Пенсильванияның Үкімет Тұрқысы: Демократияның Тұғырлы Қадамы
Frame of Government of Pennsylvania
Пенсильванияның Үкімет құрылымы: Уильям Пенн негізін салған демократиялық құжат. Діни төзімділік, саяси еркіндік, және американдық демократияның дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пенсильванияның Үкімет Жүйесі – Англия королі Карл II Уильям Пеннге берген Пенсильвания провинциясының, меншікті колониясының алғашқы конституциясы. Бұл Жүйе американдық және әлемдік демократияның дамуындағы маңызды қадам ретінде тарихи маңызы зор.
The Frame of Government of Pennsylvania was a proto constitution for the Province of Pennsylvania, a proprietary colony granted to William Penn by Charles II of England. The Frame of Government has lasting historical importance as an important step in the development of American and world democracy.
Тарих
Уильям Пенн, ағылшын квакері, діни төзімділік пен үлкен саяси бостандықпен жаңа қоғам құруға тырысты. Пенннің саяси философиясы 1677 жылғы Батыс Джерси концессиялары мен келісімдерінде бейнеленген деп саналады, бұл Пенсильвания құрылғанға дейін үкіметтік конституцияның алғашқы тәжірибесі болды. Концессияның авторлығы күмәнді болғанымен, ол осы колонияның сенімді тұлғасы ретінде оған толық келісім берген деп есептеледі. Концессиядағы барлық заң шығару өкілеттігі колонияның "тұрғындары, еркін иеленушілер және меншік иелері" сайлаған ассамблеяға берілді. Ассамблея өз атқарушы органы ретінде комиссия тағайындауы керек еді. Батыс Джерсидегі үкімет құрылымы Пенннің қолдаған ағартушылық конституциялық теориясын көрсетті. Республикалық саяси теория мен гуманизмнің әсерімен Пенсильванияның Үкіметінің алғашқы нұсқасы (қазір 1682 жылғы Жарғы деп белгілі) бірнеше жаңа идеяларды қамтыды, олар кейіннен қазіргі конституционализмнің маңызды элементтеріне айналды. Ол өлім жазасын тек қана кісі өлтіру және мемлекетке опасыздық сияқты қылмыстарға қатысты шектеулі түрде қолдануды талап етті. Колониядағы дін бостандығы абсолютті болуы керек еді. Ассамблея губернаторды сотқа беру туралы ұсынысты кеңеске жіберуге құқылы болды. Конституцияға қайшы заңдар жойылды, бірақ соттарға оларды конституцияға қайшы деп жариялау өкілеттігі берілмеді. Заңға түзетулер енгізу үшін заң шығарушы орган мен губернатордың алты жетісі қолдауы қажет болды. Дегенмен, 1682 жылғы Жарғымен көзделген үкімет құрылымы 1677 жылғы Батыс Джерси концессиялары мен келісімдерінен гөрі әлдеқайда либералды емес еді.
William Penn, an English Quaker, sought to construct a new type of community with religious toleration and a great deal of political freedom. It is believed that Penn's political philosophy is embodied in the West Jersey Concessions and Agreements of 1677, which is an earlier practical experience of government constitution prior to the establishment of Pennsylvania. Although his authorship of the Concession is questioned, it is believed that he gave his full consent to it as the trustee of that colony. In the concession, all legislative power was granted to an assembly selected by the "inhabitants, freeholders and proprietors" of the colony. A commission was to be appointed by the assembly as its executive. The government structure in West Jersey demonstrated the enlightened constitutional theory that Penn had been promoting. Also under the influence of republican political theory and humanism, the first version of the Frame of Government of Pennsylvania (now known as the Frame of 1682) incorporated a few pioneering ideas, which were later developed into important elements of modern constitutionalism. It required capital punishment to be applied to a strictly limited scope of criminal offenses only, including murder and treason. Freedom of worship in the colony was to be absolute. The assembly could bring a request of impeachment of the governor before the council for its trial. Unconstitutional laws should be invalidated, although it did not specifically grant courts the power to declare the unconstitutionality. It included an amendment process where six sevenths of the legislature and the governor had to approve any change. However, the government structure speculated by the Frame of 1682 was far less liberal than that in West Jersey Concessions and Agreements of 1677.
