Роберт Эрнест Харлан: «Грин Бэй Пэкерс» клубының тарихындағы тұлға

Кіріспе

Американдық футбол басшысы (1936 жылы туған)

Роберт Эрнест Харлан (9 қыркүйек 1936 жылы туған) – американдық бұрынғы футбол басшысы, 19 жыл бойы «Грин-Бэй Пэкерс» клубының президенті болды. Харлан сонымен қатар «Пэкерс» басқарма төрағасы және бас атқарушы директор лауазымдарын атқарды. Ол Маркетт университетінің түлегі, кейін алты жыл бойы спорт ақпарат директоры болып қызмет етті. Маркеттегі жұмысынан кейін Харлан бес жыл бойы «Сент-Луис Кардиналс» бейсбол командасында қоғамдық және қарым-қатынастар бөлімінде жұмыс істеді. 1971 жылы ол «Пэкерс» командасына бас менеджердің көмекшісі болып қабылданды. Келесі 18 жыл бойы Харлан 1988 жылы атқарушы вице-президент болып тағайындалғанға дейін «Пэкерс» бас кеңсесінде әртүрлі лауазымдарда жұмыс істеді. 1989 жылы Роберт Джей Паринс зейнетке шыққаннан кейін Харлан «Пэкерс» клубының тоғызыншы президенті болып сайланды және 2008 жылға дейін осы лауазымды иеленді. Харлан футболға басымдық берген алғашқы команда президенті болды; «Пэкерс» клубының барлық бұрынғы президенттері Висконсин штатының Грин-Бэй аймағындағы жергілікті қоғамдық қайраткерлер немесе бизнесмендер болған. Президенттік қызметі кезеңінде «Пэкерс» алаңда да, одан тыс жерлерде де көптеген жетістіктерге қол жеткізді. Харлан акция сатуды ұйымдастырды және «Лэмбо Филд» стадионының жаңарту жұмыстары үшін қаражат жинау мақсатында округтік салық енгізуді қолдады, «Лэмбо Филд» стадионының жанындағы жаңа жаттығу орталығы – Дон Хатсон орталығының құрылысын бақылады және барлық «Пэкерс» командасының үй ойындарын Грин-Бэйге қайтарды (1933 жылдан 1994 жылға дейін «Пэкерс» командасы үй ойындарын Грин-Бэй және Висконсин штатының Милуоки қалаларында өткізіп келген). Харлан Рон Вольфты команданың жаңа бас менеджері етіп тағайындады. Вольф квотербек Брет Фаврды трансферлеу және еркін агент Реджи Уайтқа қол қою арқасында «Пэкерс» командасының ойын деңгейін жаңа сапаға көтерді. Бұл жетістіктер «Пэкерс» командасының «Супер Боул XXXI» турнирін жеңіп алуымен аяқталды, бұл команданың «Супер Боул II» турнирінен бері алғашқы чемпиондығы болды. 2008 жылы Харлан президент және бас директор лауазымынан кетіп, оның орнына Марк Мерфи келді. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, ол әлі де «Пэкерс» директорлар кеңесінің құрамында және Төраға Эмеритус атағын иеленеді.

Robert Ernest Harlan (born September 9, 1936) is an American former football executive who served as the president of the Green Bay Packers for 19 years. Harlan also held the titles of chairman of the board and chief executive officer for the Packers. He was a graduate of Marquette University, where he later served as the Sports Information Director for six years. After his tenure at Marquette, Harlan worked for the St. Louis Cardinals baseball team for five years in community and public relations. In 1971, he was hired by the Packers as assistant general manager. For the next 18 years, Harlan worked in different positions in the front office for the Packers before being promoted to executive vice president in 1988. In 1989, after the retirement of Robert J. Parins, Harlan was elected as the Packers' ninth president, a position he held until 2008. Harlan became the first team president whose background was primarily in football; all previous presidents of the Packers were local civic leaders or businessmen in the Green Bay, Wisconsin area. During his tenure as president, the Packers achieved a number of successes both on and off the field. Harlan led a stock sale and advocated for a county sales tax to raise funds for renovations to Lambeau Field, oversaw the construction of the Don Hutson Center, a new training area next to Lambeau Field, and moved all Packers home games back to Green Bay (from 1933 to 1994, the Packers split their home games between Green Bay and Milwaukee, Wisconsin). On the field, Harlan hired Ron Wolf to be the team's new general manager. Wolf led a renaissance of the Packers' on field performance with an instrumental trade for quarterback Brett Favre and the signing of free agent Reggie White. These successes culminated in the Packers winning Super Bowl XXXI, the team's first championship since Super Bowl II. In 2008, Harlan resigned the position of president and CEO and was succeeded by Mark Murphy. As of 2023, he still sits on the Packers' board of directors and holds the title of Chairman Emeritus.

