Керлі Лэмбо: Американ футбол тарихындағы тұлға

Кіріспе

Американдық футболшы, жаттықтырушы және басшы (1898–1965)

Эрл Луис "Керли" Ламбо (9 сәуір, 1898 – 1 маусым, 1965) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) американдық кәсіби футболшысы және жаттықтырушысы. Ламбо, өзінің досы және Грин-Бей, Висконсин штатының тумасы Джордж Уитни Калхунмен бірге 1919 жылы «Грин-Бей Пэкерс» командасын құрды. Команданың алғашқы жылында ол команда капитаны болды, ал 1920 жылы ойыншы-жаттықтырушы болып қаңтарды. Ойыншы ретінде Ламбо жартылай қорғаушы позициясында ойнады, ол NFL-дің алғашқы жылдарындағы басты позиция еді. Ол команданың негізгі жүгірушісі және пас берушісі болды, 77 ойында 35 тачдаун (8-і жүгіру арқылы, 3-і қабылдау арқылы және 24-і пас беру арқылы) жасады. Ол 1929 жылы ойыншы ретінде өзінің жалғыз NFL чемпионатында жеңіске жетті. 1920 жылдан 1949 жылға дейін Ламбо «Пэкерс» командасының бас жаттықтырушысы және бас менеджері болды, команданың күнделікті жұмысын толық бақылады. Ол командасын 200-ден астам жеңіске және алты NFL чемпионатына, соның ішінде 1929 жылдан 1931 жылға дейін үш рет қатарынан жеңіске жеткізді. Ол «Чикаго Беарс» командасының ойыншысы Джордж Халас және «Нью-Ингленд Пэтриотс» командасының жаттықтырушысы Билл Беличикпен бірдей, жаттықтырушы ретінде ең көп NFL чемпионаттарын жеңген рекордты бөліседі. Ламбо сонымен қатар Профутбол Даңқы залына енген сегіз ойыншыны жаттықтырды. Арни Хербер және Дон Хатсон сияқты ойыншылары бар оның командалары футболдағы пас беру ойынына революция жасады. «Пэкерс» директорлар кеңесімен туындаған даудан кейін Ламбо «Пэкерс» командасын тастап, «Чикаго Кардиналс» және «Вашингтон Редскинс» командаларын жаттықтырды, әрқайсысы екі маусым бойы, содан кейін 1953 жылы зейнетке шықты. Ламбоның жетістіктері кеңінен танылды және құрметтелді. Ол NFL 1920-ші жылдардың үздік командасына лиганың алғашқы онжылдықтағы ең үздік жартылай қорғаушылардың бірі ретінде енгізілді. Ол 1963 жылы Профутбол Даңқы залына және 1970 жылы «Грин-Бей Пэкерс» Даңқы залына команданың негізін қалаушысы, ойыншысы және жаттықтырушысы ретіндегі рөлі үшін енгізілді. 1965 жылы қайтыс болғаннан кейін екі ай өткен соң, қазірге дейін қолданылып келе жатқан «Пэкерс» үй стадионы оның құрметіне «Ламбо Филд» деп аталды.

Earl Louis "Curly" Lambeau (April 9, 1898 – June 1, 1965) was an American professional football player and coach in the National Football League (NFL). Lambeau, along with his friend and fellow Green Bay, Wisconsin, native George Whitney Calhoun, founded the Green Bay Packers in 1919. He served as team captain in the team's first year before becoming player coach in 1920. As a player, Lambeau lined up as a halfback, which in the early years of the NFL was the premier position. He was the team's primary runner and passer, accounting for 35 touchdowns (eight as a rusher, three as a receiver, and 24 as a passer) in 77 games. He won his only NFL championship as a player in 1929. From 1920 to 1949, Lambeau was the head coach and general manager of the Packers, with near total control over the team's day to day operations. He led his team to over 200 wins and six NFL championships, including three straight from 1929 to 1931. He is tied with rival George Halas of the Chicago Bears and Bill Belichick of the New England Patriots of having the most NFL championships by a coach. Lambeau also coached eight players who went on to be elected into the Pro Football Hall of Fame. With players such as quarterback Arnie Herber and split end Don Hutson, his teams revolutionized the use of the passing game in football. After a falling out with the Packers Board of Directors, Lambeau left the Packers to coach the Chicago Cardinals and Washington Redskins, each for two seasons, before retiring in 1953. For his accomplishments, Lambeau has been widely recognized and honored. He was named to the NFL 1920s All Decade Team as one of the top halfbacks in the league's first decade of existence. He was an inaugural inductee to the Pro Football Hall of Fame in 1963 and the Green Bay Packers Hall of Fame in 1970 in recognition for his role as founder, player, and coach of the Packers. Two months after his death in 1965, the Packers home stadium, which is still in use today, was renamed Lambeau Field in his honor.

