, француздарды қуғаннан кейін 1800 жылы Мальта британдықтардың протектораты болып өзгерді. 1802 жылғы Амьен шарты Мальтаны орденге қайтарды, бірақ 1798 жылғы жеңілістен кейін ұйым дүркіреп, бұл шартты орындау мүмкін болмады. Шартына қарамастан, жергілікті тұрғындар орденді билікке қайтаруға қарсы болды және британдық билікті сақтауды жөн көрді. Ұлыбритания Наполеон соғыстары қайта басталғаннан кейін Жерорта теңізіндегі стратегиялық маңыздылығын ескере отырып, Мальтадан кетуден бас тартты. 1814 жылғы Париж шарты бойынша Ұлыбритания сол жылы патшалық колониясы болған аймаққа толық егемендік алды. Британдық ұлттық заңнама колонияға да қолданылды, сияқты Британ империясының басқа да аймақтарында. Мальталықтар және барлық басқа да империя азаматтары британдық азаматтар болды; Мальтада, Ұлыбританияда немесе Корольдік доминиондарының кез келген жерінде туған кез келген адам табиғи британдық азамат болып саналды. Британдық азаматтық мәртебесі империя және оның доминиондарындағы ортақ ұлттық мәртебе ретінде бекітілді. Мальтаға 1921 жылы өзін-өзі басқару құқығы берілсе де, ұлттық және натурализация мәселелері императорлық үкіметтің қарауында қалды. Империялық ұлттық заң 1948 жылы толық реформаланды. 1948 жылғы Британдық ұлттық заңы британдық азаматты Ұлыбританияның, оның колонияларының немесе басқа да Ұлттар Достастығы елдерінің азаматы деп қайта анықтады. Ұлттар Достастығы азаматы туралы ұғым алғаш рет осы заңда осы мағынада берілді. Бұрын империяның барлық азаматтары Тәжге адалдық арқылы ортақ мәртебеге ие болса, реформаланған жүйе бойынша әрбір Ұлттар Достастығы елі өздерінің ұлттық заңдарын қабылдауға жауапты болды және барлық мүше мемлекеттердің ерікті келісімімен ортақ мәртебені сақтайтын болды. 1949 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбританиямен немесе қалған колониялармен (Мальтаны қоса) байланысы болғандықтан бұрынғы мағынадағы британдық азаматтар Ұлыбритания және колониялардың (CUKC) азаматтары болды.

In 1530, Charles V, Holy Roman Emperor granted the archipelago of Malta as a fiefdom to the Knights Hospitaller after their loss of Rhodes to the Ottoman Empire. While local residents deeply resented being traded away without consultation, the Order of Saint John maintained its rule over the islands for the next 268 years until the French invasion of Malta in 1798. After the local population revolted and expelled the French, Malta came under British control as a protectorate in 1800. The 1802 Treaty of Amiens restored Malta to the Order but the organisation had been thrown into disarray following its 1798 defeat, which made enforcing this provision impossible. Regardless of the treaty, local residents vehemently opposed restoring the Knights to power and opted for continued British rule. Britain itself decided against leaving Malta after considering its strategic military value in the Mediterranean Sea following resumption of the Napoleonic Wars. The 1814 Treaty of Paris formally granted Britain full sovereignty over the territory, which became a crown colony in that year. British nationality law applied to the colony, as was the case elsewhere in the British Empire. Maltese and all other imperial citizens were British subjects; any person born in Malta, the United Kingdom, or anywhere else within Crown dominions was a natural born British subject. British subject status was standardised as a common nationality across the Empire and its Dominions. Although Malta was granted self governance in 1921, nationality and naturalisation remained reserved matters under the jurisdiction of the imperial government. Imperial nationality law was comprehensively reformed in 1948. The British Nationality Act 1948 redefined British subject to mean any citizen of the United Kingdom, its colonies, or other Commonwealth countries. Commonwealth citizen was first defined in this Act to have the same meaning. While previously all subjects of the Empire held a common status through allegiance to the Crown, each Commonwealth country under the reformed system became responsible for legislating their own nationality laws and would maintain a common status by voluntarily agreement among all the member states. British subjects under the previous meaning who held that status on 1 January 1949 because of a connection with the United Kingdom or a remaining colony (including Malta) became Citizens of the United Kingdom and Colonies (CUKC).

