Кіріспе
Нунэхам Куртенэй – Оксфордтан шамамен 5 миль (8 км) оңтүстік-шығыста орналасқан ауыл және азаматтық приход. Ол Темза өзенінің шығыс жағалауы бойындағы бірнеше шақырымдық аумақты қамтиды.
География
Парафияның батысында Темза өзені, ал қалған жақтарында егістік шекаралары орналасқан. 2011 жылғы халық санағында парафияның халқы 200 адам деп тіркелді. Парафия солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай созылатын жарық тік жарқанатта орналасқан. Оның ең биік нүктесі – теңіз деңгейінен 100 метр биіктіктегі шағын төбе, ауылдан шамамен 500 метр қашықтықта (Harcourt Arboretum, үлкен орманның бір бөлігі). Бұл нүктелердің арасында жел диірменінің қалдықтары табылмайтын Жел диірмені төбесі орналасқан. Ең төменгі биіктік Темза бойында 52-ден 53 метрге дейін, ол орталық жердің жотасымен өтеді. Bluebell Wood табиғи қорығының көп бөлігі шығыс беткейлерінде, Marsh Baldon шекарасының тік және анық бөлігінде орналасқан. Парафияның аумағы көрсетілген нүктеден солтүстікке қарай 2 км-ге дейін, ал Оңтүстік Оксфордширдің 67,85 км² аумағының 1% астам бөлігін құрайды. Оның халқы ауданның 134 257 тұрғынының 0,15% құрайды. Жеке меншіктегі, екі қабатты Ескі Ректория 1759 жылы солтүстік шекарада бірінші графтың тапсырысымен салынған. 1963 жылы ол "Nuneham Courtney паркі мен бағының" бір бөлігі ретінде II санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді.
Жаңа ауыл
Жаңа ауыл кірпіштен салынған екі бірдей қатарлы, жартылай жеке коттедждерден тұрады, әрқайсысы бір негізгі қабаттан және мансардалық қабаттан, шатыр терезелерімен бірге құралған. Екі бірдей қатар 1736 жылы жолға айналған Оксфордтан Редингке және Темзадағы Хенлиге дейінгі басты жолдың екі жағында орналасқан. (20-шы ғасырдан бері бұл жол A4074 деп аталады.) Ауыл халқының өсуімен бірге, 19-шы ғасырдың басында және 20-шы ғасырдың басында ұқсас стильдегі қосымша коттедждер салынды. Ескі ауылда ауылдық жасыл алаң болған, ал жаңа ауылда мұндай алаң жоқ, бірақ кең жоспармен салынды, әр коттеджге бақшалармен және олар мен басты жолдың арасында кең жолдармен жабдықталды. 1760 жылдары ирланд жазушысы, ақыны және драматургі Оливер Голдсмит ортағасырлық ауылдың бұзылуын және оның шаруашылықтарының жойылғанын, бай адамның саябағына орын ашу үшін жердің тазартылуын көрді. 1770 жылы жарық көрген "Шөлдеген ауыл" поэмасында ауылдардың жойылғаны және жердің өнімді егістік жерлерінен сәндік ландшафтты бақшаларға айналдырылуы шаруаларды қиратады деген қауіп айтылды. "Шөлдеген ауыл" бұрынғы ортағасырлық ауылға "Тәмді Оберн" деген ат берді, ал Голдсмит оған негіз болған нақты ауылды ашпады. Дегенмен, ол бұл ауыл Лондоннан шамамен 80 шақырым қашықтықта екенін көрсетті және көптеген адамдар бұл Нунэхам-Куртенэй екеніне сенеді.
