«Дүниедегі ең қайғылы музыка» фильмі: 1933 жылғы Виннипегте өткен музыкалық байқау, миллиондаған долларлық жүлде! Казуо Исигуро сценарийі, Гай Мэддин режиссерлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маддин және сценарийші Джордж Тольз фильмді британдық романист Кадзуо Исигуро жазған түпнұсқа сценарий негізінде жасады, олар "атауын, идеясын және қай елдің музыкасы ең қайғылы екенін анықтау үшін өткізілетін жарысты" сақтап қалды, бірақ қалғанын қайта жазды. Гай Мэддиннің көптеген фильмдері сияқты, «The Saddest Music in the World» фильмі де 1920-шы жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардың басындағы кино стилінде түсірілген, оның ерекшелігі – ұсақ бөлшекті қара-ақ түсті кадрлар, дыбыстың сәл үйлесімсіздігі және экспрессионистік көркемдік шешімдер. Ал кейбір сахналар Technicolor-дің екі жолақты технологиясын еске түсіретін түсті түсірілген.
Maddin and co screenwriter George Toles based the film on an original screenplay written by British novelist Kazuo Ishiguro, from which they kept "the title, the premise and the contest – to determine which country’s music was the saddest" but otherwise re wrote. Like most of Guy Maddin's films, The Saddest Music in the World is filmed in a style that imitates late 1920s and early 1930s cinema, with grainy black and white photography, slightly out of sync sound and expressionist art design. A few scenes are filmed in colour, in a manner that imitates early two strip Technicolor.
Сюжет
1933 жылы Ұлы депрессия кезінде Канаданың Манитоба штатының Виннипег қаласында сыра бароншасы Леди Хелен Порт Хантли өзінің компаниясы – «Мускег сырасын» жарнамалау үшін әлемдегі ең қайғылы музыканы табуға арналған байқау жариялайды. Бұл байқаудың жүлдесі – 25 000 долларлық «депрессия дәуірінің» ақшасы, ал әлемнің түкпір-түкпірінен музыканттар Виннипегке келіп, жарысқа түседі. Бродвейдің сәтсіз продюсері Честер Кент, өзі канадалық және бастапқыда Виннипегтен келгенімен, Американы білдіретін байқауға қатысуға шешім қабылдайды. Ескі жұлдыз жолдаушы оның тағдырын болжайды, бірақ Честер бұл болжамды мазақтап, өзінің нимфомандық амнезиясы бар әйелі Нарциссаны өзіне ләззаттандыруға мәжбүрлейді. Сондай-ақ, байқауға Канададан Честердің әкесі Федор және Сербиядан «Ұлы Гаврило» ретінде (оның да канадалық екеніне қарамастан) оның ағасы Родерик қатысады. Федордың Хеленге ғашық екені белгілі болады, ол бір кездері оған үйленуге үміттенген. Алайда, Хелен мен Честердің құпия қарым-қатынасы болды, және Федор Честердің машинасының алдына шығып, Хелен Честерге оралдық секс жасағанда, үшеуі қатысқан апат болды. Нәтижесінде Хеленнің екі аяғы да ампутацияланды, Федор алкоголизмге бой алдырды, ал Честер Бродвейге кетті. Честер қайтып келгеннен кейін, Хеленмен қарым-қатынасын жаңартып, Федор ішімдікке ант етеді және Хеленнің сүйіспеншілігін табу үшін сыраға толы протез аяқтар жасайды. Осы арада Родерик Честердің әйелі Нарциссаның жоғалған әйелі екенін біледі, ол ұлының өлімінен кейін олардың некелерін де, ұлын да ұмытып кеткен (Родерик жігіттің жүрегін құмырада алып жүреді, ол өзінің көзіне жас тамдырып сақталған). Хелен байқауды Честер/Американың пайдасына бұрмалайды, ал Федор/Канада «Қызыл қанатты жапырақтар» әнін орындағаннан кейін тез жеңіліске ұшырайды, бірақ Родерик/Сербия ілгерілейді. Родерик пен Нарцисса жыныстық қатынасқа түседі, бірақ ол әлі де олардың некелерін есіне алмайды, және ол кездейсоқ ұлының жүрегі бар ыдысты сындырады (бұл шыны ошақпен тесіледі), ал Хелен өзінің жаңа шыны сыра аяқтарын жақсы көретін болса да, ол Федорды әлі де жек көреді. Федор бір аяқ сыра ішеді де, концерт залының төбесінен құлап қалады. Хелен Честердің соңғы қойылымында пайда болады, бірақ Родерик ойнағанда оның аяқтары ағып, жарылады. Содан кейін Родерик күйін «The Song Is You» әніне ауыстырады, ол әйелімен қайтадан кездеспейінше орындамауға ант берген. Ән Нарциссаның есін қайтарады, ал Честерді Хелен (оның шыны аяғынан алынған ұзын сынықпен) өлтіреді. Честер бұл жағдайдың өзін қайғыртуына жол бермейді және ғимаратты өзінің жеңіс сигарасымен өртеп жіберіп, қашып кетеді. Честер ғимарат өртеніп жатқанда фортепианода «The Song Is You» әнін ойнап қайтыс болады.
