Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ақ үйдің Вашингтон, АҚШ-тағы бөлмесі.
Room in the White House in Washington, D. C., United States
Көк бөлме – АҚШ президентінің резиденциясы Ақ үйдің бірінші қабатындағы үш мемлекеттік залдың бірі. Бөлме өзінің овал пішінімен ерекшеленеді. Бөлме қабылдаулар мен құттықтау рәсімдері үшін қолданылады және кейде шағын кешкі ас өткізуге дайындалады. Президент Гровер Кливленд 1886 жылдың 2 маусымында Франсис Фолсомқа осы бөлмеде үйленді, бұл Ақ үйде президент пен бірінші ханымның жалғыз тойы болды. Бөлме дәстүрлі түрде көк түстің әртүрлі жаңдаларымен безендірілген. Жоғарыдағы Сары овал бөлмесімен және төмендегі Дипломатиялық қабылдау бөлмесімен бірге Көк бөлме Джеймс Хобанның Ақ үйдің бастапқы жобасындағы үш овал бөлмеден бірі болып табылады.
The Blue Room is one of three state parlors on the first floor in the White House, the residence of the president of the United States. It is distinctive for its oval shape. The room is used for receptions and receiving lines and is occasionally set for small dinners. President Grover Cleveland married Frances Folsom in the room on June 2, 1886, the only wedding of a President and First Lady in the White House. The room is traditionally decorated in shades of blue. With the Yellow Oval Room above it and the Diplomatic Reception Room below it, the Blue Room is one of three oval rooms in James Hoban's original design for the White House.
Бөлменің сипаттамасы
Бөлме шамамен алты есікке ие, олар Крест залына, Жасыл бөлмеге, Қызыл бөлмеге және Оңтүстік портикоға ашылады. Үш терезе Портик пен Оңтүстік газонға қарап тұрады. Көк бөлме француз империясы стилінде безендірілген. 19 ғасырда жасалған бірнеше қайта жаңартулардың нәтижесінде, түпнұсқа жиһаздың көп бөлігі сатылып кетті немесе жоғалып қалды. Бүгінде бөлмедегі жиһаздың көп бөлігі түпнұсқа. Джеймс Монро басшылығы кезінде сатып алынған сегіз алтын еуропалық буктан жасалған жиһаз бөлмені жабдықтайды, оның ішінде бержер (жабық қанаттары бар кресло) және бірнеше фатой (ашық ағаш қаңқасы бар кресло) бар. Жиһаз жиынтығы 1812 жылы Париждегі жиһаз жасаушы Пьер Антуан Белланге жасаған, ал 1961 жылы Кеннеди қалпына келтіру кезінде Maison Jansen компаниясы орындықтар мен креслолардың көшірмелерін жасады. 1817 жылы Монро сатып алғаннан бері Ақ үйде мәрмәр үстел тұр. 1817 жылға жуық француз империясы стиліндегі, Дениер мен Мателиннің Ганнибал мүсіні бар сағат мантелде орналасқан. 19 ғасырдың басындағы француз шамшырағы алтын жалатылған ағаштан және кескен шыныдан жасалған, айналасы акант жапырақтарымен әшекейленген. Кеннеди басшылығы кезінде сатып алынған, бұрын екінші қабаттағы Президенттің тамақ залында ілінген. Джордж Питер Александр Хилидің 1859 жылғы Джон Тайлердің портреті Монро диванының батыс қабырғасында ілулі тұр. Сапфир көк жібек мата пардалар мен жиһазды қаптау үшін Хиллари Клинтон таңдаған. Жібек лампас матасы креслоның арқасындағы алтын бүркіт медальондарын сақтайды, ол Джеймс Монроның портретіндегі Монро дәуірінің креслоларының бірінен бейімделген. Алайда, суретте бөлме үшін қолданылған түпнұсқа түсті көрсететін қызыл түсті кресло бейнеленген, көк емес. Көк атлас пардалардың дизайны 19 ғасырдың басындағы француз үлгілерінен алынған. Ағымдағы парда дизайны Ричард Никсон басшылығы кезінде орнатылған дизайнға ұқсас. Сол кездегі Ақ үйдің кураторы Клемент Конгер Нью-Англияның көне заттарды қорғау қоғамы мен Метрополитен өнер мұражайының сәндік өнер бөлімінің мұрағаттық материалдарын пардалардың үлгілері ретінде пайдаланды. Қабырғалар алтын медальондармен әшекейленген, қара түсті обоймен жабылған. Ол француз ықпалы бар 19 ғасырдың басындағы американ империясы стиліндегі обойдан бейімделген. Жоғарғы жиегі - көк матадан жасалған, жасанды басылған драперия. Жасанды матаның шекарасы Джон Ф. Кеннеди басшылығы кезінде орнатылған нақты мата шекарасына ұқсас. Орындықтардың астындағы басылған шекара көк және алтын түсті, розалармен әшекейленген. 