Буттедегі 1920 жылғы кеншілер ереуілі: Anaconda Copper Mining Company күзетшілері митингке шыққан жұмысшыларға атқылап, қаза болды. Еңбек күресі, АҚШ тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1920 жылғы еңбек оқиғасы, АҚШ, Монтана штаты, Бутте қаласы
1920 labor incident in Butte, Montana, US
1920 жылдың 21 сәуірінде Монтана штатының Бутте қаласындағы мыс кеніштерінде шахтерлер ереуілі кезінде «Анаконда мыс кеніші» компаниясының күзетшілері ереуілдегі шахтерлерге, кеніш маңында пикет ұстап тұрғанда оқ атып, Том Мэннингті қаза қылды және тағы он алты адамды жарақаттады. Бұл оқиға «Анаконда жолындағы қырғын» деп белгілі. Оның өліміне ешқандай жаза берілмеді.
On April 21, 1920, during a miners strike in Butte, Montana's copper mines, company guards fired on striking miners picketing near a mine of the Anaconda Copper Mining Company, killing Tom Manning and injuring sixteen others, an event known as the Anaconda Road massacre. His death went unpunished.
Шабуыл мен қырғын
1920 жылғы 19 сәуірде Дүниежүзілік өнеркәсіптік жұмысшылар (IWW) және Металл кеншілері өндірістік одағы Бутте маңындағы кендерде ереуіл шақырды. Олар ереуілдің жалақыны арттыруға, күніне сегіз сағаттық жұмыс кестесін орнатуға және кәсіподақ ұйымдастыруға қатысқан қызметкерлерді жұмысқа алудан бас тартуға мүмкіндік беретін – «қара тізімге енгізу картасы» деп аталатын жүйені жоюға көмектесетініне үміттенді. Бұл ереуіл Буттедегі кәсіподақ қозғалысының әлсіз кезеңінде болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс Бутте кеншілері одағының беделін түсірді, ал қала маңындағы кендер еркін жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Алты жыл бұрын, 1914 жылы, Бутте кеншілері одағының ғимараты қиратылған еді. Мыс бағасының өсуі, қазалы кен оқиғалары және IWW-нің жұмыскерлерді тартуы қаладағы жағдайды одан әрі шиеленістірді. Ереуілге үш жыл бұрын, IWW ұйымдастырушысы Фрэнк Литтлді белгісіз біреулер ұрып-соғып, теміржол көпірінен іліп қойды. Осылайша, ереуіл шиеленіскен ахуалда басталды. Ереуіл жарияланған күні, пикетшілер аймақтағы кендерге, соның ішінде Анаконда жолына баратын жолдарды жапты. Олар ереуілге қатыспаған кеншілерді кенге кіргізбеді. Ереуілдің екінші күні пикетшілер Буттедегі кендердің көбісін тоқтатуға қол жеткізді. Сол күні жергілікті газет – «Бутт Дейли Бюллетень» Анаконда мыс компаниясының басшысы ереуілді тоқтату үшін кісі өлтіру және асылу туралы ұсыныс жасағанын хабарлады. 21-ші күні жергілікті шериф ереуілді басуға тырысып, Анаконда кенінің күзетшілерін уақытша қызметке тартты. Үш аптадан кейін ереуіл толығымен сәтсіз аяқталып, кеншілер жұмысына қайта оралды. «Оп» жергілікті тарихты былайша сипаттайды: «Ереуіл сегіз айға созылды. Екі тарап та көп қан төкті. «Вобблилер» өздерінің қанын төгуге мәжбүр болды. Ескі Элиху [кен иесі] өздерінің жұмысын істеу үшін қарулы адамдарды, ереуілді бұзушыларды, ұлттық гвардияшыларды және тіпті әскердің бір бөлігін жалдады. Соңғы бас сүйек сынғанда, соңғы қабырға сынғанда, Персонвиллдегі ұйымдасқан еңбек күштері қолданылған фейерверктей болып қалды». Элиху зорлық-зомбылықты былай ақтады: «Балам, егер мен қарақшы болмасам, әлі де «Анаконда» үшін жалақыға жұмыс істеп жүрер едім, және Персонвилл тау-кен корпорациясы болмас еді».
On April 19, 1920, the Industrial Workers of the World (IWW) and the Metal Mine Workers Industrial Union called for a strike in the mines around Butte. They hoped the strike would help secure higher wages, an eight hour day, and end the use of the rustling card, a system that allowed employers to blacklist employees involved in union organizing, among other goals. The strike came at a weak point for the union movement in Butte. World War I had undermined the power of the Butte Miners Union and the mines around the town were open shops. Only six years earlier, in 1914, the Butte Miners Union Hall had been destroyed. Rising copper prices, fatal mining accidents, and recruitment by the IWW had further exacerbated tensions in the town. Three years before the strike, an IWW organizer named Frank Little was beaten and hanged from a railroad trestle by unknown assailants. Thus, the strike began in an atmosphere of tension. The day the strike was called, picketers began blocking roads to mines in the area, including the Anaconda Road. These picketers turned non striking miners away from the mines. By the second day of the strike, the picketers had succeeded in shutting down nearly all mining in Butte. The same day, a local newspaper called the Butte Daily Bulletin reported that the head of the Anaconda Copper Mining Company had suggested killings and hangings to help end the strike. On the 21st, the local sheriff deputized the Anaconda mine guards in an attempt to contain the strike. Three weeks later, the strike collapsed completely and the miners returned to work. The Op summarizes the local history as, "The strike lasted eight months. Both sides bled plenty. The wobblies had to do their own bleeding. Old Elihu [the mine owner] hired gunmen, strike breakers, national guardsmen and even parts of the regular army, to do his. When the last skull had been cracked, the last rib kicked in, organized labor in Personville was a used firecracker." Elihu justifies the violence with, "Son, if I hadn't been a pirate I'd still be working for the Anaconda for wages, and there'd be no Personville Mining Corporation."