Кіріспе
Румынияның ұлттық заң шығару органы – Румыния Парламенті (Parlamentul României) – Румынияның ұлттық екі палаталы заң шығару органы, ол Депутаттар палатасынан (Camera Deputaților) және Сенаттан (Senat) тұрады. Ол елдің астанасы Бухаресттегі Парламент сарайында отырады. 2003 жылы Конституцияға өзгеріс енгізілгенге дейін екі палатаның өкілеттіктері бірдей болған. Заң жобасын екі палата да бекітуі керек еді. Егер мәтіндер әртүрлі болса, депутаттар мен сенаторлардан арнайы комиссия (comisie de mediere) құрылып, болашақ заңның түрін екі палата арасында келіседі. Осы комиссияның есебі Парламенттің бірлескен отырысында мақұлданды. 2003 жылғы референдумнан кейін заң жобасын әлі де екі палата бекітуі керек, бірақ әр палата өзінің құзыретіне жататын мәселелерді екінші палатадан бұрын талқылауға белгілейді, осылайша "шешім қабылдайтын палата" (cameră decizională) ретінде әрекет етеді. Егер бірінші палата заң жобасын (өзінің өкілеттігіне қатысты) қабылдаса, ол екінші палатаға жіберіледі, ол оны мақұлдай немесе қабылдамайды. Егер түзетулер енгізсе, заң жобасы шешім қабылдайтын палатаға қайта жіберіледі, оның шешімі соңғы болып есептеледі. 2009 жылы парламентті бір палаталы органға айналдыру және өкілдер санын 300-ге дейін азайту туралы халықтың пікірін білу үшін референдум өткізілді. Референдум қабылданғанына қарамастан, оның нәтижелері міндетті емес, осы мақсатқа жету үшін конституцияны өзгерту туралы айқын баяндалған референдум қажет.
The Parliament of Romania (Parlamentul României) is the national bicameral legislature of Romania, consisting of the Chamber of Deputies (Camera Deputaților) and the Senate (Senat). It meets at the Palace of the Parliament in Bucharest, the capital of the country. Prior to the modification of the Constitution in 2003, the two houses had identical attributes. A text of a law had to be approved by both houses. If the text differed, a special commission (comisie de mediere) was formed by deputies and senators, that "negotiated" between the two houses the form of the future law. The report of this commission had to be approved in a joint session of the Parliament. After the 2003 referendum, a law still has to be approved by both houses, but each house has designated matters it gets to deliberate before the other, in capacity of "deciding chamber" (cameră decizională). If that first chamber adopts a law proposal (relating to its competences), it is passed on to the other one, which can approve or reject. If it makes amendments, the bill is sent back to the deciding chamber, the decision of which is final. In 2009, a referendum was held to consult the population about turning the parliament into a unicameral body and reducing the number of representatives to 300. Although the referendum passed, the results are not binding, a referendum explicitly mentioning the modification of the constitution being required to achieve this.
