Калоджеро болжамы: Кванттық механика және ғарыштың ролі
Calogero conjecture
Калоджеро болжамы: Кванттық механиканың аз таралған түсіндірмесі. Стохастикалық кеңістік-уақыт, бұрыштық импульс, Планк тұрақтысы және гравитация тұрақтысы арасындағы қатынастар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Калогеро болжамы – кванттық механиканың азшылық түсінігі. Бұл кванттық механиканы қамтитын кванттау түсіндірмесі, алғаш рет 1997 жылы Франческо Калогеро ұсынған және 2004 жылы қайта жарияланған. Ол Эдвард Нельсонның стохастикалық кванттау теориясында кванттық механикалық мінез-құлыққа жатқызатын классикалық стохастикалық фоновое өрісінің құбылалы кеңістік-уақыт екенін, сондай-ақ аралас шамалар арасында қосымша математикалық байланыстар бар екенін көрсетеді. Гипотезаның өзі, егер кеңістіктік когеренттілікпен жүзеге асырылатын стохастикалық тербеліске сәйкес келетін бұрыштық импульс, Планк тұрақтысының шамасымен сәйкес келетін әрекетті қамтамасыз етсе, онда байланысты бұрыштық импульстің шамасы да сол мәнге ие болады делінеді. Калогероның өзі бұл тұжырымдар, бастапқыда ғаламның қарапайымдалған моделіне негізделгенін, "ғаламның массасында нуклондардан әлдеқайда жеңіл бөлшектерден тұратын үлкен компонент болуы мүмкін, бұл оларға (немесе оларға әсер етпейді)" деп атап көрсетеді. Қысқасы, Калогеро түсіндірген қатынасты келесі формулалармен көрсетуге болады:
The Calogero conjecture is a minority interpretation of quantum mechanics. It is a quantization explanation involving quantum mechanics, originally stipulated in 1997 and further republished in 2004 by Francesco Calogero that suggests the classical stochastic background field to which Edward Nelson attributes quantum mechanical behavior in his theory of stochastic quantization is a fluctuating space time, and that there are further mathematical relations between the involved quantities. The hypothesis itself suggests that if the angular momentum associated with a stochastic tremor with spatial coherence provides an action purported by that motion within the order of magnitude of Planck's constant then the order of magnitude of the associated angular momentum has the same value. Calogero himself suggests that these findings, originally based on the simplified model of the universe "are affected (and essentially, unaffected) by the possible presence in the mass of the Universe of a large component made up of particles much lighter than nucleons". Essentially, the relation explained by Calogero can be expressed with the formulas:
Сонымен қатар: Const G,m
Мұнда:
– гравитациялық тұрақтыны білдіреді;
– сутек атомының массасын білдіреді;
– уақыт бойынша гравитациялық өзара әрекеттесу арқылы қолжетімді ғаламның радиусын білдіреді, t;
– өлшемдік тұрақты. Оның кең таралған сипаттамасына қарамастан, бұл болжам Нельсонның стохастикалық механикасы шеңберінде толыққанды анықталмағаны, сонымен қатар ғаламдағы алыс массалармен өзара әрекеттесудің статистикалық әсерлерін зерттеу құралы ретінде де қарастырылуы мүмкін екені айтылды және Калогероның өзі оның кванттық механикалық әсерлерге шамамен тең болатынын күткен.
Furthermore:
Const G,m
Where:
represents the gravitational constant
represents the mass of a hydrogen atom. represents the radius of the universe accessible by gravitational interactions in time, t.
is a dimensional constant. Despite its common description, it has been noted that the conjecture is not entirely defined within the realms of Nelson's stochastic mechanics, but can also be thought of as a means of inquiring into the statistical effects of interaction with distant masses in the universe and was expected by Calogero himself to be within the same order of magnitude as quantum mechanical effects.
Негізгі тұрақтылармен үйлесімділік
Калогероның бастапқы мақаласы жарияланғаннан кейін, "[Кванттаудың] [с] ғаламдық шығу тегі" деген тақырыпта Джузеппе Гаета (Рим университеті) жауап жариялады, онда ол болжамның негізгі тұрақтылардың өзгеруінің қазіргі шектерімен сәйкестігін талқылады, сонымен қатар қызыл жылжу мен қашықтық арасындағы қатынасты өзгертуге, және ғарыздық сәулеленудің пайда болуынан бері өткен уақыт бойынша алынған бағалауларға, сондай-ақ осылардың бәрінің фоновое ғарыздық сәулеленудің байқалатын қара дене таралуымен байланысына назар аударды.
After the publication of Calogero's original paper, "[The] [c]osmic origin of quantization" a response was published by Giuseppe Gaeta of the University of Rome in which he discussed the compatibility of the conjecture with present bounds on variation of fundamental constants, but also outlined his focus on the modification of the relation between redshift and distance, and of the estimations attained from observations of elapsed time from the production of cosmic radiation and implications—both being related also, to the observed blackbody distribution of background cosmic radiation.