1683 жылғы кадр
1683 жылы қабылданбаған 1682 жылғы «Жарғының» орнына жаңа үкімет құрылысын жасау үшін ассамблея шақырылды. 1682 жылғы Жарғыны қабылдамауға себеп болған шиеленіс сақталды. Квакерлер кеңесте басымдық танытса да, ассамблея орындарының жартысын Төменгі округтерден квакер емес адамдар алып, олар квакер элиталарына билікті шоғырландыруға қатысты қарсылық білдірді. Заң шығару процесінде меншік иесінің дауыс беру құқығы үкімет құрудың маңызды мәселесі болды. Король берген колониялық жарғыда заңдарды меншік иесі жасауы тиіс еді. Сондықтан, меншік иесінің заңға вето құқығы болмаса, жарғы бұзылған болар еді. Ұзақ пікірталас барысында Пенн ассамблеяны меншік иесінің вето құқығы қажет екеніне көндірді, бірақ ол осы құқықты кеңестің кеңесі мен келісімімен ғана қолданатынын уәделеді. Ассамблея 1682 жылғы Жарғыны қабылдамаған кезде талап еткендей, өзінің рөлін кеңейтуге тырысып, заң шығаруды бастау құқығын талап етті. Бұл меншік иесі мен кеңес үшін де қабылдауға қиын болғанмен, олар заң қабылдамас бұрын ассамблеямен кеңесе алатынын мойындады. 1683 жылғы үкімет немесе Жарғының келісімге келген нұсқасы ақырында ассамблеямен бекітілді. Онда барлық заңдар «губернатор мен кеңес және ассамблеядағы еркін адамдар» қатысқан отырыста қабылдануы керек екені, ал губернаторға мақұлдау немесе вето құқығы берілуі көзделді. Алайда, 1683 жылғы Жарғы бойынша көзделген меншік басқаруы 1684 жылы Пенн Англияға оралғаннан кейін тиімді жұмыс істемеді. Ол өзінің болмаған алғашқы жылдарында кеңеске бірлесіп губернаторлық міндетті атқаруды тапсырды. Бірақ кеңес Пенннің конституциялық билігін елемеді және Пенннің немесе корольдің мақұлдауынсыз заңдар шығарды. Соңынан Пенн кеңестің орнына өзінің атқарушы орынбасары ретінде бес комиссар тағайындады. Олардың кез келген үшеуіне заңдарды қабылдауға, жоюға немесе өзгертуге «өзім болғандай» өкілеттік берді және өзінің мақұлдауынсыз қабылданған заңдарды жоюды бұйырды. Алайда комиссарлар бұл тапсырманы орындаған жоқ. 1687 жылы Пенн Джон Блэкуэллді бес комиссардың орнына жеке атқарушы ретінде тағайындады. Агрессивті пуритан губернаторы ретінде Блэкуэлл тағайындалғаннан кейін дереу квакерлер ассамблеясымен қақтығысқа түсті. Пенсильваниядағы тәртіпсіздік және III Уильямның Пеннге деген сенімсіздігінің артуы 1692 жылы Пенннің колониялық меншік иесі ретіндегі жарғысын тоқтатуға әкелді.
An assembly convened in 1683 to model a new frame of government in place of the rejected Frame of 1682. The tension which resulted in the rejection of the Frame of 1682 remained – although leading Quakers dominated the council, half of the seats in the assembly were occupied by non Quakers from the Lower Counties who were steadfastly against the concentration of power to Quaker elites. The proprietor's voting power in the legislative process remained one of the major concerns in framing the government. As provided in the colonial charter granted by the King, laws were to be made by the proprietor. Thus, it would be a violation of the charter if the proprietor did not possess a veto power in legislation. Over lengthy debate, Penn managed to convince the assembly that the proprietor's veto power was necessary, but guaranteed that he would exercise the power only with the council's advice and consent. Once again, the assembly sought to enlarge its role and insisted that it be granted to power to initiate legislation, as it demanded when it rejected the Frame of 1682. Although it was regarded as unacceptable to both the proprietor and the council, they conceded that the assembly is allowed to confer with the council before passing a law. A compromised frame of government, or the Frame of 1683, was eventually approved by the assembly. It provided that all laws should be passed "by the Governor and the freemen in Council and Assembly met", and granted the governor a right to approve or veto. However, the proprietary governance speculated by the Frame of 1683 did not function effectively after Penn returned to England in 1684. He relied on the council to act as governor collectively in the first few years during his absence. However, the council neglected Penn's constitutional authority and promulgated laws without obtaining approval from Penn or the King. Penn subsequently appointed five commissioners to replace the council as his deputy executive. Having granted any three of the commissioners a power to enact, annul or vary laws "as if I myself were there", he instructed the commissioners to annul the laws passed without his approval. However, the commissioners never carried out such instructions. In 1687, Penn appointed John Blackwell to replace the five commissioners as a single executive. As an aggressive Puritan governor, Blackwell clashed with the Quakers' assembly immediately after he was appointed. The disorder in Pennsylvania and William III's increasing distrust in Penn led to the suspension of Penn's charter as the colonial proprietor in 1692.
