Майкл Марк Вульфсон: Физик және планета ғалымының өмірі мен еңбектері
Michael Woolfson
Майкл Марк Вульфсон (1927-2019) – британ физигі, планета ғылымының маманы. Рентген кристалографиясы, биофизика, жұлдыз және планеталар қалыптасуын зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық физик және планеталық ғалым (1927–2019)
British physicist and planetary scientist (1927–2019)
Майкл Марк Вулфсон (9 қаңтар 1927 – 23 желтоқсан 2019) – британдық физик және планеталық ғалым. Оның ғылыми еңбектері рентгендік кристаллография, биофизика, түс көру және жұлдыздар мен планеталардың қалыптасуы салаларын қамтыды.
Michael Mark Woolfson (9 January 1927 – 23 December 2019) was a British physicist and planetary scientist. His research interests were in the fields of x ray crystallography, biophysics, colour vision and the formation of stars and planets.
Академия
Ол Оксфордтың Иисус колледжінде білім алып, UMIST-тен докторлық дәрежесін алды, онда оны Генри Липсон жетекшілік етті. 1950-1952 жылдары UMIST-те және 1952-1954 жылдары Кембридж университетінің Кавендиш зертханасында ғылыми қызметкер болды. 1954-1955 жылдары Кембридж университетінің ICI стипендиаты болды. UMIST-те 1955-1961 жылдары лектор, 1961-1965 жылдары доцент болды. 1959-1960 жылдары IBM компаниясында кеңесші болып тағылымдамада болды. 1965-1994 жылдары Йорк университетінде теориялық физика профессоры және 1982-1987 жылдары физика кафедрасының меңгерушісі қызметін атқарды. 1968-1972 жылдар аралығында Гудрик колледжінің алғашқы проректоры болды. Ол зейнеткер профессор атанды.
He was educated at Jesus College, Oxford and received his PhD from UMIST, where he was supervised by Henry Lipson. He was a research assistant at UMIST 1950 52 and at Cavendish Laboratory, University of Cambridge, 1952–54. He was an ICI Fellow, University of Cambridge, 1954–55. At UMIST he was a lecturer, 1955–61, and a Reader, 1961–65. Between 1959–60, he went on sabbatical working as a consultant at IBM, White Plains. He was Professor of Theoretical Physics, 1965 94 University of York and head of the Department of Physics, 1982–87. He served as the first provost of Goodricke College between 1968 and 1972. He was professor emeritus.
DIAMOND жарық көзі
1991 жылдың қарашасында Ғылыми-техникалық зерттеулер кеңесі (SERC) Ұлыбританиядағы синхротрондық қондырғыларды қарау үшін Вулфсон төрағалық еткен комиссия құрды. 1993 жылдың сәуірінде «Вульфсон есебі» жарияланды. Есептегі ұсыныстардың арасында, сол кезде Чешир, Ұлыбританиядағы Дарсбериде орналасқан, қолданыстағы Синхротрондық сәулелену көзін алмастыру үшін жаңа орта энергиялы рентген сәулелену көзін құру туралы ұсыныс болды. Бұл жаңа көз «Алмас жарық көзі» деп аталды және кейбір талқылардан кейін, 1984 жылы Ұлыбританияның Оксфордширдегі Резерфорд Апплтон зертханасында (RAL) орналастыруға шешім қабылданды. Ол сондай-ақ Корольдік астрономиялық қоғам мен Физика институтының мүшесі болды. Йоркшир философиялық қоғамының президенті және құрметті вице-президенті болды. 1986 жылы Корольдік қоғамның Хьюз медалімен, 1990 жылы Америка кристаллографиялық қауымдастығының Паттерсон сыйлығымен, 1992 жылы Швеция Корольдік ғылым академиясының Грегори Аминов сыйлығымен, 1997 жылы Британдық кристаллографиялық қауымдастықтың Дороти Ходжкин сыйлығымен және 2002 жылы Халықаралық кристаллографиялық одақтың Эвальд сыйлығымен марапатталды.
In November 1991, the Science and Engineering Research Council (SERC) set up a panel, which was chaired by Woolfson, to review synchrotron facilities in the UK. In April 1993, the “Woolfson Report” was published. Amongst the recommendations made in the report was the setting up of a new medium energy X ray source to replace the existing Synchrotron Radiation Source, which was then located at Daresbury in Cheshire, UK. This new source was called the Diamond Light Source and, after some debate, it was decided to locate this source at the Rutherford Appleton Laboratory (RAL) in Oxfordshire, UK in 1984 and was also a fellow of the Royal Astronomical Society and the Institute of Physics. He was president and Honorary Vice President of the Yorkshire Philosophical Society. He was awarded the Royal Society Hughes Medal in 1986, the Patterson Award from the American Crystallographic Association in 1990, the Gregori Aminoff Prize from the Royal Swedish Academy of Sciences in 1992,the Dorothy Hodgkin Prize by the British Crystallographic Association in 1997 and the Ewald Prize by the International Union of Crystallography in 2002.
Жарияланымдар
Ол рентгендік кристаллография, материалдар ғылымы, планеталардың қалыптасуы, математика, бейнелеу, уақыт, ықтималдық және статистика, түс көру және астрофизика тақырыптарында мақалалар мен кітаптар жариялады. Вулфсон дерлік 70 жыл бойы ғылыми зерттеулермен және ғылыми жазумен айналысты; оның алғашқы мақаласы 1951 жылы жарияланды, ал жұлдыздар туралы соңғы кітабы 2019 жылдың шілдесінде, қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын жарық көрді.
He published papers and books on the subjects of x ray crystallography, materials science, planet formation, mathematics, imaging, time, probability&statistics, colour vision and astrophysics. Woolfson was active in research and scientific writing for nearly 70 years; his first paper was published in 1951 and his last book on stars was published in July 2019, a few months before he died.