Ерте өмір

Боб Харлан 1936 жылдың 9 қыркүйегінде Айова штатының Де-Мойн қаласында дүниеге келген. Харланның әкесі, Сай Харлан, Брюс Мотор Фрейт Компаниясының президенті болған. Бала кезінде Харлан Грин-Бэй Пэкерске ерекше қызығушылық танытқан. 17 жасында ол туған қаласында өткен жасөспірімдер арасындағы гольф чемпионатын жеңіп алды. 1954 жылы Де-Мойндағы Доулинг католик орта мектебін бітірді, содан кейін 1958 жылы журналистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алған Маркетт университетінде оқыды. Шамамен 40 жыл өткен соң, ол Маркетт университетінен құрметті доктор дәрежесін де алды. Бітіргеннен кейін Харлан АҚШ армиясында алты ай қызмет өткерді.

Біріккен баспасөз

Колледжді бітіріп, әскерден қайтқаннан кейін Харлан спорт жазушысы болуды қалады. Ол қысқа мерзімге Милуокидегі United Press агенттігінде жұмыс істеді.

Маркет университеті

1959 жылы Харлан өзі бітірген Маркетт университетінің спорт ақпараты жөніндегі директоры қызметіне тағайындалды.

Грин-Бей Пэкерс

Харлан өзінің мансабын 1971 жылы «Грин-Бэй Пэкерс» командасында бас менеджердің көмекшісі болып бастады. Келесі 18 жылда ол үш рет жоғарылатылды: 1975 жылы корпоративтік бас менеджер, 1981 жылы президенттің көмекшісі, ал 1988 жылы – әкімшілік жөніндегі атқарушы вице-президент. Команда көптеген өтініштер алды және Том Олейничак (бұрынғы «Пэкерс» президенті Доминик Олейничак ұлы), Джерри Вайниси (бұрынғы «Пэкерс» скауты Джек Вайнисидің ағасы), Эрни Аккорси, Джим Шааф және Эдди Джонс сияқты көптеген үміткерлер анықталды. Харлан президенттік лауазымға тағайындалғанға дейін «Пэкерс» командасының көрсеткіші 106–152–8 болды. Жұмысқа келгеннен кейінгі бірнеше жылда ол директорлар кеңесінің атқару комитетін футболдық шешімдерге қатысудан шеттету туралы шешім қабылдады, олар бұрыннан осылай істеп келген. Оның орнына Харлан Рон Вольфті жалдап, оған футболдық шешімдерді толық басқару құқығын берді. Вольф алаңдағы табысқа әкелген бірқатар маңызды қадамдар жасады. Оларға бас жаттықтырушы Майк Холмгренды жалдау, Брет Фавр үшін «Атланта Фальконс» командасының бірінші раундтағы таңдау құқығын алмастыру және 1996 жылы қорғаныс шебінің ойыншысы Реджи Уайтты (кейіннен Атақ залына енген) трансферлеу кірді. Бұл қадамдардың нәтижесінде «Пэкерс» командасы Супер Боул XXXI жеңімпазы атанды, бұл 1967 жылдан бергі алғашқы чемпионат еді. Грин-Бэйге көшуі туралы ойларымен бөлісе отырып, Вольф Харлан оған толық бақылау бермегенде ол бұл жұмысты қабылдамайтынын айтты. Футболдық және бизнес шешімдерін бөлу туралы шешім «Пэкерс» командасын кәсіби спорттық франшизаны басқарудың кәсіби және заманауи деңгейіне көшіргені үшін де мойындалды. Бизнес тұрғысынан алғанда, Харлан «Пэкерс» ұйымында маңызды өзгерістер жасады. Ең маңызды шешімдердің бірі 1994 жылы «Пэкерс» командасы Милуокиде жылына бірнеше ойын өткізуді тоқтатып, Ламбо Филдке көшкен кезде болды. Алайда, 1990 жылдардың басында «Пэкерс» Милуокиде ойнаған сайын миллиондаған долларларға зиян шекті. Әрбір нарықтағы жанкүйерлерді тыныштандыру үшін «Пэкерс» Милуокидегі маусымдық билет иелеріне Ламбо Филдте жылына бірнеше ойынға орын беріп, маусымдық билеттерін сақтауға мүмкіндік беретін жаңа маусымдық билет жүйесін құрды. 1994 жылы Ламбо Филдтің жанында орналасқан Дон Хатсон орталығының құрылысы да аяқталды. Харланның басқару кезеңіндегі ең маңызды бизнес жақсарту Ламбо Филдтің жаңартылуы болды. Харлан жобаға қажетті 295 миллион доллар жинауға көмектесті. 