Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон суретшісі (1875–1949)
Japanese artist (1875–1949)
Уэмура Шоэн (上村 松園) – Мэйдзи, Тайшо және ерте Шова кезеңдеріндегі жапон суретшісінің псевдонимі. Оның нағыз аты Уэмура Цуне еді. Шоэн ең алдымен «нихонга» стиліндегі «бижин га», яғни әдемі әйелдердің суреттерімен танымал болды, бірақ ол тарихи тақырыптар мен дәстүрлі сюжеттер бойынша да көптеген жұмыстар жасады. Шоэн «бижин га» жанрындағы маңызды инноватор саналады, әйтсе де ол әйелдердің дәстүрлі сұлулық стандарттарын бейнелеу үшін оны жиі қолданды. «Бижин га» Тайшо дәуірінде Жапониядағы әйелдердің жаңа дәуірдегі статусын көрсетпеуі үшін сынға ұшырады. «Бижин га» Токугава немесе Эдо кезеңінде пайда болған кезде әйелдер төмен дәрежелі азаматтар саналды және бұл жанр көбінесе әйелдер бейнесі арқылы сол көзқарасты көрсететін. Тайшо дәуірінде әйелдер жапондық еңбек нарығында елеулі қадамдар жасады, ал суретшілік, әсіресе, элитаның хоббиісі ретінде емес, кеңінен танымал бола бастады, бұл Шоэннің табысына мүмкіндік берді. Шоэн өмірінде Жапонияда көптеген наградалар мен құрмет алды, ол «Мәдениет орденімен» марапатталған алғашқы әйел болды, сондай-ақ Императорлық үйдің ресми суретшісі болып тағайындалды, бұрын осы лауазымда бір ғана әйел жұмыс істеген. 1949 жылы ол «Мәдениет орденімен» марапатталғаннан кейін бір жыл өткен соң рактан қайтыс болды.
Uemura Shōen (上村 松園) was the pseudonym of an artist in Meiji, Taishō and early Shōwa period Japanese painting. Her real name was Uemura Tsune. Shōen was known primarily for her bijin ga, or paintings of beautiful women, in the nihonga style, although she produced numerous works on historical themes and traditional subjects. Shōen is considered a major innovator in the bijin ga genre despite the fact she often still used it to depict the traditional beauty standards of women. Bijin ga gained criticism during the Taisho era while Shōen worked due to its lack of evolution to reflect the more modern statuses of women in Japan. During bijin ga's conception in the Tokugawa, or Edo, period, women were regarded as lower class citizens and the genre often reflected this implication onto its female subjects. Within the Taisho era, women had made several advancements into the Japanese workforce, and artistry specifically was becoming more popular outside of pass times for the elite, which opened way for Shōen's success. Shōen received many awards and forms of recognition during her lifetime within Japan, being the first female recipient of the Order of Culture award, as well as being hired as the Imperial Household's official artist, which had previously only employed one other official woman in the position. In 1949 she died of cancer just a year after receiving the Order of Culture Award.
Өмірбаян
Шоэн Киотодағы Шимогиоку ауданында шай саудагерінің екінші қызы ретінде дүниеге келді. Ол әкесі қайтыс болғаннан кейін екі ай өткен соң туды және анасы мен тәтелерімен бірге әйелдер ғана тұратын үйде өсті. Оның анасының шайханасы жапон шай рәсімі өнерін білетін мәдениетті клиенттерді тартты. 12 жасында (1887 жыл) Шоэн сурет салуға бейімділігін көрсетті және адамдарды салуда ерекше шеберлік танытты. 15 жасқа келгенде (1890 жыл) ол өнер көрмелеріне қатысып, ресми өнер сайыстарында жүлделер жеңіп алды, сондай-ақ жеке тапсырыстарды орындады. Шоэннің заманында жапон өнері стилі мен ықпалы өзгеріске ұшырады. Батыстың майлы бояулары көптеген суретшілер үшін танымал болды. Дегенмен, Шоэн минералды пигменттерді, яки иваэногуді және жапондық стильдегі тақырыптарды пайдалануды жалғастырды. Оның суреттерінде қарапайым әйелдер, но театрындағы әйел кейіпкерлері бейнеленген, бірақ көпшілік бөлігі әйелдерді киім-кешектерімен табиғатта бейнелейді. "Қар боранында келе жатқан әйелдер" (1911) атты картинасында әдемі әйелдің табиғаттың күшіне немесе дауылға мойынсұнбайтын драматикалық көрінісі бейнеленген. Шоэннің туындылары әйелдердің эмоцияларды нәзік бейнелеу арқылы өздеріне сенімді болуын көрсетеді. Уэмураның 1918 жылғы "Хоно" (焔, От) атты қызғаныш тақырыбындағы туындысы, өмірге келген арбақты, яки икирионы, қадір-қасиетін жоғалтпай қызғанышпен бейнелейді, және нихонганың деңгейін көтергені саналады. Бұл жұмыс оның бұрынғы туындыларына сыншылардың "бетсіз қуыршақ" деген пікірін жоққа шығарып, оның айбарлы беделін нығайтты. Бұл туындыға тікелей "Гендзи туралы әңгіме" мен "Аой но Уэ" пьесасындағы Рокуджо ханымның образы шабыттандырды, сондай-ақ Сога Шохакудың 18 ғасырда салған "Биджин зу" (美人図, Сұлулық) картинасы да ықпал етті. Шоэн өзінің туындылары арқылы әйелдер өнерін қабылдауды өзгертуге үлес қосты.
Shōen was born in Shimogyō ku, Kyoto, as the second daughter of a tea merchant. She was born two months after the death of her father and, thus, grew up with her mother and aunts in an all female household. Her mother's tea shop attracted a refined, cultured clientele for the art of Japanese tea ceremony. As a child at age 12 (1887), Shōen drew pictures and exhibited considerable skill at drawing human figures. By the age of 15 (1890) she was exhibiting her work and winning awards in official art contests as well as commissioning work for private patrons. During Shōen's time, Japanese art was experiencing a change in style and influence. Western production of oil paintings became popular for many artists. Shōen, however, stuck to her use of mineral pigments, or iwaenogu, and Japanese style themes. Her paintings show ordinary women, female characters in noh theater, but the majority of her work shows women out in the elements in their finery. In Women Walking Against a Snowstorm (1911), a dramatic action scene is depicted of a beautiful woman not bending to the elements or the power of the storm. Shōen's work shows the quiet empowerment of women through her subtle portrayal of emotion. Uemura's 1918 work on the theme of jealousy, Honō (焔, Flame), which depicts an living ghost; ; ikiryō incarnate in jealousy without compromising dignity, is considered to have raised the standard of nihonga. This work solidified her reputation by overturning the criticism some critics had made of her earlier work, calling her a "faceless doll". This work was directly inspired by Lady Rokujō, who appears in The Tale of Genji and the noh play Aoi no Ue, and was also inspired by Bijin zu (美人図, Beauty), an 18th century painting by Soga Shōhaku now in the collection of the Nara Prefectural Museum of Art. Shōen contributed to the change for how the public viewed women's art through her own works.