Ұлыбританиямен қарым-қатынастың өзгеруі

Реформаланған жүйе бойынша барлық британдық азаматтар / Ұлттар Достастығы азаматтары бастапқыда Біріккен Корольдік пен Ирландияда қоныстануға автоматты құқыққа ие болды. Ұлыбританияға ақ нәсілді емес иммиграция жүйелі түрде кешіктірілді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ұлыбританиядағы күшті экономикалық жағдай беспрецеденттік отарлық көші-қон толқынын тартты. Жауап ретінде британ Парламенті 1962 жылғы Ұлттар Достастығы Иммигранттары Заңымен британ аралдарының сыртынан келген кез келген азаматтарға иммиграциялық бақылау шараларын енгізді. Ирландия 1922 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін де барлық британдық азаматтарға еркін қозғалуға мүмкіндік берді, бұл Ортақ Саяхат Аймағының шартының бөлігі болды, бірақ 1962 жылы Ұлыбритания мен Ирландия аралдарында туған адамдарға ғана бұл мүмкіндікті шектеу арқылы Ұлыбританияның шектеулерін қайталады. Ұлыбритания 1971 жылы патриалдар үшін, ата-аналары немесе ата-бабалары Ұлыбританияда туған азаматтар үшін бұл шараларды жеңілдетті, бұл ақ нәсілді Ұлттар Достастығы азаматтарына тиімді артықшылық берді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Мальтаның қаржылық жағдайы тұрақсыз болды, тіпті 1951 жылы банкротқа жақын болды. Ауыр жағдай колонияның болашағы туралы кең пікірталас тудырды. 1956 жылғы референдумда сайлаушылардың көпшілігі Ұлыбританиямен жақынырақ одақ құруды таңдады, бірақ Ұлыбритания мен Мальта үкіметтерінің интеграциядан кейін Ұлыбританияның аумаққа қаржылық үлесі туралы келіспеушіліктері келіссөздердің сәтсіз аяқталуына әкелді. 1957 жылғы Қорғаныс Ақ кітабында Мальтадағы британдық әскери инвестициялардың маңыздылығы төмендегенін көрсететін қорғанысты қайта құрылымдау туралы хабарлама жарияланғаннан кейін, Мальта үкіметінің министрлері интеграцияға ұмтылудан тәуелсіздік талап етуге күш салды. Мальта 1964 жылдың 21 қыркүйегінде тәуелсіздік алды және сол күні Мальта Конституциясының азаматтық ережелері күшіне енді. Мальтада туған кез келген CUKC, егер кем дегенде бір ата-анасы елде туған болса, сондай-ақ шетелде туған кез келген адам, егер оның әкесі мен әкесінің әжесі Мальтада туған болса, сол күні автоматты түрде Мальта азаматтығын алды.

All British subjects/Commonwealth citizens under the reformed system initially held an automatic right to settle in the United Kingdom and Ireland. Non white immigration into the UK was systemically discouraged, but strong economic conditions in Britain following the Second World War attracted an unprecedented wave of colonial migration. In response, the British Parliament imposed immigration controls on any subjects originating from outside the British Islands with the Commonwealth Immigrants Act 1962. Ireland had continued to allow all British subjects free movement despite independence in 1922 as part of the Common Travel Area arrangement, but moved to mirror Britain's restriction in 1962 by limiting this ability only to people born on the islands of Great Britain or Ireland. Britain somewhat relaxed these measures in 1971 for patrials, subjects whose parents or grandparents were born in the United Kingdom, which gave effective preferential treatment to white Commonwealth citizens. Malta's financial situation following the Second World War was untenable, even coming close to bankruptcy in 1951. The dire circumstances stirred substantial debate over the colony's future. Although a plurality of voters chose a closer union with Britain in a 1956 referendum, disagreements between the British and Maltese governments over the UK's financial contributions to the territory after integration ultimately led to a collapse of negotiations. Following an announcement of defence restructuring in the 1957 Defence White Paper that signaled a deprioritisation of further British military investment in Malta, Maltese government ministers shifted their efforts from pursuing integration to demanding independence. Malta became independent on 21 September 1964 and the citizenship provisions of the Constitution of Malta came into force on the same day. Any CUKC born in Malta automatically acquired Maltese citizenship on that date if at least one parent was also born in the country, as well as any person born overseas if their father and a paternal grandparent were born in Malta.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі ережелер

