Немецкое село Не́ммерсдорф (Маяковское) 1944: зверства Красной Армии, убийства мирных жителей и военнопленных. Трагический эпизод WWII. История, танк. бригада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыс оқиғасы
1944 World War II incident
Неммерсдорф қырқыны – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде Қызыл Армия әскерлері жасаған бейбіт тұрғындарды қырғын. Неммерсдорф (қазіргі Маяковское, Калининград облысы) соғысқа дейінгі этникалық неміс қоныстарының бірі болып, соғыс барысында алға жылжыған Қызыл Армияға бірінші болып түсті. 1944 жылдың 21 қазанында совет әскерлері көптеген неміс азаматтарын, сондай-ақ француз және бельгиялық соғыс тұтқындарын өлтірді.
The Nemmersdorf massacre was a civilian massacre perpetrated by Red Army soldiers in the late stages of World War II. Nemmersdorf (present day Mayakovskoye, Kaliningrad Oblast) was one of the first prewar ethnic German settlements to fall to the advancing Red Army during the war. On 21 October 1944, Soviet soldiers killed many German civilians as well as French and Belgian POWs.
Оқиға
11-ші гвардиялық армияның 2-ші гвардиялық танк корпусына қарасты 25-ші гвардиялық танк бригадасының 2-ші батальоны 1944 жылғы 21 қазанда Ангерапп көпірінен өтіп, Роминте өзенінің батыс жағалауында плацдарм құрды. Неміс әскері көпірді қайта басып алуға тырысты, бірақ кеңес танктері мен жаяу әскері бірнеше шабуылды тойтарды. Әуе шабуылы кезінде бірнеше кеңес сарбазы жергілікті 14 ер және әйелдің жасырынып отырған импровизацияланған бекінісіне паналады. Ауыр жарақат алған Герда Мецлауттың куәлігіне сәйкес, кеңес офицері келгенде және барлығын сыртқа шығуға бұйырғанда, кеңес әскері неміс азаматтарын жақыннан атып өлтірді. Түнде кеңес 25-ші танк бригадасына өзеннен шегінуге және Роминте бойында қорғаныс позицияларын ұстауға бұйрық берілді. Вермахт Неммерсдорфты қайта басып алып, жаппай қырғынды анықтады.
The 2nd Battalion, 25th Guards Tank Brigade, belonging to the 2nd Guards Tank Corps of the 11th Guards Army, crossed the Angerapp bridge and established a bridgehead on the western bank of the Rominte river on 21 October 1944. The German forces tried to retake the bridge, but several attacks were repelled by the Soviet tanks and the supporting infantry. During an air attack, a number of Soviet soldiers took shelter in an improvised bunker that was already occupied by 14 local men and women. According to the testimony of a seriously injured woman, Gerda Meczulat, when a Soviet officer arrived and ordered everybody out, the Soviets shot and killed the German civilians at close range. During the night, the Soviet 25th Tank Brigade was ordered to retreat across the river and take defensive positions along the Rominte. The Wehrmacht regained control of Nemmersdorf and discovered the massacre.
Қайта тергеу
1991 жылы Кеңес Одағының ыдырауынан кейін жаңа деректер пайда болды және ғалымдар арасындағы басым пікір, оқиғаны Гёббельс Кеңес Армиясына қарсы азаматтардың қарсылығын қоздыру үшін әшекейлеп, пайдаланды деген болды. Бернхард Фиш өзінің "Неммерсдорф, 1944 жылдың қазан айы" атты кітабында, Шығыс Пруссияда не болғанын зерттей келе, фотосуреттерге қатысты еркіндіктер жасалғанын, фотосуреттердегі құрбандардың кейбіреуі Шығыс Пруссияның басқа ауылдарынан алынғанын, ал әйгілі айқышқа шегеленген есіктер Неммерсдорфта табылмайтындығын айтты. Сонымен қатар, оқиғаның куәгері болғанын мәлімдеген Иоахим Рейш, кеңес әскерлерінің Неммерсдорфты көпірдің алдында төрт сағаттан кем уақытқа шайқасып, содан кейін қорғаныс позицияларына шегінгенін хабарлады. Сэр Ян Кершоу совет әскерлері Неммерсдорфта қырғын жасады деп санайтын тарихшылардың бірі, бірақ бұл оқиғаның егжей-тегжейлі сипаттамалары мен құрбандардың саны күмәнді. Германия Федералды архивінде (Bundesarchiv) нацистік Германияның шенеуніктер жасаған Неммерсдорф қырғынының құрбандары туралы көптеген заманауи есептер мен фотосуреттер сақталған. ХХ ғасырдың соңында Альфред де Зайас 1944 жылдың қазан айында Неммерсдорф аймағында болған көптеген неміс сарбаздарымен және офицерлерімен сұхбаттасып, олардың көргендерін білуге тырысты. Ол сондай-ақ, сол аймақта болған және кеңес әскерінің шабуылынан бұрын неміс азаматтарымен бірге қашқан бельгиялық және француз әскери тұтқындарымен де сұхбат жүргізді. Де Зайас осы деректерді өзінің "Потсдамдағы Немезис" және "Үрейлі кек" атты екі кітабына енгізді.
After the 1991 fall of the Soviet Union, new sources became available and the dominant view among scholars became that the massacre had been embellished and actually exploited by Goebbels in an attempt to stir up civilian resistance to the advancing Soviet Army. Bernhard Fisch, in his book, Nemmersdorf, October 1944. What actually happened in East Prussia, concluded that liberties were taken with at least some of the photographs, some victims on the photographs were from other East Prussian villages, and the notorious crucifixion barn doors were not even in Nemmersdorf. Additionally, the writer Joachim Reisch, who also claimed to be witness to the events, placed the Soviet presence in Nemmersdorf to less than four hours of heavy fighting in front of the bridge, before pulling back to defensive positions. Sir Ian Kershaw is among the historians who believe that the Soviet forces committed a massacre at Nemmersdorf, but the details and numbers are disputed. The German Federal Archives (Bundesarchiv) contain many contemporary reports and photographs by officials of Nazi Germany of the victims of the Nemmersdorf massacre. In the late 20th century, Alfred de Zayas interviewed numerous German soldiers and officers who had been in the Nemmersdorf area in October 1944, to learn what they saw. He also interviewed Belgian and French prisoners of war who had been in the area and fled with German civilians before the Soviet advance. De Zayas incorporated those sources into two of his own books: Nemesis at Potsdam and A Terrible Revenge.