1997 және 1998 жылдары 120 000 жаңа акция сатылып, 24 миллион доллардан астам қаражат жиналды, олардың барлығы Ламбо Филдтің болашақ жаңартылуына жұмсалды. Сонымен қатар, Харлан Браун округіндегі қалған қаражатты жинауға көмектесу үшін жаңа жарты центтік салық енгізуді қатты қолдады. Висконсин штатының заң шығарушы органы сайлаушыларға ұсынуға рұқсат берді, ал Браун округінің сайлаушылары 2000 жылдың қыркүйегінде бұл шараны мақұлдады. Харланның президенттік лауазымындағы соңғы жылдары «Пэкерс» командасының алаңдағы табысы жалғасты, команда оның соңғы жылында плей-оффқа терең жетті. Харлан 2000 жылы Рэй Роудстың орнына Майк Шерманды бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Бір жылдан кейін Рон Вольф зейнеткерлікке шықты және Харлан Шерманды бас менеджер және бас жаттықтырушы ретінде екі лауазымға тағайындады. Шерман кейбір табыстарға жетсе де, Харлан екі лауазымның бірігуі ақыр соңында сәтсіздікке ұшырағанын атап өтті. 2004 жылы Харлан Тед Томпсонды жаңа бас менеджер етіп тағайындады, ал Шерман бас жаттықтырушы лауазымында тағы бір маусым қалды, содан кейін Майк Маккарти бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Харлан жылдар бойы Джон Джонсты «Пэкерс» президенті лауазымына мүмкін үміткер ретінде қарастырды. Джонс ұйымның келесі президенті болып сайланды, бірақ 2007 жылдың мамырында ұйым оның белгісіз мерзімге демалысқа шығатынын жариялады. Бұл хабар Джонстың лауазымдық өкілеттігін бастауына бірнеше күн қалғанда айтылды. 2007 жылдың шілде айының соңында «Пэкерс» пен Джонс ресми түрде байланысты қысқартты, себебі денсаулық және өнімділік туралы алаңдаушылықтар себеп болды. «Пэкерс» президенті мен бас директорының жаңа іздеуі басталды, Харлан іздеу барысында бас директор лауазымын сақтап қалды, бірақ президент лауазымы ресми түрде бос қалды. 2007 жылдың 3 желтоқсанында «Грин-Бэй Пэкерс» Норт-Уэстерн университетінің жеңіл атлетика директоры және «Вашингтон Редскинс» футбол командасының бұрынғы ойыншысы Марк Мерфиді 2008 жылдың 28 қаңтарынан бастап жаңа президенті және бас директоры етіп тағайындады. Харлан президенттік мәртебеге ие болды және 2023 жылдан бастап әлі де «Пэкерс» командасының директоры ретінде директорлар кеңесінде отыр. Харланның президенттік кезеңінде «Пэкерс» командасының көрсеткіші 181–123 болды, бұл сол кезеңде «Питтсбург Стиллерс» және «Денвер Бронкос» командаларынан кейін ең жақсы көрсеткіш еді. Харланның немересі, Кевин арқылы Оливия Харлан да спорт комментаторы болып жұмыс істейді. 2003 жылы Харлан мойны мен иығында меланомаға шалдықты, ол сәтті хирургиялық жолмен алынып тасталды. Оның диагнозы және одан кейінгі емделуі оны және оның әйелін сақтандырусыз қатерлі ісікпен ауырған науқастарға емделуге қажетті қосымша шығыстарды (мысалы, жанармай, тұру және бала күтімі) қаржыландыруға арналған Мадлен және Роберт Харлан гуманитарлық қорын құруға шабыс тартты. Харлан және оның әйелі, тіркелген медбике болып жұмыс істеген, Грин-Бэй аймағындағы ауруханалардың әртүрлі кеңестері мен комиссияларында қызмет етті, «Грин-Бэй Либертас» емдеу орталығын (балалардың есірткі және алкогольге тәуелділігімен күресетін орталық) қолдады және Висконсин штатының Дор округіндегі «Балалар мен қыздар клубының» жұмысына белсенді қатысты. Харлан өмірінің көп бөлігінде жақын жерде гольф ойнады, бірақ меланомаға емделгеннен кейін ол оны көптеген жылдар бойы тастап кетті.

