Кіріспе

Чех-британдық физик (1928–2012)

Феликс Жири Вайнберг FRS (2 сәуір 1928 – 5 желтоқсан 2012) – чех-британдық физик. Ол Лондон Император колледжінің жану физикасы бойынша зейнеткер профессор және ерекше ғылыми қызметкер болған.

Өмір

Феликс Вайнберг 1928 жылдың 2 сәуірінде Чехословакияның Усти-над-Лабем қаласында дүниеге келген. Жасөспірім кезінде соғыстың көп бөлігін Аушвиц, Бухенвальд және басқа да нацистік концлагерлерде өткізді. Ол Жеңіс күні Англияға келді. 12 жасынан бері формальды білім алмағандықтан, Лондон университетінің сыртқы студенті ретінде алғашқы ғылыми дәрежесін алуға мәжбүр болды. 1951 жылы Империалдық колледжде ғылыми қызметкер болып жұмысқа орналасты, 1954 жылы жалын құрылымын талдау үшін жаңа оптикалық әдістерді әзірлегені үшін докторлық диссертациясын қорғады. 1967 жылы жеке тағайындамамен Жану физикасы профессоры болды. Профессор Вайнберг отты оптикалық және электрлік зерттеулерімен, сондай-ақ инновациялық жану әдістерін дамытуымен ерекше көзге түседі. Ол жылу және лазерлік жарық көздерін пайдалана отырып, жану саласындағы қуатты оптикалық құралдардың бірнеше түрін жасады. Оның электрлік диагностикадағы жұмысы электр өрістерін жану процесін басқаруға және иондану мен күйдің пайда болуын түсінуді жақсартуға мүмкіндік берді. Ол ерекше жылу алмастырғыштары бар жаңа жану құрылғыларын [4] әзірледі, бұл өте төмен калориялы отын-ауа қоспаларын тұтандыруға және жағуға мүмкіндік берді. Бұл экологиялық таза пештердің бүкіл әлемдік дамуына маңызды ықпал етті. Оның плазмалық ағындарды қолдану арқылы жоғары қарқынды жануды тұрақтандыру жөніндегі зерттеулері [4] аз отынды реактивтік қозғалтқыштарға қолданылуы мүмкін перспективті тәсіл ретінде қарастырылуда. Оның лазерлік тұтандыру жөніндегі жұмысы жалындағыш атмосферада оптикалық талшықтарды қолданумен байланысты қауіптерді анықтауға көмектесті. Академиялық, өнеркәсіптік және ғылыми қоғамдарға көрсеткен қызметтеріне Еуропа, АҚШ, Жапония және Израильдегі университеттердегі шақырылған профессорлық қызмет, мұнай, химия, аэроғарыш және қорғаныс ұйымдарына консультациялық қызметтер, сондай-ақ көптеген ғылыми және кәсіби ұйымдардың комитеттері мен басқару кеңестеріне мүшелік кірді. Ол 4 кітаптың авторы, тең авторы және редакторы, сонымен қатар ғылыми әдебиетте 220-дан астам мақала жариялаған. Оның көптеген еңбектері халықаралық деңгейде мойындалды. Оған Лондон университетінің ғылым докторы (1961), Жану институтының күміс (1972) және Бернард Льюис алтын (1980) медальдары, Корольдік қоғамның мүшелігі (1983), Корольдік қоғамның Рамфорд медалі (1988), Хайфадағы Технионның ғылым докторы (1990), Энергетика ғылымдары саласындағы Итальгас сыйлығы (Турин академиясы, 1991), Польша ғылым академиясының Смоленский медалі (1999) берілді және 2001 жылы Америка Ұлттық инженерлік академиясының шетелдік мүшесі болып сайланды. 2005 жылы Физика институты оған Жану физикасына қосқан үлесі үшін Хью Эдвардс өмір бойы жетістіктері үшін сыйлық берді. Нацистік концлагерьде аман қалған ол Холокост туралы жалған естеліктерге қатысты сыншыл болды. Оның нацистік концлагерьдегі тәжірибесі туралы "30529-шы бала: естеліктер" атты кітабы 2013 жылы, оның қайтысынан кейін жарық көрді. Ол халықтар арасындағы әділ адам ретінде танылған чех азаматы Антонин Калина құтқарған 900 баланың бірі болды.