Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекиялық музыка орындаушысы Василис Папаконстантину (Βασίλης Παπακωνσταντίνου) (21 маусым 1950 жылы туған) – грек рок музыкасындағы еңбектерімен танымал грек әншісі. Оның көптеген әндері, әсіресе Грекия мен Кипрде, кең танылды.
Greek musical artist
Vasilis Papakonstantinou (Βασίλης Παπακωνσταντίνου) (born 21 June 1950) is a Greek singer known mostly for his work in Greek rock. Most of his songs have gained considerable popularity, mainly in Greece and Cyprus.
Ерте өмір
Василий Папаконстантину Аркадияның Мегалополис қаласының сыртындағы Вастастас қаласында дүниеге келген. 1957 жылы ол отбасымен бірге Афинаға көшіп барды. Оның жасөспірімдік шағы 1960 жылдардың музыкалық және әлеуметтік ағымдарымен ерекшеленді: Микис Теодоракис, наразылық рок, халықаралық бейбітшілік және азаттық қозғалыстары, Грекия Грекия Азамат соғысының жараларын жазуға тырысқан кезде. Василий Папаконстантину солшыл көзқарастарды ұстанды, бірақ ешқашан солшыл партияға мүше болған жоқ. 1973 жылы Грекия армиясында әскери қызметін өткергеннен кейін, мемлекеттік міндеттерін орындағаннан соң, ол Батыс Германияға көшіп, Мюнхенде қоныстанды. Ол диктатураға қарсы ұйымдардың жұмысына қатысып, 1967-1974 жылдардағы грек әскери хунтасына қарсы күреске қатысып, грек студенттері мен эмигранттары көп шоғырланған жерлерде ән салды.
Vasilis Papakonstantinou was born in Vastas, outside of Megalopolis, Arcadia. In 1957 he moved to Athens along with his family. His adolescence was marked by the musical and social trends of the 1960s: Mikis Theodorakis, protest rock, international peace and According liberation movements, while Greece was trying to quickly heal the wounds of the Greek Civil War. Vasilis Papakonstantinou became a follower of the left without ever becoming a member of a leftist party. In 1973, after having served in the Hellenic Army, fulfilling his national service obligations, he moved to West Germany and settled in Munich. There he participated in anti dictatorship organisations, campaigning against the Greek military junta of 1967–1974 and singing in places with a considerable Greek student and immigrant population.
Мансап
Оның алғашқы музыкалық кездесуі 1974 жылы жазда Микис Теодоракиспен Парижде болды, ал екеуінің ынтымақтастығы екі жылдан кейін басталды. 1974 жылы Василис диктатура құлағаннан кейін Грекияға оралды және кәсіби әншілік мансабын бастады, клубтарда ән шырқады, сондай-ақ 45 айналымдық граммофондық пластинка жазды. Сол жылы ол Манос Лоизостың "Ta Tragoudia tou Dromou" (Жол әндері) әнін жазуға қатысты. 1975 жылы Томас Бакалаконың "Ta Agrotika" (Ауылдық әндер) әнін жазды және көп жылдар бойы тығыз жұмыс істейтін екі композитормен танысты: Манос Лоизос және Танос Микроуцикос, грек музыкасына жаңа үн әкелген екі композитор. Олар бұрынғы белгілі композиторлардың танымал немесе көркем музыкасының іздерін мүлдем қайталамастан, үлкен қаланың әндерін жаңаша насихаттады. Папаконстантиноның орындауы олардың динамизмі мен экспрессиясын жеткізуге өте қолайлы болды. 