Harlan started his career with the Green Bay Packers in 1971 as an assistant general manager. Over the next 18 years he was promoted three times, first as corporate general manager in 1975, then as assistant to the president in 1981, and finally as executive vice president of administration in 1988. The team received numerous applications and many names were identified as contenders, including Tom Olejniczak (the son of former Packers president Dominic Olejniczak), Jerry Vainisi (brother of former Packers scout Jack Vainisi), Ernie Accorsi, Jim Schaaf and Eddie Jones. The Packers record during Harlan's time prior to his tenure as president was 106–152–8. A few years into the job, he made the decision to remove the executive committee of the board of directors from taking part in football decisions, which they historically had done. Instead, Harlan hired Ron Wolf and gave him full control over all football decisions. Wolf would go on to make a number of key moves that led to increased success on the field. This included hiring head coach Mike Holmgren, trading a first round draft pick to the Atlanta Falcons for quarterback Brett Favre, and making one of the first major free agency signings in 1996 by bringing in defensive end Reggie White (who would also go on to be inducted into the Hall of Fame). These moves culminated in the Packers winning Super Bowl XXXI, their first championship since 1967. In reflecting on his move to Green Bay, Wolf noted that he would not have taken the job without Harlan giving him full control. This decision to split up football and business decisions has also been recognized as moving the Packers into a more professional and modern administration of a professional sports franchise. From a business perspective, Harlan oversaw significant changes to the Packers organization. One of the biggest decisions occurred in 1994, when the Packers stopped playing a few games a year in Milwaukee. However, by the early 1990s, the Packers were losing millions of dollars each year by playing in Milwaukee. In order to pacify fans in each market, the Packers created a new season ticket structure that allowed season ticket holders in Milwaukee to retain their season tickets by giving them seats for a few games a year in Lambeau Field. 1994 also saw the completion of the Don Hutson Center, a state of the art indoor practice facility adjacent to Lambeau Field. The largest business improvement of Harlan's tenure was the renovation of Lambeau Field. Harlan was instrumental in helping to raise the necessary $295 million dollars for the project. In 1997 and 1998, 120,000 new shares of stock were sold raising over $24 million, all of which was going towards the future renovation of Lambeau Field. Additionally, Harlan strongly advocated for the authorization of a new half cent sales tax for Brown County to help raise the remaining funds. Authorization to go to the voters was approved by the Wisconsin legislature and then Brown County voters approved the measure in September 2000. Harlan's later years of his presidency saw the continued on field success of the Packers, with the Packers making a deep playoff run in his last year. Harlan hired Mike Sherman to succeed Ray Rhodes as head coach in 2000. A year later, Ron Wolf retired and Harlan named Sherman to a dual role as the general manager and head coach. Although Sherman saw some on field success, Harlan noted that the combination of the two roles was ultimately a failure. Harlan hired Ted Thompson in 2004 as the new general manager, with Sherman staying on as head coach for one more season, after which Mike McCarthy was hired as head coach. For years, Harlan identified John Jones as a possible successor to the Packers presidency. Jones was elected as the next president of the organization, but in May 2007, the organization announced that he would take an indefinite leave of absence. The announcement was made just days before Jones was set to begin his tenure. In late July 2007, the Packers and Jones officially cut ties, with health reasons and concerns about performance cited as the reasons. A new search for the Packers President and CEO commenced, with Harlan retaining his position as CEO throughout the search, although the president position officially remained vacant. On December 3, 2007, the Green Bay Packers announced Mark Murphy, the Northwestern University Athletics Director and a former football player for the Washington Redskins, as its new president and CEO effective January 28, 2008. Harlan was named as Chairman Emeritus and as of 2023 still sits on the Packers board of directors as a Director Emeritus. During Harlan's presidency, the Packers record was 181–123, which was better than every other team during that period except the Pittsburgh Steelers and Denver Broncos. Harlan's granddaughter through Kevin, Olivia Harlan, is also a sports announcer. In 2003, Harlan was diagnosed with melanoma on his neck and shoulder, which was successfully removed by surgery. His diagnosis and subsequent treatment inspired him and his wife to create the Madeline and Robert Harlan Humanitarian Fund, which provides funding for cancer patients without insurance to cover ancillary costs to their treatment, such as gas, lodging, and babysitters. Harlan and his wife, who worked as a registered nurse, served on various boards and commissions for Green Bay area hospitals, supported the Green Bay Libertas Treatment Center (a children's drug and alcohol abuse center) and remained active in the Boys & Girls Club of Door County, Wisconsin. Harlan was an avid golfer for much of his life, although after his treatment for melanoma he mostly abandoned it.

