Уильям Литгоу: Өнеркәсіпші және кеме жасаушы баронының өмірі мен қызметі
Sir William Lithgow, 2nd Baronet
Уильям Литгоу (1934-2022) – британдық өнеркәсіпші, Lithgow Group вице-төрағасы. Шипбилдингтен ауыл шаруашылығына дейін бизнесті дамытқан. Тарихы, мұрагерлік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық баронет (1934–2022)
British baronet (1934–2022)
Сэр Уильям Джеймс Литгоу, 2-ші баронет (10 мамыр 1934 – 28 ақпан 2022) – шотландтық өнеркәсіпші және Литгоу тобының вице-төрағасы. 1952 жылы ол атасы Уильям Литгоу құрған шотландтық кеме жасау компаниясы Lithgows-ты мұраға алды. 1970-ші жылдардағы британдық кеме жасауды мемлекеттік меншікке алу сияқты экономикалық және саяси өзгерістер Сэр Уильямға отбасы бизнесін жалғастыруға кедергі келтірді, сондықтан ол оны инженерлік, лосось шаруашылығы және басқа да теңіз және ауыл шаруашылығы салаларына қарай жаңа бағытта басқарды. Ол өзін «өнеркәсіпші және фермер» деп сипаттады. 1999 жылдан бері оның ұлы Джеймс Литгоу тобының төрағасы болып табылады.
Sir William James Lithgow, 2nd Baronet (10 May 1934 – 28 February 2022) was a Scottish industrialist and vice chairman of Lithgow Group. In 1952 he inherited the Scottish shipbuilding company, Lithgows, which was established by his grandfather, William Lithgow. Economic and political changes, especially the nationalisation of British shipbuilding in the 1970s, prevented Sir William from simply continuing the family business, and he therefore led it in new directions, including engineering, salmon farming and other marine and agricultural matters. He described himself as an "industrialist and farmer". Since 1999 his son James has been chairman of the Lithgow Group.
Ерте өмір
Литгоу – сэр Джеймс Литгоудің 1-ші баронеті мен леди Литгоудың ұлы болды. Оның отбасылық үйлері Клайдтағы Лангбанктегі Гледдок үйі және Кнапдейлдегі Ormsary ауылдық еңселі үйлері болды, олар Порт-Глазгодағы кеме құрылысымен айналысатын кәсіпорындарынан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Ол Винчестер колледжінде білім алды, аттестатталған инженер және Корольдік инженерлік академияның мүшесі болды. Әкесі он сегіз жасында қайтыс болды, ал анасы 1959 жылға дейін отбасылық компанияның төрағасы қызметін атқарды. 1967 жылы Мэри Клэр Хиллге үйленді және олардың бір қызы мен екі ұлы бар. 1960 жылдардың соңында Ұлыбританияның кеме жасау саласына қатысты үкіметтік сараптама Lithgows Ltd. және Гринноктағы Scotts Shipbuilding & Engineering Co Ltd. компанияларының бірігуіне әкелді. 1970 жылы бұл компания Scott Lithgow Ltd. болып қайта құрылды, бірақ 1977 жылы үкімет компанияны 1977 жылғы Ұшақтар мен кеме құрылысы индустриясы заңы бойынша British Shipbuilders Corporation басқаруына көшіріп, ұлттық меншікке алды. Литгоу және басқа да мүдделі тараптар оларға ұсынылған өтемақының мөлшеріне наразылық білдіріп, ақырында Еуропалық адам құқықтары сотына шағымданып жүгінді. Баспасөз оның осы тәжірибесінің кең ауқымына қатысты пікірлерін жариялады, ол бұл мәселені Тэтчер үкіметінің жекешелендіру саясатымен және Гонконгтағы британдық жалдама мерзімінің аяқталуымен байланыстырды. 1986 жылы сот процесінде жеңілгеннен кейін ол "The Times" газетіне өзінің талабы "ақшаға қатысты қарапайым дау" ретінде басталғанын, бірақ ол "еркін әлемнің негізін құрайтын негізгі меншік құқықтары" туралы мәселеге айналғанын айтты. Басқа жағдайларда ол Шотландия аралдарына қатынайтын паромдық қызметтердің кемшіліктерінен бастап, байлық құрудың маңыздылығына дейін, түрлі мәселелер бойынша өзінің пікірін ашық білдірді.