Тарих
Румынияның парламенттік тарихы 1831 жылдың мамырында Валахияда басталады, онда конституциялық құжат қабылданды, атап айтқанда – «Органикалық ереже» («Органикалық статут» немесе «Органикалық регламент»); бір жылға жетпеген соң, 1832 жылдың қаңтарында осы ереже Молдавияда да қолданысқа енгізілді. «Органикалық ереже» Румыния княздықтарында парламенттік институттың негізін қалады. 19 тамыз 1858 жылғы Париж конвенциясы және, әсіресе, осы конвенцияның «Дамыту статуты» (кейін Сенат деп аталған Корпул Пондератор құрылған екіпалаталы парламент енгізді), ханзада (Домнитор) Александру Иоан Кузаның бастамасымен 1864 жылы халықтың пікір білдіруі (референдум) арқылы ұлттық өкілдік принципін жетілдірді және кеңейтті. Париж конвенциясымен орнатылған саяси жүйеде заң шығару билігі жаңғыру процесіне ұшырады, ал заң шығару билігі ұлттық өкілдік ретінде сол кездегі Батыс Еуропа парламенттерінің ұйымдасу және жұмыс істеу тәртібіне сәйкес жұмыс істеді. Румыния Парламентінің қалыптасуының тарихи процесі қазіргі заманда ұлттық егемендікті нығайтуға зор үлес қосты, нәтижесінде 1859 жылы екі румын княздығы (Валахия және Молдавия) бірікті. 1877 жылдың 9 мамырында Румыния Парламентінің мәжілісінде Румынияның тәуелсіздік туралы жариялаması оқылды, ал 1920 жылы Трансильвания және Бессарабиямен Трианон шарты бойынша бірігу туралы құжаттар оқылды (4 маусым 1920 ж.), бұл Ұлы Румынияның ресми бастауы, кеңейтілген Румыния Корольдігі (1919 жылғы Сен-Жермен-ан-Ле шартына сәйкес Буковинаның тарихи аймағы да кірді). 1938 жылдың ақпанында, Екінші дүниежүзілік соғысқа әкелген Еуропаның тұрақсыз саяси ахуалында король Карол II, парламенттік демократиядан гөрі жеке билігін қалауға бейім болғандықтан, авторитарлық монархия орнатты. Корольдік диктатура кезінде парламент өзінің негізгі функцияларын жойытып, тек безендіру үшін ғана қолданылатын органға айналды. 1940 жылдың қыркүйегінде Карол II тақтан түсті, ал одан кейін құрылған Ұлттық легионерлік мемлекет парламенттің жұмысын тоқтатты. Ұлттық легионерлік мемлекет бес айдан кем уақытқа созылды, бірақ оның орнына Иоан Антонескутің әскери диктатурасы келді, парламент жұмысы тоқтатылған күйінде қалды. 1944 жылдың 23 тамызынан кейін, кеңестік және басқа коммунистік күштердің қысымымен парламент бірыңғай заң шығару органы ретінде қайта құрылды, Депутаттар Ассамблеясы, 1948 жылғы Конституция бойынша Ұлы Ұлттық Ассамблеяға айналды, ол Румын Коммунистік партиясының (РКП) билігіне толығымен бағынған формалды орган еді. 1989 жылғы желтоқсандағы Румыния революциясы румындарға адам құқықтарын құрметтейтін, биліктердің бөлінуін сақтайтын және өкілді органдар алдында билеушілердің жауапкершілігін қамтамасыз ететін нағыз көппартиялық өкілді демократияны қайта орнатуға жол ашты. Революциялық уақытша үкіметтің қаулыларының арқасында Румыния екіпалаталы парламенттік жүйеге оралды, ол Депутаттар палатасы мен Сенатпен саяси өкілдік етілді. Бұл ережелердің барлығы 1991 жылы халықтың пікір білдіруі (референдум) арқылы бекітілген жаңа Конституцияда жазылған. Коммунизмнен кейінгі бірнеше жыл ішінде Депутаттар палатасы мен Сенат қоғамды демократиялық негізде реформалауға, негізгі адам құқықтарын сақтауға кепілдік беруге, реформалар мен жекешелендіруді ілгерілетуге, еркін нарықтық экономикалық институттарды және заң үстемдігі институтерін нығайтуға бағытталған көптеген заңдар мен ережелерді талқылап, қабылдады, бұл Румынияның 2004 жылы Солтүстік Атлантика шарты ұйымына (НАТО) және үш жылдан кейін 2007 жылы Еуропалық Одаққа (ЕО) қосылуына әкелді.
