Кіріспе

Чиапас, Мексикадағы жанартау

Эль-Чихон, сондай-ақ Чихонал деп те аталады, Мексиканың солтүстік-батысындағы Чиапас штатындағы Франсиско Леон қаласында орналасқан белсенді жанартау. Эль-Чихон – Чиапанекан жанартаулық доғасы деп аталатын геологиялық аймақтың бір бөлігі. Эль-Чихон – Транс-Мексикалық жанартау белдеуі мен Орталық Америкалық жанартау доғасының арасында орналасқан, шығарылған жанартау материалынан құралған, туф сақинасы бар күмбездердің кешені. Эль-Чихон 1982 жылы атқылады; осыған дейін 1360 жылдан бері белсенділік байқалмаған, алайда 1850 жылы болған атқылыс туралы әдебиетте пікірталас бар. Эль-Чихон 1982 жылғы атқылысымен әйгілі болды. Шамамен бір апта ішінде, ұйықтап жатқан деп есептелген жанартау үш рет күшті атқылыс жасады (29 наурыз, 3 сәуір және 4 сәуір). Эль-Чихон басқа тарихи атқылыстармен салыстырғанда көбінесе назардан тыс қалады, бірақ 1982 жылғы атқылыстар жанартаулық апаттарға дайындық және жанартаулардың климатқа тигізетін әсері туралы маңызды сабақтар береді.

1982 жылғы атылу

1982 жылы Эль-Чихон вулканының жарылысы Мексиканың қазіргі тарихындағы ең ірі жанартау апаты болып есептеледі. Барлығы 9 ауыл толығымен қирап, 1900 адам қаза тапты. Жарылыстан шыққан материалдар үш апта ішінде Жер шарын айналып шықты. Күкірт диоксидінің мөлшері 1991 жылы Пинатубо тауының жарылысынан бөлінген 20 миллион тоннаға шамалас. Бұл жарылыс 1982-1983 жылдардағы Эль-Ниньо құбылысы басталар кезде болды; осы себепті бірнеше ғалым Эль-Чихон жарылысы Эль-Ниньоның пайда болуына ықпал еткен деп санайды. Спутниктік қадағалау көрсеткендей, 1982 жылдың 16 сәуірінде стратосфералық бұлт Гонконг үстінде болды, бұл жер бетінде өлшенген ең төменгі ылғалдылық деңгейімен сәйкес келді. Жаңбырдың конденсациялық ядроларын жарылыстан пайда болған аэрозольдер, мұз кристалдары және бөлшектер тропосфера арқылы төмен түсіп қамтамасыз етті.

Күлдің қасиеттері

Жанартаудың айналасындағы күлдің шөгуі жанартаудан қашықтыққа байланысты өзгереді, себебі күл бөлшектерінің мөлшері әртүрлі. Бұл қиындық тудырады, өйткені күл үлгілері оптикалық және химиялық қасиеттерін өлшеу үшін жерден жиналады, ал бұл қасиеттер де жанартаудан қашықтыққа байланысты өзгеріп отырады. Сондықтан, ауадан немесе жерден алынған үлгілер үшін тек белгілі бір маңызды параметрлерді ғана өлшеу мүмкін. Дегенмен, кейбір үлгілер басқаларына қарағанда маңыздырақ. Осылайша, ең маңызды үлгілер жанартаудан ең алыс жерлерден (80 км, 100 км) алынғандары, себебі олардың стратосфераға жету ықтималдығы жоғары. Атап айтқанда, 80 км қашықтықтағы күл стратосфералық күл үлгілерімен ұқсастықтарды көрсетті.

Химиялық қасиеттері

Жанартаудан шамамен 100 км қашықтықтағы күл үлгілерінде ерігіш және ерімейтін компоненттердің болуы анықталды. Суда еритін компоненттердің ең жоғары концентрациясы Ca2+ және SO42− құрайды. Сондай-ақ, Na+, K+, Mg2+, HCO3− және Cl− иондарының шамалы мөлшері табылды. Ерімейтін бөлігінің көп бөлігі SiO2 (шамамен 59%) және Al2O3 (шамамен 18%)-нан тұрады, сонымен қатар CaO, Na2O және Fe2O3 сияқты басқа компоненттердің аздаған мөлшері (5%-дан кем) де бар.

Оптикалық қасиеттері

Эль-Чихон бұлты үшін оптикалық тығыздық орташа көрінетін толқын ұзындығында шамамен 0,3-ке тең өлшенді. 80 км-лік сынама үшін сәулеленудің жұтылуын сипаттайтын сыну көрсеткішінің жорамал бөлігі 300 нм-де 0,004-тен және 700 нм-де 0,001-ге дейін өзгереді. Осы нәтижелерге негізделген, стратосфералық Эль-Чихон күлінің сыну көрсеткішінің нақты бөлігі шамамен 1,52-ге бағаланады, ал жорамал бөлігі жердегі сынамаларда өлшенгеннен сәл төмен болуы күтілуде.