Британдық фильм өндірушісі және атқарушысы Нэт Коэннің өмірі мен қызметі
Nat Cohen
Нат Коэн: британдық кино өндіруші, Anglo Amalgamated және EMI Films басшысы. «Carry On» фильмдерін қаржылаған, Лоуч, Паркер сияқты режиссерлерге көмектескен. Кино өнеркәсібінің тұлғасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кино продюсері және атқарушы
British film producer and executive
Нэт Коэн (23 желтоқсан 1905 – 10 ақпан 1988) – британдық кино продюсері және атқарушы. Төрт он жылдан астам бойы ол британдық кино индустриясының ең маңызды тұлғаларының бірі болды, әсіресе Anglo Amalgamated және EMI Films басшысы ретінде; ол алғашқы «Carry On» фильмдерін және Кен Лоуч, Джон Шлезингер, Алан Паркер және Дэвид Путнам сияқты кинорежиссерлердің ерте жұмыстарын қаржыландыруға көмектесті. 1970 жылдардың басында EMI Films басшысы болған кезде ол британдық кино индустриясының ең ықпалды адамы деп аталды. Ол «британдық киноның аталмаған алып есі» деп сипатталды, ол индустрия тарапынан лайықты баға алған жоқ, себебі (мүмкін санасыз) антисемитизм. Студия басшысы болу қабілеті өте сирек, және көпшілігі бірнеше жыл ғана сақтай алады. Коэн оны әртүрлі компанияларда екі он жылдан астам сәттілікпен істеді.
Nat Cohen (23 December 1905 – 10 February 1988) was a British film producer and executive. For over four decades he was one of the most significant figures in the British film industry, particularly in his capacity as head of Anglo Amalgamated and EMI Films; he helped finance the first Carry On movies and early work of filmmakers such as Ken Loach, John Schlesinger, Alan Parker and David Puttnam. In the early 1970s while head of EMI Films he was called the most powerful man in the British film industry. He's been called "an unsung giant of British film who never got his due from the establishment in part because of (possibly unconscious) anti Semitism the ability to be a successful studio head is very rare and most only last a few years. Cohen did it successfully at various companies for over two decades."
Ерте өмір
Коэн Лондонның шығыс бөлігіндегі кошер ет сатушысының, сондай-ақ Джубили-стрит синагогасының президенті болған адамның ұлы еді. Кейін Коэн тарату ісіне көшті, бастапқыда Хэл Роуч комедияларын қайта шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Коэн Англиядағы әскери оқу фильмдерін таратып, көрсетті. Оның әйелі мен қызы досы Сэм Голдвинмен бірге тұруға жіберілді. Коэн Дэн Ангелмен бірлесіп, Вал Гест режиссерлік еткен «Mystery at the Burlesque» (1949) және «Miss Pilgrim's Progress» (1949) фильмдерін өндірді.
Cohen was the son of a kosher butcher from the east end of London who was president of the Jubilee Street synagogue. Cohen then turned to distribution, starting with re releases of the Hal Roach comedies. During World War II, Cohen distributed and exhibited military instruction films in England. His wife and daughter were sent to stay with his friend Sam Goldwyn. Cohen produced some films with Dan Angel that were directed by Val Guest, Mystery at the Burlesque (1949) and Miss Pilgrim's Progress (1949).
Алғашқы көріністері
Anglo Amalgamated 10 000 фунт стерлингке түсетін жарты сағаттық фильмдерді жасауды бастады, содан кейін толық метражды фильмдерге көшті. Олардың алғашқы фильмдері: "Періште кеме" (1952), "Қараңғы ойпаң" (1952) және "Жаяу бала" (1952) болды. Олар америкалық жұлдыздармен фильмдер түсіре бастады, мысалы, Сезар Ромероның ойнаған "Көлеңкелі көше" (1953) фильмі. "Құтты қабар" (1953) сияқты комедиялар да оларға сәттілік әкелді. Коэннің ең алғашқы танымал фильмі – Алексис Смит пен Дирк Богардтың қатысуымен түсірілген, Джозеф Лози режиссерлік еткен "Ұйықтаған жолбарыс" (1954) болды. Бұл Лозидің Америкадан кетіп, Ұлыбританияда түсірген көптеген фильмдерінің біріншісі еді. "Мысық қыз" (1957) Anglo Amalgamated пен American International Pictures арасындағы қарым-қатынастың бастауы болды. AIP-мен байланыс "Қара мұражайдың қорқыныштары" (1959), "Қорқыныш циркі" (1960) және "Конга" (1961) фильмдерін жасауға әкелді.
Anglo Amalgamated began to produce half hour featurettes at a cost of £10,000 then moved into features. Their early films included Ghost Ship (1952), Crow Hollow (1952), and Wide Boy (1952). They started to make films with American stars such as Street of Shadows (1953) which had Cesar Romero. They also had success with comedies such as Glad Tidings (1953). Cohen's first film of note was The Sleeping Tiger (1954), starring Alexis Smith and Dirk Bogarde, and directed by Joseph Losey, an American expatriate making the first of many movies in Britain. Cat Girl (1957) began relationship between Anglo Amalgamated and American International Pictures. The relationship with AIP resulted in Horrors of the Black Museum (1959), Circus of Horrors (1960), and Konga (1961).
