Кіріспе

Американдық әскери шенеунік және инженер (1824–1886)

Джон Риттер Хоталинг (3 наурыз 1824 – 12 қазан 1886) – американдық әскер қызметшісі, инженер және кәсіпкер. Ол мексика-американ соғысында драгун, ал Америка Азамат соғысы кезінде кавалерия офицері және генерал Джон Логанның жетекші штаб мүшесі болды. Соғыстан кейін Хоталинг Иллинойс штатындағы Рошель қаласының пошта бастығы болып сайланды; ол бұл лауазымды 15 жыл бойы атқарды, содан кейін зейнетке шығып, отбасымен Хьюронға көшті. Ол 1886 жылы жүрек талмасынан қайтыс болды.

Ерте өмір және мансап

Хоталинг Нью-Йорк штатының Шарон қаласында он баланың ең үлкені болып дүниеге келді. Әкесі Роберт (1796–1886) фермер болған. 15 жасында жас Хоталинг баспа ісін үйренуге кірісті. 18 айлық оқуын аяқтаған соң, Хоталингтің әкесі ұлына Нью-Йорк қаласына көшіп баруға рұқсат берді, онда ол баспаханада жұмыс істеді. Бір жыл жұмыс істегеннен кейін Хоталинг Еуропаға сапар шекті; Антверпен, Роттердам және басқа да еуропалық қалаларды аралады, мүмкін, әулет тарихын зерттеген болуы мүмкін. Нью-Йоркке оралғаннан кейін ол бірнеше жыл бойы сым фабрикасында жұмыс істеді. 1847 жылдың 20 наурызында Хоталинг Мексика-Америка соғысына қатысу ниетімен Нью-Йорк милициясына драгун ретінде қабылданып, қызметке кірді. Хоталинг генерал Винфилд Скотттың басқаруымен Веракрусқа қонды және Мексика қаласына қарай ішкі аймаққа қарай жорық жасады. Мексика қаласы үшін болған шайқаста, партизандық шайқас кезінде, ол мойнына қатты жарақат алды және егер басқа әскердің медициналық көмегі болмағанда, қаза табар еді. 1848 жылдың 21 шілдесінде Хоталинг соғыс аяқталғандықтан әскерден босатылды. 1849 жылы Калифорниядағы алтын асырудың (Gold Rush) ең шарықталу кезінде, Хоталинг, енді азамат және соғыс ардагері ретінде, 60 басқа ер адаммен бірге теңіз арқылы Калифорнияға сапар жасады. Кемелері өте қиын болып шықты, сондықтан олар Бразилияда тоқтауға мәжбүр болды, онда олар Бразилия императоры Педро II-нің туған күніне шақырылған қонақтар болды. Алғашқы сапардан сегіз ай өткен соң, топ ақыры Калифорнияға жетті. Хоталинг Калифорнияда екі жыл өмір сүрді, бірақ кейін Нью-Йоркқа оралды. Ол Бруклиндегі София Уотерхаусқа үйленді, және жаңа үйленген жұбайлар батысқа көшіп, Иллинойс штатының Линденвуд қаласына қоныстанды, онда олар фермерлер ретінде өмір сүрді. 1852 жылы Хоталинг Огл округы арқылы екі шақырымдық жол салуға келісімшарт жасады. 1855 жылы Хоталинг Иллинойс штатының Лэйн қаласында (қазіргі Рошель) салынған алғашқы кірпіш ғимарат деп есептелетін үш қабатты кеңсе ғимаратын, ішінде лифтімен бірге салды.

