«Suffren» – французский крейсер времён Второй мировой войны. История корабля: от Индокитая до блокады Дакара, интернирование в Александрии. Тема: военные корабли.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суффрен – Ла-Марин-Националь үшін салынған 8 дюймдік қарулары бар, 10 000 тонналық Келісімдік крейсерлердің екінші тобының алғашқы кемесі. Ол соғыстар аралық кезеңді екі «Дюкесн» класты крейсерлермен бірге өткізді, содан кейін француз Индокитайына жіберілді. Жерорта теңізіне қайтқаннан кейін, ол Александрияда «Дюкесн» крейсерлерімен қайта қосылды. Ол француз флотының басқа бірліктерімен бірге интернировкада болды. 1943 жылы соғысқа оралып, Дакарда блокадалық патрульдеуге кірісті. Соғыстан кейін ол француздардың Индокитайға оралуына көмектесті, бірақ 1947 жылы резервке қойылды. Резервте ол оқу кемесі және Брест қаласындағы казарма кемесі ретінде пайдаланылды. 1963 жылы «Осеан» деп қайта аталды және 1972 жылы қызметтен шығарылды. Ол кейбір тарихшылар француз Хорацио Нельсоны деп санайтын адмирал Пьер Андре де Суффреннің құрметіне аталған. 1778-1779 жылдары Солтүстік Америка және Батыс Индиядағы Шарль Анри Гектор д’Эстеннің флотында қызмет еткен оның ең маңызды шайқастары 1782 және 1783 жылдары Үнді мұхитындағы Корольдік теңіз күштеріне қарсы болды. Ол осы атты алған алтыншы кеме болды.
Suffren was the first vessel of the second group of 8 inch gunned, 10,000 ton Treaty Cruisers built for La Marine Nationale. She spent the interwar period with the two Duquesne class cruisers until she was sent to French Indochina. Upon her return to the Mediterranean, she rejoined the Duquesnes at Alexandria. She was interned there with the other units of the French Navy. She returned to the War in 1943 spending her time based at Dakar on blockade patrol. Post war she aided in the return of the French to Indochina until placed in reserve in 1947. In reserve she was used as a training hulk and barracks ship at Brest. She was renamed Océan in 1963 and finally stricken in 1972. She was named in honour of Admiral Pierre André de Suffren, who is considered by some historians to be the French version of Horatio Nelson. Serving under Charles Henri Hector d'Estaing's fleet off North America and the West Indies from 1778 to 1779, his most significant engagements were against the Royal Navy in the Indian Ocean between 1782 and 1783. She was the sixth vessel to bear his name.
Дизайн және сипаттама
1925 жылы 1 қарашада "Арсенал де Брест" кемежайынан "Крузеурс Легерс" (жеңіл крейсер) ретінде тапсырыс берілді. Ол бірнеше көзге көрінетін өзгерістермен S-ке ұқсас болады. Оның көпірі басқару мұнарасынан жоғарылатылып, ашық баспалдақпен қол жеткізіледі. Артқы түтік пен бастиондық мачта арасында екі катапульта орналасады. Оның қару-жарағы өзгеріссіз қалды. Дизайн өзгертулерге байланысты жалпы ұзындығы төрт метрге ұзарады, бірақ корпусының көлемі сол күйінде қалады. Ол машиналық бөлімшелердің үстінде жұқа брондалған белдеумен жабдықталған. 1926 жылы 17 сәуірде Брест қаласында 54 нөмірлі корпуспен құрылысы басталды және 1927 жылы 3 мамырда суға түсірілді. 1928 жылы 20 тамызда теңіз сынақтарына дайындық жұмыстары аяқталды. 1928 жылы 20 желтоқсанда қабылдау сынақтары өтті. 1929 жылы 1 мамырда қолданысқа берілді, бірақ толықтай аяқталуы 1930 жылы 1 қаңтарға дейін күтілді. Бастапқыда жеңіл крейсер ретінде жіктеліп, 1931 жылы 1 шілдеде "Крузеур де 1ere классе" (бірінші класс крейсер) ретінде қайта жіктелді. Marine Nationale-де ауыр крейсерлер жіктемесі болған жоқ, оның орнына Лондон теңіз келісіміне дейін "Крейсер куирассе" (кермелі крейсер) және "Крузеурс Легерс" (жеңіл крейсер) қолданылды, ал кейін "Крузеур де 1ere классе" (бірінші класс крейсер) және "Крузеур де 2e классе" (екінші класс крейсер) қолданылды.