Ерте өмір және білім

Керли Ламбо 1898 жылдың 9 сәуірінде Висконсин штатының Грин-Бэй қаласында бельгиялық тегінен шыққан Марселин Ламбо мен Мэри Латурдың отбасында дүниеге келді. Ламбо Грин-Бэйдің шығыс орта мектебінде оқыды, онда ол ерекше спортшы ретінде көзге түсті. Ол жоғары мектептің барлық төрт жылында футбол командасында ойнады және 1917 жылы аға сыныпта капитан болып тағайындалды. Грин-Бэй Пресс-Газетт газетінің спорт жазушысы Джордж Уитни Калхун 1917 жылдың қыркүйегінде Ламбоның Висконсин университетінің бірінші курс студенттерінің футбол командасына "жоғары мектептен шыққан ең жақсы футболшылардың бірі" ретінде іріктеліп жатқанын атап өтті. Бірақ Ламбо Висконсин университетіне түспеді. Жоғары мектепті бітіргеннен кейін ол әкесімен бірге құрылыс бизнесінде жұмыс істеді және түрлі жергілікті футбол командаларында ойнады. 1918 жылы Ламбо Нотр-Дам университетіне қабылданды және легендарлы жаттықтырушы Кнут Рокнедің командасында ойнады, соның арқасында Нотр-Дам Айриш футбол командасының негізгі құрамына ілікті. Дегенмен, ауыр тонзиллит салдарынан 1919 жылғы көктемгі семестрді қатыстыра алмады. Ол Нотр-Дамға қайта оралмады. Тонзиллиттен ұзақ емделгеннен кейін Ламбо Индиан қаптама компаниясында айына 250 доллар жалақымен жұк тасушы болып жұмыс істеді.

Грин-Бэй Пэкерс құрамасының құрылуы

Лэмбоу мен Джордж Уитни Калхун 1919 жылғы 11 тамызда «Грин-Бэй Пэкерс» командасын құрды, олар киім-кешекке 500 доллар жұмсады. Сол күзде құрылтайшылар команданы жаттықтырушы етіп бұрынғы «Грин-Бэй-Вест» орта мектебінің жаттықтырушысы Уиллард «Биг Билл» Райанды шақырды. Команданың атын, айтуынша, Керлидің сүйіктісі Агнес Эйлвард ойыннан кейін ұсынған. Керли команданы «Грин-Бэй Индианс» деп атағысы келді, бұл команда үшін «Индиан Пэкинг» компаниясы киім-кешек сатып алғанын құрметтеу мақсатында болды. Сонда Агнес тікелей айтты: «Ойбай, Керли, неге оларды жай ғана «Грин-Бэй Пэкерс» деп атамассың?!». Команданың атау құқығы «Acme Packing Company» компаниясына сатылды, бірақ команда «Пэкерс» деген атауын сақтап қалды. «Пэкерс» бастапқыда Висконсин және Мичиганның Жоғарғы түбегіндегі командалармен өнер көрсетті. Алайда, 1919 және 1920 жылдардағы команданың жетістігі 1921 жылы Америка кәсіби футбол қауымдастығына (қазір Ұлттық футбол лигасы деп аталады) қосылуына себеп болды. Ол 1929 жылы ойыншы-жаттықтырушы ретінде жалғыз НФЛ чемпионатын жеңіп алды және маусым соңында ойыншылық карьерасын аяқтады.