1976 жылы Микис Теодоракиспен "Tis Exorias" (Шет ел әндері) әнін жазуда көптен күткен ынтымақтастығы орын алды, ал 1978 жылы композитор Василисті Еуропа, Америка және Австралиядағы халықаралық гастроліне қатысқан әншілердің қатарына қосты. Грекияда Папаконстантину жастар мен жұмысшылар қозғалысының митингілеріне белсенді қатысып, ереуілдерде, жиналыстарда, расизмге және фашизмге қарсы концерттерде ән шырқады. Сол кезде, 1980 жылдардың басында, Папаконстантину халықаралық рок қозғалысының ықпалын көрсетуге басталды. Ол дыбысы күштірек және мәтіні тереңірек әндер орындады. Бұл тенденция 1980 жылдардың басында жазған екі пластинкасында біртіндеп көрінді: біріншісі өз атымен аталып, Антонис Вардис жазған әндер мен Дионисис Саввопулос, Микис Теодоракис және Луис Лах жазған әндердің өңделген нұсқаларын қамтыды. Екіншісі "Fovame" (Мен қорқамын) Манос Лоизос, Лакис Пападопулос, Джаннис Зуганелис және Джаннис Глезос жазған әндерімен оның бейнесін қалыптастырды. Ол Николас Асимосты кездестіріп, өзінің алғашқы "Xanapes" (Қайта айт) альбомына екі әнмен қатысты. Ассимос ерекше тұлғасымен оған үлкен әсер еткен Лоизостан кейін екінші адам болды. 1984 жылы "Dieresi" (Бөлініс) альбомымен оның жаңа дыбысы толыққанды қалыптасты. 1987 жылы ол оны "Heretismata" (Сәлемдесу) альбомында Николас Асимос, Афродита Ману және Христос Толиос әндерімен растады, ал 1980 жылдардың ортасында Василис Папаконстантину Грекияның ең танымал концерттік орындаушыларының бірі саналды. 1985 жылдың сәуір айында 16 000 көрермен оның тұңғыш ірі жеке концертіне Бейбітшілік және Достық стадионында, ал 1988 жылдың маусым айында Александрас даңғылындағы Леофорос Александрас стадионында қатысты. Василис ешқашан бұқаралық ақпарат құралдарының қолдауын алмады. Оның дәуірі 8 жыл бұрын көпшілік айтқандай, аяқталып бара жатқанмен, EDON (Кипрдің жаңа демократиялық жастары немесе көпшіліктің пікірінше, Коммунистік жастар) фестивалінің 19-шы мерекесінде Василис 20 000 билет сатылған көрерменді тартуға қол жеткізді, көптеген адамдар концертке қабырғалар мен қоршаулардан секіріп өтіп, қатысушылардың санын 23 000-ға жеткізді. Бұл аралдағы ең көп сатылған концерт болуы мүмкін. Ол үш буын жанкүйерлерін біріктірді, оның ішінде "білімді" жасөспірім жанкүйерлері де болды. 1980 жылдардың соңында ол Костас Триполитистің сөздерімен және Танос Микроуцикостың музыкасымен "қиын" әндерді орындады. Арасында ол "Хорево" (Мен билеймін) әнін шырқады, ал жаңа онжылдықта 1978 жылдан кейін екінші рет Никос Каввадиас пен Танос Микроуцикостың "Ставрос ту Ноту" (Оңтүстік кресті) әндерін орындады. Соңғы жылдары әндері "популярлы" мәдениеттің дыбысына сай болғанымен, ол екі танымал грек ақынының өлеңдерінен LP альбомдар жазудан тартынбады. 1984 жылы ол Костас Кариотакис өлеңдерін поэзиялық жазбада орындады, ал 1993 жылы "Фисаи" (Соғады) Тассос Ливадитис өлеңдері мен Джоргос Цегарис музыкасымен жарық көрді. 1992 жылы "Falimento tou Kosmou" (Әлемнің соңы) фильмінде Николас Асимостың рөлін қайта орындады, ал соңғы онжылдықта "Sfedona" (Слинг) фильмін жасады. 1995 жылы ол "Шикони" (Мүмкін емес) фильмін жасады, Алькис Алкеос, Кристофорос Крокидес, Василис Джаннопулос, Стаматис Мезимерис, Афродита Ману, Одиссей Иоанну және Минос Матсаспен бірлесіп жұмыс істеді. 1997 жылдың сәуір айында "Pes mou ena Psemma gia na Apokimitho" (Маған ұйықтап жатқан өтірік айт) деген атпен шыққан соңғы жазбасында Николас Асимос, Апостолос Буласикис (алғаш рет пайда болды), Стаматис Мессимерис, Джаннис Иоанну, Василис Джанопулос, Кристофорос Крокидес, сондай-ақ Джоргос Зампетас пен Алекос Кантасагидің "Малиста Кири" (Иә, мырза) әні бар.