She was ordered on the 1 November 1925 as a croiseurs legers (light cruiser) from the Arsenal de Brest (Brest Naval Yard). She would be nearly identical to the s with a few visible changes. Her bridge would be raised above the conning tower and would be accessible by an exposed ladder. She would have two catapults between the aft funnel and the mainmast. Her armament would be identical. Her overall length would be four meters longer due to the redesign of her stern but her hull volume would be the same. She would have a shallow armoured belt over her machinery spaces. She was laid down on 17 April 1926 at Brest with her hull designated as Number 54 and launched on 3 May 1927. She fitted out and was ready for her sea trials on 20 August 1928. Her acceptance trials would follow on 20 December 1928. She was commissioned on 1 May 1929 though she would not be completed until 1 January 1930. Initially classed as a Light Cruiser, she was reclassified on 1 July 1931 as a croiseur de 1ere classe (First class cruiser). The Marine Nationale did not have a vessel classification of heavy cruiser, instead used croiseur cuirasse (armoured cruiser) and croiseurs legers (light cruiser) prior to the London Naval Treaty and then croiseur de 1ere classe (First class cruiser) and croiseur de 2e classe (Second class cruiser) afterwards
Соғысқа дейінгі қызмет
1930 жылы 5 наурызда "La Marine Nationale" әскери-теңіз күштеріне қызметке кірді. Ол 27 сәуірде француз крейсері "Дюкеснемен" бірге Тулонға келді. "Эдгар Куине" крейсерінің орнына, ол және "Дюкесне" 1930-31 жылдарғы оқу-жаттығу круизіне қатысу үшін Брестке оралды. Бірінші жеңіл дивизия 1930 жылы 6 қазанда Бресттен шығып, Дакар, Рио-де-Жанейро, Француздық Батыс Индиясы және Касабланканы аралап, 1931 жылы 10 қаңтарда Тулонға кірді. Бірінші жеңіл дивизия оқу-жаттығу сапарын 1931 жылдың сәуірінде Жерорта теңізінде аяқтады. Содан кейін Бірінші жеңіл дивизия Бірінші эскадрилья құрамына енді. 1933-34 жылдары қайта жөндеуден өтті. Турбиналарындағы ақаулар салдарынан жөндеу ұзаққа созылды. Ол 1936 жылдың 1 мамырына дейін дивизиясымен қайта қосыла алмады (қазір Үшінші жеңіл дивизия). 1937 жылы 2 қарашада Үшінші жеңіл дивизия Екінші крейсер дивизиясы болып қайта аталды. 1939 жылы 26 маусымда Индокитай бекетінің флагмандық кемесі ретінде тағайындалып, француз крейсері "Примоге" орнына 23 шілдеде Сайгонға жетті.
She entered service with La Marine Nationale on 5 March 1930 then assigned to the First Light Division. She arrived in Toulon with French cruiser Duquesne on 27 April. She and Duquesne returned to Brest to participate in the 1930 31 training cruise in place of the lost armoured cruiser French cruiser Edgar Quinet. The First Light Division left Brest on 6 October 1930 visiting Dakar, Rio de Janeiro, the French West Indies and Casablanca before entering Toulon on 10 January 1931. The First Light Division then completed the training cruise with a cruise in the Mediterranean completing in April 1931. The First Light Division then was integrated with the First Squadron. In 1933 34 she underwent a refit. Problems with her turbines resulted in an extended refit. She did not rejoin her division mates until 1 May 1936 (now the Third Light Division). On 2 November 1937 the Third Light Division was renamed as the Second Cruiser Division. On 26 June 1939 she was assigned as Flag Ship of the Indochina station and departed to replace the cruiser French cruiser Primauguet arriving on 23 July 1939 at Saigon.