19 ғасыр
Эл. ж. Заң. № ТӨМЕНГІ ПАЛАТА ЖОҒАРҒЫ ПАЛАТА # Аты Суреті Туған Өлген Қызметке кірген Қызметтен кеткен Партия # Аты Суреті Туған Өлген Қызметке кірген Қызметтен кеткен Партия 1862 I Депутаттар Ассамблеясы әлі құрылмаған 1 Митрополит приматы Нифон Русайла 24 қаңтар 1862 2 мамыр 1864 Тәуелсіз 1864 II 2 Александру Эманоил Флореску 1822–1907 29 желтоқсан 1864 25 маусым 1865 C «Корпус Пондераттор» 1 Митрополит приматы Нифон Русайла 6 желтоқсан 1864 1 маусым 1866 Тәуелсіз 3 Эманоил Костаке Эпуреану 1823–1880 12 желтоқсан 1865 3 қаңтар 1866 C 4 Николае Катаргиу 1830–1882 9 қаңтар 1866 12 ақпан 1866 C 1866(сәуір) III (3) Эманоил Костаке Эпуреану 1823–1880 9 мамыр 1866 6 шілде 1866 C Сенат (1) Митрополит приматы Нифон Русайла 1 маусым 1866 6 маусым 1868 Тәуелсіз 1866(қараша) IV 5 Ласкэр Катаргиу 1823–1899 12 желтоқсан 1866 1 қараша 1867 C 6 Анастасие Фэту 1816–1886 15 қаңтар 1868 15 қараша 1868 RL 2 Штефан Голеску 1809–1874 6 қыркүйек 1868 15 қараша 1868 RL 7 Ион К. Брэтиану 1821–1891 18 қараша 1868 29 қаңтар 1869 RL 3 Николае Голеску 1810–1877 18 қараша 1868 9 шілде 1869 RL 1869 V 8 Костаке Негри 1812–1876 8 мамыр 1869 17 қараша 1869 ML 4 Александру Плагино 1821–1894 2 қыркүйек 1869 4 наурыз 1871 MC 9 Григоре Балш –1895 20 қараша 1869 1 мамыр 1870 MC 1870 VI 10 Георге Коста Фору 1820–1876 2 шілде 1870 3 ақпан 1871 C 11 Николае Пэклеану 5 ақпан 1871 16 наурыз 1871 RL 1871 VII 12 Димитрие Гика 1816–1897 26 мамыр 1871 17 ақпан 1876 C (1) Митрополит приматы Нифон Русайла 4 наурыз 1871 5 мамыр 1875 Тәуелсіз 1875 VIII 5 Митрополит приматы Калиник Миклеску 9 маусым 1875 25 наурыз 1879 Тәуелсіз 13 Константин Н. Брэйлою 1809/10–1889 18 ақпан 1876 3 мамыр 1876 C 1876 IX 14 Константин А. Росетти 1816–1885 25 маусым 1876 26 мамыр 1878 PNL 15 Георге Вернеску 1829–1900 6 маусым 1878 15 қараша 1878 PNL (14) Константин А. Росетти 1816–1885 17 қараша 1878 9 маусым 1881 PNL 1879 X 6 Константин Босиану 1815–1882 25 мамыр 1879 15 қараша 1879 PNL 7 Димитрие Гика 1816–1897 17 қараша 1879 8 қыркүйек 1888 PNL 1881 XI 16 Димитрие К. Брэтиану 1818–1892 9 маусым 1881 21 қазан 1882 PNL 17 Димитрие Лекка 1832–1888 21 қазан 1882 5 наурыз 1883 PNL 1883 XII (14) Константин А. Росетти 1816–1885 16 мамыр 1883 17 қазан 1883 PNL (17) Димитрие Лекка 1832–1888 19 қазан 1883 4 шілде 1888 PNL 1884 XIII 1888 XIV (5) Ласкэр Катаргиу 1823–1899 10 қараша 1888 14 қаңтар 1889 PC 8 Ион Эманоил Флореску 1819–1893 4 қараша 1888 7 желтоқсан 1889 