Азаматтық соғыс

1861 жылы, АҚШ Азамат соғысының басында, Хоталинг Армияның Co. A, 2nd Illinois Cavalry Regiment деп танылған Одақ атты әскерлерінің ротасын құруға көмектесті. Оның інісі Ник та Нью-Йорктан Огл округіне көшіп келген еді. Хоталингтің тағы үш інісі Шығыс полкінде қызмет етті. Жаңадан капитан болып тағайындалған Хоталинг А ротасының командирлерінің бірі болды, және кейде сол полктің В ротасына да басшылық етті. Одақ генералы Грант екі ротаны да шайқаста жиі пайдаланды, оларды өте жылдам және тиімді деп есептеді. Хоталингтің шеберлігі кейін Одақ генералы Эдвард Ордтың назарына ілікті, ол Хоталингті және оның әскерлерін жеке күзет тобы ретінде тағайындады. Хоталинг Форт-Донельсон шайқасында А және В роталарына бірдей басшылық етті. Хоталинг пен капитан Ларисон Шило шайқасында 126 сарбазға қолбасшылық етті. 1863 жылдың 19 қарашасында Хоталинг майор шеніне көтерілді. Орд жараланғаннан кейін Хоталинг пен оның әскерлері Одақ генералы Джон А. Логанның күзетіне алынды, кейін Логан оны жеке бас штабының бастығы етіп тағайындады. 1864 жылдың жазында майор Хоталинг Атланта шайқасында XV корпустың құрамында Логанның қол астында қызмет етті. Атланта әскерінің бір бөлігі ретінде Хоталинг Шерманның теңізге жасаған жорығына қатысқан болуы мүмкін; алайда, генерал Логан Атлантадан кейін XV корпустың басқаруын генерал Оливер Отис Ховардқа уақытша тапсырғандықтан, бұл нақты емес. Майор Хоталинг Каролинадағы науқанда да генерал Логанның қол астында қызмет етті. Хоталингпен бірге қызмет еткендер оны туа біткен көшбасшы деп есептеді; харизматикалық, зиялы және жақсы мінезді. Жоғары шендегілер арасында Хоталингті полковник шеніне көтеру және жеке команда беру туралы әңгімелер тарады, бірақ Логан өзінің адъютантын соншалықты жақсы көргендіктен, ол мұндай ұсыныстарға құлақ қоймады. Хоталинг бірнеше рет шен алудан бас тартылып, соғыс аяқталғанға дейін майор шенінен жоғары көтеріле алмады. Соғыстан кейін армия жиналыстарында Логан Хоталингтің батылдығы мен ептілігін жиі мақтап айтты. 1868 жылы генерал Чарльз Уолкотт Хоталинг туралы: «Біздің әскерлер Атланта алдындағы табысқа одан артық ешкімге қарызды емес» деді. 1863 жылдың ақпан айында Хоталингке әйелі Софияның Иллинойста туберкулезден қайтыс болғаны туралы хабар жетті.

Соғыстан кейінгі мансап

Соғыстан кейін Хоталинг қызметтен зейнеткерлікке шығып, Иллинойс штатына оралды, онда 1868 жылдың 9 желтоқсанында 39 жастағы жесір Кэрри Кассқа үйленді. 1869 жылдың күзінде Хоталинг Рошель қаласының пошта бастығы болып сайланды және 1884 жылға дейін осы лауазымды атқарды. 1871 жылы Хоталинг жергілікті бизнесті әйеліне тапсырып, теміржол саласындағы мүмкіндіктерге қызығып Орталық Америкаға сапар шекті. Бірақ тропикалық ахуал тым қиын болды және ол алты айдан кейін елге оралды. 1874 жылдың ақпанында Хоталинг алтын өндіруге деген қызығушылықпен Оңтүстік Америкаға барды. Бірақ тағы да климат пен сауданың күрделі кедергілері оның күшіне шыдамай, екі айдан кейін үйіне қайтты. Бұл АҚШ-тан тыс жерлерге жасаған соңғы сапары болды. 1880-ші жылдары Дакота аймағында жер сатып алғаннан кейін Хоталинг Хьюрон қаласына көшіп, 1886 жылы 62 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның денесі Рошельге жеткізіліп, Лаунридж зиратына жерленді. Бірінші әйелі Софиядан екі баласы, ал екінші әйелі Кэрриден бір ұлы болды. Азамат соғысы кезінде Хоталингтің қол астында қызмет еткен Сэмюэл Флетчер 1912 жылы жариялаған естеліктерінде бұрынғы қолбасшысын былай деп сипаттады: "Ол тыныш, қарапайым, адал және қадірлі, бірақ әрқашан жағымды және жақындасуға ыңғайлы болды. Әскер ретінде ол ынталы, адал және батыл болды, ал оның басты ойы – солдаттарының әл-ауқаты еді. Ол ешқашан өзі бармайтын жерге солдатын жіберген емес, тіпті өлімге бетке-бет келгенде де бастауға тартынған емес".