19 ғасырдың басындағы үлгіге негізделген жаңа овал кілемді орнату жөндеу жобасын аяқтады. Дизайн 1815 жылғы неоклассикалық ағылшын кілемінің түпнұсқа дизайнынан алынған, бұл Монроның Көк бөлмеге сатып алған жиһаздарының кезеңі.
The room is approximately It has six doors, which open into the Cross Hall, Green Room, Red Room, and South Portico. The three windows look out upon the Portico and South Lawn. The Blue Room is furnished in the French Empire style. A series of redecorations through the 19th century caused most of the original pieces to be sold or lost. Today much of the furniture is original to the room. Eight pieces of gilded European beech furniture purchased during the administration of James Monroe furnish the room, including a bergère (an armchair with enclosed sides) and several fauteuils (an open wood frame armchair). The suite of furniture was produced in Paris around 1812 by the cabinetmaker Pierre Antoine Bellangé, and reproduction side chairs and armchairs were made by Maison Jansen in 1961 during the Kennedy restoration. A marble top center table has been in the White House since Monroe purchased it in 1817. A c. 1817 ormolu French Empire mantel clock with a figure of Hannibal, by Denière et Matelin, sits on the mantel. The early 19th century French chandelier is made of gilded wood and cut glass, encircled with acanthus leaves. Acquired during the Kennedy Administration, it previously hung in the President's Dining Room on the second floor. George Peter Alexander Healy's 1859 portrait of John Tyler hangs on the west wall above the Monroe sofa. The sapphire blue silk fabric used for the draperies and furniture upholstery was chosen by Hillary Clinton. The silk lampas upholstery fabric retains the gold eagle medallion on the chair backs, which was adapted from the depiction of one of the Monroe era chairs in a portrait of James Monroe. The painting, however, depicts the chair upholstered in crimson, not blue, showing the original color used for the room. The design of the blue satin draperies is derived from early 19th century French patterns. The present drapery design is similar to those installed during the administration of Richard Nixon. Clement Conger, White House Curator at that time, used archive materials from the Society for the Protection of New England Antiquities and the Metropolitan Museum of Art's Department of Decorative Arts as patterns for the drapery. The walls are hung with a chamois colored wallpaper imprinted with medallions of burnished gold. It is adapted from an early 19th century American Empire wallpaper having French influences. The upper border is a faux printed blue fabric drapery swag. The faux fabric border is similar in effect to an actual fabric border installed during the administration of John F. Kennedy. The printed dado border along the chair rail is blue and gold with rosettes. Installation of a new oval carpet, based on early 19th century designs, completed the renovation project. The design was adapted from an original design for a neoclassical English carpet from about 1815, the period of the furnishings acquired by Monroe for the Blue Room.
