Австралиялық серфер: Майкл Питерсон өмірі мен жолы

Кіріспе

Австралиялық серфингші Майкл "МП" Петерсон (24 қыркүйек 1952 – 29 наурыз 2012) – австралиялық кәсіби серфингші. Ол 1970-ші жылдардың басы мен ортасында Австралиядағы ең жақсы серферлердің бірі саналды және терең түтіктерде серфинг жасау шеберлігімен, әсіресе Австралияның Алтын жағалауындағы Киррада танымал болды. Петерсон 1972 және 1974 жылдары Австралия чемпионы атанды және көптеген басқа да маңызды серфинг жарыстарында жеңіске жетті. Кейіннен Петерсонға шизофрения диагнозы қойылды және ол заңсыз есірткілерді қолданғаны үшін көпшілікке белгілі болды.

Жастық шақ

Петерсон жұмысшы отбасында дүниеге келіп, бірнеше жерде тұрды; отбасы ақырында, Петерсон 15 жасқа келгенде, Австралияның Квинсленд штатындағы Алтын жағалаудағы Кулангаттаға қоныстанды. Петерсон анасы Джоан, кіші інісі Томми және кіші қарындастары Дороти (Дот) мен Дениспен бірге Кулангаттада тұрды. Бала кезінде Петерсон серфингпен айналысып, өмірді құтқару ісіне қатысты және Tweed Heads және Coolangatta Surf Life Saving Club мүшесі болды; ол жүзуден көптеген жасөспірімдердің жүлделерін жеңіп алды. Петерсонның жастық шағында "клубби" деп те аталатын серфингті құтқарушы мамандығы аса танымал болған жоқ; бірақ ол жағажайда шкаф пен ыстық суға қол жеткізді, сондықтан келесі жылдары да осы іске қатысып тұрды. Петерсонның өмірді құтқару артықшылықтарының құны – әр ай сайын жарты күн серфингтік патрульде болу, "слагго" кию және жүзушілердің қауіпсіздігін қадағалау талабы еді. Дегенмен Петерсон бұл жағдайға шыдамы жетпеді және інісінің өзімен бірге патрульде болуын ұйымдастырды. Петерсон 1932 жылы ойлап табылған (үсіндірілген резеңке төсеніш құрылғысы) "серф-о-плейн" тақтасында серфингті бастады, содан кейін 1970 жылдардың басында пайда болған (полистиролдан жасалған) "Кулит" тақтасына көшті. Петерсон өсіп келе жатқанда оның отбасы қаржылық қиындықтарға тап болды, анасы балаларын асырау үшін түрлі жұмыстар істеді (мысалы, шағырды қабылдау). Петерсон ұлдарының ешқандай тақтасы болған жоқ, олар тек жалдауға немесе қарызға алуға мүмкіндік алды; Гринмаунттағы Билли Рактан немесе Киррадағы Джонни Чарльтоннан, екеуі де туристерге жалдаумен айналысты. Екі ұл ақырында Рактың жұмысына екі жаз бойы орналасып, туристерге серфинг тақталарын орнатып, тасымалдады. Петерсон өзінің алғашқы серфинг тақтасын 1966 жылы Гринмаунт жағажайындағы жартастарға шашылып кеткен сынған және тастап кеткен тақталарды тауып алғанда иеленді. Аяқ тізбектері әлі ойлап табылмағандықтан, серфингшілер тақталарын оңай және жиі жоғалтатын, сондықтан Питерсон сияқты адамдар қалғандарын жинап алатын. Бауырластар қалған бөліктерді үйге алып келіп, оларды жөндеп, содан кейін суға қайта оралып, жаңартқан тақталарын сынап көретін.

Peterson was born in a working class family and lived in several places; the family eventually settled in Coolangatta, when Peterson was 15 years of age, on Queensland, Australia's Gold Coast. Peterson lived in Coolangatta with his mother, Joan, younger brother, Tommy, and younger sisters, Dorothy (Dot) and Denice. As a young boy, Peterson was involved in surf lifesaving and became a member of the Tweed Heads and Coolangatta Surf Life Saving Club; he won many junior titles for swimming. Being a surf lifesaver, also known as a "clubbie", was unpopular during Peterson's youth; but he received access to a locker and warm shower at the beach and therefore maintained his involvement over subsequent years. The price for Peterson's lifesaving perks was a half day commitment on surf patrol every month, with a requirement that he wear "sluggos" and monitor the safety of swimmers. However, Peterson became impatient with the conditions of the role and would arrange for his brother to join him on patrol for company. Peterson commenced surfing on "surf o planes" (an inflated rubber mat device invented in 1932) and then graduated to a board called a "Coolite" (constructed from a form of polystyrene beaded foam and first introduced at the beginning of the 1970s). During Peterson's upbringing, his family experienced difficulty with income security and his mother worked extremely long hours in a variety of jobs (such as peeling prawns) to support the children. The Peterson boys couldn't afford to own boards of any kind, and were only able to hire or borrow them; either from Billy Rak at Greenmount or Johnny Charlton at Kirra, both of whom ran tourist hire businesses. The two boys were eventually employed by Rak for two summers, setting up and transporting surfboards for tourists. Peterson attained ownership of his first surfboard in 1966, when he retrieved broken and abandoned boards that had been washed up on the rocks at Greenmount Beach. As leg ropes had not yet been introduced, surfers would lose their boards relatively easily and frequently, leaving people like Peterson to collect what remained. The brothers would take the remnants home, make rough repairs and then return to the water to try out their rejuvenated boards.