1696 жылғы кадр (Маркхэмнің кадрлары)
Пенннің жарғысы 1694 жылы қайта жаңартылды. Ол отарлаушыларын 1683 жылғы Негізгі қағидаларға қайтаруды ниеттенген болуы мүмкін, себебі оның жарғысының қайта жаңартылуының шарттарының бірі – колонияның жеке басқаруда болуы еді. 1694 жылы Пенн тағайындаған вице-губернатор Уильям Маркхэм колонияны империалистік үлгіде басқарды және ассамблеяға қарсы агрессивті әрекеттер жасады. Дегенмен, колониядағы нақты қажеттіліктер саяси құрылымды айтарлықтай өзгертті және осы кезеңде либералды басқаруға алып келді, бұл 1696 жылғы Негізгі қағидаларда (Маркхэмнің Негізгі қағидалары деп те аталады) көрініс тапты. Ассамблея 1690 жылдары өкілеттігін арттыруға тырысты. 1695 жылдың наурыз айында квакерлердің бас сөйлеушісі Дэвид Ллойд 1683 жылғы Негізгі қағидаларға қайта оралудың ешқандай артықшылығы жоқ екенін ескертті және ассамблеяға бақылау құқығын, соның ішінде заң шығаруды бастаудың толық құқығын беретін жарғыны ұсынды. Кеңес патшалық үкіметтің қайта құрылу мүмкіндігін күтіп, билікті өзінен ассамблеяға ауыстыруды қолдады. Кеңеске үстемдік еткен квакерлер Пенннің жарғысы көршілес губернаторлар мен ағылшын үкіметінің шенеуніктері тарапынан қатты сынға ұшырағанын, сондықтан патшалық үкіметтің қайта құрылуының «мүмкін, тіпті ықтимал» екенін түсінді. Ондай жағдайда квакерлер «мүмкін болатын өзгерістерге дайындық ретінде» ассамблеяға «барынша кең өкілеттік беруді» қажет деп санады. Кеңес патшалық губернатор тағайындауы мүмкін болғандықтан, патшалық бақылауға ұшырауы ықтимал еді. Алайда, ассамблея әрқашан сайланатын. Басқа топтардан, соның ішінде англикандықтардан көп болған квакерлер ассамблеяда басымдыққа ие болатындарына сенді. Осылайша, квакерлер кеңеске деген бақылауын жоғалтса да, патшалық бақылауға қарсы тұру үшін ассамблеядан жұмыс істей алатын еді. Квакерлердің өтінішіне жауап ретінде Уильям Маркхэм, вице-губернатор және Англия шіркеуінің мүшесі, квакерлер басымдығы бар ассамблеяны әскери дайындыққа қаражат бөлуге ынтымақтастыру мүмкіндігі ретінде пайдаланды және егер әскери шығындар туралы заң қабылданса, конституциялық реформалар туралы талқылау мүмкін болатынын уәделеді. Зорлық-зомбылыққа қарсы тұруға және соғысқа қатысуға қарсылық білдіргеніне қарамастан, квакерлер осы мәселеде келісімге келді, оның орнына ассамблеяның өкілеттігін арттыруға қол жеткізді. Әскери мақсаттарға 300 фунт стерлингтік қаражат жинау туралы заңмен бірге ассамблея 1696 жылғы немесе Маркхэмнің Негізгі қағидалары деп аталатын жаңа үкіметтік құрылымды қабылдады. Жаңа құрылым заң шығарушы орган ішінде саяси биліктің бөлінуін айтарлықтай өзгертті, заң шығаруды бастау, өздігінен отырыс шақыру және мүшелерінің біліктілігін бағалау құқығын ассамблеяға берді. Сонымен қатар, заң шығарушы органның мөлшерін басқаруға ыңғайлы деңгейге дейін қысқартты – әр округтен кеңеске екі, ал ассамблеяға төрт өкіл сайланды. Бұған қоса, квакерлер еместерді дауыс беруден шығарып тастау үшін дауыс беру талаптарын күшейтті. Адам колонияда екі жыл тұруы керек еді, бұл колонияға жаңадан келген квакер емес иммигранттардың санының өсуін шектеуге бағытталған әрекет болды. Ауылдық жерлерде, квакерлер халықтың басым бөлігін құраған жерлерде, дауыс беру талабы бұрынғыдай 100 акр емес, 50 акр жері бар барлық еркін иеленушілерді қамту үшін жеңілдетілді. Квакерлер еместердің саны өсіп жатқан қалалық аймақтарда дауыс беру талабы 50 фунт стерлингтік борышсыз мүлкі жоқ адамдарды шығарып тастау үшін қатаңдатылды. 1696 жылғы Негізгі қағидалардың заңдылығы күмәнді болды, өйткені Маркхэмтің оны бекітуге құқығы болмады. Пенн де оны ешқашан мақұлдаған емес – шын мәнінде, Пенн оны қатты сынады. Алайда, ол 1699 жылы Пенн Пенсильванияға оралғанға дейін бірнеше жыл бойы колониялық конституция ретінде қолданылды.