Овал салон
Джон Адамс әкімшілігі кезінде Көк бөлме оңтүстік кіреберіс залы ретінде пайдаланылды, бірақ ол әрқашан Ақ үйдің негізгі қабылдау бөлмесі болып келді. Джеймс Мэдисонның әкімшілігі тұсында сәулетші Бенджамин Латроб бөлмеге классикалық жаңғырту стилінде жиһаз жиынтығын жобалады, бірақ жиһаз 1814 жылғы өртте қирады (1812 жылғы соғысқа қараңыз). Ақ үй қайта салынғаннан кейін президент Джеймс Монро бөлмені француз империясы стилінде қайта безендірді. Мартин Ван Бюрен 1837 жылы бөлмені көк түсті кілеммен және қағазбен жаптады, және содан бері бұл дәстүр сақталды. Дегенмен, көптеген әкімшіліктер интерьерге өзгерістер енгізді. Джеймс Бьюкененнің әкімшілігі кезінде бөлме Рококо жаңғырту деп аталатын викториан стилінде жаңартылды. Бьюкенен өмірі бойы отбасы құрмады. Оның қызы Харриет Лейн қонақжай иесі және де-факто бірінші ханым рөлін атқарды. Лейн Ақ үйді күтуге емес, қонақтарды қабылдау міндеттеріне көбірек назар аударды. Конгресс президент Бьюкененге Ақ үйді жаңартуға 20 000 доллар ($ доллармен) қаражат бөлгенімен, Бьюкенен осы қаражаттың көп бөлігін Джексон әкімшілігі кезінде салынған, бірақ Қазынашылық ғимаратын кеңейту үшін бұзылған шығыс жаққа орналасқан апельсин бағын алмастыру үшін сарайға іргелес шыны консерватория салуға жұмсады. Харриет Лейннің қаржыландыруымен, ескі Ақ үй жиһаздарының аукционынан алынған қаражатқа сатып алынған Рококо стиліндегі жиһаз 1859 жылдың желтоқсанында жеткізілді. Бұл жиынтықтың орталық бөлігі гүлдерге арналған орталық үстелмен жабдықталған үлкен дөңгелек диван болды.
During the administration of John Adams, the Blue Room served as the south entrance hall, though it has always functioned as the principal reception room of the White House. During the administration of James Madison, architect Benjamin Latrobe designed a suite of classical revival furniture for the room, but the furnishings were destroyed in the fire of 1814 (see War of 1812). When the White House was rebuilt, President James Monroe redecorated the room in the French Empire style. Martin Van Buren had the room carpeted and wallpapered in blue in 1837, and it has remained the tradition ever since. However, many administrations have made changes to the decoration. During the administration of James Buchanan, the room was refurbished in a Victorian style called Rococo Revival. Buchanan was a lifelong bachelor. His niece, Harriet Lane, acted as hostess and de facto First Lady. Lane focused primarily on her hosting duties rather than maintaining the White House. Although Congress allotted President Buchanan $20,000 ($ in dollars) to refurbish the White House when he moved in, Buchanan spent nearly all these funds building a glass conservatory adjacent to the mansion to replace an orangery on the east side of the White House (built during the Jackson administration but torn down to make way for an expansion of the Treasury Building). Rococo Revival furniture, a purchase of Harriet Lane's, financed by the auction of older White House furniture, arrived in December 1859. The centerpiece of this suite was a large circular settee with a central table for flowers.
1902 жылы Рузвельт қайта жаңарту
1902 жылға дейін күрделілігі артып, әсем өрнектелген стильдер тізбегі жалғасты, содан кейін бөлме Теодор Рузвельт басшылығымен МакКим, Мид және Уайт фирмасы арқылы Империя стиліне келтірілді. Фирма Франсуа Оноре Жорж Жакоб Демальтер Наполеон үшін жасаған креслолар үлгісінде (ақ және алтын түспен боялған) креслодан тұратын жиынтық жасады. Бөлмеге қосымша кіру үшін қабырғаларға екі жаңа есік те ашылды.
A series of increasingly complex, highly patterned styles followed until 1902, when the room was returned to an Empire style by the firm of McKim, Mead & White during the administration of Theodore Roosevelt. The company fabricated a suite of chairs (painted white and gold) based on chairs made for Napoleon by François Honoré Georges Jacob Desmalter. Two new doorways were also cut into the walls to provide more access to the room.