Жаттықтырушылық мансап

Ламбо өзінің 33 жылдық мансабында NFL-дің үш командасын жаттықтырды: «Грин-Бэй Пакерс», «Чикаго Кардиналс» және «Вашингтон Редскинс». Ол жаттықтырушылық мансабын 229–134–22 (0.631) жалпы көрсеткішпен аяқтады.

Грин-Бей Пэкерс

Райан тек бір маусымнан кейін «Пэкерс» командасынан кетіп, Лэмбо ойыншы-бапкер болды. Дегенмен, команданың алғашқы маусымында Лэмбо команда капитаны ретінде қазіргі заманғы бас бапкерге тән көптеген міндеттерді атқарды. Профессионалдық футболдың алғашқы күндері бас бапкерге ойын барысында ойыншылармен сөйлесуге рұқсат болмады. Сондықтан Лэмбо ойын кезінде, оның ішінде ойынды жоспарлау кезінде команданың алаңдағы жетекшісі болды. Ол сонымен қатар ойыншыларды таңдау және жаттығуларды өткізуге жауапты болды. Осы себептерге байланысты «Пэкерс» Лэмбоны команданың алғашқы бас бапкері деп санайды. 1921 жылы ол команданы бір жылдық Америка кәсіби футбол қауымдастығына бастап кетті, ол 1922 жылы NFL болып қайта аталды. 1929 жылы ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін, ол 1949 жылға дейін бас бапкер және бас менеджер қызметтерін атқарды. Осы уақыт аралығында ол команданың күнделікті жұмысын толық бақылап, «Пэкерс» командасын иелерлердің кеңесінде өкілдік етті. NFL-ге қосылмас бұрын «Пэкерс» 1919 және 1920 жылдары жалпы есеп бойынша 19–2–1 көрсеткішін тіркеді. Сонымен қатар, Хатсонның 1945 жылы зейнеткерлікке шығуынан кейін «Пэкерс» алаңда көріне бастады. Дегенмен, «Пэкерс» 1948 жылға дейін бәсекеге қабілетті болды, ол кезде олар 1933 жылдан бері алғашқы жеңіліс маусымын және франшиза тарихындағы екінші жеңіліс маусымын бастан кешірді. 1949 жылы «Пэкерс» тек екі ойын жеңіп, сол кездегі ең нашар маусымын өткізді. Бұл, кем дегенде, Лэмбоның Саут-Бендте қысқа уақыт бойы үйренген «Нотр-Дам қорабынан» бас тартуына байланысты болды; «Пэкерс» көптеген командалар Т формациясын қолданғаннан кейін де ұзақ уақыт бойы бір қанаттың осы түрін қолдана берді. Оның сүйікті «Роквуд Лоджы» өртеніп, жеті күннен кейін, өрт қасақана болған деп болжалды, бірақ электр сымдарының ақаулығынан туындады. Сақтандыру ақшасы «Пэкерс» командасының қаржылық қиындықтарын бірден шешіп, олардың Грин-Бейде қалуын қамтамасыз етті. Ол 1947 жылы «Пэкерс» командасының жеңімпазы болған «Миллион долларлық бекфилдтің» мүшесі Пол Кристманды Джим Хардиді үлкен шабуылға итермелеу мақсатымен ауыстырды. Филадельфияға қарсы алғашқы ойында ол 8 рет допты ұстап алды, бұл рекордты көрсеткіш. 1950 жылы «Кардиналс» командасы 5–7 есебімен аяқтады, бұл алдыңғы маусымдағы көрсеткішін жақсарта алмады және плей-оффқа қатыса алмады. 1951 жылғы маусым Лэмбо мен «Кардиналс» үшін одан да нашар болды; команда маусымды 3–9 есебімен аяқтады және тағы да плей-оффқа қатыса алмады. Ол оныншы ойыннан кейін «Ешбір адам, егер ол үнемі кеңсе басшыларының күмәніне ұшыраса, қанағаттанарлық жұмыс істей алмайды» деген мәлімдеме жасап, қызметтен кетті, ал «Кардиналс» басшылығы Лэмбоны жаттықтырушылар мен ойыншылардың сенімін жоғалтқаны үшін айыптады.