During the Great Depression in 1933 in Winnipeg, Manitoba, Canada, beer baroness Lady Helen Port Huntley announces a competition to find the saddest music in the world, as a publicity stunt to promote her company, Muskeg Beer, as Prohibition is about to end in the United States. The prize is $25,000 "Depression era dollars" and musicians from all over the world pour into Winnipeg to compete. Chester Kent, a failing Broadway producer, decides to enter the contest representing America, even though he is Canadian and originally from Winnipeg. An old fortune teller predicts his doom, but Chester mocks this prediction by having his nymphomaniac amnesiac girlfriend Narcissa, masturbate him. Also entering the contest are Chester's father Fyodor, representing Canada, and his brother Roderick, representing Serbia as "Gavrilo the Great" (even though he is also Canadian). It is revealed that Fyodor is in love with Helen, who he had once hoped to marry. However, Helen and Chester had an affair, and an accident involving the three occurred when Fyodor stepped out in front of Chester's car as Helen was performing oral sex on Chester. Helen's legs were both amputated as a result, and Fyodor became an alcoholic, while Chester left for Broadway. With Chester returned, and his relationship with Helen renewed, Fyodor swears off drink and fashions prosthetic legs filled with beer in an attempt to earn Helen's love. Roderick meanwhile discovers that Chester's girlfriend Narcissa is his missing wife, who has forgotten both their marriage and their son after the boy's death (Roderick carries the boy's heart in a jar, preserved in his own tears). Helen rigs the contest to favour Chester/America, and Fyodor/Canada quickly loses after singing "Red Maple Leaves," although Roderick/Serbia advances. Although Roderick and Narcissa have sex, she still doesn't remember their marriage, and he accidentally breaks the jar containing his son's heart (which is pierced by a glass shard), and although Helen loves her new glass beer legs, she still hates Fyodor. Fyodor then drinks a leg's worth of beer and falls through the concert hall rooftop to his death. Helen appears in Chester's final performance, but her legs leak and explode when Roderick plays. Roderick then changes his tune to play "The Song Is You," which he had sworn not to perform until reunited with his wife. The song recovers Narcissa's memory and Chester, meanwhile, is stabbed to death by Helen (using a long shard from her glass legs). Chester refuses to let this sadden him, and staggers away, accidentally setting the building on fire with his victory cigar. Chester dies playing "The Song Is You" on the piano as the building burns.
Шығару
"The Saddest Music in the World" киносы Канадада 2003 жылдың 7 қыркүйегінде, Ұлыбританияда 2003 жылдың 25 қазанында, ал АҚШ-та 2004 жылдың 14 ақпанында көрсетілді. MGM кинокомпаниясы оны 2004 жылдың 16 қарашасында DVD форматында үйге тарата бастады. DVD-де үш қысқа фильм кірді: "Балалар үйіне саяхат", "Sombra Dolorosa" және "Sissy Boy Slap Party".
The Saddest Music in the World was released theatrically in Canada on September 7, 2003, to the UK on October 25, 2003, and to the US on February 14, 2004. MGM released it to home video on DVD on November 16, 2004. The DVD contains three short films: A Trip to the Orphanage, Sombra Dolorosa and Sissy Boy Slap Party.
Сыни қабылдау
"Дүниедегі ең қайғылы музыка" сыншылар тарапынан жақсы қабылдады. Rotten Tomatoes веб-сайтында фильмге 103 шолу негізінде 79% мақұлдау көрсеткіші берілген, ал орташа бағасы 7,1/10. Сайттың сын-пікірінде: "Гай Маддин осы ерекше туындысында 1930-шы жылдардың атмосферасын және көрінісін тамаша түрде қайта жаңғыртқан". Metacritic-те фильмнің салмақты орташа есебі 100 балдық жүйе бойынша 78 балға жетеді, бұл 33 сыншының пікіріне негізделген, және "көбінесе жағымды пікірлерді" көрсетеді. Christian Science Monitor басылымы "Маддиннің ерекше стилі ескі киноға деген ностальгияны шектен асырып, фильмді ұзақ бұрын түсірілгендей, соңғы онжылдықтарда біреудің төсегінің астында сақталғандай етіп көрсетеді, қазір экранға жиі тігілген кадрлармен және шулы дыбыс жолымен жетеді. Бұл жай ғана әрекет емес, Маддиннің эстетикалық көзқарасының маңызды бөлігі, ол күнделікті өмірімізде елемейтін және бағаламайтын нәрселерге құрмет пен сүйіспеншілікпен қарауға мүмкіндік береді." Роджер Эберт фильмге 4 жұлдыздың 3,5-ін берді, оны "толыққанды түпнұсқа" деп атап, "Гай Маддиннің басқа фильмдерін көрмесеңіз, сіз бұрын мұндай фильмді көрген емессіз" деп мәлімдеді.
The Saddest Music in the World was well received by critics. On review aggregator website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 79% based on 103 reviews, and an average rating of 7.1/10. The website's critical consensus reads, "Guy Maddin perfectly recreates the look and feel of a 1930s in this bizarre picture." On Metacritic, the film has a weighted average score of 78 out of 100, based on 33 critics, indicating "generally favorable reviews". The Christian Science Monitor drew attention to "Maddin's unique style [which] carries old movie nostalgia past the breaking point, making the picture look and sound like a long ago production that's been stored under somebody's bed for the past few decades, and now reaches the screen replete with often spliced frames and a fuzz filled sound track. This is no mere gimmick but a core ingredient of Maddin's aesthetic, which bestows affection and regard on everything we overlook and undervalue in our daily lives." Roger Ebert gave the film 3 1/2 out of 4 stars, calling it "entirely original" and noting that "You have never seen a film like this before, unless you have seen other films by Guy Maddin."