Тәуелсіздік алғаннан кейін Мальтада туған адамдар, ата-аналарының ұлтына қарамастан, туған кезден бастап азаматтыққа ие болды. Азаматтық Мальталық әкелері немесе күйеуі жоқ Мальталық аналары бар, шетелде туған балалардың бір буынына мұрагерлікпен берілуі мүмкін. Мальталық еркектерге үйленген шетелдік әйелдер қосымша талаптарсыз тіркеу арқылы азаматтыққа қол жеткізе алатын. 1965 жылы қабылданған Мальта азаматтығы туралы заңға сәйкес, Достастық азаматтары Мальтада бес жыл тұрғаннан кейін тіркеу арқылы азаматтық алуға құқылы болды, ал қалған барлық шетелдік азаматтар алты жылдық тұрудан кейін натурализациялана алатын. Қос/көп азаматтық конституциялық түрде тыйым салынды және басқа ұлтты ұстаған кез келген ересек азамат 1967 жылдың 21 қыркүйегіне дейін одан бас тартуға міндетті болды. Екі ұлтты Мальталық балалар 18 жасқа толғаннан кейін бір жыл ішінде Мальталық және шетелдік мәртебелерінің бірін таңдауға міндетті болды. Шетелдік азамат ретінде натурализацияланған кез келген ересек азамат Мальта азаматтығынан автоматты түрде айырылды, ал Мальта азаматтығын алған шетелдіктер өздерінің шетелдік ұлтынан бас тартуға тиіс болды. Мальталық азаматтардың асырап алған балалары асырауға алған күнінен бастап автоматты түрде азаматтыққа ие болды, бұл ереже 1977 жылдың 1 қаңтарында күшін жойғанға дейін сақталды. 1989 жылы Достастық азаматтарына берілетін артықшылықтар жойылды; натурализация үшін талап етілетін тұру мерзімі бес жылға дейін қысқартылды және Достастық азаматтары басқа шетелдік азаматтармен тең қарастырылды. Мальта заңнамасындағы Достастық және Ирландия азаматтары «шетелдік емес» деп анықталады, бірақ ешқандай жеңілдіктер қарастырылмаған. Ұлыбритания өзінің 1981 жылғы Британдық ұлты заңымен қалған аумақтары мен иеліктерінің шектеулі аумағын көрсете отырып, ұлты заңын жаңартты, бұл британдық азаматты енді Достастық азаматы деп санамайды. Мальта азаматтары британдық заң бойынша Достастық азаматтары болып қала береді және Ұлыбританияда сайлауға қатысуға және мемлекеттік лауазымдарға сайлануға құқылы.

Individuals born in Malta after independence automatically received citizenship at birth regardless of the nationalities of their parents. Citizenship was transferrable by descent to one generation of children born overseas to Maltese fathers or unmarried Maltese mothers. Foreign women married to Maltese men could acquire citizenship by registration with no further requirements. Under the Maltese Citizenship Act enacted in 1965, Commonwealth citizens were also eligible to become citizens by registration after residing in Malta for five years while all other foreign citizens could naturalise after six years of residence. Dual/multiple citizenship was constitutionally prohibited and any adult citizen who held other nationalities was required to renounce them by 21 September 1967. Maltese children with multiple nationalities were required to choose between their Maltese and foreign statuses within one year after reaching age 18. Any adult citizen who naturalised as a foreign citizen automatically lost their Maltese citizenship, and foreigners who acquired Maltese citizenship were required to renounce their foreign nationalities. Children adopted by Maltese citizens automatically acquired citizenship on the date of their adoption until this provision was removed on 1 January 1977. Preferences afforded to Commonwealth citizens were abolished in 1989; the residence requirement for naturalisation was reduced to five years and Commonwealth citizens have since been treated the same as other foreign citizens. Commonwealth and Irish citizens remain technically defined in Maltese law as non foreign, but there are no benefits provided to either group. The UK itself updated its nationality law to reflect the more modest boundaries of its remaining territory and possessions with the British Nationality Act 1981, which redefined British subject to no longer also mean Commonwealth citizen. Maltese citizens remain Commonwealth citizens in British law and continue to be eligible to vote and stand for public office in the UK.

