Кіріспе

Людвиг Фахренкрог (20 қазан 1867 – 27 қазан 1952) – неміс суретшісі, иллюстратор, мүсінші және жазушы. Ол 1867 жылы Пруссияның Рендсбург қаласында дүниеге келген. Ол өнермен жас кезінде айналыса бастады және 1913 жылы профессор болып тағайындалғанға дейін Берлин Корольдік өнер академиясында оқыды. 1898 жылдан 1931 жылға дейін Бремендегі өнер және қолөнер мектебінде сабақ берді. Сонымен қатар, ол ХХ ғасырдың басында бірнеше заманауи жаңа діни топтарды құруға қатысты, бұл оның ізбасарлары "германдық діни қауымдастық" деп атаған қозғалыстың бір бөлігі болды.

Көркемдік әсерлері

Фахренкрог классикалық дәстүрде оқытылып, сәтті суретшілік карьерасын құрды. 1913 жылы өнер профессоры болды, ал кейін 1925 жылы Дакота университетінде қонақ профессор ретінде тағайындалды. 1928 жылы Мюнхендегі Үлкен сарай көрмесінде бірінші жүлде алды. Дегенмен, оның стилі классикалық дәстүрге қарағанда модерн мен символизмнің ықпалына көбірек тәуелді. Маркус Вольф Фахренкрогтың туындылары туралы мақаласында "оның өнердің діни мәні мен миссиясына берілгендігін" атап көрсетеді. Бұл "діни миссия" – христиандыққа дейінгі германдық діннің қайта жаңғыруы және христиан дінін теріске шығару, бұл "Луцифердің Құдайдан бас тартуы" (1898) сияқты картиналарында көрініс береді. Фахренкрогтың туындыларын заманауи өнер ағымдарымен байланысты қарастыруға болады, бірақ оның сол кездегі діни қозғалысқа қатысуы да оның өнеріне зор әсер еткен.

Фахренкрог және германдық дін қауымы

Фахренкрог бастаған алғашқы топ – Deutscher Bund für Persönlichkeitskultur (Жеке тұлға мәдениеті үшін неміс лигасы) болды, ол сонымен қатар Mehr Licht! (“Көбірек жарық!” – Гетенің соңғы сөздері) деп аталатын басылымды қолдады. Ол Deutsche Religionsgemeinschaft (Германияның діни қауымдастығы [DRG]) ұйымына да қатысты, ол кейін бірнеше рет атын өзгертті: 1912 жылы Germanisch Deutsche Religionsgemeinschaft (Герман-неміс діни қауымдастығы [GDRG]), ал 1915 жылы, мүшелер арасындағы бөліністен кейін Deutschgläubige Gemeinschaft (Неміс сенімділері қауымдастығы [DGG]) болды. Фахренкрог бірнеше мүше ескі герман құдайларының орны және ішінара еврей мүшесінің қосылуына байланысты келіспеушіліктер туып кеткен соң кетіп қалғаннан кейін GDRG-да қалды. Көп ұзамай топ өз атын Germanische Glaubens Gemeinschaft (Герман сенімі қауымдастығы [GGG]) деп өзгертті, ол оның соңғы түрі болды. 1916 жылы топ ортақ сенімнің он принципін белгіледі, олар кейіннен Das Deutsche Buch (Неміс кітабы) деп жарияланды. 1923 жылы, GGG құрылғанының алтыншы жылында Фахренкрог топтың саяси емес екенін баса көрсетіп, “барлық герман халқының өрлеуі және біріккен еркі” мақсатын айтқан сөз сөйледі. Ол кезде топтың мүшелері көршілес бірнеше елде кеңінен таралған еді, ал одан әрі өсу жоспарларына Фахренкрогтың әкесі жасаған герман ғибадатханасын салу кірді. Алайда, ғибадатхананың құрылысына жергілікті христиандық топтардың наразылығы және GGG мүшелері арасындағы келіспеушіліктер кедергі келтірді, сондықтан ол ешқашан аяқталмады. 1925 жылы Фахренкрог пен тағы бір ерте мүше Адольф Кролл Эдданың топ мифологиясында қандай рөл атқаруы керек екені туралы пікірталас тудырды. Фахренкрог GGG Эддаға тәуелді болмай, жаңа мифтерді дамытуы керек деп сенді, ал Кролл мұны ескі герман мифтеріне опасыздық деп қарады.

Үшінші рейх тұсындағы ГГГ

1933 жылы нацистер билікке келгеннен кейін, олар партиямен байланысы жоқ дерлік барлық басқа ұйымдарды тыйым салды. Алайда, GGG ұйымын таратуға мәжбүр болмады, Вольфтің айтуынша, бұл "Фахренкрогтың халықаралық суретші ретіндегі мәртебесіне байланысты" болды. Дегенмен, оның қызметінің бір бөлігі шектелді. Олар енді қоғамдық жиналыстар өткізе алмады, ал 1938 жылдан кейін GGG 1908 жылдан бері өз символы ретінде пайдаланған свастиканы қолдану құқығынан айырылды. Фахренкрог өзі хаттарда "Хайл Гитлер!" деген сәлемдесуді қолдануға тартынды, соның салдарынан партияда ешқашан танылмады. 1934 жылы оның картиналарының көрмесі үгіт-насихат министрлігі тарапынан тыйым салынды.