His first musical encounter was with Mikis Theodorakis in the summer of 1974, in Paris—their collaboration commenced two years later. In 1974, Vasilis returned to Greece following the fall of the dictatorship and embarked on a professional singing career, singing in clubs, and also recorded a 45 rpm gramophone record. That same year he collaborated on the recording of "Ta Tragoudia tou Dromou" (Road Songs) by Manos Loïzos. In 1975, he recorded "Ta Agrotika" (Rural Songs) by Thomas Bakalako and met with two composers with whom he was going to work closely for many years: Manos Loïzos and Thanos Mikroutsikos, two composers that were bearing a fresh new sound to Greek music. Both of them promoted in new manners the songs of the big city without following faithfully the traces of popular or artistic music of earlier famous composers. Papakonstantinou's interpretation was ideal in expressing their dynamism and expressiveness. In 1976 his much anticipated collaboration with Mikis Theodorakis took place in the recording of "Tis Exorias" (Songs of Exile), and in 1978 the composer included Vassilis in the singers who took part in his international tour of Europe, the Americas and Australia. At home Papakonstantinou actively took part in youth and worker movement rallies, singing at strikes, meetings, anti racist and anti fascist concerts. From that time on, just before the 1980s, Papakonstantinou began demonstrating influences from the international rock movement. He performed songs which had an obviously more thick sound and more acute and intervening lyrics. This trend appeared gradually in the two records that he recorded in the early 1980s; the first one was titled after his name and included songs written by Antonis Vardis and adaptations of songs written by Dionysis Savvopoulos, Mikis Theodorakis and Luis Lach. The second one "Fovame" (I fear) with songs composed by Manos Loïzos, Lakis Papadopoulos, Giannis Zouganelis and Giannis Glezos consolidated his profile from that time up to date. He met Nikolas Asimos and took part in his first record "Xanapes" (Say it again) by singing two songs. Assimos became the second person after Loizos, who influenced him a lot with his peculiar personality. In 1984 with his record "Dieresi" (Division) his new sound was finally established. In 1987 he reconfirmed it in "Heretismata" (Greetings) including songs by Nikolas Asimos, Aphrodite Manou, and Christos Tolios and by the mid 1980s Vassilis Papakonstantinou was considered one of Greeces most popular concert performers. In April 1985, a 16,000 audience attended his first major personal concert at the Peace and Friendship Stadium and again in June 1988 at the Leoforos Alexandras Stadium on Alexandras Avenue. Vasilis, never received any support from the media; even though his era was eroting away as many suggested 8 years ago, however in the 19th festival of EDON (new democratic youth of CYPRUS or as many would suggest the Communist youth) Vasilis managed to attract a 20,000 tickets sold out audience, many managed to enter the concert by jumping over the walls and fences raising the sum of those who attended to around 23,000. Making it probably the biggest sold out concert ever made on the island. He united three generations of fans including a strong following of "educated" adolescent fans. At the end of the 1980s, he interpreted "difficult" songs with lyrics written by Kostas Tripolitis and music by Thanos Mikroutsikos. In between he sang "Chorevo" (I am Dancing) and in the new decade he sang for the second time after 1978 in "Stavros tou Notou" (Southern Cross) songs by Nikos Kavvadias and Thanos Mikroutsikos. Although his songs of the last years follow the sound of "popular" culture he has not hesitated to record LP albums on the verses of two of the most celebrated Greek poets. In 1984 he sang poetry by Kostas Karyotakis in a record named after the poet, and in 1993 "Fissai" (It is Blowing) had verses by Tassos Livaditis and music by Giorgos Tsegaris. He interpreted Nikolas Asimos again in 1992 in "Falimento tou Kosmou" (The end of the World) and in the last decade he made "Sfedona" (Sling). In 1995 he made "The Shikoni" (Impossible) cooperating with Alkis Alkeos, Christophoros Krokides, Vassilis Giannopoulos, Stamatis Mesimeris, Aphrodite Manou, Odysseas Ioannou and Minos Matsas. The last record that hit the market in April 1997 under the title "Pes mou ena Psemma gia na Apokimitho" (Tell me a Lie to Sleep), included songs of Nikolas Asimos, Apostolos Boulassikis (making his first appearance), Stamatis Messimeris, Giannis Ioannou, Vassilis Gianopoulos, Christophoros Krokides, as well as the song, "Malista Kyrie" (Yes Sir) by Giorgos Zampetas and Alekos Kagiantas.