Мальталық диаспораның азаматтығына қолжетімділігін кеңейту

Дүниежүзілік азаматтық заңнамасындағы жалпы өзгерістерге сәйкес, 1989 жылы жүргізілген реформалар Мальта азаматтығын алу негізін туған жерден туыстыққа ауыстырды. Осы жылы туған кезде берілетін азаматтыққа шектеулер қойылды және 1989 жылдың 1 тамызынан бастап елде туған балаларға туған кезде азаматтық тек егер кем дегенде біреуі Мальта азаматы болса немесе Мальтада туған болса ғана беріледі. Заңнамадан гендерлік теңсіздіктер де жойылды; азаматтық аналар мен әкелер арқылы балаларға, сондай-ақ Мальта азаматтарының шетелдік жұбайларына тіркеу арқылы берілу мүмкіндігі туды. Мальтада туған адамдарға белгілі бір жағдайларда екі азаматтықты иеленуге рұқсат берілді. Мальта азаматтары шетелдік азаматтыққа натурализацияланған жағдайда Мальта азаматтығынан автоматты түрде айырыла берді, бірақ Мальтада туған және жаңа азаматтығының елінде кем дегенде алты жыл тұрған бұрынғы азаматтар Мальта азаматтығын қайта алып, оны ешқашан жоғалтпаған деп есептелуі мүмкін. Осыған байланысты, 1989 жылға дейін туған және кейіннен осы ереже бойынша Мальта азаматтығын қайта алған әкелерінің балалары да туған күндерінен бастап Мальта азаматтары болып саналды. 2000 жылы бірнеше азаматтықты иеленуге қатысты барлық шектеулер алынып тасталды; Мальта азаматтары шетелдік азаматтық алғанда өз азаматтығынан айырылмайды, ал натурализацияға үміткерлер бұрынғы азаматтығынан бас тарту қажеттілігінен босатылды. Шетелде алты жылдық тұру шартын орындаған Мальта эмигранттары Мальта азаматтығын автоматты түрде қайта алды және олар бұл мәртебеден ешқашан айырылмаған деп есептелді, ал бұл талапқа сай келмегендер тек тіркеу арқылы ғана азаматтығын қайта ала алады. Мальта азаматтарының азаматтығы жоқ жұбайлары сол жылы азамат ретінде тіркелу үшін бес жылдық күту мерзіміне ие болды, себебі олардың ыңғайлы некеге тұру жиілігіне алаңдаушылық білдірді. Мальталық аналардың 1964 жылдың 21 қыркүйегі мен 1989 жылдың 1 тамызы аралығында шетелде туған балалары Мальтада тұру талабынсыз азамат ретінде тіркелуге құқылы болды. Мальтада табылған қарақұйрық балалар 1989 жылғы түзетуден кейін Мальта азаматтығын ала алмады, себебі оларға Мальта азаматы ата-ана болуы керек еді; 2000 жылғы өзгерістер бұл кемшілікті жойды, мұндай адамдарға басқа азаматтыққа жарамдылығы анықталғанға дейін азаматтық берілді. 2007 жылы жүргізілген реформалар шетелде туған балалардың да, елде тумаған Мальта азаматтарының да туыстық байланыс арқылы азаматтық алу құқығын кеңейтті. Мальтада туған және 2007 жылдың 1 тамызына дейін қайтыс болған, сондай-ақ Мальтада туған ата-анасы бар адамдар азаматтықты тіркеу арқылы ала алады. Мальта азаматтығы шетелде туған әрбір ұрпаққа беріліп отырады, егер әрбір келесі ұрпақ азаматтыққа тіркелсе. Азаматтық алуға құқығы жоқ адамдар ата-анасының қайтыс болуына дейін тіркелуге ерекше құқылы, егер ата-анасы 2010 жылдың 1 тамызына дейін қайтыс болса. Тәуелсіздік алған кезде Конституцияның азаматтық ережелеріне сәйкес, шетелде туған CUKC Мальта азаматы болуы үшін оның әкесі мен әкесінің әжесі Мальтада туған болуы керек еді. 2007 жылғы түзетуде шетелде туған, анасы мен анасының әжесі Мальтада туған бұрынғы CUKC азаматтығына азаматтық берілді.

