Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дорсальды рафе ядросы – рафе ядроларының бірі. Ол ми сабасының орта сызығында орналасқан. Оның ростральды және каудальды бөлімшелері бар: Дорсальды рафе ядросының ростральды бөлігі интерфаскулярлық, вентральды, вентролатеральды және дорсальды кіші ядроларға бөлінеді. Дорсальды рафе ядросының проекциялары топографиялық тұрғыдан әртүрлі екені анықталды, сондықтан кіші ядролар проекциялары бойынша өзгешеліктерді көрсетеді.
The dorsal raphe nucleus is one of the raphe nuclei. It is situated in the brainstem at the midline. It has rostral and caudal subdivisions:
The rostral aspect of the dorsal raphe is further divided into interfascicular, ventral, ventrolateral and dorsal subnuclei. The projections of the dorsal raphe have been found to vary topographically, and thus the subnuclei differ in their projections.
Эфференттер
DRN гиппокамптық құрылымға, лимбикалық жамбасқа және миндаль безіне серотонергиялық эфференттер жібереді (осы эфференттер есте сақтау процесін реттеуге қатысады).
The DRN issues serotonergic efferents to the hippocampal formation, limbic lobe, and amygdala (these efferents are involved in regulation of memory processing).
Серотонергиялық нейротрансмиссия
Дорсальды рафе – ең ірі серотонергиялық ядро және алдыңғы миға серотонинмен қамтамасыз етудің маңызды бөлігін құрайды. Серотонергиялық нейрондар дорсальды рафе ядросының барлық бөліктерінде кездеседі және басқа жасушаларға қарағанда ірілеу болады. Ростральді бөліктерінде субстанция P синтездейтін жасушалардың көп саны табылады, олардың көпшілігі серотонин мен субстанция P-ні бірге өндіреді. Ростральді дорсальды рафеде катехоламин синтездейтін нейрондар тобы да бар, бұл жасушалар салыстырмалы түрде үлкен болып көрінеді. Дорсальды рафе ядросы пресинаптикалық серотонин 5 HT1A авторецепторларына толы, және осы аймақтағы селективті серотонин кері сіңіруге қарсы препараттардың (ССКИ) әсері олардың антидепрессанттық әсерінің басталуына дейін кешігуге себеп болады деп саналады.
The dorsal raphe is the largest serotonergic nucleus and provides a substantial proportion of the serotonin innervation to the forebrain. Serotonergic neurons are found throughout the dorsal raphe nucleus and tend to be larger than other cells. A substantial population of cells synthesizing substance P are found in the rostral aspects, many of these co express serotonin and substance P. There is also a population of catecholamine synthesizing neurons in the rostral dorsal raphe, and these cells appear to be relatively large. The dorsal raphe nucleus is rich in pre synaptic serotonin 5 HT1A autoreceptors, and it's believed that the action of the selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) in this region is responsible for the latency of their antidepressant effect.
Налоксонмен индукцияланған морфинді қабылдаудан бас тарту
Дорсальды рафе ядросы налоксонмен шақырылған морфинге тәуелділіктен айығумен де байланысты. Дорсальды рафе ядросында эндогендік опиоидты рецепторлардың бар екені және оның жоғары және төмен қарай реттеуші ретіндегі басты орын екені белгілі. Pourshanazari және авторлар 2000 жылғы мақаласында, дорсальды рафе ядросын электрмен стимуляциялау морфинге тәуелділіктен айығу белгілерін жеңілдете алатынын көрсетті. Бұл қызықты нәтижелер, бірақ ми сабасының басқа бөліктеріне электр зарядының таралуын бақылау жоқ. Зарядтың ядролық рафе магнусқа таралып, егеуқырлардың ауырсынуын басуы мүмкін. Мұндай шағын аймаққа зарядтың таралуының ықтималдығы жоғары екенін, сондай-ақ рафе магнусқа баламалы байланыс бар екенін ескерсек, бұл нәтижелерге күмән тудыруға болады.
The dorsal raphe nucleus has also been implicated in naloxone induced morphine withdrawal. It is known that endogenous opioid receptors exist in the dorsal raphe nucleus, and that it is a focal point as an ascending and descending regulator. Pourshanazari et al. showed in their 2000 paper that electrical stimulation of the dorsal raphe nucleus can partially alleviate morphine withdrawal symptoms via electrical stimulation of the raphe nucleus in question. These are fascinating results; however no control was provided for the spread of electrical charge to other parts of the brain stem. It is quite possible that the charge spread to the nucleus raphes magnus and induced analgesia upon the rats. Knowing that the spread of charge across such a short area is very plausible, as is an alternate connection to the raphe magnus, these results could be called into question.