Penn's charter was restored in 1694. Presumably, he intended his colonists to return to the Frame of 1683, as one of the conditions on which his charter was restored was that the colony should be under proprietary governance. William Markham, the lieutenant governor commissioned by Penn in 1694, ruled the colony imperialistically and acted aggressively towards the assembly. However, certain practical needs in the colony significantly changed the political structure and dramatically resulted in liberal governance in this period, which was reflected in the Frame of 1696 (also known as Markham's Frame). The assembly continued to make effort to further its power in the 1690s. In March 1695, David Lloyd, the chief spokesman of the Quakers, warned that there was no special virtue in returning to the Frame of 1683, and proposed a charter granting the Assembly a controlling role, including the sole power to initiate legislation. The council turned to support the shift of power from itself to the assembly in anticipation of a possible reestablishment of a royal government. The Quakers dominating the council understood that with Penn's charter under heavy attack by neighboring governors and English government officials, the reestablishment of royal government was "highly possible – even probable". In that situation, the Quakers found it necessary to invest the assembly with "the widest possible powers in advance of such a change". The council might be appointed by a royal governor and thus susceptible to a royal control. However, the assembly would always be elected. Outnumbering other factions, including the Anglicans, the Quakers believed that they would be able to dominate in the assembly. Thus, even if the Quakers lost their control over the council, they could still operate from the assembly to defend against a royal control. In response to the Quakers' request, William Markham, the lieutenant governor and a member of the Church of England, took it as an opportunity to urge the Quaker dominated assembly to cooperate in appropriating fund for military preparations, and promised that a discussion of constitutional revision would become possible if the military appropriation bill was passed by the assembly. Although having been committed to nonviolence and consciously objecting to participating in wars, Quakers compromised in this regard in exchange for a more powerful assembly. Coupled with a bill raising a fund of £300 for military use, the assembly passed a new frame of government, which is known as the Frame of 1696, or Markham's Frame. The new frame significantly changed the allocation of political power within the legislature by conferring upon the assembly the power to initiate legislation, sit on its own adjournment and judge the qualifications of its members. It also reduced the size of the legislature to a more manageable level – each county elected only two representatives to the council and four to the assembly. In addition, it provided for more stringent voting requirements to exclude non Quakers from voting. A person needed to reside in the colony for two years before he could vote, suggesting an attempt to diminish the strength of the ever growing number of non Quaker immigrants newly arrived in the colony. In rural areas, where Quakers had a dominant representation in the population, the voting requirement was relaxed to include all freeholders with 50 acres rather than 100 acres as before. In urban areas where the number of non Quakers was growing, the voting requirement was tightened to exclude anyone without a £50 estate free of debts. The validity of the Frame of 1696 was questionable, as Markham did not have a conceivable right to approve it. It was never approved by Penn either – actually, Penn criticized it harshly. However, it functioned as the colonial constitution in practice for several years until Penn returned to Pennsylvania in 1699.