Мұра

Харланның Грин-Бэй Пэкерс ұйымына тигізген әсері зор болды. Оның қызмет ету кезеңінде команданың алаңдағы көрсеткіштері айтарлықтай жақсарды және команданың институционалдық және қаржылық тұрақтылығы нығайтылды. Харлан Рон Вольф және Тед Томпсон сияқты маңызды мамандарды жұмысқа тартады және оларға өз жұмыстарын табысты атқару үшін қажетті өкілеттік пен тәуелсіздік берді. Харланның Лэмбоу стадионының жаңартылуы мен кеңейтілуін қолдауы, сондай-ақ 2000 жылғы Браун округінің референдумы және 1997-1998 жылдардағы акция сату арқылы қажетті қаржыландыруды қамтамасыз етуі Пэкерстің қазіргі заманғы НФЛ-де қаржылық бәсекеге қабілетті және табысты ұйым болу мүмкіндігін арттырудағы маңызды қадамдар болып табылды. Бір жыл өткен соң, 2004 жылы ол Грин-Бэй Пэкерс Даңқ залына, ал 2008 жылы Висконсин Спорт Даңқ залына енгізілді. Сонымен қатар, 2008 жылы Висконсин Тарихи Қоғамынан спорттағы ерекше еңбегі үшін Винсент Ломбарди сыйлығымен марапатталды. Екі жылдан кейін, 2010 жылы Висконсин Бизнес Даңқ залына сайланды. 2019 жылы Грин-Бэй Пэкерс Даңқ залы Боб Харлан Көшбасшылық сыйлығын құрды, ол «Пэкерстермен байланысы немесе одан кейінгі карьерасы кезінде міндеттінен асып түсетін ерекше көшбасшылық қасиеттері» үшін жыл сайын табысталады.