Нарколепсия
Wu M. F. және басқалар нарколепсияға қатысты дорсальды рафалық ядроны зерттеді. Бұл логикалық, себебі рафеялық ядролар ұйқы мен ояну циклінде маңызды рөл атқарады. Катаплексия – бұл нарколепсияның белгісі, онда адам қоршаған ортаның толыққанды түсінігін сақтайды, бірақ барлық бұлшықет тонусын жоғалтады. Бұл, көздерден басқа барлық бұлшықет тонусының жоғалуымен сипатталатын REM ұйқысы кезінде болатын жағдайдан өзгеше деп есептеледі. Дорсальды рафалық ядро локус коэрулеус және туберомамиллярлық ядромен бірге бүйірлік гипоталамусқа проекция жасайды. Бұл үш ядроның нейротрансмиттерлері – серотонин, норадреналин және гистамин, сәйкесінше, бүйірлік гипоталамусқа проекция жасайды. Бұл нейротрансмиттерлер ояу күйде толық белсенді, REM емес ұйқы кезінде жартылай белсенді, ал REM ұйқысында белсенділігі дерлік тоқтатылады. Понтин зақымданулары бар мысықтарда қалыпты атония байқалмайды, дорсальды рафалық ядро қалыпты жағдайлардағы белсенділіктің тоқтауына қарамастан, толық белсенді болады. Мефенезин деп аталатын бұлшықеттерді босаңсытатын препарат дорсальды ядроның белсенділігін төмендетіп, сондай-ақ ояу күйде атонияны тудыратын карбахолдың микроинъекцияларының әсерін күшейтеді.
Wu M. F. et al. studied the dorsal raphe nucleus as it pertained to narcolepsy. This is logical, as the raphe nuclei have been known to play a role in the sleep/wake cycle. Cataplexy is the symptom of narcolepsy when full awareness of the environment is maintained, but all muscle tone is lost. This has thought to be a dissociation of what normally happens during REM sleep, when all muscle tone is lost except for the eyes. The dorsal raphe nucleus has been known to project to the lateral hypothalamus, along with the locus coeruleus and the tuberomammillary nucleus. The neurotransmitters of these three aforementioned nuclei, which project to the lateral hypothalamus, are serotonin, norepinephrine and histamine respectively. These neurotransmitters are fully active during waking hours, partially active during non REM sleep, and have almost ceased during REM sleep. In cats with pontine lesions, their normal atonia is not present, the dorsal raphe nucleus is fully active, as opposed to the cessation of action under normal conditions. A muscle relaxant, known as Mephenesin, reduces activity of the dorsal nucleus, as well as microinjections of carbachol (which induces atonia while awake).
Депрессия және өз-өзіне қол жұмсау
Ростральді рафе ядролары, медиандық рафе ядросы және әсіресе дорсальді рафе ядросы ұзақ жылдардан бері депрессиямен байланыстырылып келеді. Кейбір зерттеулер депрессиямен ауыратын адамдарда дорсальді рафе мөлшерінің кішірейе түсуі мүмкін екенін, ал парадоксалды түрде, өз-өзіне қол жұмсаған адамдарда жасуша тығыздығының артатынын көрсетеді.
The rostral raphe nuclei, both the median raphe nucleus and particularly the dorsal raphe nucleus have long been implicated in depression. Some studies have suggested that the dorsal raphe may be decreased in size in people with depression and, paradoxically, an increased cell density in those who die by suicide.
Басқа жануарлар
Дорсальды рафаның бүйірлік бөліктеріндегі жасушалардың санының көбеюі приматтарға (адамдарды қоса алғанда) тән қасиет.
An increased number of cells in the lateral aspects of the dorsal raphe is characteristic of primates (including humans).
Зерттеу
Тышқанның арқалық рафе ядросының аксондарының 10% амигдалаға бағытталғаны көрсетілген, ал орташа өлшемді жасушалар ғана каудатқа, путаменге және иіс шарбағына проекция жасайды.
Ten percent of the axons from the dorsal raphe nucleus of the rat have been shown to project to the amygdala, while only medium cells seem to project to the caudate and putamen and olfactory bulb.