Соғыс уақытындағы қызмет
Қыркүйекте соғыс басталғанда Суффрен Оңтүстік Қытай теңізінде неміс сауда кемелерін іздеп жүрді. Қараша айында ол Сингапурға Австралия әскерлерінің колоннасын Коломбоға сүйемелдеуге көмектесу үшін барды. 1940 жылдың сәуір айының соңына дейін Үнді мұхитында конвойларды сүйемелдеді. 1940 жылы 18 мамырда Александрияға келіп, вице-адмирал Годфройдың X күштеріне қосылды. Ол 21 мамырда Бейрутқа келген француз крейсері Турвиль және флоттық торпедалық қайық француз эсминері Форбинмен бірге жүзіп кетті. Алты күннен кейін Дукесне және француз крейсері Дугуэй Труин қосылды. Тағы екі флоттық торпедалық қайық – француздық "Le Fortuné" және француздық "Basque" эсминдері 24 және 25 мамырда келді. 11 маусымда кемелер Крит маңындағы Егей теңізіне шабуыл жасады, бірақ ештеңе таба алмады және 13 мамырда Александрияға оралды. 21 маусымда ол Дугуэй Труинмен бірге Тобрукта тоқтаған үш итальян крейсері туралы хабарға жауап ретінде шықты. Портта ешқандай кеме таппағандықтан, сол күні кешке Александрияға қайтып келді. 22 маусымда Франция мен Германия арасындағы келісім туралы ресми хабарлама жарияланды. 23 маусымнан кейін барлық француз кемелеріне порттан шығуға тыйым салынды. 3 шілдеде вице-адмирал Каннингэм вице-адмирал Годфройға кемелерді британдық бақылауға беру, кемелерді кемежайларында әскериліктен шығару немесе батыру туралы ультиматум қойды. Адмиралдар 7 шілдеде кемелерді әскериліктен шығару туралы келісімге қол қойды. 1943 жылдың 17 мамырында Х күшінің кемелері еркін француз күштерінің құрамында одақтастарға қосылды. 1943 жылы 3 шілдеде Суффрен Суэц каналы арқылы Жақсы Үміт мүйісін айналып Дакарға жүзіп өтті. 22 шілдеде Суффрен британдық сауда кемесі "Сити оф Кантонның" екі құтқарылған мүшесін құтқарып алды, ол Мозамбиктің Бейра қаласының жанында бес күн бұрын неміс суасты қайығы U 178 шабуыл жасаған. Тамыз айында ол Дакарға жетті. АА батареяларын жаңартып алғаннан кейін, ол рейдерлерге қарсы тосқауылға орналастырылды. 1943 жылдың 18 қыркүйегінде алғашқы патрульді бастады және 1944 жылдың 9 наурызына дейін он бір патрульдік сапар жасады. Суффрен 1944 жылдың 17 сәуірінде Касабланкаға келді және деактивацияланды. 1945 жылдың 21 сәуіріне дейін жалғасқан жаңғырту жұмыстарынан өтті, содан кейін Оранға, Алжирге, содан кейін тағы бір жөндеу үшін Тулонға көшті. 1944 жылдың 24 маусымында ол француздық "Ришелье" линкор кемесіне арналған жабдықтармен Диего Суареске жүзіп кетті. Содан кейін Сейлонның Коломбо қаласына барып, жеңіл араласу бөлімін түсірді, содан кейін 26 тамызда Тулонға оралды. 1945 жылдың 12 қыркүйегінде ол Француз Индокитайына аттанды.
With the outbreak of war in September, Suffren patrolled the South China seas on the lookout for German merchantmen. In November she went to Singapore to aid in the escort of an Australian troop convoy to Colombo. She continued to escort convoys in the Indian Ocean until the end of April 1940. On 18 May 1940 she arrived at Alexandria to join Vice Admiral Godfroy's Force X. She sailed in concert with cruiser French cruiser Tourville and fleet torpedo boat French destroyer Forbin arriving in Beirut on 21 May, joined by Duquesne and French cruiser Duguay Trouin six days later. Two more fleet torpedo boats French destroyer Le Fortuné and French destroyer Basque arrived on 24 and 25 May respectively. On 11 June the ships conducted a raid into the Aegean Sea off Crete, finding nothing returned to Alexandria on 13 May. On 21 June she sailed with Duguay Trouin in response to a report of three Italian cruisers moored at Tobruk. Finding no vessels in the port they returned to Alexandria that evening. On 22 June the official notification of the French Armistice with Germany was delivered. All French ships were barred from departing the harbour after 23 June. On 3 July Vice Admiral Cunningham presented Vice Admiral Godfroy the ultimatum surrender the ships to British control, demilitarize the ships at their moorings or scuttle. The admirals signed an agreement on 7 July to demilitarize the vessels. On 17 May 1943 the ships of Force X rejoined the Allied cause as part of the Free French. On 3 July 1943 she sailed via the Suez Canal around the Cape of Good Hope to Dakar. On 22 July Suffren rescued two survivors of the British merchantman City of Canton, which was torpedoed five days earlier by German submarine German submarine U 178 off Beira, Mozambique. By August she was at Dakar. After a brief upgrading to her AA batteries she was deployed into the anti raider barrier. Her first patrol started on 18 September 1943 returning on 23 September. She made eleven patrols by 9 March 1944. Suffren arrived in Casablanca on 17 April 1944 and was deactivated. She underwent a modernization refit lasting to 21 April 1945 at which time she sailed for Oran, Algeria then moved on to Toulon for another refit. On 24 June 1944 she sailed for Diego Suarez with equipment for the battleship French battleship Richelieu. Then proceeding to Colombo, Ceylon where she disembarked a light intervention unit before returning to Toulon arriving on 26 August. On 12 September 1945 she departed for French Indochina.
