Савиньи монахтар ордені Францияда 1105 ж. құрылды. Нормандия мен Бретань шекарасындағы Савиньи аббаттығында пайда болған. Тарихы, негізін қалаушысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нормандиядағы монахтар ордені, Франция.
Monastic order in Normandy, France
Савиньи монахтар қауымы (Савинья ордені) Францияның солтүстігінде, Нормандия және Бретань шекарасында, Кутанс діни округінде орналасқан Савиньи аббаттығында басталды. Оның бастауы 1105 жылы Виталий Мортен Франциядағы Савиньи орманында шөлгеу орын құрған кезде болды.
The monastic Congregation of Savigny (Savigniac Order) started in the abbey of Savigny, situated in northern France, on the confines of Normandy and Brittany, in the Diocese of Coutances. It originated in 1105 when Vitalis of Mortain established a hermitage in the forest at Savigny in France.
Негізін қалау
Виталис Мортендегі Сент-Эвроль колледжінің каноны болды. Ол Анжуда орналасқан Кран орманында Роберт Арбриссельдің басшылығымен шөлгештік өмірді қабылдау үшін пребендтік қызметінен бас тартты. Кейін Робертті тастап, Савиньи орманына көшіп, онда жеке шөлгештік тұрағын салды. Оның төңірегіне жиналған шәкірттердің саны артып, цистерциандар сияқты қасиетті Бенедикт ережесі бойынша монастырлық өмірді ұйымдастыруға лайықты ғимараттар салу қажет болды. Монастырлық қауым сұр киім киді. 1112 жылы жергілікті феодал Фужерестің Рудольфы бұрын абат Виталиске берген сыйлықтарын растады, осыдан монастырьға негіз салынды. Ол тез нығалып, дамыды және көп ұзамай Франциядағы ең танымал монастырьлардың біріне айналды. Ландекобтың Аймосы оның белгілі бір мүшесі болды.
Vitalis was a canon of the Collegiate Church of St. Evroul in Mortain. He resigned his prebend to embrace an eremitical life under Robert of Arbrissel in the forest of Craon, located in Anjou. Leaving the latter, he retired to the forest of Savigny, where he built his own hermitage. The number of disciples who then gathered around him necessitated the construction of adequate buildings, in which was instituted the monastic life, following the Rule of St. Benedict, interpreted in a manner similar to the Cistercians. The community wore grey habits. In 1112, the local lord, Rudolph of Fougeres, confirmed to the monastery the grants he had formerly made to Abbot Vitalis, and from then dates the foundation of the monastery. Once firmly established, its growth was rapid, and it soon became one of the most celebrated in France. Aimo of Landecob was a noted member.
Кеңейту
Қауым Фурнесс және Кальдер аббатханалары сияқты, олардың екеуі де Англияның Камбриясында орналасқан, жаңа үйлер құрды. 1119 жылы, Анжеде болған папа Селестин II оны өзінің тікелей қорғауына алып, көрші ақсүйектерге ыстық ниетпен ұсынды. Виталистің ізбасары Джеффри тұсында Англияның Генрих I осы қауымның жиырма тоғыз монастырын өз иелігінде құрып, оларға жан-жақты көмек көрсетті. 12 ғасырдың басында Бакфаст аббатшылығы Савиньи бенедиктин қауымының құрамына енді. Уэльстегі Басингверк (Флинтшир) және Нит (Гламорган) монастырлары Савиньяк үйлері ретінде, сондай-ақ Комбермер аббатшылығы да құрылды. Дублиндегі Сент-Мари аббатшылығы 862 жылы бенедиктин үйі ретінде негінделіп, 1139 жылы Савиньи қауымына тапсырылды. Савиньи өз іргесі қаланғанына отыз жыл ішінде отыз үш бағынышты үйді біріктіретін қауымның басшысына айналды. Сент-Бернард оларды жоғары бағалап, антипапа Анаклет II-нің тұрақсыз кезеңінде олардың монахтарының папа Иннокентий II-нің жағына шығуына оның тікелей ықпалы тиді.
The Congregation founded daughter houses such as that at Furness Abbey and Calder Abbey, both in Cumbria, England. In 1119, Pope Celestine II, then in Angers, took it under his immediate protection, and strongly commended it to the neighbouring nobles. Under Geoffroy, successor to Vitalis, Henry I of England, established and generously endowed twenty nine monasteries of this Congregation in his dominions. Early in the 12th century, Buckfast Abbey was incorporated into the Benedictine Congregation of Savigny. The monasteries of Basingwerk (Flintshire) and Neath (Glamorgan) in Wales were founded as Savigniac houses, as was Combermere Abbey. St. Mary's Abbey, Dublin was founded as a Benedictine house in 862, and given to the Congregation of Savigny in 1139. From the number of its foundations Savigny became the head of a Congregation, numbering thirty three subordinate houses, within thirty years of its own inception. Saint Bernard of Cîteaux also held them in high esteem, and it was at his request that their monks, in the troubled times of the Antipope Anacletus II, declared in favour of Pope Innocent II.
Цистерциандар қауымымен әкімшілік бірігу
1147 жылы орден қаржылық және әкімшілік қиындықтарға тап болды. Орденнің негізін қалаушыдан кейінгі үшінші аббаты Серло, ағылшын монастырларына билігін сақтап қалуда қиындыққа кезікті, себебі олар тәуелсіздікке ұмтылған. Ол бүкіл қауымды Cîteaux орденіне қосуға шешім қабылдады, және бұл 1147 жылғы Бас жиналыста іске асырылды. Бұл шешімге наразы болған бірнеше ағылшын монастырлары ақыры 1148 жылы Папа Евгений III-тің бұйрығымен мойынсұнуға мәжбүр болды. Жаңадан қосылған монастырлардың әрқайсысы тексеріліп, цистерциандық орденнің қатаң талаптары мен стандарттарына келтірілді.
By 1147, the Order was experiencing financial and administrative difficulties. Abbot Serlo, third successor of the founder, found it difficult to retain his jurisdiction over the English monasteries, who wished to make themselves independent. He determined to affiliate the entire Congregation to Cîteaux, which was effected at the General Chapter of 1147. Several English monasteries objecting to this, were finally obliged to submit by Pope Eugene III (1148). Each of the newly affiliated houses was surveyed, and brought within conformity of the strictures and standards of the Cistercian order.
Кейінгі тарих
Савиньи аббаттығы Революция оны қираған үйіндіге айналдырып, сол кездегі қауымдастығын таратып жібергенге дейін өмір сүре берді. Оның бұрынғы барлық қарастырылымдарының ішінде, Савиньидің тікелей негізі болған Ле Брюиль Бенуа аббаттығының еншісі – Ла Гранде Траппе ғана сақталды.
The Savigny Abbey continued to exist until the Revolution reduced it to a heap of ruins, and scattered its then existing members. Of all its former dependencies only La Grande Trappe, a daughter of Le Breuil Benoît Abbey, which was a direct foundation of Savigny, remains.