Жаңа Нунхэм үйі
"Жаңа" Нунхэм үйін 1756 жылы сәулетші Стифф Лидбеттер жобалаған. Құрылыс барысында жоба екі рет өзгертіліп, кеңейтілді, сол себепті 1764 жылы аяқталған үй, сегіз жыл бұрынғы шағын Палладиан вилласынан мүлдем өзгеше болды. Ақын лауреаты Уильям Уайтхед осы үйге қонақ ретінде келді және 1764 жылы "Ньюэнхам" атауын "Нунхэм" деп өзгертуді ұсынды. Йорк архиепископы 1830 жылдары сәулетші Роберт Смиркке үйге әдемі болмаса да, пайдалы кеңейтімдер салуды тапсырды. 1904 жылы үйге тағы да өзгерістер енгізілді.
Бау-бақшалар
Басты ландшафтты бақ паркін жобалаудың көбісі ақын және бағбан Рев. Уильям Мейсонға тиесілі болды, ол 1771 жылы ресми гүл бағын жобалаған. Джордж Саймон Харкорт, 2-ші граф Харкорт, 1779 жылы ландшафтты бақшаға, ал 1781 жылы үйге өзгерістер енгізу үшін атақты Ланселот "Кәсіби" Браунды шақырды. Жұмыстар Браунның қайтыс болуына аз ғана уақыт қалғанда, 1782 жылдың күзінде аяқталды. Уильям Уайтхедтің "Нунхэмдегі соңғы жақсартулар" атты өлеңі Браунның еңбегін мақтап айтты. Браун Темза өзеніне көрініс ашатын маңызды жерге готикалық стильдегі мұнара салуды жоспарлаған. Алайда, 1787 жылы Оксфорд университеті 1617 жылы Оксфордтың орталығында салынған Карфакс су құбырын бұзды. 2-ші граф бұл құбырдың ғимаратын ұсынылған мұнараның орнына өз паркінде қайта орнатты. 1830 жылдары Йорк архиепископы Эдвард Венеблз Вернон Харкорт Уильям Мейсонның ресми гүл бағын және ландшафт паркінің көптеген мүсіктерін жойды. Ол Марш Балдон еншісіндегі жапсарлас жерді сатып алып, паркті Оксфорд-Дорчестер тас жолына дейін шығысқа қарай кеңейтті. Бұл жаңа жерде ол 1830 жылдары суретші В. С. Гилпинге Дорикалық кіреберіс үйін жобалауды тапсырды. Архиепископ 1835 жылы қарағайлы ботаникалық бақ отырғызды. 1963 жылы ағаш өсіру ордасы Оксфорд университетінің ботаникалық бағының ағаштар мен өсімдіктер жинағының бөлігі – Харкорт ағаш өсіру ордасы болып қайта аталды. Оның құрамына ормандық жерлер мен жабайы гүлдердің шалғындары кіреді.
Абингдон абатлығы
Абингдон аббаттығы Ньюэнхемде саксондық шіркеуге ие болған болуы мүмкін. Егер олай болса, ол 10 ғасырдағы даниялықтардың шапқындары кезінде қиратылған. Содан кейін Орта ғасырдан 1760 жылдарға дейін ауылға қызмет еткен Барлық Әулиелер шіркеуі болды, бірақ оның туралы аз ғана мәлімет сақталған. Ол 1764 жылы граф Харкорттың ландшафттық жоспарына орын беру үшін бұзылды (жоғарыда қараңыз). Ескі шіркеудің екі терезесі мен бір қабірдің қалдықтары жақын жердегі Балдон үйіне көшірілді, онда терезелер декоративтік құрылыс жасау үшін пайдаланылды. Граф шіркеу және шіркеу ауласынан ескерткіштерді алып тастады, шіркеу ғимаратын бұзды және бес қоңыраудан тұратын ансамблін сатты. Англия барокко стиліндегі Антони Полард (1577 жылы қайтыс болған) және Филиппа Полард (1606 жылы қайтыс болған) ескерткіші ортағасырлық шіркеуден сақталды және қазір 1764 жылғы «жаңа» шіркеудің сыртындағы ашық қоршауда көрсетілген, ол қазір пайдаланылмайтын шіркеу.