1701 жылғы кадр (Премиелер хартиясы)
15 жылдық үзілістен кейін Пенн 1699 жылы Пенсильванияға оралды және жиналыстың оның меншік билігіне қарсы тұрғанын көрді. Оның жекеменшік басқаруды нығайту әрекеттері халыққа ұнамай қалды. Квакер элитасының арасында меншік саясатына деген қарсылық пен заң шығарушы органның тәуелсіздігіне құштарлық басым болды. 1701 жылы, Пенн Лондондағы король алдында колониялық жарғысын қорғау үшін Пенсильваниядан кетпес бұрын, жиналыс оған үкімет құрылымының жаңа жобасын ұсынды, ол кейіннен 1701 жылғы Үлгі немесе Артықшылықтар Жарғысы деп аталды. 1701 жылғы Үлгі жиналыстың бақылаушылық рөлін одан әрі күшейтті. Сайлаулы кеңес заң шығару процесінде тіпті есімдері де аталмады, сондықтан жиналыс жалғыз заң шығарушы билікке айналды. Осы орайда, жиналыс тұңғыш рет конституциялық тұрғыдан бірнеше ағылшын-саксондық стандартты парламенттік артықшылықтарға ие болды: заң жобаларын дайындау, өз шенеуніктерін сайлау, комитеттер құру, өз кезегінде отырыс өткізу, өз мүшелерінің құзыреттілігін бағалау және үкімет шенеуніктерін соттау. Ассамблея жыл сайын еркін азаматтармен сайланатын және әр округтен төрт өкілден тұратын. Губернатор атқарушылық мәселелерде көмектесу үшін кеңес тағайындай алады, бірақ кеңестің заң шығару процесінде рөлі жоқ. Бұдан өзге, 1701 жылғы Үлгіде мүлікке қатысты барлық талаптарды жалпы соттарға бағыттау қажет болды, осылайша меншік жерді басқару орталығы – Меншік Кеңесінің билігі жойылды. 1701 жылғы Үлгідегі тағы бір маңызды жеңілдік – Төменгі округтерге немесе аумақтарға өздерінің ішкі регламенттерін белгілеуге рұқсат берілді. 1705 жылы аумақтар осы мүмкіндікті пайдаланып, өздерінің жиналысын құрды. Пенн 1696 жылғы Үлгіні бекітуден бас тартса да, 1701 жылғы Үлгіге келісті, ол 1696 жылғы Үлгіден тек егжей-тегжейлі мәселелерде ғана ерекшеленді. Кейбір авторлар оның осы уәдесін колонияны бақылауын жоғалтқандығының белгісі деп қарастырды. Ол 1701 жылғы Үлгіні тек көпшіліктің Дэвид Ллойдты "ағылшын әдістеріне жақын, олар жиі сұраған" үкімет нысаны деп сендіргенін көргендіктен ғана мақұлдағанын мойындады. Сондай-ақ, Англия Парламенті колониядағы оның үкімет құқығынан айыруы мүмкін деген болжаммен, көбірек демократиялық үкіметтік құрылым колониядағы квакерлерге еріксіз патша губернаторынан қорғаныс бере алады. 1701 жылғы Үлгі Пенсильваниядағы басқарушы конституциялық құжат ретінде 1776 жылғы Пенсильвания Конституциясы оны алмастырғанға дейін келесі жетпіс бес жыл бойы сақталды.