1950 жылғы Труманның реконструкциясы
Ақ үй 1950 жылдан 1952 жылға дейін Гарри С. Трумэн басшылығымен толығымен бұзылып, қайта салынды. Көк бөлмені қайта жабдықтау кезінде Трумэннің дизайнерлері қабырғаларға гүлдермен әшекейленген алтын құмыралардың суреті салынған терең көк жібек таңдады. Трумэн балконның салынуы Көк бөлменің сыртындағы сопақ портикке көлеңке берді.
The White House was completely gutted and rebuilt from 1950 to 1952 during the Harry S. Truman administration. When it came time to redecorate the Blue Room, Truman's designers selected for wall coverings a deep blue silk, which contained a pattern of gold urns draped with flowers. The addition of the Truman Balcony provided shade to the oval portico outside the Blue Room.
1961 жыл Кеннеди қалпына келтіру
1961 жылы бірінші ханым Жаклин Кеннеди Ақ үйді, оның ішінде көк бөлмені толықтай жаңартуға кірісті. Оның жөндеу жұмыстарын техникалық тұрғыдан музей қызметкерлері мен антикварлық заттарға қызығушылық танытқан бай адамдардан құралған Көркем өнер жөніндегі кеңесші комитет бақылады. Бұл комитетті американдық антиквариаттарды зерттеуші Генри Фрэнсис дю Пон (федералды жиһаз стилінің маманы) басқарды. Кеннеди ханым француз интерьер дизайнері Стефан Будинді (француз интерьер дизайнының жақтаушысы) және оның компаниясы Maison Jansen-ді жөндеу жұмыстарын қадағалауға шақырды. Дю Пон мен Будин Ақ үйдегі кеңістікті қайта безендіруді бақылау үшін жиі бәсекелессе де, көк бөлме Будиннің басқаруындағы аймақ болды. Жаклин Кеннеди көк бөлменің стилін анықтады. 1961 жылдың қаңтар айының басында Ақ үйдің тарихын зерттеу кезінде ол 1946 жылғы француз журналындағы мақалаға тап болды. Мақалада 1817 жылы француз жиһазшысы Пьер Антуан Белланге жасаған француз империясы стиліндегі алтын жалатылған жиһаз жиынтығы Сары овалды бөлмеде қолдануға арналғаны айтылған. Кеннеди Ақ үй қызметкерлерінен осы жиынтықтан бірде-бір затты табуды сұрады, соның нәтижесінде бір зат табылды: зардап шеккен пірстегі үстел. Кеннеди Maison Jansen-нен үстелді қалпына келтіруге рұқсат сұрады. Jansen осы жұмысты орындауға келісіп, жұмыс пен материалдарды тегін ұсынды. Пірстегі үстелге жаңа ақ мәрмәр бет және жаңа алтын жалатылған әшекейлер қосылды. Үстел тарихи орнына, каминге қарсы қойылды. Басқа жиһазды қайда орналастыру керектігін, қандай түстерді, терезелерді және басқа дизайн элементтерін қолдану керектігін шешу үшін Maison Jansen көк бөлменің макетін жасады. Жақсылап боялған кескіндер, әртүрлі түстер мен дизайндағы жиһаз бен терезелер макетке орналастырылды, бұл Жаклин Кеннедиге бөлмені қалай жинауға болатынын көрсету үшін жасалды. Француз империясы стиліндегі пірстегі үстел бөлменің стилін анықтады. Будин бастапқыда 1902 жылғы орындықтар жиынтығын сақтап қалды. 