Ескі Барлық қасиеттілер шіркеуі - 1764
Earl Harcourt 1764 жылы ортағасырлық шіркеудің орнынан шамамен 6 метр қашықтықта келесі All Saints шіркеуін, Old All Saints Church-ты тұрғызды. Граф-тың сәулет өнеріне әуес болғаны және шіркеуді неоклассикалық грек қайта жаңғыру стилінде, неоклассицист Джеймс "Афиналық" Стюарттың көмегімен өзі жобалағаны мәлім. Бұл Палладий стиліндегі күмбезді ғибадатхана. Шіркеудің кіреберісі батыс жағында, ал алтарі шығыс жағында орналасқан, бірақ солтүстік жағында Темза өзеніне қарайтын есігі жоқ ионикалық портигі де бар. Ландшафттық парк дизайнында оның әсерін күшейту үшін шіркеу өзеннің тіктеу жағасында, сәл биік жерде орналасқан. Ауылды жаңа орынға көшіру 1764 жылғы шіркеуді бұралаң, ішінара орманды жаяу жолдар арқылы шамамен 2 километр қашықтыққа жылжытты. Оның қатаң неоклассикалық Палладий стиліндегі дизайны 19 ғасырдағы готикалық қайта жаңғыру кезеңінде бұрынғыдай танымал болмады. 1874 жылы жаңа шіркеу аяқталды, ол 1764 жылғы шіркеуді Харкорт отбасының жеке капелласына айналдырды. 1880 жылы оның қарапайым интерьеріне әсем өрнектелген итальяндық жиһаз қосылды. Қазіргі таңда бұл ғимаратты Churches Conservation Trust қорғап, күтіп ұстап келеді.
Жаңа Барлық қасиеттілер шіркеуі - 1874
1871 жылы Эдвард Вернон Харкорт Нунэхам Куртенэйді мұраға алды. 1872–74 жылдары ол ауылдың орны ауысқан жерге жақын жаңа Барлық Әулиелер шіркеуін салдырды. Бұл шіркеу архитектор С. С. Рольфтің ерте ағылшын готикалық жаңғыру стилінде жобаланған. Барлық Әулиелер шіркеуі қазір "Марш Балдон Сент Питер және Тут Балдон Сент Лоуренс Нунэхам Куртенэй, Балдондар" қауымдастығының құрамына кіреді. 1970 жылдары классикалық үлгіде салынған Нунэхам Куртенэйдегі Ескі Барлық Әулиелер шіркеуі пайдасыз деп танылды.
Көлік
Нунхэмде Темза өзенінде бір немесе бірнеше шлюздер туралы сирек кездесетін жазбалар бар. "Бунселлок" деп аталатын шлюз 1279 жылы айтылған. 16 ғасырда Нунхэмде өзенде үш шлюз болған сияқты. 1707 жылғы картада каналдың кішкентай аралдың жанынан өтетін жерінде, сәйкесінше Lock Wood деп аталған орманың қарама-қарсысында жылдам шлюз көрсетілген. 1716 жылы ол бірінші виконттың қаражатымен жөнделді. 1707 жылы Нунхэм Куртенэйде өзен арқылы Төменгі Радлимен байланыстыратын паром болды. Бұл, 1-ші виконт Нунхэм Куртенэй ауылын көшіргеннен кейін де жұмыс істеді (жоғарыда қараңыз).
Білім
1809 жылы графня Харкорт ауыл үшін мектеп ашқан, оны мектеп мұғалімі басқарды және викарий қадағалады. 1835 жылы жаңа мектеп ғимараты салынып аяқталды, ал 1849 жылы Ұлттық діни білімді тарату қоғамы ғимаратты кеңейтуге грант берді. 19 ғасырдың соңында бұл мектеп ауылдық мектептердің арасында білім беру сапасының жоғары деңгейімен ерекшеленді. 1925 жылы мектеп бастауыш мектеп ретінде қайта ұйымдастырылды; 1957 жылы әлі де ашық болғаны белгілі, бірақ сол ғасырдың соңында жабылды. Одан кейін оқушылар Дорчестер мектебіне жіберілді.