PC 18 Константин Грэдиштеану 1833–1890 19 қаңтар 1889 16 қараша 1889 PC 9 Николае Крецулеску 1812–1900 13 желтоқсан 1889 6 маусым 1890 PC 19 Георге Григоре Кантакузино 1833–1913 16 қараша 1889 22 ақпан 1891 PC (8) Ион Эманоил Флореску 1819–1893 17 қараша 1890 21 ақпан 1891 PC 1891 XV 20 Георге Росновану 1832–1904 3 мамыр 1891 11 желтоқсан 1891 PC 10 Константин Боэреску 1845–1928 1 наурыз 1891 11 желтоқсан 1891 PC 1892 XVI 21 Георге Ману 1833–1911 26 ақпан 1892 24 қазан 1895 PC 11 Георге Григоре Кантакузино 1833–1913 25 ақпан 1892 24 қазан 1895 PC 1895 XVII 22 Петре С. Аурелиан 1833–1909 9 желтоқсан 1895 21 қараша 1896 PNL (7) Димитрие Гика 1816–1897 9 желтоқсан 1895 15 ақпан 1897 PNL 12 Димитрие Александру Стурдза 1833–1914 20 ақпан 1897 31 наурыз 1897 PNL 23 Димитрие Джанни 1832–1902 23 қараша 1896 21 сәуір 1899 PNL 13 Эугениу Стэтеску 1836–1905 31 наурыз 1897 18 қараша 1897 PNL 14 Николае Гане 1838–1916 18 қараша 1897 21 сәуір 1899 PNL 1899 XVIII 24 Константин Олэнеску 1845–1928 13 маусым 1899 21 қыркүйек 1900 PC (10) Константин Боэреску 1836–1908 13 маусым 1899 14 ақпан 1901 PC (19) Георге Григоре Кантакузино 1833–1913 25 қыркүйек 1900 14 ақпан 1901 PC
20 ғасыр
Эл. жыл. Заң. № ТӨМЕНГІ ПАЛАТА ЖОҒАРҒЫ ПАЛАТА # Аты-жөні Суреті Туған жылы Өлген жылы Қызметке кірген күні Қызметтен кеткен күні Партиясы # Аты-жөні Суреті Туған жылы Өлген жылы Қызметке кірген күні Қызметтен кеткен күні Партиясы 1901 XIX Депутаттар Ассамблеясы Сенат 25 Михай Ферекиде 1842–1926 24 наурыз 1901 9 желтоқсан 1904 PNL (13) Эуджениу Стэтеску 1836–1905 24 наурыз 1901 15 қараша 1902 PNL 26 Штефан Шендря 1842–1907 9 желтоқсан 1904 23 желтоқсан 1904 PNL 15 Петре С. Аурелиан 1833–1909 16 қараша 1902 23 желтоқсан 1904 PNL 1905 XX 27 Григоре Трандафил 1840–1907 25 ақпан 1905 23 ақпан 1907 PC (10) Константин Боереску 1836–1908 25 ақпан 1905 26 сәуір 1907 PC 28 Константин Кантакузино Пашкану 1856–1927 26 ақпан 1907 26 сәуір 1907 PC 1907 XXI (25) Михай Ферекиде 1842–1926 8 маусым 1907 15 желтоқсан 1909 PNL (15) Петре С. Аурелиан 1833–1909 9 маусым 1907 24 қаңтар 1909 PNL 29 Басиле М. Миссир 1843–1929 15 желтоқсан 1909 16 ақпан 1910 PNL (25) Михай Ферекиде 1842–1926 16 ақпан 1910 10 қаңтар 1911 PNL 16 Константин Будиштеану 1838–1911 28 қаңтар 1909 10 қаңтар 1911 PNL 1911 XXII (24) Константин Олэнеску 1845–1928 8 наурыз 1911 17 қазан 1912 PC (11) Георге Григоре Кантакузино 1833–1913 10 наурыз 1911 23 наурыз 1913 PC 1912 XXIII (28) Константин