Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тайл (көне англ. þyle, көне норв. þulr) – ерте орта ғасырлардағы скандинавиялық және англосаксондық патшалықтар мен басшылардың сарайына қатысты тұлға, оның нақты міндеттері белгісіз, бірақ бұл өткеннің білімін сақтау және оған сәйкес қазіргі айтылған сөздерді бағалаумен байланысты болуы мүмкін. Көптеген әдеби сілтемелер исланд және көне ағылшын әдебиеттерінде кездеседі, мысалы, «Хавамал» поэмасында «Fimbulþulr» («үлкен тайл») термині, көбінесе Одиннің өзіне және «Беовульф» дастанына сілтеме жасайды. «Гаутрек сағасында» Старкад патшаны құрбан еткеннен кейін «þulr» деп аталады. Бұл сөз Снольделев тасының рун жазуында да табылды. Фредериксбергтің бастапқы атауы Тулехой («Тайл төбесі») болған. Көне ағылшын тіліндегі термин латын тілінен алынған «histrio» («шешен») және «curra» («жосық») сөздерімен байланыстырылады; «þylcræft» – «сөз өнері» дегенді білдіреді. Zoëga’s Concise Dictionary of Old Icelandic сөздігінде «þulr» – «ақылды адам, дана» деп түсіндіріледі, ол көне норв. «þula» (етістік) – «сөйлеу» және «þula» (зат есім) – «өлеңдік формадағы тізім» сөздерімен этимологиялық байланысты. Rundata жобасы «þulr» сөзін «жариялаушы» деп аударады. Осыдан-ақ тиль лауазымының «Ригстула» («Риг туралы жыр») сияқты ауызша беріліп келген аңыздарды сақтау және көшірумен байланысты болғаны көрінеді. «Беовульф» поэмасында Унферт тайл рөлін атқарады; сонымен қатар, ол тойларда өлең оқыған скап болған деген болжам бар. Өткеннің білімін сақтаушының заңды міндеті – мақтануды сынау және оларды батырлардың тарихымен салыстыру болып табылуы мүмкін. Бұл топтың сәттілігін сақтауда маңызды рөл атқарған болуы мүмкін. Басқаша айтқанда, тильдің міндеті, соның ішінде Унферттің рөлі, соғыс жасаушы топтың (comitatus) құрамында болған, ашуды біріккен әрекетке бағыттайтын. Кейбір қазіргі ғалымдар христиандықтан кейін тильдің рөлін монахтар басып алғанын және оны қазіргі заманғы жосық бейнесіне дейін төмендеткенін (сондықтан латынша «curra» сөзінің түсіндірмесі) айтады.
A thyle (OE þyle, ON þulr) was a member of the court associated with Scandinavian and Anglo Saxon royalty and chieftains in the Early Middle Ages, whose precise role is uncertain but probably had to do with the preservation of knowledge of the past and the judging of present statements against it. Most literary references are found in Icelandic and Old English literature like the Hávamál, where the term Fimbulþulr, "the great thyle", presumably refers to Odin himself, and Beowulf. In Gautreks saga, Starkad is referred to as a þulr after he sacrifices a king. The word also appears on the runic inscription of the Snoldelev Stone. Frederiksberg's original name was Tulehøj ("Thyle Hill"). The Old English term is glossed as Latin histrio "orator" and curra "jester"; þylcræft means "elocution". Zoëga's Concise Dictionary of Old Icelandic defines þulr as "wise man, sage," cognate to Old Norse þula (verb) "to speak" and þula (noun) "list in poetic form". The Rundata project translates þulr as "reciter". From this it appears that the office of thyle was connected to the keeping and reproducing of orally transmitted lore like the Rígsþula, "Lay of Rígr". Unferð holds the role of thyle in the poem Beowulf; it has been suggested that he was also the scop who is mentioned reciting poetry at the feast. It might be seen as a legitimate function of a guardian of the knowledge of the past to challenge boasts, judging them against the heroic past. This may have played a role in preserving the luck of the group. Alternatively the thyle's role, including Unferth's, has also been envisaged as part of the comitatus (war band), channeling rage into concerted action. Some modern scholars view the role of the thyle as being usurped by monks after Christianization, and being reduced to the modern caricature of the jester (hence the Latin gloss of curra).