Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ирландиялық академик және бұрынғы саясаткер (ту. 1943) - ақын
Irish academic and former politician (b. 1943)
the poet
Морис Мэннинг (14 маусым 1943 жылы туған) – ирландтық академик және бұрынғы Fine Gael саясаткері. Мэннинг 21 жыл бойы Оирехтас мүшесі болды, Дэйл мен Сенатта қызмет етті. Білімі бойынша академик, Мэннинг бұрын UCD саясат факультетінде дәріс берген. Ол Ирландия Ұлттық университетінің Сенатының және UCD Басқарушы органының мүшесі, сондай-ақ Флоренциядағы Еуропалық университет институтының Басқарушы органының мүшесі болды. Ол қазіргі заманғы ирландиялық саясат туралы бірнеше кітап жазды, оның ішінде Джеймс Диллонның өмірбаяны, саяси роман және Блюшерт қозғалысының тарихы бар.
Maurice Manning (born 14 June 1943) is an Irish academic and former Fine Gael politician. Manning was a member of the Oireachtas for 21 years, serving in both the Dáil and the Seanad. An academic by background, Manning previously lectured in the politics department of UCD. He is a member of the Senate of the National University of Ireland and of the Governing Authority of UCD, and was a member of the Governing Authority of the European University Institute at Florence. He has written several books on modern Irish politics, including a biography of James Dillon, a political novel and a history of the Blueshirts movement.
Саяси мансап
Маннинг алғаш рет 1979 жылы Еуропалық парламент сайлауында Дублин сайлау округінен «Фине Гейл» партиясынан кандидат ретінде сайлауға түсті, бірақ орын жеңе алмады. 1981 жылы Дублин Солтүстік-Шығыс сайлау округінде өткен жалпы сайлауда да сәтті болмады, бірақ кейін 15-ші Сенатқа Мәдениет және білім беру панелінен сайланды. 1982 жылдың ақпан айындағы сайлауда ол тағы да Дублин Солтүстік-Шығысынан түсіп, 23-ші Дайл Эйрендегі орынды жеңіп алды. 1982 жылдың қараша айында өткен жалпы сайлауда өзінің орнын сақтап қалды, бірақ 1987 жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. Ол 1989 жылғы жалпы сайлауда Дублин Солтүстік-Шығысында және 1992 жылғы жалпы сайлауда Дублин Оңтүстігінде қайтадан сайлауға түсті, бірақ Дайлге қайта оралмады. 1980-жылдардың басында Маннинг «Жаңа Ирландия форумының» және кейін Британ-Ирландия парламенттік ассамблеясының мүшесі болды. Ол 1995-1997 жылдары Сенат басшысы қызметін атқарды. IHRC сонымен қатар Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі жоғарғы комиссары кеңсесімен тығыз байланысты ұлттық адам құқықтары институттарының әлемдік желісі – Ұлттық адам құқықтары институттарының жаһандық альянсы бюросындағы Еуропалық топты өкілдік етті. 2012 жылы IHRC-ді Теңдік органымен біріктіру жоспарлары жарияланғанда, Маннингтің Ирландияның Адам құқықтары және теңдік жөніндегі комиссиясының алғашқы басшысы болып тағайындалатыны күтілді, бірақ ол бұл қызметке ие болмады.
Manning first stood for election in 1979 as a Fine Gael candidate for the Dublin constituency at the first European Parliament election, when he did not win a seat. He was unsuccessful again when he stood at the 1981 general election in the Dublin North East constituency, but was then elected on the Cultural and Educational Panel to the 15th Seanad. At the February 1982 Dáil election he stood again in Dublin North East, winning a seat in the 23rd Dáil Éireann. He retained his seat at the November 1982 general election, but was defeated at the 1987 general election. He stood again in Dublin North East at the 1989 general election, and in Dublin South at the 1992 general election but never returned to the Dáil. In the early 1980s Manning was a member of the New Ireland Forum and later of the British–Irish Parliamentary Assembly. He served as Leader of the Seanad from 1995 to 1997, The IHRC has also represented the European Group within the Bureau of the Global Alliance of National Human Rights Institutions, the global network of NHRIs closely associated with the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. In 2012, with plans announced to merge the IHRC with the Equality Authority, it was expected that Manning would be appointed as the first head of the Irish Human Rights and Equality Commission; however, he did not receive that appointment.