Кантакузино Пашкану 1856–1927 1 желтоқсан 1912 11 қаңтар 1914 PCD 17 Теодор Росетти 1837–1932 27 наурыз 1913 3 шілде 1913 PC 18 Ион Лаховари 1844–1915 3 шілде 1913 11 қаңтар 1914 PC 1914 XXIV (25) Михай Ферекиде 1842–1926 21 ақпан 1914 11 желтоқсан 1916 PNL 19 Басиле М. Миссир 1843–1929 21 ақпан 1914 9 желтоқсан 1916 PNL 30 Василе C. Морцун 1860–1919 11 желтоқсан 1916 25 сәуір 1918 PNL 20 Эманоил Порумбару 1845–1921 9 желтоқсан 1916 25 сәуір 1918 PNL 1918 XXV 31 Константин Мейснер 1854–1942 5 маусым 1918 5 қараша 1918 PCP 21 Димитрие И. Добреску 1869–1948 4 маусым 1918 5 қараша 1918 PCP 1919 XXVI 32 Александру Вайда Воевод 1872–1950 28 қараша 1919 1 желтоқсан 1919 PNR 22 Паул Бужор 1862–1952 28 желтоқсан 1918 26 наурыз 1920 PȚB 33 Николае Йорга 1871–1940 9 желтоқсан 1919 26 наурыз 1920 PND 1920 XXVII 34 Дулиу Замфиреску 1858–1922 30 маусым 1920 22 қаңтар 1922 PP 23 Константин Коандэ 1857–1932 22 маусым 1920 22 қаңтар 1922 PP 1922 XXVIII 35 Михай Орлеану 1859–1942 6 сәуір 1922 27 наурыз 1926 PNL 24 Михай Ферекиде 1842–1926 31 наурыз 1922 24 қаңтар 1926 PNL 25 Константин И. Николаеску 1861–1945 3 ақпан 1926 27 наурыз 1926 PNL 1926 XXIX 36 Петре П. Негулеску 1870–1951 10 шілде 1926 5 маусым 1927 PP (23) Константин Коандэ 1857–1932 8 шілде 1926 5 маусым 1927 PP 1927 XXX 37 Николае Сэвеану 1866–1952 30 шілде 1927 10 қараша 1928 PNL 26 Константин И. Николаеску 1861–1945 18 маусым 1927 10 қараша 1928 PNL 1928 XXXI 38 Штефан Чичо Поп 1865–1934 23 желтоқсан 1928 30 сәуір 1931 PNȚ 27 Траян Брату 1875–1940 23 желтоқсан 1928 30 сәуір 1931 PNȚ 1931 XXXII 39 Димитрие Помпею 1873–1954 20 маусым 1931 10 маусым 1932 PND 28 Михай Садовеану 1880–1961 18 маусым 1931 10 маусым 1932 Ind. 1932 XXXIII (38) Штефан Чичо Поп 1865–1934 10 тамыз 1932 18 қараша 1933 PNȚ 29 Некулай Костакеску 1876–1939 4 тамыз 1932 18 қараша 1933 PNȚ 1933 XXXIV (37) Николае Сэвеану 1866–1952 10 ақпан 1934 19 қараша 1937 PNL 31 Леонте Молдован 1865–1943 10 ақпан 1934 15 қараша 1935 PNL 1934 XXXV 32 Константин Димитриу Довлечел 1872–1945 15 қараша 1935 15 қараша 1936 PNL 33 Александру Лапедату 16 қараша 1936 20 наурыз 1937 PNL 1937 XXXVI 1939 XXXVII (32) Александру Вайда Воевод 1872–1950 9 маусым 1939 5 қыркүйек 1940 FRN/PN 34 Николае Йорга 1871–1940 9 маусым 1939 13 маусым 1939 Ind. 35 Константин Аргетояну 1871–1955 15 маусым 1939 5 тамыз 1940 FNR/PN 1946 XXXVIII 40 Михай Садовеану 1880–1961 5 желтоқсан 1946 24 ақпан 1948 BPD тоқтап тұр 