Ryan left the Packers after only one season, and Lambeau became player coach. However, during the team's first season, Lambeau, as team captain, handled many of the duties associated with a head coach in modern times. In the early days of pro football, the head coach was not allowed to talk to the players during the game. Thus, Lambeau was the team's on field leader during games, including play calling. He was also responsible for signing players and running practices. For these reasons, the Packers recognize Lambeau as the team's first head coach. In 1921, he led the team into the one year old American Professional Football Association, which became the NFL in 1922. After retiring as a player in 1929, he remained as head coach and general manager until 1949. For the better part of that time, he had near complete control over the team's day to day operations and represented the Packers at owners' meetings. Before joining the NFL, the Packers achieved an overall 19–2–1 record in 1919 and 1920. At the same time, the Packers began noticeably slipping on the field after Hutson's retirement in 1945. Still, the Packers remained competitive until 1948, when they suffered their first losing season since 1933, and only the second losing season in franchise history. The bottom fell out in 1949, when the Packers won only two games, at the time, their worst season ever. This was at least in part due to Lambeau's refusal to abandon the Notre Dame Box that he had learned during his brief time in South Bend; the Packers continued to run this variation of the single wing long after most teams began running the T formation. seven days after his beloved Rockwood Lodge burned down in a fire that was presumed to be intentional, but had been caused by faulty electrical wiring. The insurance money relieved the Packers' financial woes at one stroke, and ensured they would stay in Green Bay. He traded Paul Christman, part of the "Million Dollar Backfield" that had won the 1947 title to the Green Bay Packers in favor of trying to push Jim Hardy for a greater passing attack. He proceeded to throw eight interceptions in his first game versus Philadelphia, a record. In 1950 season, the Cardinals ended the season 5–7, failing to improve upon its record in the previous season and missing out on the postseason. The 1951 season went even worse for Lambeau and the Cardinals; the team ended the season 3–9 and again failed to reach the postseason. He resigned after the tenth game while stating that “No man can do a satisfactory job if he constantly is harassed by front office second guessing", while the Cardinals management publicly accused Lambeau of losing the trust of his coaches and players.

Вашингтон Редскинз

Ламбо 1952 және 1953 жылдары «Вашингтон Редскинс» командасын жаттықтырды. 1954 жылдың тамызында Ламбо Сакраменто қаласындағы «Сенатор» қонақ үйінің фойесінде «Редскинс» командасының иесі Джордж Престон Маршаллмен қатысты дауға түсті, содан кейін Маршалл Ламбоны күрт жұмыстан шығарды.

Жеке өмір

Ламбо үш рет үйленген: алғаш 1919 жылдан 1934 жылға дейін Маргарит Ван Кесселмен, одан ажырасып, бір ұлы болған. Оның екінші әйелі, Сьюзан Джонсон, бұрынғы Калифорния штатының сұлулығы болды, олар 1935 жылдан 1940 жылға дейін үйленген. 1945 жылы Грейс Гарландқа үйленді және 1955 жылы ажырасты. «Пакерс» командасының ойыншы-жаттықтырушысы болған Ламбо 1919 жылдан 1921 жылға дейін өзі бітірген Грин-Бэй Шығыс орта мектебінің футбол командасын жаттықтырып, 14 жеңіс, 4 тең және 3 жеңіліс нәтижесін көрсетті. Сүйіктісі Мэри Джейн Ван Дюизе дайын болуын күтіп тұрғанда, жаңа қызыл «Кадиллак» кабриолетінен шығып, оның әкесіне шөп шабуға көмектесіп, содан кейін құлап кетті. Мэри Джейн «Грин-Бэй Пэкерс» командасының чемпионы майоретшісі және «Пэкер Алтын Қызы» болған.

