Кіріспе
Солсбери епископы Роберт Аббот (1560 – 2 наурыз 1618) – ағылшын епископы, ғалым және polemik жазушы. Ол Оксфордтағы Баллиол колледжінің магистрі, дінтану профессоры және 1615 жылдан бастап Солсбери епископы қызметін атқарды. Оның төрт кіші інісінің ішінде Джордж Кентербери архиепискобы, ал Морис Лондонның лорд-мэрі болды.
Robert Abbot (1560 – 2 March 1618) was an Anglican bishop, academic and polemical writer. He served as Master of Balliol College, Oxford, Regius Professor of Divinity, and Bishop of Salisbury from 1615. Among his four younger brothers, George became Archbishop of Canterbury and Maurice became Lord Mayor of London.
Өмір
Ол Гилдфордта дүниеге келді, болашақ архиепископ Джордж Абботтың ағасы. Екі бауыр да Гилдфордтағы Корольдік грамматикалық мектепте және Оксфордтағы Баллиол колледжінде білім алды. Ол ертеде уағыз айту шеберлігімен көзге түсті, ал Пауыл Крестінде айтқан уағызы оған Ноттингемширдегі Бингемге қызмет ету мүмкіндігін берді, оны Джон Стэнхоп ұсынды. Король Джеймс Абботты кәдімгі капелландыққа тағайындады. 1609 жылы ол Баллиол колледжінің магистрі болып сайланды. 1613 жылы Оксфордта дінтану бойынша Regius профессоры болды және голландтық ремонстрант Петрус Бертиустың иманнан айырылу тақырыбындағы еңбектеріне қарсы шықты. Кейіннен ол ортодоксалды кальвинизм мен Гиппоның Августиніне негізделіп, Якоб Арминийдің кең тараған идеяларына шабуыл жасады. 1615 жылы ол Джон Хаусон мен Уильям Лаудты сынап, олардың католиктік көзқарастары бар екенін айтты, сонымен қатар Лаудтың арминиандық екенін меңзеді. Хаусон Аббот пен оның бауыры Джордж екеуінің де пуритандар екенін жауап ретінде айтты. Протестанттық реформацияны құлатпақ болған кейбір адамдардың құпия әдістері туралы сөйлегенде, Аббот анық түрде Лаудты айтып отырды, ол лекцияда қатысқан болатын. Лауд ренжіді, Линкольн епископы Ричард Нилге "өз уағызының репетициясында шамамен бір сағат бойы қорланды, оған отырған жерінде нұсқау көрсетілді" деп шағымданып, осы мәселені жұртқа жария ету керек пе деп сұрады. Аббот Солсбери епархиясын алды, ал оның бауыры Джордж оны епископқа бекітті. Университеттен кеткен кезде ол латын тілінде қоштасу сөз сөйледі, ол көпке ұнады. Екі Аббот бауырының еңбегін салыстыра отырып, Томас Фуллер Абботтың алты жыл ішінде Солсбери епархиясына келген бес епископтың бірі болғанын және Солсбериде қайтыс болғанын айтады.
Abbot died in Salisbury, being one of five bishops who succeeded to the see of Salisbury within the space of six years.
Шығармалары
Абаттың жазбалары негізінен Рим-католик шіркеуіне қарсы болды; ол сондай-ақ арминиандыққа шабуыл жасады. 1594 жылы Аббот «A Mirror of Popish Subtilties» (1594) атты еңбегімен жазушы ретінде танымал болды, ол Николас Сандер мен Роберт Белларминнің протестанттық діни сенімдерге қарсы келтірген аргументтерін жоққа шығару мақсатында жазылған. «Антихрист демонстрациясы» (1603) тағы да Белларминге қарсы бағытталған еді. Бұл еңбек жаңа патша Джеймс I-ге ұнады, ол 1608 жылғы екінші басылымда осы еңбекпен бірге Апокалипсис туралы өзінің парафразынан материалдарды басып шығаруға бұйрық берді. Аббот Белларминнің Аян кітабын тура мағынада және инновациялық тұрғысынан түсіндіруіне (Аян 13-тегі Николас Лираның дәстүрімен салыстырғанда) қарсы шығып, кейіннен Франсиско Рибера дәстүріндегі футуристік көзқарас ретінде танылатын нәрсеге шабуыл жасады. Абботтың өзінің түсіндіруі көбінесе тарихи болды және Папаны Антихрист деп дәлелдеуге бағытталған. Оның «Уильям Перкинс мырзаның реформаланған католиктерін қорғау» (3 том, 1606–1609) еңбегі Абботқа патшалық құрмет пен жоғары лауазымды алу мүмкіндігін сыйлады. Бұл еңбек қайтыс болған Уильям Перкинсті католик діни қызметкері Уильям Бишоптың шабуылынан қорғау мақсатында жазылған. Бұл жұмыс Ричард Банкрофттың патшалық тапсырмасымен және ынталандыруымен жауап ретінде жазылды, ал бірінші бөлімі оқ-дәрі қастандығы туралы мәліметтерді қамтыды. Ол сэр Натаниел Брентке үйленген; олардың қызы Маргарет Брент Ұлы Хаслидің пасторы Эдвард Корбетке үйленді, ал соңғысы епископтың бірнеше қолжазбаларын Бодлеян кітапханасына тапсырды. Оның екінші әйелі - жесір Бриджит Чейнелл, Фрэнсис Чейнеллдің анасы. Бұл екінші неке оның ағасы, архиепископтың наразылығын тудырды, өйткені ол мұны епископтың бір әйелге үйленуі керек деген апостолдық талапты бұзу деп санады.