Lithgow was the son of Sir James Lithgow, 1st Baronet, and Lady Lithgow, whose family homes were Gleddoch House, at Langbank on the Clyde, a few miles from their shipyards at Port Glasgow, and Ormsary, their country estate in Knapdale. He was educated at Winchester College, and was a Chartered Engineer and Fellow of the Royal Academy of Engineering. His father died when he was eighteen, and his mother acted as chairman of the family company until 1959. In 1967 he married Mary Claire Hill and they have a daughter and two sons. In the late 1960s a government enquiry into the UK shipbuilding industry led to a merger between Lithgows Ltd. and Scotts Shipbuilding & Engineering Co Ltd. of Greenock. This became Scott Lithgow Ltd. in 1970, but in 1977 the government nationalised the company under the control of the British Shipbuilders Corporation by the Aircraft and Shipbuilding Industries Act 1977. Lithgow and others involved challenged the amount of compensation they were offered and ended up taking their case to the European Court of Human Rights. The press reported his views about the wider implications of his experience, which he related to the Thatcher government's privatisation policies, and the forthcoming expiry of the British lease on Hong Kong. When he finally lost his legal battle in 1986 he told The Times that his claim had started as a "squalid argument about money" but had come to be about "fundamental property rights which are part of the basis of the free world". On other occasions he has expressed strong views publicly on subjects ranging from the importance of wealth creation to weaknesses in ferry services to the Scottish islands.
Ұлттықлендіргеннен кейін
Осы арада Литгоус компаниясы қызметін кеңейтіп жатты. 1980 жылы олар еншілес компаниясы Landcatch арқылы шағала өсіруге көшті. Олардың балық аулау кемелерін шығаратын Кемпбелтаун кеме жасау орны 1997 жылы жабылды, бірақ олар әлі де Морейдегі Бакиде балық аулау кемелерін жасауда. Инженерлік салаларына жол талғамайтын көліктер мен мылтықтарды өндіретін фирмалар кіреді. Конгломераттың көптеген қызығушылықтары ауылдық және жағалау өмірімен байланысты, әсіресе Ормсари иелігіндегі және жақын орналасқан Жура аралындағы жерді басқару және ауыл шаруашылығы қызметтері. Ол қызмет еткен көптеген мемлекеттік органдардың ішінде кеме жасау және ауыл шаруашылығымен байланысты мекемелер бар, сондай-ақ ол 1979 жылы құрметті заң докторы (LLD) дәрежесін алған Стратклайд университетімен байланыста болды. Ол Корольдік садақшылар компаниясының мүшесі еді. 1999 жылы Литгоу төрағалықты ұлы Джеймске өткізді, шамамен 65 жасқа толған кезде. Сол кезде баспасөз оның 1960 және 1970 жылдардағы британдық кеме жасау саласының көптеген проблемалары Қаржы министрлігінен туындаған үкімет саясатына байланысты болуы мүмкін деген пікірін жариялады. Ол, көрінетін болса, "Австралияға қоныс аударуды қатты ойластырған". Литгоу тобының кеңселері әлі де Лангбанкте орналасқан, бұл 1883 жылы алғашқы Уильям Литгоу көшіп келген үйге жақын жерде.
Meanwhile, Lithgows was diversifying. In 1980 they moved into salmon farming through their subsidiary Landcatch. Their Campbeltown boatyard producing fishing vessels closed in 1997, but they still build fishing boats at Buckie in Moray. Engineering interests include firms producing off road vehicles and rifles. Many of the conglomerate's interests are related to rural and coastal life, not least their land management and agricultural activities on the Ormsary estate and on the nearby Isle of Jura. The many public bodies on which he has served include some connected with shipbuilding and agriculture, and he also has links with Strathclyde University which made him an honorary Doctor of Laws (LLD) in 1979. He was a member of the Royal Company of Archers. In 1999, Lithgow passed on the chairmanship to his son James, around the time of his 65th birthday. At the time, the press reported his belief that many of British shipbuilding's problems in the 1960s and 1970s could be attributed to government policies stemming from the Treasury. He had apparently "seriously considered relocating to Australia". The Lithgow Group still have offices at Langbank, close to the house the first William Lithgow moved to in 1883.
Жеке өмір
Литгоу хоббилерінің қатарында "ауылдық өмір, өнертабыс және фотосурет" дей отырып тізімдеді.
Lithgow listed his hobbies as including "rural life, invention and photography".