Following a general trend of change in citizenship law globally, reforms in 1989 shifted the basis for acquiring Maltese citizenship from a doctrine of birthright to that of descent. Unrestricted birthright citizenship was ended in that year and children born in the country since 1 August 1989 are only granted citizenship by birth if at least one parent is a citizen or was also born in Malta. Gender imbalances were removed from legislation as well; citizenship became transferrable by descent to children through mothers as well as fathers and foreign husbands of Maltese women became eligible for citizenship by registration. Maltese born persons became permitted to hold dual citizenship in limited circumstances. Although Maltese citizens who naturalised as foreign citizens continued to automatically lose their Maltese citizenship, former citizens who were born in Malta and who had been resident in the country of their new citizenship for at least six years could reacquire Maltese citizenship and be considered to have never lost that status. Consequently, children born before 1989 to a formerly Maltese father who subsequently reacquired Maltese citizenship under this provision also became Maltese citizens, backdated to the dates of their birth. All restrictions on holding multiple citizenships were lifted in 2000; Maltese citizens no longer lose their citizenship when acquiring foreign nationalities, and naturalisation applicants are no longer required to renounce their previous citizenships. Maltese emigrants who fulfilled the previous six year residence period in a foreign country automatically regained their Maltese citizenship and were considered to have never lost that status under this amendment, while those did not meet this condition could only regain citizenship by registration. Non citizen spouses of Maltese citizens became subject in that year to a five year waiting period before they were eligible to register as citizens, due to concerns over the frequency of marriages of convenience. Children born overseas to Maltese mothers between 21 September 1964 and 1 August 1989 also gained eligibility to register as citizens with no requirement to reside in Malta. Abandoned children found in Malta could not acquire Maltese citizenship after the 1989 amendment due to the requirement for a Maltese parent; the 2000 changes addressed this oversight by granting such individuals citizenship until their eligibility to another citizenship could be established. Further reforms in 2007 extended eligibility for citizenship by descent to children born overseas to Maltese citizens who were not born in the country. Individuals with a Maltese born lineal ascendant who died before 1 August 2007 and who themself had a parent born in Malta may acquire citizenship by registration. Maltese citizenship can be continually transmitted through each generation born abroad provided that each subsequent generation is registered for citizenship. Individuals who were unable to claim citizenship before their qualifying parent's death are exceptionally eligible to register if their parent's death was before 1 August 2010. Under the citizenship provisions of the Constitution at time of independence, a CUKC born abroad became a Maltese citizen only if their father and a paternal grandparent were born in Malta. The 2007 amendment extended citizenship to former CUKCs born overseas with a Maltese born mother and maternal grandparent.

Еуропалық интеграция

Мальта 2004 жылы Еуропалық Одаққа қосылды. Мальталық азаматтар 1957 жылғы Рим шартында белгіленген жұмыс күшінің еркін қозғалысы құқығы арқасында басқа ЕО/ЕЭА елдерінде тұрып, жұмыс істеуге мүмкіндік алды және 2004 жылы Еуропалық Парламент сайлауына алғаш рет қатысты. Ұлыбританияның 2020 жылы ЕО-дан шығуына дейін Мальта азаматтары онда ерекше мәртебеге ие болды. ЕО-ға мүше емес Ұлттар Достастығының азаматтары Ұлыбританияда тұру үшін тұру визасын алуға міндетті болса, Мальта азаматтары Достастық және ЕО азаматтары ретінде бірден саяси құқықтарына ие болып, онда қоныстануға мүмкіндік алды. Ұлыбританияда тұратын Мальта азаматтары (Ирландия және Кипр азаматтарымен бірге) 2016 жылғы Ұлыбританияның Еуропалық Одаққа мүшелігі туралы референдумда дауыс беруге құқылы болды, ал басқа ЕО азаматтары, британдықтар емес, дауыс бере алмады.