After his 15 years' absence, Penn returned to Pennsylvania in 1699 and found the assembly resisting his proprietary authority. His attempts to reinforce proprietary governance turned out to be unpopular. Hostility towards proprietary politics and desire for the legislature's autonomy prevailed among the Quaker elite. In 1701, on the eve that Penn left Pennsylvania to defend his colonial charter before the King in London, the assembly presented him with a new draft of the frame of government, which is subsequently known as the Frame of 1701, or the Charter of Privileges. The Frame of 1701 further strengthened the controlling role of the assembly. An elective council was not even mentioned in the legislative process, and thus the assembly became the sole legislative authority. Meanwhile, the assembly obtained several Anglo Saxon standard parliamentary privileges constitutionally for the first time: the right to prepare legislative bills, elect its own officers, appoint committees, sit on its own adjournment, judge the qualifications of its own members, and impeach officers of government. The assembly was to be elected annually by freemen and composed of four representatives from each county. The governor may appoint a council to assist with executive affairs, the council does not have a role in the legislative process. In addition, the Frame of 1701 required all claims relating to properties to be directed to ordinary courts of justice, and thus neutralized the power of the Board of Propriety, the center of proprietary land administration. Another significant concession in the Frame of 1701 was that the Lower Counties, or Territories, are permitted to establish their home rules. In 1705, the Territories took advantage of this provision and set up their own assembly. Although Penn steadfastly refused to approve the Frame of 1696, he yielded to the Frame of 1701, which was different from the Frame of 1696 only in details. Some writers regarded his concession as a sign of his losing control over the colony. He admitted that he approved the Frame of 1701 only because he saw a majority had been convinced by David Lloyd that it was a form of government "nearer to English methods, which they called for so often." Also, in anticipation of the possibility that his rights of government in the colony might be stripped of by the English Parliament, a more democratic governmental structure might provide the Quakers in the colony with a shelter from an arbitrary royal governor. The Frame of 1701 remained the governing constitutional document in Pennsylvania in the following seventy five years until the Pennsylvania Constitution of 1776 replaced it.
Сипаттамалары
Пенсильванияның құрылуы Американы отарлаудағы квакерлердің ең табысты жобасы болуы мүмкін. Пенннің Корольдікпен тығыз байланысы оның табысына зор үлес қосты. Пенсильванияны басқаруы негізінен патшалық жарғыға негізделген, бұл оның саяси тәжірибесін шектеді және иерархиялық үкіметтік құрылымға алып келді. Осы келісім Пенн мен оның замандастары қолдаған үкіметтің конституциясындағы либерализмді әлсіретті. Дегенмен, «Үкіметтің негізгі қағидаларындағы» адам құқықтары туралы ережелер колонияда және квакерлікте қалыптасқан адам ойлауына тән маңызды құндылықтарды сәтті бейнеледі және Америкадағы конституционализмнің дамуына септігін тигізді.
The establishment of Pennsylvania may be the most successful effort of Quakers in colonizing in America. Penn's close relationship with the Crown significantly contributed to the success. His ruling over Pennsylvania was largely based on the royal charter, which curbed his political experiment and led to a hierarchical governmental structure. The compromise diluted the liberalism in the constitution of government, which Penn and his contemporary political thinkers had been promoting. However, the human rights provisions in the Frame of Government successfully reflected certain important values inherent in human thinking prevailing in the colony and Quakerism and contributed to the development of constitutionalism in America.
Мұра және қабылдау
"Үкімет құру негізі" Америкада демократияға жасалған маңызды қадам ретінде қарастырылды. 1682 жылғы "Негізгі заңның" кіріспесінде жазылған саяси философия жиі сілтеме жасалып, цитата келтіріледі. Вольтер Пенннің күш-жігерін жоғары бағалап, оның "жер бетіне Алтын ғасырды әкелгенін, бұл ғасырдың оның билігінде ғана нақты болғанын" айтты. АҚШ Жоғарғы Соты 2019 жылдың ақпан айында Индиана штатының салған артық айыптарына қатысты шешімінде 1682 жылғы Үкімет құру негізін цитата келтірді.
The Frame of Government has been seen as a significant move towards democracy in America. The political philosophy expounded in the preface to the Frame of 1682 has often been cited and quoted. Voltaire applauded Penn's efforts, saying he might "with reason, boast of having brought down upon earth the Golden Age, which in all probability, never had any real existence but in his dominions." The Supreme Court of the United States quoted the 1682 Frame of Government in a February 2019 decision regarding excessive fines imposed by the state of Indiana.