1948 XXXIX Ұлы Ұлттық Ассамблея таратылды 41 Георге Апостол 1913–2010 7 сәуір 1948 11 маусым 1948 PMR 42 Константин Аджиу 1891–1961 11 маусым 1948 27 желтоқсан 1948 PMR 43 Константин Пырвулеску 1895–1992 27 желтоқсан 1948 5 шілде 1949 PMR 44 Думитру Петреску 5 шілде 1949 28 желтоқсан 1949 PMR 45 Александру Дрэгичи 28 желтоқсан 1949 26 қаңтар 1950 PMR (44) Думитру Петреску 26 қаңтар 1950 29 мамыр 1950 PMR 46 Константин Дончеа 1904–1973 29 мамыр 1950 6 қыркүйек 1950 PMR (41) Георге Апостол 1913–2010 6 қыркүйек 1950 5 сәуір 1951 PMR 47 Иоан Винце 1910–1996 5 сәуір 1951 26 наурыз 1952 PMR (41) Георге Апостол 1913–2010 26 наурыз 1952 6 маусым 1952 PMR 48 Георге Стоика 2 маусым 1952 30 қараша 1952 PMR 1952 XL (43) Константин Пырвулеску 1895–1992 23 қаңтар 1953 5 наурыз 1961 PMR 1957 XLI 1961 XLII 49 Штефан Войтек 1900–1984 20 наурыз 1961 28 наурыз 1974 PMR/PCR 1965 XLIII 1969 XLIV 50 Мирон Константинеску 1917–1974 28 наурыз 1974 18 шілде 1974 PCR 51 Николае Гиосан 1921–1990 26 шілде 1974 12 желтоқсан 1989 PCR 1975 XLV 1980 XLVI 1985 XLVII 1990 XLVIII Депутаттар Ассамблеясы Сенат 52 Марциан Дан 1935–2002 19 маусым 1990 16 қазан 1992 FSN 35 Александру Бырлэдяну 1911–1997 18 маусым 1990 16 қазан 1992 FSN 1992 XLIX Депутаттар Палатасы 36 Оливиу Герман 1930–2020 22 қазан 1992 22 қараша 1996 FDSN/PDSR 53 Адриан Нэстасе 1950– 28 қазан 1992 22 қараша 1996 FDSN/PDSR 1996 L 54 Ион Диаконеску 1917–2011 27 қараша 1996 30 қараша 2000 PNȚCD 37 Петре Роман 1946– 27 қараша 1996 22 желтоқсан 1999 PD 38 Мирча Ионеску Квинтус 1917–2017 4 ақпан 2000 30 қараша 2000 PNL 2000 LI 55 Валерий Дорнеану 1944– 15 желтоқсан 2000 30 қараша 2004 PDSR/PSD 39 Николае Вэкерою 1943– 15 желтоқсан 2000 14 қазан 2008 PDSR/PSD
21 ғасыр
Эл. жыл. Заң. № ТӨМЕНГІ ПАЛАТА ЖОҒАРҒЫ ПАЛАТА # Аты-жөні Суреті Туған жылы Өлген жылы Қызметке кірген жылы Қызметтен кеткен жылы Партиясы # Аты-жөні Суреті Туған жылы Өлген жылы Қызметке кірген жылы Қызметтен кеткен жылы Партиясы 2004 LII Депутаттар палатасы Сенат (53) Адриан Нэстасе 1950– 19 желтоқсан 2004 16 наурыз 2006 PSD 39 Николае Вэкэрою 1943– 15 желтоқсан 2000 14 қазан 2008 PDSR/PSD 56 Богдан Олтяну 1971– 20 наурыз 2006 13 желтоқсан 2008 PNL — Дору Иоан Тэрачилэ (актілік) 1951– 14 қазан 2008 28 қазан 2008 PSD 40 Илие Сырбу 1950– 28 қазан 2008 13 желтоқсан 2009 PSD 2008 LIII 57 Роберта Анастасе 1976– 19 желтоқсан 2008 3 шілде 2012 PDL 41 Мирча Геоанэ 1958– 19 желтоқсан 2009 23 қараша 2011 PSD — Петру Фили (актілік) 1955– 23 қараша 2011 28 қараша 2011 PDL 43 Василе Блага 1956– 28 қараша 2011 3 шілде 2012 PDL 58 Валерий Згонеа 1967– 3 шілде 2012 20 желтоқсан 2012 PSD 44 Крин Антонеску 1959– 3 шілде 2012 20 желтоқсан 2012 PNL 2012 LIV 20 желтоқсан 2012 13 маусым 2016 19 желтоқсан 2012 4 наурыз 2014—Кристиан Думитреску (актілік) 1955– 5 наурыз 2014 10 наурыз 2014 PSD 45 Кэлин Попеску Тэричеану 1952– 10 наурыз 2014 21 желтоқсан 2016 Тәуелсіз./PLR/ALDE—Флорин Йордаке (актілік) 1960– 13 маусым 2016 қыркүйек 2016 PSD 59 Флорин Йордаке қыркүйек 2016 21 желтоқсан 2016 2016 LV 60 Ливиу Драгня 1962– 21 желтоқсан 2016 27 мамыр 2019 PSD 21 желтоқсан 2016 2 қыркүйек 2019 ALDE 61 Марсель Чолаку 1967– 29 мамыр 2019 21 желтоқсан 2020 PSD—Шербан Валека (актілік) 1956–2022 2 қыркүйек 2019 10 қыркүйек 2019 PSD 46 Теодор Мелештяну 1941– 10 қыркүйек 2019 3 ақпан 2020 Тәуелсіз, PSD қолдауымен — Титус Корлэцян (актілік) 1968– 3 ақпан 2020 9 сәуір 2020 PSD — Роберт Казанчук (актілік) 1971– 9 сәуір 2020 21 желтоқсан 2020 PSD 2020 LVI 62 Людовик Орбан 1963– 22 желтоқсан 2020 13 қазан 2021 PNL 47 Анка Драгу 1972– 21 желтоқсан 2020 23 қараша 2021 USR PLUS/USR — Флорин Роман (актілік) 1974– 18 қазан 2021 2 қараша 2021 PNL–Сорин Гриндеану (актілік) 1973– 2 қараша 2021 23 қараша 2021 PSD (61) Марсель Чолаку 1967– 23 қараша 2021 15 маусым 2023 PSD 48 Флорин Цыцу 1972– 23 қараша 2021 29 маусым 2022 PNL — Алина Горгиу (актілік) 1978– 29 маусым 2022 13 маусым 2023 PNL — Альфред Симонис (актілік) 1985– 25 маусым 2023 Қызметте PSD 49 Николае Чукэ 1967– 13 маусым 2023 Қызметте PNL
Жұмыс істеу
2003 жылы Конституцияға енгізілген өзгерістерге дейін екі палатаның атрибуттары толықтай бірдей болған. Заң жобасы екі палатаның да мақұлдауына тірелген. Егер мәтіндерде қарама-қайшылықтар болса, депутаттар мен сенаторлар арнайы комиссия (comisie de mediere) құрып, болашақ заңның түрін екі палата арасында "келісімге" келтіретін. Осы комиссияның есебі Парламенттің бірлескен отырысында бекітілуге тиіс болған. Бұл француздық тәртіп румындардың демократияға деген үмітіне сай келмей, өте ұзақ және тиімсіз болып шықты. 2003 жылғы референдумнан кейін заң жобасы әлі де екі палатада мақұлдануы керек, бірақ кейбір мәселелерде біреуі екіншісінен "жоғарырақ" болып саналады, оны "шешім қабылдайтын палата" ("cameră decizională") деп атайды. Бұл екі палата арасындағы "келісу" процесін жояды және Сенатты жоғарғы палата, ал Палатаны төменгі палата ретінде сақтайды.