Инвестиция арқылы азаматтықтану

2013 жылы Мальта азаматтығы туралы заңға енгізілген өзгерістер жеке инвесторлар бағдарламасын құруға заңдық негіз болды, арқылы шетелдік азаматтар өздері мен олардың тәуелділеріне Мальта азаматтығын алу үшін маңызды капитал инвестициялауға мүмкіндік алды. Бұл жоспардың бастапқы ұсынысы мемлекетке 650 000 еуро көлеміндегі базалық қайырымдалық, жұбайлар мен әрбір кәмелетке толмаған бала үшін қосымша 25 000 еуро, сондай-ақ 55 жастан асқан және күтімге зәру ата-аналар мен 18-ден 25 жасқа дейінгі үйленбеген балалар үшін тағы 50 000 еуро талап етті. Ішкі сынға жауап ретінде үкімет бағдарламаны өзгертіп, кем дегенде бес жылға облигацияларға, акцияларға немесе басқа да мақұлданған қаржы активтеріне қосымша 150 000 еуро инвестиция салуды міндеттеді. Өтініш берушілер сондай-ақ кем дегенде 350 000 еуроға жылжымайтын мүлік сатып алуы немесе жылына кемінде 16 000 еуро төлейтін тұрғын үйді жалға алуы керек болды. Бағдарлама бойынша сәтті азаматтық алған адамдардың жалпы саны 1800 адаммен шектеледі және олардың барлығының есімдері жарияланады. Қайырымдалық түскен қаражаттың 70 пайызы мемлекеттік жұмыстар мен қызметтерді дамытуға ғана жұмсалатын Ұлттық даму және әлеуметтік қорға бөлінеді. Еуропалық комиссияның тағы да сын-ескертпелері үкіметті өтініш берушілерді азаматтандыру алдында 12 айлық тұру талабын енгізуге мәжбүр етті. Бұл процедура тікелей Мальта үкіметінің министрлігімен жүргізілмейді, оның орнына иммиграциялық және азаматтық құқық мәселелері бойынша жеке клиенттерге көмек көрсететін кеңес беру фирмасы – Henley & Partners компаниясы осымен айналысады. 2014 жылдан 2020 жылға дейін фирма осы бағдарламаны басқару үшін 36,8 миллион еуро комиссиялық төлем алды. Еуропалық комиссия ақшаны жылыстату, салықтан қашу және коррупцияға көмектесу қаупі жоғары болғандықтан осы азаматтық алу жолын бірнеше рет айыптады. Инвестиция арқылы азаматтық беруді тоқтату туралы өтініштерге қарамастан, Мальта үкіметі бастапқы бағдарлама 1800 адамдық лимитқа жақындағаннан кейін 2020 жылы капитал талаптарын арттырып, бағдарламаны жаңартты. 600 000 еуро көлемінде қайырымдалық жасаған өтініш берушілер 36 айлық тұру талабына жауап береді, ал 750 000 еуро салғандар 12 айлық мерзімді сақтайды. Барлық құқыққа ие тәуелділерге жасы ерекшеліксіз қосымша 50 000 еуро қайырымдалық жасау қажет. Сатып алынатын мүліктің құны кемінде 700 000 еуро болуы керек, сондай-ақ тіркелген қайырымдылық ұйымға қосымша 10 000 еуро аудару керек. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіргенінен кейін Ресей мен Беларусь азаматтарынан түскен өтініштер мерзімсіз тоқтатылды.