Соғыстан кейінгі қызмет
Суфрен 19 қазанда 440 әскери қызметкермен Сайгонға келді. Жолаушыларын түсіргеннен кейін, ол соғыстан бұрын Индоқытайда болған адамдарды қайта мінгізді. 27 қазанда Францияға аттанды. 21 қарашада Тулонға жетті. 1946 жылғы 9 ақпанда Тулоннан Француз Индоқытайына қайта аттанды, 25 ақпанда Сайгонға келді. 20 наурызда Халонг шығанағына жол тартты және 24-сі күні теңіз парадына қатысты. Ол Сайгон мен Халонг шығанағы арасында, Қытайда қалған әскерлерді елдеріне қайтару үшін Шанхай, Гонконг және Чинвангдао қалаларына сапарлар жасап уақытын өткізді. Ол 1946 жылғы 23 қарашада Вьетнамның Хайфонг портын атқылауға қатысқан деген жалған айыптамаға ұшырады – бұл оқиға алты мыңнан астам адамның қаза болуына себеп болды және Бірінші Индоқытай соғысының басталуына әсер етті; нақты оқ-дәрі шашуды үш эсминец жүзеге асырды. Ол Сайгоннан 18 ақпанда шығып, 24 наурызда Тулонға жетті. 1947 жылғы 1 қазанда резервке жіберілді. Роберт бұрышында тіреліп, артиллерия мектебінің оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1961 жылы гидролокация мектебінің оқу корпусына айналды. 1963 жылғы 1 қаңтарда «Осеан» деп қайта аталды, бұл атау Лориенде құрылысы жүріп жатқан басқарылатын зымырандық фрегатқа берілді. 1972 жылғы 24 наурызда пайдаланудан шығарылды және 1975 жылғы 5 қарашада сатылымға қойылды. 1976 жылғы 22 ақпанда Италияның Валенсия қаласына сүйретіліп, металлға тапсырылды.
Suffren arrived at Saigon on 19 October with 440 military personnel. After disembarking her passengers she embarked personnel who had been in Indochina since before the war. She departed on 27 October for France. She arrived at Toulon on 21 November. She again departed Toulon on 9 February 1946 for French Indochina arriving at Saigon on 25 February. On 20 March she sailed for Ha Long Bay and was present for a naval review on the 24th. She spent her time between Saigon and Ha Long Bay with visits to Shanghai, Hong Kong and Chinwangtao to repatriate troops left in China. She was wrongly alleged to have participated in the shelling of the Vietnamese port of Haiphong on 23 November 1946, an event that caused over six thousand casualties and contributed to the start of the First Indochina War; three avisos were the actual perpetrators. She finally departed Saigon on 18 February arriving at Toulon on 24 March 1947. On 1 October 1947, she was placed in reserve. She was moored at Angle Robert and used as a training hulk for the gunnery school. In 1961 she became the training hulk for the sonar school. On 1 January 1963 she was renamed Océan to release her name for a guided missile frigate under construction at Lorient. She was stricken on 24 March 1972 and finally put up for sale on 5 November 1975. She left Toulon for the final time in tow for Valencia, Italy to be scrapped on 22 February 1976.