Мұра

Керли Ламбо Грин-Бейде кәсіби футболды қалыптастыруда шешуші рөл атқарды. Негіздеуші Джордж Уитни Калхун және "Аштық Бестік" көмегімен Ламбо НФЛ-ді Грин-Бейде сақтап қалуға және "Пакерс" командасының бірнеше рет банкротқа ұшырауына жол бермеуге көмектесті. Ламбоның "Пакерс" командасына тигізген әсері, команданың қазіргі үй стадионына оның атын беруіне әкелді – Ламбо Филд. 1957 жылы екінші қалалық стадион ретінде ашылған бұл арена алғашқы сегіз жыл бойы "Жаңа" қалалық стадион деп аталды. Оның қазасынан кейін екі ай өткен соң, 1965 жылғы "Грин-Бэй Пакерс" маусымы алдында стадион Ламбо Филд деп қайта аталды, оның негіздеуші, ойыншы және жаттықтырушы ретіндегі еңбегін құрметтеу мақсатында. Ламбо Филд осыншалықты танымал аренаға айналғандықтан, "Грин-Бэй Пакерс" және айналасындағы қоғам жаңа стадион салудың орнына, оны жаңартуды жалғастырып келеді. Осының нәтижесінде Ламбо Филд үздіксіз жұмыс істеп тұрған ең көне НФЛ стадионы атанды. Ламбоның есімі стадионмен тығыз байланысқандықтан, "Пакерс" стадионның атау құқығын сатпай, әртүрлі кіреберіс қақпаларына атау құқығын сатуды жөн көрді. 2003 жылғы жөндеу жұмыстары кезінде "Пакерс" командасы жаңа Атриумдың алдына Ламбоның 4 метрлік мүсінін орнатты. Грин-Бэйдің "Пакерленд" индустриалды паркіндегі Ламбо көшесі де оның құрметіне аталған. Ойыншы және жаттықтырушы ретінде Ламбо күнделікті жаттығуларды енгізгенімен, НФЛ-де алғашқы пас беруді, пас схемаларын жасауды және командаларды сыртқы ойындарға ұшаруды ұйымдастырған. Ол үш маусым (1922–1924) бойы екінші команданың үздік ойыншысы атанды және 1920-ші жылдардың НФЛ үздік командасы тізіміне енді. Соңғы ойыншы-жаттықтырушылардың бірі ретінде ол "Пакерс" командасын 200-ден астам жеңіске жеткізді, алты НФЛ чемпионатын жеңіп алды және "Пакерс" сапында болашақ Профутбол Даңқы залына енген сегіз ойыншыға жаттықтырушылық жасады. Ол НФЛ командасын үш рет қатарынан НФЛ чемпионатына (1929–1931) жетелеген алғашқы жаттықтырушы болды, бұл көрсеткішті тек "Пакерс" командасының жаттықтырушысы Винс Ломбарди (1965–1967) ғана қайталаған. Футбол және спортқа қосқан үлесі үшін Ламбо көптеген ұйымдар тарапынан құрметке ие болды. 1961 жылы ол Висконсин спорттық Даңқы залына сайланды. 1963 жылы ол Профутбол Даңқы залының және 1970 жылы "Грин-Бэй Пакерс" Даңқы залының алғашқы қатарына енді.