Amendments to the Maltese Citizenship Act in 2013 provided the legal basis for the creation of the Individual Investor Programme, through which foreign citizens could make a substantial capital investment in return for Maltese citizenship for themselves and their dependents. The original proposal for this plan required a base €650,000 donation to the state, an additional €25,000 for spouses and each minor child, and a further €50,000 for each dependent parent over 55 and unmarried child between 18 and 25. In response to domestic criticism, the government amended the programme to require an additional €150,000 investment in bonds, stocks, or other approved financial assets held for at least five years. Applicants were also required to make a real estate purchase valued at least €350,000 or lease a residence with a minimum annual rent of €16,000. The total number of successful primary applicants would be limited to 1,800 people and the names of every person acquiring citizenship under the programme would be published. 70 per cent of the donated funds would be allotted to a National Development and Social Fund that would only be used for public works and services development. Further criticism by the European Commission led the government to add a 12 month residence requirement before applicants could be naturalised. This naturalisation pathway is not directly run by a Maltese government ministry and is instead operated by Henley & Partners, a consultancy firm that assists private clients with immigration and citizenship law. From 2014 to 2020, the firm earned €36.8 million in commissions for operating this programme. The European Commission has repeatedly condemned this citizenship pathway for its high risks in aiding money laundering, tax evasion, and corruption. Despite requests to cease approving naturalisations by investment, the Maltese government renewed the scheme in 2020 with raised capital requirements after the original programme reached close to its 1,800 person limit. Applicants making a €600,000 donation are subject to a 36 month residence requirement while those contributing €750,000 continue to be subject to a 12 month period. All qualifying dependents require a further €50,000 donation per person regardless of age. Property purchases are required to be valued at least €700,000 and an additional contribution of €10,000 must be donated to a registered charitable organisation. Following the 2022 Russian invasion of Ukraine, applications for investors from Russia and Belarus have been indefinitely suspended.

Туғаннан, ұрпақтан немесе асырап алынғаннан пайда болған құқықтар

1964 жылдың 21 қыркүйегі мен 1989 жылдың 1 тамызы аралығында Мальтада туған барлық адамдар, ата-аналарының ұлттығына қарамастан, туған кезден бастап азаматтық алды. Одан кейін елде туғандар, егер кем дегенде бір ата-анасы Мальта азаматы болса немесе Мальтада туған болса, туған кезден бастап Мальта азаматтығын алады. Шетелде туған балалар, егер ата-аналарының біреуі Мальта азаматы болса, тегі бойынша Мальта азаматы болып саналады. Он жасқа дейінгі асырап алынған балалар асырап алу кезінде автоматты түрде азаматтық алады. Елде табылған қарақшы балалар Мальтада туған деп есептеледі және туғаннан бастап Мальта азаматтары болып саналады. Мальтада туған және ешқашан басқа елдің азаматтығын алған емес, ұлтсыз тұлғалар Мальтада бес жыл тұрғаннан кейін натурализацияға құқылы, ал шетелде туған, бірақ кем дегенде бір ата-анасы Мальта азаматы болғандар үш жыл тұрғаннан кейін натурализацияға өтініш бере алады.

Ерікті сатып алу

Шетелдіктер Мальтада соңғы жеті жылдың кемінде төртеуінде тұрғаннан кейін Мальта азаматы ретінде натурализациялануы мүмкін. Өтініш берушілер мальтия немесе ағылшын тілдеріндегі біліктілігін және жақсы мінез-құлық талаптарын орындауын көрсетуі керек. Заңнамада ресми талап болмаса да, көші-қон қызметкерлері әдетте тек Мальта тарихымен байланысы бар немесе елде ұзақ тұрған, Мальтада туған балалары бар адамдарды натурализациялайды. Мальтада туған әкесі мен атасы бар адамдар ең аз тұру мерзіміне қарамастан, натурализациялануға құқылы. Шетелдік инвесторлар еліміздегі маңызды капиталдық инвестициялар жасағаннан кейін, Жеке Инвесторлар бағдарламасының талаптарына сәйкес, жеделдетілген натурализация процедурасына ие болады. Мальта азаматтарымен үйленген азамат емес адамдар некеге тұрғаннан кейін бес жыл бірге тұрғаннан кейін тіркеу арқылы азаматтыққа қол жеткізе алады. Егер азамат емес жұбайы азамат ретінде тіркелуге үлкермей қайтыс болса, онда азаматтық некеге тұрғаннан кейін бес жыл өткен соң да алынуы мүмкін, егер жұбайлар Мальта азаматының қайтыс болған уақытында бірге тұрған болса. Егер жұбайлардың біреуі елге ерекше қызмет көрсетсе, тұру талабынан бас тартуға болады. 2000 жылға дейін Мальта азаматтығын эмиграция салдарынан немесе бірнеше азаматтыққа ие болуға бұрынғы шектеулерге байланысты жоғалтқан және автоматты түрде қайтаруға құқығы болмаған бұрынғы азаматтар тіркеу арқылы азаматтығын қайта ала алады. 1989 жылдың 1 тамызына дейін шетелде туған, анасы Мальта азаматы болған адамдар да қосымша талаптарсыз тіркеу арқылы азаматтыққа ие бола алады. 1990 жылдары натурализация және тіркеу арқылы азаматтық алған адамдардың саны тұрақты түрде аз болды, орташа есеппен жылына 100-ден астам адамды құрады, бірақ 2000 жылы қос азаматтық саясатының өзгеруі тіркеулердің күрт өсуіне әкелді. 2001 жылы 1062 адам Мальта азаматтығын тіркеді. Бұл көрсеткіш 2000-шы жылдары біршама төмендегенімен, шетелде туған Мальта азаматтарының ұрпақтарына азаматтық берудің кеңейтілуі тіркеулердің одан әрі өсуіне ықпал етті. 2010 жылдардың басында жылына 1000-ға жуық адам тіркеу арқылы азаматтық алды.

