Кіріспе

Суффрен – Ла-Марин-Националь үшін салынған 8 дюймдік қарулары бар, 10 000 тонналық Келісімдік крейсерлердің екінші тобының алғашқы кемесі. Ол соғыстар аралық кезеңді екі «Дюкесн» класты крейсерлермен бірге өткізді, содан кейін француз Индокитайына жіберілді. Жерорта теңізіне қайтқаннан кейін, ол Александрияда «Дюкесн» крейсерлерімен қайта қосылды. Ол француз флотының басқа бірліктерімен бірге интернировкада болды. 1943 жылы соғысқа оралып, Дакарда блокадалық патрульдеуге кірісті. Соғыстан кейін ол француздардың Индокитайға оралуына көмектесті, бірақ 1947 жылы резервке қойылды. Резервте ол оқу кемесі және Брест қаласындағы казарма кемесі ретінде пайдаланылды. 1963 жылы «Осеан» деп қайта аталды және 1972 жылы қызметтен шығарылды. Ол кейбір тарихшылар француз Хорацио Нельсоны деп санайтын адмирал Пьер Андре де Суффреннің құрметіне аталған. 1778-1779 жылдары Солтүстік Америка және Батыс Индиядағы Шарль Анри Гектор д’Эстеннің флотында қызмет еткен оның ең маңызды шайқастары 1782 және 1783 жылдары Үнді мұхитындағы Корольдік теңіз күштеріне қарсы болды. Ол осы атты алған алтыншы кеме болды.

Дизайн және сипаттама

1925 жылы 1 қарашада "Арсенал де Брест" кемежайынан "Крузеурс Легерс" (жеңіл крейсер) ретінде тапсырыс берілді. Ол бірнеше көзге көрінетін өзгерістермен S-ке ұқсас болады. Оның көпірі басқару мұнарасынан жоғарылатылып, ашық баспалдақпен қол жеткізіледі. Артқы түтік пен бастиондық мачта арасында екі катапульта орналасады. Оның қару-жарағы өзгеріссіз қалды. Дизайн өзгертулерге байланысты жалпы ұзындығы төрт метрге ұзарады, бірақ корпусының көлемі сол күйінде қалады. Ол машиналық бөлімшелердің үстінде жұқа брондалған белдеумен жабдықталған. 1926 жылы 17 сәуірде Брест қаласында 54 нөмірлі корпуспен құрылысы басталды және 1927 жылы 3 мамырда суға түсірілді. 1928 жылы 20 тамызда теңіз сынақтарына дайындық жұмыстары аяқталды. 1928 жылы 20 желтоқсанда қабылдау сынақтары өтті. 1929 жылы 1 мамырда қолданысқа берілді, бірақ толықтай аяқталуы 1930 жылы 1 қаңтарға дейін күтілді. Бастапқыда жеңіл крейсер ретінде жіктеліп, 1931 жылы 1 шілдеде "Крузеур де 1ere классе" (бірінші класс крейсер) ретінде қайта жіктелді. Marine Nationale-де ауыр крейсерлер жіктемесі болған жоқ, оның орнына Лондон теңіз келісіміне дейін "Крейсер куирассе" (кермелі крейсер) және "Крузеурс Легерс" (жеңіл крейсер) қолданылды, ал кейін "Крузеур де 1ere классе" (бірінші класс крейсер) және "Крузеур де 2e классе" (екінші класс крейсер) қолданылды.

Соғысқа дейінгі қызмет

1930 жылы 5 наурызда "La Marine Nationale" әскери-теңіз күштеріне қызметке кірді. Ол 27 сәуірде француз крейсері "Дюкеснемен" бірге Тулонға келді. "Эдгар Куине" крейсерінің орнына, ол және "Дюкесне" 1930-31 жылдарғы оқу-жаттығу круизіне қатысу үшін Брестке оралды. Бірінші жеңіл дивизия 1930 жылы 6 қазанда Бресттен шығып, Дакар, Рио-де-Жанейро, Француздық Батыс Индиясы және Касабланканы аралап, 1931 жылы 10 қаңтарда Тулонға кірді. Бірінші жеңіл дивизия оқу-жаттығу сапарын 1931 жылдың сәуірінде Жерорта теңізінде аяқтады. Содан кейін Бірінші жеңіл дивизия Бірінші эскадрилья құрамына енді. 1933-34 жылдары қайта жөндеуден өтті. Турбиналарындағы ақаулар салдарынан жөндеу ұзаққа созылды. Ол 1936 жылдың 1 мамырына дейін дивизиясымен қайта қосыла алмады (қазір Үшінші жеңіл дивизия). 1937 жылы 2 қарашада Үшінші жеңіл дивизия Екінші крейсер дивизиясы болып қайта аталды. 1939 жылы 26 маусымда Индокитай бекетінің флагмандық кемесі ретінде тағайындалып, француз крейсері "Примоге" орнына 23 шілдеде Сайгонға жетті.

