Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орион тұмандығындағы ашық жұлдыз шоғыры, Орион шоқжұлдызында орналасқан.
Open cluster in the Orion Nebula in the constellation Orion
Трейпеция немесе Орион Трейпециясы шоғыры, сондай-ақ Тета1 Орионис (θ1 Орионис) Байер белгісімен танылған, Орион шоқжұлдызының ортасындағы тығыз ашық жұлдыз шоғыры. Оны Галилео Галилей ашқан. 1617 жылдың 4 ақпанында ол үш жұлдызды (А, С және D) суреттеді, бірақ айналасындағы тұмандылықты байқамады. Төртінші компонент (В) 1673 жылы бірнеше бақылаушылармен анықталды, ал кейінірек Е сияқты тағы бірнеше компоненттер ашылды, 1888 жылға қарай барлығы сегіз жұлдыз табылды. Кейіннен, бірнеше жұлдыздың қос жұлдыз екені анықталды. Жақсы көріну жағдайында, шамамен апертурасы бар әуесқой астрономдардың телескоптары алты жұлдызды ажырата алады. Трейпеция – бұл аналық тұманнан тікелей пайда болған салыстырмалы түрде жас шоғыр. Ең жарқын бес жұлдыздың массасы Күннен 15-30 есе көп. Олардың арасындағы диаметр 1,5 жарық жылына жетеді және айналасындағы тұмандықтың көп бөлігін жарықтандырады. Трейпеция, диаметрі 20 жарық жылындағы шамамен 2000 жұлдызды біріктіретін үлкен Орион тұмандығы шоғырының құрамдас бөлігі болуы мүмкін.
The Trapezium or Orion Trapezium Cluster, also known by its Bayer designation of Theta1 Orionis (θ1 Orionis), is a tight open cluster of stars in the heart of the Orion Nebula, in the constellation of Orion. It was discovered by Galileo Galilei. On 4 February 1617 he sketched three of the stars (A, C and D), but missed the surrounding nebulosity. A fourth component (B) was identified by several observers in 1673, and several more components were discovered later like E, for a total of eight by 1888. Subsequently, several of the stars were determined to be binaries. Telescopes of amateur astronomers from about aperture can resolve six stars under good seeing conditions. The Trapezium is a relatively young cluster that has formed directly out of the parent nebula. The five brightest stars are on the order of 15 to 30 solar masses in size. They are within a diameter of 1.5 light years of each other and are responsible for much of the illumination of the surrounding nebula. The Trapezium may be a sub component of the larger Orion Nebula Cluster, a grouping of about 2,000 stars within a diameter of 20 light years.
Сәйкестендіру
Трапецияны оның атымен аталған төрт салыстырмалы жарық жұлдыздың астеризмі арқылы ең оңай анықтауға болады. Бұл төрт жұлдыз көтерілудің дұрыс координатасының өсу ретімен A, B, C және D деп жиі белгіленеді. Төрт жұлдыздың ең жарық жұлдызы - C, немесе Theta1 Orionis C, оның шағылысқан шамасы 5,13-ке тең. A және B екеуі де тұтқыр қосжұлдыздар екені анықталды. Трапецияның инфрақызыл суреттері қоршаған шаң бұлттарынан жақсы өтеді және көптеген жұлдыз компоненттерін анықтады. Бұл шоғырдың шамамен жартысы жұлдыздарда планеталардың қалыптасуына ықтимал алғышарт болатын, буланып бара жатқан жұлдызаралық дискілер бар екені анықталды. Сонымен қатар, қоңыр ергежейлі жұлдыздар және төмен массалы қашқан жұлдыздар да анықталды.
The Trapezium is most readily identifiable by the asterism of four relatively bright stars for which it is named. The four are often identified as A, B, C and D in order of increasing right ascension. The brightest of the four stars is C, or Theta1 Orionis C, with an apparent magnitude of 5.13. Both A and B have been identified as eclipsing binaries. Infrared images of the Trapezium are better able to penetrate the surrounding clouds of dust, and have located many more stellar components. About half the stars within the cluster have been found to contain evaporating circumstellar disks, a likely precursor to planetary formation. In addition, brown dwarfs and low mass runaway stars have been identified.
Мүмкін қара шұңқыр
2012 жылғы мақала Трапеция шоқжұлдызының ішінде Күннің массасынан 100 есе асып түсетін аралық массалы қара тесік болуы мүмкін екенін көрсетеді, бұл шоқжұлдыздағы жұлдыздардың жоғары жылдамдық дисперсиясын түсіндіруге болады.
A 2012 paper suggests an intermediate mass black hole with a mass more than 100 times that of the Sun may be present within the Trapezium, something that could explain the large velocity dispersion of the stars of the cluster.