Кіріс табысы
Коэн "Томми Стилдің тарихы" (1957) фильмімен үлкен кассалық табысқа қол жеткізді, ол Ұлыбританиядағы жылдың ең танымал фильмдерінің бірі болды. Одан кейін "Дюк джинсы киді" (1958) фильмі шықты. Одан да танымал "Сержантпен бірге" (1958) фильмі болды, ол Ұлыбританияда үлкен кассалық табыс әкелді және төмен құнының арқасында өте пайдалы болды. Бұл фильмдер сериясын бастады: "Carry On Nurse" (1959) одан да көп танылды.
Cohen had a big box office success with The Tommy Steele Story (1957), one of the most popular movies of the year in Britain. They followed it with The Duke Wore Jeans (1958). Even more popular was Carry On Sergeant (1958), a huge box office success in Britain and very profitable due to its low cost. It led to a series of films: Carry On Nurse (1959) was even more popular,
Компания үшін ол "Peeping Tom" және "The Criminal" (1960) фильмдерін өндірді, бұрынғысы қазір жоғары бағаланса, шыққан кезде жағымсыз қабылданыпты. Ол 1960-шы жылдардың ең маңызды британдық фильмдеріне, соның ішінде Джон Шлезингер, Джон Бурман және Кен Лоучтың алғашқы толық метражды фильмдеріне рұқсат берді. 1962 жылы Associated British Picture Corporation компаниясы Anglo Amalgamated компаниясының 50 пайызын сатып алды. Коэн 1969 жылы олардың директоры болды.
For the company, he produced Peeping Tom and The Criminal (both 1960), the former, now highly regarded, was badly received at the time of its release. He greenlit some of the most important British films of the 1960s, including early feature films directed by John Schlesinger, John Boorman, and Ken Loach. In 1962 Associated British Picture Corporation bought 50% of Anglo Amalgamated. Cohen became a director of them in 1969.
ЕМИ-нің өзгерістерді басқаруы
1976 жылы EMI British Lion компаниясын сатып алды, ал оның басшылығы EMI басқаруын қолға алды. Майкл Дили мен Барри Спайкингс EMI Films компаниясының басқарушы директорлары болды, ал Коэн атқарушы төраға атанды. 1977 жылдың соңында ол осы лауазымнан зейнетке шығып, кеңесші болып қызмет етті. Коэн EMI-де тағы бірнеше жыл қалды, ол бұл кезеңді "қайда екенімді анық білмейтін, қиын кез" деп сипаттады; мен кеңес алу үшін іздегенде, адамдар көбінесе қол жетімсіз болып шығатын. Бұл нәзік жағдай еді". Осы жылдары EMI Honky Tonk Freeway және Can't Stop the Music сияқты бірнеше қымбат сәтсіздіктерге ұшырады, олардың ешқайсысына Коэн қатыспады. "Оны осылай қорытындылауға болады", - деді ол кейін, - "Мен өте бақытты болдым, себебі осы қымбат келісімдер жасалып жатқанда, мен компанияда фильм жасау бағытынан қол ұстап қалған сияқты едім". Дили Коэннің өзі мен Спайкингстен өзгеше басшы екенін айтты. Дилидің сөзіне қарағанда, "оның стилі үлкен алдаулармен ерекшеленді".
In 1976, EMI bought out British Lion and their management wound up running EMI. Michael Deeley and Barry Spikings became managing directors of EMI Films while Cohen became executive chairman. He retired from this position at the end of 1977 to become a consultant. Cohen stayed at EMI for several more years, a period he described as "an awkward stage not quite sure where I was supposed to be; and rarely finding people available when I wanted to consult them. A delicate situation." During this time, EMI made some expensive failures including Honky Tonk Freeway and Can't Stop the Music, none of which involved Cohen. "I suppose you could sum it up this way", he said later, "I was very fortunate that as these costly deals were being made, I seemed to be losing control of picture making in the company." Deeley said Cohen was "quite a different" type of executive to him and Spikings. "His style was defined by great lies", according to Deeley.
Жарыс аты иесі
Кинокомпаниясының сәттілігінің арқасында Коэн жарыс жылқысына ие бола алды. Оның көк түсті, ақ ромбты, шеңберлі жеңдері және янтарь түсті бас киімі 1962 жылғы Ұлы Ұлттық жарыста Килморға жеңіс сыйлады.
With the success of his film company, Cohen was able to become a racehorse owner. His blue colours with white diamond, hooped sleeves and amber cap were carried to victory by Kilmore in the 1962 Grand National.
Жеке өмір
Коэн 1988 жылдың ақпанында ауруханада жүрек талмасынан қайтыс болды. Одан бұрын әйелі мен қызы рактан қайтыс болған еді; оның тағы бір қызы тірі қалды.
Cohen died in hospital in February 1988 after suffering a heart attack. He was predeceased by a wife and a daughter who both died of cancer; he was survived by another daughter.