Curly Lambeau was pivotal in establishing professional football in Green Bay. With help from co founder George Whitney Calhoun and The Hungry Five, Lambeau helped keep the NFL in Green Bay and prevented the Packers from going bankrupt on multiple occasions. Lambeau's impact on the Packers led to the team naming their current home stadium after him, Lambeau Field. The venue opened in 1957 as the second City Stadium and was informally called "New" City Stadium for its first eight years. Just two months after his death, the stadium was renamed Lambeau Field prior to the 1965 Green Bay Packers season to honor his contributions as founder, player, and coach. Lambeau Field has become such an iconic facility that the Green Bay Packers and surrounding community have continued to remodel the stadium, instead of building a new one. This has made Lambeau Field the oldest continually operating NFL stadium. The name Lambeau is so strongly tied to the stadium, that the Packers have not sold naming rights to the stadium, instead choosing to sell naming rights to the various entrance gates. During the 2003 renovation, the Packers erected a 14 feet (4 m) statue of Lambeau in front of the new Atrium entrance. Lambeau Street, in Green Bay's Packerland Industrial Park, is also named in his honor. As a player and coach, Lambeau is credited with pioneering daily practices, the forward pass in the NFL, implementing pass patterns, and having teams fly to road games. He was a second team All Pro for three seasons (1922–1924) and was named to the NFL 1920s All Decade Team. As one of the last player coaches, he also led the Packers to over 200 wins, won six NFL Championships, and coached eight future Pro Football Hall of Fame players on the Packers. He became the first coach to lead an NFL team to three consecutive NFL Championships (1929–31), a feat that has only been matched once by Packers coach Vince Lombardi (1965–67). For his contributions to football and athletics, Lambeau has been honored by multiple organizations. In 1961 he was elected to the Wisconsin Athletic Hall of Fame. He was part of the inaugural class of Pro Football Hall of Fame in 1963, and the inaugural class of the Green Bay Packers Hall of Fame in 1970.

Бас бапкерлік рекорд

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең Жеңіс % Орын Жеңіс Жеңіліс Жеңіс % Нәтиже GB1921 3 2 1 .600 НФЛ-де 6-шы – – – –GB1922 4 3 3 .571 НФЛ-де 7-ші – – – –GB1923 7 2 1 .778 НФЛ-де 3-ші – – – –GB1924 7 4 0 .636 НФЛ-де 6-шы – – – –GB1925 8 5 0 .615 НФЛ-де 9-шы – – – –GB1926 7 3 3 .700 НФЛ-де 5-ші – – – –GB1927 7 2 1 .778 НФЛ-де 2-ші – – – –GB1928 6 4 3 .600 НФЛ-де 4-ші – – – –GB1929 12 0 1 1.000 НФЛ-де 1-ші – – – НФЛ чемпиондарыGB1930 10 3 1 .769 НФЛ-де 1-ші – – – НФЛ чемпиондарыGB1931 12 2 0 .857 НФЛ-де 1-ші – – – НФЛ чемпиондарыGB1932 10 3 1 .769 НФЛ-де 2-ші – – – –GB1933 5 7 1 .417 Батыс дивизионында 3-ші – – – –GB1934 7 6 0 .538 Батыс дивизионында 3-ші – – – –GB1935 8 4 0 .667 Батыс дивизионында 2-ші – – – –GB1936 10 1 1 .909 Батыс дивизионында 1-ші 1 0 1.000 1936 жылғы НФЛ чемпионатында Бостон Редскинс командасын жеңді. GB1937 7 4 0 .636 Батыс дивизионында 2-ші – – – –GB1938 8 3 0 .727 Батыс дивизионында 1-ші 0 1 .000 1938 жылғы НФЛ чемпионатында Нью-Йорк Джайентс командасына ұтылды. GB1939 9 2 0 .818 Батыс дивизионында 1-ші 1 0 1.000 1939 жылғы НФЛ чемпионатында Нью-Йорк Джайентс командасын жеңді. GB1940 6 4 1 .600 Батыс дивизионында 2-ші – – – –GB1941 10 1 0 .919 Батыс дивизионында 1-ші (тең) 0 1 – Батыс конференциясы плей-офф ойынында Чикаго Беарс командасына ұтылды. GB1942 8 2 1 .800 Батыс дивизионында 2-ші – – – –GB1943 7 2 1 .778 Батыс дивизионында 2-ші – – – –GB1944 8 2 0 .800 Батыс дивизионында 1-ші 1 0 1.000 1944 жылғы НФЛ чемпионатында Нью-Йорк Джайентс командасын жеңді. GB1945 6 4 0 .600 Батыс дивизионында 3-ші – – – –GB1946 6 5 0 .545 Батыс дивизионында 3-ші – – – –GB1947 6 5 1 .545 Батыс дивизионында 3-ші – – – –GB1948 3 9 0 .250 Батыс дивизионында 4-ші – – – –GB1949 2 10 0 .167 Батыс дивизионында 5-ші – – – –GB Жалпы саны 209 104 21 .631 32 .600 CHI1950 5 7 0 .417 Американдық конференцияда 5-ші – – – –CHI1951 2 8 0 .200 Американдық конференцияда 5-ші – – – –CHI Жалпы саны 7 15 .318 – – – WAS1952 4 8 0 .333 Американдық конференцияда 5-ші – – – –WAS1953 6 5 1 .545 Американдық конференцияда 3-ші – – – –WAS Жалпы саны 10 13 .435 – – – Жалпы саны 226 132 .631 32 .600
1919 мен 1925 жылдар арасында НФЛ емес командаларға қарсы көрсеткен нәтижесі 26–2–2.