Соғыс уақытындағы қызмет

Қыркүйекте соғыс басталғанда Суффрен Оңтүстік Қытай теңізінде неміс сауда кемелерін іздеп жүрді. Қараша айында ол Сингапурға Австралия әскерлерінің колоннасын Коломбоға сүйемелдеуге көмектесу үшін барды. 1940 жылдың сәуір айының соңына дейін Үнді мұхитында конвойларды сүйемелдеді. 1940 жылы 18 мамырда Александрияға келіп, вице-адмирал Годфройдың X күштеріне қосылды. Ол 21 мамырда Бейрутқа келген француз крейсері Турвиль және флоттық торпедалық қайық француз эсминері Форбинмен бірге жүзіп кетті. Алты күннен кейін Дукесне және француз крейсері Дугуэй Труин қосылды. Тағы екі флоттық торпедалық қайық – француздық "Le Fortuné" және француздық "Basque" эсминдері 24 және 25 мамырда келді. 11 маусымда кемелер Крит маңындағы Егей теңізіне шабуыл жасады, бірақ ештеңе таба алмады және 13 мамырда Александрияға оралды. 21 маусымда ол Дугуэй Труинмен бірге Тобрукта тоқтаған үш итальян крейсері туралы хабарға жауап ретінде шықты. Портта ешқандай кеме таппағандықтан, сол күні кешке Александрияға қайтып келді. 22 маусымда Франция мен Германия арасындағы келісім туралы ресми хабарлама жарияланды. 23 маусымнан кейін барлық француз кемелеріне порттан шығуға тыйым салынды. 3 шілдеде вице-адмирал Каннингэм вице-адмирал Годфройға кемелерді британдық бақылауға беру, кемелерді кемежайларында әскериліктен шығару немесе батыру туралы ультиматум қойды. Адмиралдар 7 шілдеде кемелерді әскериліктен шығару туралы келісімге қол қойды. 1943 жылдың 17 мамырында Х күшінің кемелері еркін француз күштерінің құрамында одақтастарға қосылды. 1943 жылы 3 шілдеде Суффрен Суэц каналы арқылы Жақсы Үміт мүйісін айналып Дакарға жүзіп өтті. 22 шілдеде Суффрен британдық сауда кемесі "Сити оф Кантонның" екі құтқарылған мүшесін құтқарып алды, ол Мозамбиктің Бейра қаласының жанында бес күн бұрын неміс суасты қайығы U 178 шабуыл жасаған. Тамыз айында ол Дакарға жетті. АА батареяларын жаңартып алғаннан кейін, ол рейдерлерге қарсы тосқауылға орналастырылды. 1943 жылдың 18 қыркүйегінде алғашқы патрульді бастады және 1944 жылдың 9 наурызына дейін он бір патрульдік сапар жасады. Суффрен 1944 жылдың 17 сәуірінде Касабланкаға келді және деактивацияланды. 1945 жылдың 21 сәуіріне дейін жалғасқан жаңғырту жұмыстарынан өтті, содан кейін Оранға, Алжирге, содан кейін тағы бір жөндеу үшін Тулонға көшті. 1944 жылдың 24 маусымында ол француздық "Ришелье" линкор кемесіне арналған жабдықтармен Диего Суареске жүзіп кетті. Содан кейін Сейлонның Коломбо қаласына барып, жеңіл араласу бөлімін түсірді, содан кейін 26 тамызда Тулонға оралды. 1945 жылдың 12 қыркүйегінде ол Француз Индокитайына аттанды.

Соғыстан кейінгі қызмет

Суфрен 19 қазанда 440 әскери қызметкермен Сайгонға келді. Жолаушыларын түсіргеннен кейін, ол соғыстан бұрын Индоқытайда болған адамдарды қайта мінгізді. 27 қазанда Францияға аттанды. 21 қарашада Тулонға жетті. 1946 жылғы 9 ақпанда Тулоннан Француз Индоқытайына қайта аттанды, 25 ақпанда Сайгонға келді. 20 наурызда Халонг шығанағына жол тартты және 24-сі күні теңіз парадына қатысты. Ол Сайгон мен Халонг шығанағы арасында, Қытайда қалған әскерлерді елдеріне қайтару үшін Шанхай, Гонконг және Чинвангдао қалаларына сапарлар жасап уақытын өткізді. Ол 1946 жылғы 23 қарашада Вьетнамның Хайфонг портын атқылауға қатысқан деген жалған айыптамаға ұшырады – бұл оқиға алты мыңнан астам адамның қаза болуына себеп болды және Бірінші Индоқытай соғысының басталуына әсер етті; нақты оқ-дәрі шашуды үш эсминец жүзеге асырды. Ол Сайгоннан 18 ақпанда шығып, 24 наурызда Тулонға жетті. 1947 жылғы 1 қазанда резервке жіберілді. Роберт бұрышында тіреліп, артиллерия мектебінің оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1961 жылы гидролокация мектебінің оқу корпусына айналды. 1963 жылғы 1 қаңтарда «Осеан» деп қайта аталды, бұл атау Лориенде құрылысы жүріп жатқан басқарылатын зымырандық фрегатқа берілді. 1972 жылғы 24 наурызда пайдаланудан шығарылды және 1975 жылғы 5 қарашада сатылымға қойылды. 1976 жылғы 22 ақпанда Италияның Валенсия қаласына сүйретіліп, металлға тапсырылды.