Foreigners may naturalise as Maltese citizens after residing in the country for at least four of the previous seven years. Applicants must demonstrate proficiency in Maltese or English and fulfil a good character requirement. While not an official requirement in legislation, immigration officials typically only naturalise persons with Maltese ancestry or those who have been resident in the country for a substantial period and have had children born in Malta. Individuals domiciled in the country with a grandfather and great grandfather who were born in Malta may naturalise with no minimum residence period. Foreign investors qualify for an expedited naturalisation process after making substantial capital investments in the country, subject to the requirements of the Individual Investor Programme. Non citizens who are married to Maltese citizens may acquire citizenship by registration after five years of marriage and cohabitation. If a non citizen spouse is widowed before they can be registered as citizens, citizenship can still be acquired after what would have been the fifth year of marriage, provided that the couple was living together at the time of the Maltese spouse's death. The residence requirement may be waived if either spouse performs an exceptional act of service for the country. Former citizens who lost Maltese citizenship before 2000 due emigration or because of previous restrictions on holding multiple citizenships and were not eligible for automatic reacquisition may regain citizenship by registration. Individuals born abroad before 1 August 1989 to a Maltese mother may also become citizens by registration with no additional requirements. While the number of people acquiring citizenship by naturalisation and registration were both consistently low during the 1990s, averaging above 100 per year, the change in dual citizenship policy in 2000 led to a sharp increase in registrations. 1,062 people registered for Maltese citizenship in 2001. Though this dropped somewhat lower in the 2000s, the extension of citizenship eligibility to more generations of Maltese born abroad contributed to a further increase in registrations. In the early 2010s, just under 1,000 people per year acquired citizenship by registration.

Бас тарту және бас тарту

Мальта азаматтығынан бас тарту туралы мәлімдеме жасау арқылы бас тартуға болады, егер мәлімдеушінің басқа азаматтығы болса. Соғыс уақытында бас тартулар қабылданбайды және Ішкі істер министрінің соңғы бекітуіне жатады. Табиғи жолмен немесе тіркеу арқылы азаматтық алған адамдардан төмендегі жағдайларда азаматтық күшінен шығарылуы мүмкін: егер олар алдау жолымен азаматтыққа ие болған, мемлекетке қарсы қиянат жасаған, Мальта соғыс жағдайында болған жау мемлекетке көмектескен, азаматтық алғаннан кейін жеті жыл ішінде 12 айдан асатын мерзімге түрмеге кесілген, немесе Мальтаның мүше мемлекеті болып табылатын мемлекеттік қызметте немесе халықаралық ұйымда жұмыс істейтіндерден басқа, үздіксіз жеті жылдан астам шетелде тұрып, Мальта азаматтығын сақтап қалу ниетін тіркемеген.