Team Year Regular season PostseasonWonLostTiesWin %Finish Won Lost Win % ResultGB1921 3 2 1 .600 6th in NFL – – – –GB1922 4 3 3 .571 7th in NFL – – – –GB1923 7 2 1 .778 3rd in NFL – – – –GB1924 7 4 0 .636 6th in NFL – – – –GB1925 8 5 0 .615 9th in NFL – – – –GB1926 7 3 3 .700 5th in NFL – – – –GB1927 7 2 1 .778 2nd in NFL – – – –GB1928 6 4 3 .600 4th in NFL – – – –GB1929 12 0 1 1.000 1st in NFL – – – NFL ChampionsGB1930 10 3 1 .769 1st in NFL – – – NFL ChampionsGB1931 12 2 0 .857 1st in NFL – – – NFL ChampionsGB1932 10 3 1 .769 2nd in NFL – – – –GB1933 5 7 1 .417 3rd in Western Division – – – –GB1934 7 6 0 .538 3rd in Western Division – – – –GB1935 8 4 0 .667 2nd in Western Division – – – –GB1936 10 1 1 .909 1st in Western Division 1 0 1.000 Defeated the Boston Redskins in 1936 NFL Championship. GB1937 7 4 0 .636 2nd in Western Division – – – –GB1938 8 3 0 .727 1st in Western Division 0 1 .000 Lost to the New York Giants in 1938 NFL Championship. GB1939 9 2 0 .818 1st in Western Division 1 0 1.000 Defeated the New York Giants in 1939 NFL Championship. GB1940 6 4 1 .600 2nd in Western Division – – – –GB1941 10 1 0 .919 T 1st in Western Division 0 1 – Lost to the Chicago Bears in Western Conference playoff game. GB1942 8 2 1 .800 2nd in Western Division – – – –GB1943 7 2 1 .778 2nd in Western Division – – – –GB1944 8 2 0 .800 1st in Western Division 1 0 1.000 Defeated the New York Giants in 1944 NFL Championship. GB1945 6 4 0 .600 3rd in Western Division – – – –GB1946 6 5 0 .545 3rd in Western Division – – – –GB1947 6 5 1 .545 3rd in Western Division – – – –GB1948 3 9 0 .250 4th in Western Division – – – –GB1949 2 10 0 .167 5th in Western Division – – – –GB Total20910421.63132.600CHI1950 5 7 0 .417 5th in American Conference – – – –CHI1951 2 8 0 .200 5th in American Conference – – – –CHI Total7150.318 – – – WAS1952 4 8 0 .333 5th in American Conference – – – –WAS1953 6 5 1 .545 3rd in American Conference – – – –WAS Total10131.435 – – – Total22613222.63132.600
His record against non NFL teams between 1919 and 1925 was 26–2–2.