1817 жылғы түпнұсқа креслолардың бірі Пенсильванияда табылған кезде, ол Ақ үйге сыйға беріліп, көк бөлмеге қосылды. Жиынтықтан екі орындық Адамс ұлттық тарихи саябағында табылды. Чарльз Фрэнсис Адамс IV осы орындықтарды сыйға беруден бас тартты, бірақ жеті репродукциялық кресло мен алты репродукциялық орындық үшін төлеуге келісті. Дизайнды жан-жақты зерттеуден кейін американдық Scalamandré мата фирмасы Монро дәуіріндегі жиһаздың түпнұсқалық төсемінің тарихи суретін тапты. Scalamandré миссис Кеннедиді қанағаттандыру үшін жеткілікті сапалы мата жасай алмады, сондықтан Будин француз фирмасы Tassinari et Châtel-ді жапқыштар жасау үшін таңдады. Көк бөлмеде әдетте ортада үстел және шетінде басқа жиһаз орналастырылған. Будин осы тарихи сәндік схеманы жалғастырды, бұл оған жаңа орталық элемент табуды талап етті. Ол Монро әкімшілігі кезінде сатып алынған ақ мәрмәр үстелді таба алды, бірақ оның ауыр көрінісін ұнатпай, оны жабуды сұрады. Кенедидің досы және интерьер дизайнері Периш, Ақ үйдің жеке бөлмелерін жаңартқан, үстелге алтын түстес жібек матасын жапты. Кеннеди ханым Монро үстелінің жасырылуына риза болмады, ал Будин оны заманауи үстелге ауыстырды (Пэриштің жабуын сақтап қалды). Будин Трумэн дәуіріндегі қабырға жабынын алмастырып, кремелі жолақты, қарапайым атласпен ауыспалы жібек маталарды таңдады. Бөлменің кәрізін жұмсақ ету үшін Будин қара және алтын түстес көк жібек тафтесін таңдады. Бөлмедегі перделер үшін Будин көк түсті жібек тафтадан тік панельдерді таңдады. Содан кейін ол үстелге салынған Пэриштің алтын матасын ұзын алтын жиектері бар көгілдір барқытпен ауыстырды. Қабырғалар, валенс, перделер мен үстел маталарының барлығы Scalamandré-мен жасалған. Көк бөлменің стилін біріктіру үшін Будин dado рельсін және кәрнизді алтынмен ақ бояуға мәжбүр етті. Суретші және шебер Питер Гертлер, тарихи ішкі бояуларды қалпына келтіру жөніндегі сарапшы ретінде кеңінен танымал, бөлменің осы бөліктерін тегін бояды. Джордж Вашингтонның, Джон Адамстың, Джеймс Мэдисонның және Джон Квинси Адамстың суреттері көк бөлмеде ұзақ уақыт ілінеді. Будин бұл өнер туындыларын сақтап қалды, сонымен қатар Ақ үй сатып алған үш жаңа туындыны (Томас Джефферсон, Джеймс Монро және Эндрю Джексон) қосты. Будин мұнараның іргетасына қара және алтын түсті француз империясының шамдарын сатып алып, орнатып, олардың астына төрт суретті іліп қойды. Француз империясы стиліндегі алтын жалатылған қоладан жасалған люстра төбесіне орнатылды. Қосымша жарықтандыру үшін екі кариатидалы шамдан пайдаланылды. 19 ғасырдың басында Франциядағы Савоннериде жасалған көк, алтын және қызғылт сары француз империясы стиліндегі тіктөртбұрышты кілем еденге төселді, ал каминге француз империясы стиліндегі алтын жалатылған қоладан жасалған қос тұғыр қойылды. Көк бөлмені қайта жаңартуға мұнай компаниясының бас директоры Чарльз Бирер Райтсман және оның әйелі Джейн (миссис Кеннедидің жақын досы) қаржылады. Көк бөлме 1964 жылғы гравюраның тақырыбы ретінде таңдалды, оны Кеннедилер Ақ үй қызметкерлеріне Рождество сыйы ретінде табыс етуді жоспарлады. Эдуард Леман осы суретті салуға шақырылды. (Леман 1962 және 1963 жылдарға арналған қызыл және жасыл бөлмелердің перспективалық сыйлық гравюраларын салуға да шақырылған болатын.) 1963 жылдың тамызында Леман Кеннедилерге суретін көрсету үшін Ақ үйге келді. Кеннедилер жұмысты мақұлдады, ал президент Кеннеди Леманға көк бөлме оның сүйікті бөлмесі екенін айтты. Президент Кеннеди 1963 жылдың қараша айында қаза болғандықтан, көк бөлме гравюрасы таралған жоқ. Дегенмен, шамамен 1,000 гравюра жасалып, нөмірленді және қол қойылды, соның ішіндегі кейбіреулерін коллекционерлер сатып алды.
