Кіріспе

Грекиялық музыка орындаушысы Василис Папаконстантину (Βασίλης Παπακωνσταντίνου) (21 маусым 1950 жылы туған) – грек рок музыкасындағы еңбектерімен танымал грек әншісі. Оның көптеген әндері, әсіресе Грекия мен Кипрде, кең танылды.

Ерте өмір

Василий Папаконстантину Аркадияның Мегалополис қаласының сыртындағы Вастастас қаласында дүниеге келген. 1957 жылы ол отбасымен бірге Афинаға көшіп барды. Оның жасөспірімдік шағы 1960 жылдардың музыкалық және әлеуметтік ағымдарымен ерекшеленді: Микис Теодоракис, наразылық рок, халықаралық бейбітшілік және азаттық қозғалыстары, Грекия Грекия Азамат соғысының жараларын жазуға тырысқан кезде. Василий Папаконстантину солшыл көзқарастарды ұстанды, бірақ ешқашан солшыл партияға мүше болған жоқ. 1973 жылы Грекия армиясында әскери қызметін өткергеннен кейін, мемлекеттік міндеттерін орындағаннан соң, ол Батыс Германияға көшіп, Мюнхенде қоныстанды. Ол диктатураға қарсы ұйымдардың жұмысына қатысып, 1967-1974 жылдардағы грек әскери хунтасына қарсы күреске қатысып, грек студенттері мен эмигранттары көп шоғырланған жерлерде ән салды.

Мансап

Оның алғашқы музыкалық кездесуі 1974 жылы жазда Микис Теодоракиспен Парижде болды, ал екеуінің ынтымақтастығы екі жылдан кейін басталды. 1974 жылы Василис диктатура құлағаннан кейін Грекияға оралды және кәсіби әншілік мансабын бастады, клубтарда ән шырқады, сондай-ақ 45 айналымдық граммофондық пластинка жазды. Сол жылы ол Манос Лоизостың "Ta Tragoudia tou Dromou" (Жол әндері) әнін жазуға қатысты. 1975 жылы Томас Бакалаконың "Ta Agrotika" (Ауылдық әндер) әнін жазды және көп жылдар бойы тығыз жұмыс істейтін екі композитормен танысты: Манос Лоизос және Танос Микроуцикос, грек музыкасына жаңа үн әкелген екі композитор. Олар бұрынғы белгілі композиторлардың танымал немесе көркем музыкасының іздерін мүлдем қайталамастан, үлкен қаланың әндерін жаңаша насихаттады. Папаконстантиноның орындауы олардың динамизмі мен экспрессиясын жеткізуге өте қолайлы болды. 1976 жылы Микис Теодоракиспен "Tis Exorias" (Шет ел әндері) әнін жазуда көптен күткен ынтымақтастығы орын алды, ал 1978 жылы композитор Василисті Еуропа, Америка және Австралиядағы халықаралық гастроліне қатысқан әншілердің қатарына қосты. Грекияда Папаконстантину жастар мен жұмысшылар қозғалысының митингілеріне белсенді қатысып, ереуілдерде, жиналыстарда, расизмге және фашизмге қарсы концерттерде ән шырқады. Сол кезде, 1980 жылдардың басында, Папаконстантину халықаралық рок қозғалысының ықпалын көрсетуге басталды. Ол дыбысы күштірек және мәтіні тереңірек әндер орындады. Бұл тенденция 1980 жылдардың басында жазған екі пластинкасында біртіндеп көрінді: біріншісі өз атымен аталып, Антонис Вардис жазған әндер мен Дионисис Саввопулос, Микис Теодоракис және Луис Лах жазған әндердің өңделген нұсқаларын қамтыды. Екіншісі "Fovame" (Мен қорқамын) Манос Лоизос, Лакис Пападопулос, Джаннис Зуганелис және Джаннис Глезос жазған әндерімен оның бейнесін қалыптастырды. Ол Николас Асимосты кездестіріп, өзінің алғашқы "Xanapes" (Қайта айт) альбомына екі әнмен қатысты. Ассимос ерекше тұлғасымен оған үлкен әсер еткен Лоизостан кейін екінші адам болды. 1984 жылы "Dieresi" (Бөлініс) альбомымен оның жаңа дыбысы толыққанды қалыптасты. 1987 жылы ол оны "Heretismata" (Сәлемдесу) альбомында Николас Асимос, Афродита Ману және Христос Толиос әндерімен растады, ал 1980 жылдардың ортасында Василис Папаконстантину Грекияның ең танымал концерттік орындаушыларының бірі саналды. 1985 жылдың сәуір айында 16 000 көрермен оның тұңғыш ірі жеке концертіне Бейбітшілік және Достық стадионында, ал 1988 жылдың маусым айында Александрас даңғылындағы Леофорос Александрас стадионында қатысты. Василис ешқашан бұқаралық ақпарат құралдарының қолдауын алмады. Оның дәуірі 8 жыл бұрын көпшілік айтқандай, аяқталып бара жатқанмен, EDON (Кипрдің жаңа демократиялық жастары немесе көпшіліктің пікірінше, Коммунистік жастар) фестивалінің 19-шы мерекесінде Василис 20 000 билет сатылған көрерменді тартуға қол жеткізді, көптеген адамдар концертке қабырғалар мен қоршаулардан секіріп өтіп, қатысушылардың санын 23 000-ға жеткізді. Бұл аралдағы ең көп сатылған концерт болуы мүмкін. Ол үш буын жанкүйерлерін біріктірді, оның ішінде "білімді" жасөспірім жанкүйерлері де болды. 1980 жылдардың соңында ол Костас Триполитистің сөздерімен және Танос Микроуцикостың музыкасымен "қиын" әндерді орындады. Арасында ол "Хорево" (Мен билеймін) әнін шырқады, ал жаңа онжылдықта 1978 жылдан кейін екінші рет Никос Каввадиас пен Танос Микроуцикостың "Ставрос ту Ноту" (Оңтүстік кресті) әндерін орындады. Соңғы жылдары әндері "популярлы" мәдениеттің дыбысына сай болғанымен, ол екі танымал грек ақынының өлеңдерінен LP альбомдар жазудан тартынбады. 1984 жылы ол Костас Кариотакис өлеңдерін поэзиялық жазбада орындады, ал 1993 жылы "Фисаи" (Соғады) Тассос Ливадитис өлеңдері мен Джоргос Цегарис музыкасымен жарық көрді. 1992 жылы "Falimento tou Kosmou" (Әлемнің соңы) фильмінде Николас Асимостың рөлін қайта орындады, ал соңғы онжылдықта "Sfedona" (Слинг) фильмін жасады. 1995 жылы ол "Шикони" (Мүмкін емес) фильмін жасады, Алькис Алкеос, Кристофорос Крокидес, Василис Джаннопулос, Стаматис Мезимерис, Афродита Ману, Одиссей Иоанну және Минос Матсаспен бірлесіп жұмыс істеді. 1997 жылдың сәуір айында "Pes mou ena Psemma gia na Apokimitho" (Маған ұйықтап жатқан өтірік айт) деген атпен шыққан соңғы жазбасында Николас Асимос, Апостолос Буласикис (алғаш рет пайда болды), Стаматис Мессимерис, Джаннис Иоанну, Василис Джанопулос, Кристофорос Крокидес, сондай-ақ Джоргос Зампетас пен Алекос Кантасагидің "Малиста Кири" (Иә, мырза) әні бар.