Глен-Каньон тобы – АҚШ-тың Колорадо платосындағы геологиялық құрылымдар. Құрамында Wingate, Moenave, Kayenta, Navajo құмды таулары бар. Триас-Юра дәуірінде пайда болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колорадо жазығындағы геологиялық құрылымдар тобы, АҚШ.
Group of geologic formations in the Colorado Plateau, USA
Глен-Каньон тобы – АҚШ-тың Невада, Юта, Солтүстік Аризона, Солтүстік-Батыс Нью-Мексико және Батыс Колорадо штаттарында кеңінен тараған геологиялық құрылымдар тобы. Колорадо және Юта штаттарының Грин-Ривер бассейнінде бұл құрылым Глен-Каньон құмтастысы деп аталады. Топтың құрамында төрт құрылым бар. Ең ескісінен бастап жасқа қарай реттелгенде: Уингейт құмтасы, Моэнаве формациясы, Кайента формациясы және Навахо құмтасы. Бұл құрылымдар тобы Колорадо жазық алабының және Таулы-Аралық аймақтың бөлігі болып табылады. Олар Триас кезеңінің соңы мен Юра кезеңінің басында қалыптасқан, ал Триас-Юра шекарасы Уингейт құмтасының ішінде орналасқан. Глен-Каньон тобының үстіңгі қабаты ерте юра кезеңінің тоарциан шөбіне дейін сақталған деп есептеледі. Төмендегі жұлдызшалар (*) АҚШ Геологиялық қызметінің қолданысын көрсетеді.
The Glen Canyon Group is a geologic group of formations that is spread across the U. S. states of Nevada, Utah, northern Arizona, north west New Mexico and western Colorado. It is called the Glen Canyon Sandstone in the Green River Basin of Colorado and Utah. There are four formations within the group. From oldest to youngest, these are the Wingate Sandstone, Moenave Formation, Kayenta Formation, and Navajo Sandstone. Part of the Colorado Plateau and the Basin and Range, this group of formations was laid down during the Late Triassic and Early Jurassic, with the Triassic Jurassic boundary within the Wingate Sandstone. The top of the Glen Canyon Group is thought to date to the Toarcian stage of the Early Jurassic. Asterisks (*) below indicate usage by the U. S. Geological Survey.
Сипаттама
Глен каньоны тобы Колорадо үстіртінің соңғы триас және ерте юра дәуірлеріне жататын кең ауқымды эолиялық шөгінділерінен тұрады. Бұл шөгінділер Каньонлендс ұлттық паркі мен Пария каньонының, сондай-ақ Глен каньонының су баспаған бөліктерінің әдемі қызғылт сары қабырғаларын құрайды. Глен каньоны тобының шөгінді жиналуы Орта юра дәуірінде Санденс теңізінің басып кіруімен тоқтады, бұл Глен каньоны тобының шөгіндісін үстіндегі Сан-Рафаэль тобының шөгіндісінен бөліп тұрды. Глен каньоны тобы төмендегі Чинл формациясынан аймақтық J0 сәйкессіздікпен бөлінеді, ол Солтүстік Американың батысында кең таралған эрозия кезеңін көрсетеді. Топ сондай-ақ аймақтық J2 сәйкестігі арқылы Сан-Рафаэль тобынан бөлінген, бұл кең таралған эрозияның қайта жандануын білдіреді. Глен каньоны тобы қазіргі Невада және Шығыс Ютадағы Севьер тауларының көтерілуі нәтижесінде пайда болған алдырғы алапта шөгінді жиналды. Осының салдарынан топтың қабаттары батысқа қарай қалыңдайды. Кейента формациясы солтүстікке қарай, Уинта бассейнінде жоғалып кетеді, ал Уингейт құмтасы мен Навахо құмтасы бірігіп кетеді. Бұл қалған эолиялық қабаттар кейде жай ғана Глен каньоны формациясы ретінде картаға түсіріледі, бірақ олар солтүстікке қарай Nugget Sandstone-мен сәйкес келеді, сондықтан оларды Nugget Sandstone-ға жатқызу ұсынылады.
The Glen Canyon Group consists of extensive eolian deposits of latest Triassic to Early Jurassic age on the Colorado Plateau. These form the spectacular orange canyon walls of Canyonlands National Park and Paria Canyon as well as the unflooded portions of Glen Canyon. Deposition of the Glen Canyon Group ceased in the Middle Jurassic with the transgression of the Sundance Sea, which separated deposition of the Glen Canyon Group from deposition of the overlying San Rafael Group. The Glen Canyon Group is separated from the underlying Chinle Formation by the regional J 0 unconformity, which represents a time of widespread erosion across western North America. The group is likewise separated from the overlying San Rafael Group by the regional J 2 conformity, representing a renewal of widespread erosion. The Glen Canyon Group was deposited in a foreland basin created by the uplift of the Sevier Mountains in what is now Nevada and eastern Utah. As a result, the formations of the group thicken to the west. The Kayenta Formation pinches out and disappears to the north, in the Uintah Basin, and the Wingate Sandstone and Navajo Sandstone become indistinguishable. These remaining eolian beds have sometimes been mapped as simply Glen Canyon Formation, but they correlate with the Nugget Sandstone further north, and it has been recommended that they be assigned to the Nugget Sandstone.
Тергеудің тарихы
Бұл топ үшін арнайы типтік локалитет жоқ. Оны 1928 жылға дейін Грегори мен Мур Аризона штатының Коконино округіндегі және Юта штатының Сан-Хуан округіндегі Колорадо өзенінің Глен каньонының қабырғаларындағы жалаңаштанған жерлерге сәйкес атады, бірақ олардың есебі 1931 жылға дейін жарияланбады. Осы уақытқа дейін Гиллюли мен Рисайд осы атауды жариялаған және топқа шолу жасаған. 1936 жылы А. А. Бейкер бұл топты қайта қарастырып, "Кайента" формациясын атады. 1955 жылы Аверит және басқалар бұл жұмысты қайта қарады. Олар Шурц құмтасты тілімін (жаңа) және Лэмп Пойнт тілімін (жаңа) Навахо құмтасына, ал Седар Сити тілімін (жаңа) және Тенни Каньон тілімін (жаңа) Кайента формациясына жатқызды. Пул мен Стюарт 1964 жылы бұл топты Грин-Ривер бассейнінде картаға түсіріп, оны мұнда бір формация ретінде қарастырды. 1967 жылы Уилсон мен Стюарт, ал 1974 жылы Грин аумақтық шекараларын қайта қарады, сондай-ақ Грин Иянбито мүшесін қосты. Питерсон мен Пипирингос 1979 жылы жоғарғы контактіні қайта қарастырып, топқа шолу жасады.
There is no designated type locality for this group. It was named by Gregory and Moore prior to 1928 for exposures in walls that form the Glen Canyon of the Colorado River in Coconino County, Arizona and San Juan County, Utah, though their report was not published until 1931. The name had by then been published by Gilluly and Reeside, who gave an overview of the group. In 1936, A. A. Baker reexamined the group and named the Kayenta Formation. The work was revised again in 1955 by Averitt and others. They assigned the Shurtz Sandstone Tongue (new) and Lamb Point Tongue (new) to the Navajo Sandstone, and Cedar City Tongue (new) and Tenney Canyon Tongue (new) to the Kayenta Formation. Poole and Stewart mapped the group into the Green River Basin in 1964, treating it here as a single formation. Areal extent limits were revised by Wilson and Stewart in 1967 and again by Green in 1974, who added the Iyanbito Member. Peterson and Pipiringos revised the upper contact and created an overview in 1979.