In 1961, First Lady Jacqueline Kennedy began a major refurbishment of the White House, including the Blue Room. An advisory Committee on Fine Arts composed of museum professionals and wealthy individuals interested in antiques technically oversaw her renovation. American antiques autodidact Henry Francis du Pont (an expert in Federal furniture) led this committee. Mrs. Kennedy also brought in French interior designer Stéphane Boudin (an advocate of French interior design) and his company, Maison Jansen, to oversee the refurbishment. Although du Pont and Boudin often competed with one another to control a space's redecoration in the White House, the Blue Room was an area where Boudin had almost exclusive control. Jacqueline Kennedy determined the style of the Blue Room. While researching the history of the White House in early January 1961, she came across a 1946 French magazine article that mentioned a suite of French Empire style gilt wood furniture made in 1817 by French furniture maker Pierre Antoine Bellangé for use in the Yellow Oval Room. Kennedy asked the White House staff to locate pieces from this suite, and one piece was found: a battered pier table. Kennedy then asked Maison Jansen if they would restore the table. Jansen agreed to do so and donate the work and materials for free. The pier table received a new white marble top and new giltwork. The pier table was placed opposite the fireplace, its historic location. Deciding where to place other furniture and what sort of colors, window treatments, and other design elements should be made, Maison Jansen created a maquette of the Blue Room. Tiny paintings, pieces of furniture, and window treatments in a wide range of colors and designs were manufactured and placed in the maquette to demonstrate to Jacqueline Kennedy how the room might be put together. The French Empire pier table dictated the style of the room. Boudin initially retained the 1902 suite of chairs for the room. When one of the original 1817 armchairs was found in Pennsylvania, it was donated to the White House and added to the Blue Room. Two side chairs from the suite were located at the Adams National Historical Park in Massachusetts. Charles Francis Adams IV declined to donate these chairs but agreed to pay for seven reproduction armchairs and six reproduction side chairs. After extensive research into designs, the American fabrics firm Scalamandré discovered a historical painting of the original Monroe era upholstery for the furniture. Scalamandré was unable to produce a fabric of high enough quality to satisfy Mrs. Kennedy, so Boudin selected the French firm of Tassinari et Châtel to manufacture the coverings. The Blue Room had long been decorated with a table in the center and other furniture around the edge. Boudin continued this historic decorative scheme, which required him to find a new centerpiece. Although he could locate a mahogany round table with a white marble top purchased during the Monroe administration, he disliked its heavy look and asked that it be covered. Sister Parish, an interior decorator and Kennedy friend who had refurbished the private rooms of the White House, designed a gold colored silk damask cloth with tassels to cover the table. Mrs. Kennedy was unhappy that the Monroe table was concealed, and Boudin soon swapped it out for a modern table (retaining the Parish covering). Replacing the Truman era wall covering, Boudin selected a silk upholstery with cream stripes, plain alternating with satin. To soften the cornice line of the room, Boudin chose blue silk taffeta with black and gold trim in a Baroque Revival design which he formed into a continuous valance hung just below the cornice molding. For the drapes in the room, Boudin chose straight panels of blue silk taffeta. He then replaced Parish's gold cloth on the table with a blue velvet covering with a long gold fringe. The fabrics for the walls, valance, drapes, and tablecloth were all produced by Scalamandré. To finish unifying the scheme of the Blue Room, Boudin had the dado rail and the cornice molding painted gold and white. Painter and craftsman Peter H. Guertler, widely known as an expert on the restoration of historical interior paintwork, repainted these parts of the room for free. Life size portraits of George Washington, John Adams, James Madison, and John Quincy Adams had long hung in the Blue Room. Boudin retained these works of art, adding three new works (of Thomas Jefferson, James Monroe, and Andrew Jackson) purchased by the White House. Boudin purchased and installed black and gilt French Empire sconces on the piers and hung four of the paintings beneath them. A French Empire gilt bronze and crystal chandelier was mounted in the center of the ceiling. Additional lighting was provided by a pair of caryatid torchères. An early 19th century rectangular blue, gold, and pink French Empire carpet manufactured at Savonnerie in France was chosen for the floor, and a pair of French Empire gilt bronze andirons for the fireplace. Redecoration of the Blue Room was funded by oil company executive Charles Bierer Wrightsman and his wife, Jayne (a close friend of Mrs. Kennedy's). The Blue Room was chosen as the subject of a 1964 print that the Kennedys intended to present to White House staff for Christmas. Edward Lehman was commissioned to do the painting. (Lehman had also been commissioned to paint the Red Room and the Green Room for 1962 and 1963 perspective gift prints.) In August 1963, Lehman visited the White House to show the Kennedys his painting. The Kennedys approved of the work, and President Kennedy told Lehman then that the Blue Room was his favorite. Because President Kennedy was assassinated in November 1963, the Blue Room print was never distributed. However, about 1,000 prints were made, numbered, and signed, and some of these were obtained by collectors.
Никсон мен Клинтонның қайта жаңартулары
1963 жылғы қаңтарда аяқталған Көк бөлме көпшілікке ашылғанда, Будиннің жұмысына көп сын айтылмады. 1973 жылы бірінші ханым Пэт Никсон бөлмені қайта жаңартты. Сол кезде бірнеше сыншы Будиннің бөлме үшін жасаған таңдауларына қатысты белсенді түрде пікір білдірді. 1985 жылы Ақ үйдің кураторы Клемент Конгер Будиннің Көк бөлмесі сәтсіздікке ұшырағанын айта келіп, Будиннің дәуірлік американдық үйлер туралы ешқандай тәжірибесі болмағанын мәлімдеді. Бұл 1971 жылы бірінші ханым Пэт Никсон жасаған толық қайта безендіруден кейін болды, ол Монроның Беллендж жинақтарын сақтап қалды, бірақ қабырғалар 19 ғасырдың басынан бері алғаш рет обоймен жабылды. Көк бөлменің қазіргі күйі – 1995 жылы Ақ үйді сақтау комитеті, Ақ үйдің кураторлық кеңсесі және Ақ үйдің қор қонысы қаржылаған жөндеу және жаңарту нәтижесі.
When the completed Blue Room was opened to the public in January 1963, there was little criticism of Boudin's efforts. In 1973, First Lady Pat Nixon again refurbished the room. At that time, several critics were very vocal about Boudin's choices for the room. In 1985, White House Curator Clement Conger, in declaring Boudin's Blue Room a failure, said Boudin demonstrated no expertise in period American houses. It followed a complete redecoration by First Lady Pat Nixon in 1971, which retained the Bellange pieces of Monroe but saw the walls covered with wallpaper for the first time since the early 19th century. The current appearance of the Blue Room is the result of a renovation and refurbishing completed in 1995 by the Committee for the Preservation of the White House, the White House Office of the Curator, and funded by the White House Endowment Trust.
Обаманың екінші президенттік мандатының тұсаукесері
2013 жылдың 20 қаңтары жексенбі күніне келгендіктен, президент Барак Обама АҚШ Бас судьясы Джон Г. Робертспен бірге, Бірінші ханым мен олардың екі қызының қатысуымен Көк бөлмеде шағын, жартылай жекелеген салтанатта екінші мерзімге ант берді. Ертесі күні АҚШ Капитолийінде Обаманың екінші инаугурациялық құттықтауы да бар, кең ауқымды қоғамдық шара өтті.
As January 20, 2013, fell on a Sunday, President Barack Obama was sworn in for his second term by Chief Justice of the United States John G. Roberts in a brief semi private ceremony in the Blue Room, accompanied by the First Lady and their two daughters. A larger public ceremony, including Obama's second inaugural address, followed at the U. S. Capitol the next day.